เรื่อง รุ้งไม่จางผู้แต่ง รัศมีจันทร์สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรมเลขมาตรฐานหนังสือ 9786162142017 รุ้งไม่จาง เป็นนิยายเรื่องแรกของรัศมีจันทร์ ที่เราได้อ่านค่ะมันเป็นหนังสือที่เรามีโอกาสได้อ่านมันเข้าโดยบังเอิญ .. หรือจะเรียกว่าพรหมลิขิตดีนะ? เราได้รับหนังสือเล่มนี้ได้รับมาจากคู่ Book Blind Dateประจำเดือนแห่งความรักในปี 2020 นี้จากกลุ่มอ่านหนังสือ กองดองเธอนั้น อ่านมันเถอะนะ รุ้งไม่จาง เล่าเรื่องของหญิงสาวกำพร้าครอบครัวคนหนึ่ง นามว่า ธารดาการกำพร้าของธารดานั้น สร้างบาดแผลหลายประการให้เธอทำให้เธอมีบุคลิกภาพที่กร้านแข็งและปิดกั้นตนเองจากความรู้สึกดีๆ ทุกประการ ตัวละครอีกคนหนึ่ง โด่ง หรือดลภาค รุ่งพิพัฒกิจคือเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยเป็นเพื่อนต่างเพศ และต่างฐานะ ที่ร่วมหุ้นเปิดบริษัทด้วยกันแต่ยังค่ะ เขาคนนี้ยังไม่ใช่พระเอกพระเอกของเรื่องนี้ ไฮโซววววกว่านั้นอีกหลายเท่า เรืองรอง เรืองเทพ พระเอกของเรื่องเป็นลูกชายของกรรมการผู้จัดการ เจ้าของธนาคารใหญ่หล่อ รวย โสด นิสัยดี อบอุ่น อ่อนโยน ครบเซ็ต รุ้งไม่จาง สำหรับเรา ถือว่าเป็นนิยายรสชาติแปลก แบบที่เราไม่ค่อยได้อ่านนักเรียกได้ว่า มันเปิดโลกใหม่สำหรับเราซึ่งจริงๆ แล้วก็อดนึกดีใจไม่ได้ว่าเมื่อยุคสมัยที่เรายังเด็ก ไม่มีหนังสือทำนองนี้ให้อ่านมากนักไม่อย่างนั้นมันคงสร้างค่านิยมอีกอย่างหล่อหลอมให้เราเป็นคนอีกแบบ .. ในรูปแบบที่เราไม่ค่อยอยากเป็นนัก ตัวละครธารดาในเรื่องนี้ ถูกวาดภาพให้เป็นผู้หญิงเก่งที่ใช้ชีวิตรักอย่างกล้า บ้าบิ่น และทิ้งขว้างเป็นผู้หญิงเก่ง ที่สูบบุหรี่และพูดคำหยาบ .. Read More →

เรื่อง จันทรา อุษาคเนย์ผู้แต่ง วรรณวรรธน์สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรมเลขมาตรฐานหนังสือ 9789744468666เลขมาตรฐานหนังสือ9789744468659 จันทรา อุษาคเนย์ เป็นนวนิยายย้อนยุคเรื่องแรกๆ ที่เราได้อ่านที่ผู้เขียนพาตัวละครย้อนยุคกลับไปในอดีตในยุคที่เก่าแก่กว่ารัตนโกสินทร์ และอยุธยา ที่เริ่มซ้ำ และเราเริ่มเบื่อกัน ถ้าจะอ่านโยงเรื่องกันให้สนุกเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในหนังสือเล่มนี้ เกิดขึ้นไล่เลี่ยกันกับใน หุบเขากินคนโดยที่เรื่องราวใน จันทรา อุษาคเนย์ เล่มนี้ เกิดขึ้นหลังจากนั้นนิดหน่อย เมื่อ หุบเขากินคน เล่าเรื่องราวในยุคที่อาณาจักรฟูนันใกล้จะจบลงเป็นช่วงเปลี่ยนถ่ายจากอาณาจักรฟูนัน มาเป็นอาณาจักรเจนละซึ่งตามประวัติศาสตร์ ในยุคที่อาณาจักรฟูนันกำลังรุ่งเรืองอยู่ในเมือง วยาธปุระ นั้นพื้นที่โดยรอบซึ่งห่างออกมาไม่ไกลนักก็มีประชาชนอยู่รวมกันเป็นชุมชนน้อยใหญ่เช่นกัน โดยชุมชนที่รวมตัวกันเป็นกลุ่มใหญ่น่าจับตาชุมชนหนึ่งนั้นตั้งอยู่ที่เมือง เศรษฐปุระ(บริเวณเดียวกันกับเมืองจำปาศักดิ์ ประเทศลาวในปัจจุบัน)และที่เมืองนี้เอง ที่เป็นฉากของเรื่อง จันทรา อุษาคเนย์ เล่มนี้ เหตุการณ์ในเมืองวยาธปุระนั้น ถูกเล่าเอาไว้ใน หุบเขากินคน ว่าเมื่อพระเจ้าโกณฑิญญะชัยวรมัน แห่งอาณาจักรฟูนันสิ้นพระชนม์อาณาจักรฟูนันเริ่มอ่อนแอ เกิดการแก่งแย่งชิงบัลลังก์กันระหว่างเจ้าชายคุณวรมัน โอรสในมเหสีกุลประภาวดีกับพระเชษฐาต่างพระมารดา คือ เจ้าชายรุทรวรมัน (โอรสในนางชุลา)ซึ่งสุดท้าย เจ้าชายรุทรวรมัน ก็ปลงพระชนม์เจ้าชายคุณวรมันและขึ้นเป็น พระเจ้ารุทวรมัน กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรฟูนันได้ในที่สุดนั่นคือยุคที่ฟูนันกำลังเสื่อม และใกล้จะสิ้นสุด ขณะเดียวกัน ที่เมืองเศรษฐปุระ (อันเป็นฉากของหนังสือเรื่องนี้)เมื่อ พระเจ้าศรีสารวเคามะ ผู้ปกครองเมืองเศรษฐปุระ สิ้นพระชนม์ลงพระเจ้าปฤถิวีน ราชโอรสองค์โตในพระเจ้าศรีสารวเคามะ จึงได้ครองบัลลังก์ในขณะที่ Read More →

เรื่อง สุริยวรรมันผู้แต่ง ทมยันตีสำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรมเลขมาตรฐานหนังสือ 9744461373 สุริยวรรมัน เล่าเรื่องของกษัตริย์เขมรนาม สุริยวรมัน ที่ 2ตั้งแต่ในรัชสมัยของ พระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 1และมีการเท้าความเกี่ยวโยงไปถึงรัชกาลก่อนๆ คือพระเจ้าสุริยวรมันที่ 1, พระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2, พระเจ้าหรรษวรมันที่ 3และพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 (เรียงตามลำดับการครองราชย์) กล่าวคือ เมื่อ พระเจ้าสุริยวรรมันที่ 1 (พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1) สิ้นพระชนม์(ในเล่มนี้ ทุกพระนามที่ลงท้ายว่า ..วรมัน ผู้เขียนได้ใช้ตัวสะกดเป็น ..วรรมัน ทั้งสิ้นอาจจะต่างจากในประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้ แต่เราขอใช้ตามในหนังสือนะ) พระเจ้าอุทัยทิตยวรรมัน (พระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2) ขึ้นครองราชย์เชื้อสายแห่งสุริยวรรมัน (ในที่นี้หมายถึง พิษณุหริเกศวร )ต้องนิราศมายั้งอยู่ ณ มหิธรปุระ (คงมีการชิงบัลลังก์กันมั๊ง)การนิราศร้างมาครั้งนั้น ทิวากร สทาศิวะ พราหมณาจารย์ ..หัวหน้าฝ่ายศาสนจักรคนสำคัญ ผู้ครองศักติแห่งโอษฐ์มหาเทวะและศักติแห่งโอษฐ์กษัตริย์ (รัชสมัยพระเจ้าสุริยวรมัน ที่ 1)ได้ร่วมเดินทางมาด้วย ตัวละครสำคัญอีกคนหนึ่ง คือแม่ทัพทั้งในขณะนั้นจวบจนปัจจุบันนาม สัญชัก สังกรมะเป็นคู่ปรับคนสำคัญแห่งพราหมณาจารย์ Read More →

เรื่อง อธิราชา ผู้แต่ง ทมยันตี สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม เลขมาตรฐานหนังสือ 97444634449 ในช่วงต้น อธิราชา เล่าเรื่องคู่ขนานไปกับ แก้วกัลยาแห่งแผ่นดิน ต่างกันแต่เพียงว่า เล่มก่อนเล่าเรื่องมาจากทางฝั่งพม่า แต่ อธิราชา เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทางฝั่งพระนเรศวรโดยละเอียด เริ่มเรื่องในตอนที่พระนเรศวรทรงรวบรวมไพร่พล หนีออกจากหงสาวดี (บางครั้งก็เรียกตามพม่าว่าหานตาวดี) จากนั้น ผู้เขียนก็เล่าประวัติศาสตร์ทั้งหมดในมุมของพระนเรศวร ซึ่งก็เน้นเป็นการทำศึกเกือบทั้งหมด เล่าถึงการประกาศอิสรภาพ การทำศึกต่างๆ ทั้งกับเขมร เชียงใหม่ พม่า ทั้งหงสาวดี อังวะ ตองอู ฯลฯ ทั้งเป็นฝ่ายป้องกันพระนคร และการยกทัพออกไปตีพม่า เล่าถึงเจ้าหญิงมิมณีจันทร์ อัครมเหสี พระนางเอกษัตรี ราชธิดาพระเจ้าศรีสุพรรณมาธิราช กษัตริย์เขมร และพระธิดาเจ้าเชียงใหม่ (ในปกครองของพม่า) (ไม่ทราบพระนาม) ซึ่งเป็นพระเมหสีอีกสองพระองค์ของพระนเรศวร ตอนที่เราอ่าน อธิราชา เราไม่รู้สึกเหมือนอ่านนิยาย แต่เหมือนการอ่านหนังสือเล่าประวัติศาสตร์มากกว่า เหมือนนั่งฟังคุณป้าคุณยายเล่าเรื่องพระนเรศวรให้ฟัง เพียงเปลี่ยนวิธีเล่าด้วยปากมาเป็นตัวหนังสือ มีอคติส่วนตัวทั้งทางบวกและลบลงไปนิดหน่อยพอชูรส ผู้เขียนแทรกตำราพิชัยสงคราม รวมทั้งบันทึกการศึกของพระนเรศวร เอาไว้มากกว่าอีกสองเรื่องในชุดเดียวกัน (กษัตริยา, แก้วกัลยาแห่งแผ่นดิน) ทมยันตีเขียนเรื่องเศร้าได้กินใจเสมอ ตอนบรรยายฉากสวรรคตหรือสิ้นพระชนม์ของแต่ละพระองค์ทำเราน้ำตารื้น Read More →

เรื่อง แก้วกัลยาแห่งแผ่นดิน ผู้แต่ง ทมยันตี สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม เลขมาตรฐานหนังสือ 9744463053 แก้วกัลยาแห่งแผ่นดิน เป็นหนังสือเล่มต่อจาก กษัตริยา  อันเล่าถึงอยุธยาในช่วงเสียกรุงครั้งแรก ซึ่งในเล่มแรกนั้นจบลงเมื่อพระสุพรรณกัลยาต้องเสด็จไปยังหงสาวดี (ในเล่มนี้เรียก หานตาวดี .. อันเป็นคำที่พม่าใช้) เสด็จไปเพื่อทรงเป็นมีพะยาเง (มเหสีพระองค์เล็ก) ของพระเจ้าบุเรงนอง (ในเล่มนี้เรียกเมงเอกเระ) และในเล่มนี้ จะเล่าต่อจากตอนนั้น .. โดยเปลี่ยนถ่ายการเล่าจากมุมมองของสตรีหนึ่ง คือพระวิสุทธิกษัตรีย์ ไปยังมุมมองของอีกสตรีหนึ่ง .. คือ พระสุพรรณกัลยา .. อะเมี้ยวโยง .. โยงเจ (ทั้งสามชื่อนี้คือคนเดียวกัน) (อะเมี้ยวโยง แปลว่า นางผู้มีความเชื่อมั่นในเผ่าพันธุ์ตนเป็นที่ยิ่ง) (โยงเจ แปลว่า เชื่อหมดใจ ไว้เนื้อเชื่อใจโดยแท้) ถ้า กษัตริยา เป็นจินตนาการผสมประวัติศาสตร์ แก้วกัลยาแห่งแผ่นดิน ก็แทบจะเป็นจินตนาการล้วนๆ ด้วยว่าพงศาวดารที่บันทึกถึงพระสุพรรณกัลยานั้นมีน้อยมาก บางฉบับไม่เอ่ยพระนามด้วยซ้ำ .. และข้อความบางฉบับก็ขัดแย้งกัน จนต้องใช้วิจารณญาณว่าควรเชื่อฉบับไหนกันแน่ ซึ่งผู้เขียนก็ให้มาทั้งข้อความที่ขัดแย้งกัน และวิจารณญาณของผู้เขียนเอง เราอ่านประวัติศาสตร์ช่วงนี้ผ่านนิยายหลายเรื่อง ทั้งยังฟังคลิปบรรยายของอาจารย์สุเนตร ชุตินธรานนท์ (ซึ่งผู้เขียนใช้อ้างอิง) สลับไปด้วย เพลิดเพลินและสนุกไปกับกระบวนการตีความเหล่านี้มาก Read More →

เรื่อง กษัตริยา ตอน แก้วกษัตริยา ผู้แต่ง ทมยันตี สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม เลขมาตรฐานหนังสือ 9744462035 อ่านนิยายอิงประวัติศาสตร์ ก็จะพลาดงานของนักเขียนคนนี้ไม่ได้เลยค่ะ 🙂 ถ้าเทียบ กษัตริยา กับเรื่อง พ่อ ของคุณปองพล (ที่เราเพิ่งอ่านจบไป) สองเล่มนี้เล่าจากเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ในช่วงเดียวกันเลย โดยเริ่มต้นเหลื่อมกันนิดหน่อย คือเล่มนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อสมเด็จพระมหาจักรพรรดิทรงครองราชย์แล้ว เริ่มต้นเมื่อก่อนทำศึกกับบุเรงนองครั้งแรก ชนวนศึกคือ คือพระเจ้าหงสาวดีบุเรนองมีพระราชสาส์นมาขอช้างเผือกจากพระมหาจักรพรรดิ และเมื่อทางอยุธยาไม่ให้ จึงถือเป็นสาเหตุให้ยกทัพมาตี (ฟังดูคล้ายๆ นิทานหมาป่ากับลูกแกะ .. อ้างแค่นี้ก็เป็นความชอบธรรมที่จะยกทัพมาตีแล้ว?) เนื้อหาในเล่มแรกนี้ ทมยันตีเล่าด้วยมุมมองผ่านสายตาคนไทยเพียงเท่านั้น ในขณะที่คุณปองพลเล่าผ่านตัวละครทั้งฝ่ายไทยและพม่า และทั้งสองเล่มแตกต่างกันในรายละเอียด และส่วนต่างนี้เองที่ทำให้เราขบวิเคราะห์ ว่าส่วนใดคือประวัติศาสตร์ และส่วนใดคือจินตนาการของผู้เขียน สำหรับ กษัตริยา ผู้เขียนจะเน้นเล่าไปในมุมมองของสตรี .. สตรีอันเป็นเลือดเนื้อเชื่อไขของพระมหาจักรพรรดิ กับสมเด็จพระศรีสุริโยทัย คือพระสวัสดิราช หรือพระวิสุทธิกษัตรีย์ เนื้อหาก็จะดราม่าหน่อยๆ ตามสไตล์ผู้เขียน เพราะนางเอกของทมยันตี มีทิฐิทุกคน แม้แต่นิยายอิงประวัติศาสตร์ก็ยังเป็นเช่นนั้น กษัตริยา เป็นการเล่าประวัติศาสตร์ด้วยนวนิยายผสมกับพงศาวดาร คือมีทั้งช่วงที่เป็นนวนิยาย มีบทสนทนา มีความคิดเห็นของตัวละครในประวัติศาสตร์ และมีเหตุการณ์จริงตามประวัติศาสตร์ในพงศาวดาร รวมไปถึงคำอธิบายข้อขัดแย้งกันระหว่างเอกสารหลายฉบับ Read More →

เรื่อง เล่ห์บรรพกาล ภาค เรขพิษฐาน ผู้แต่ง วรรณวรรธน์ สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม เลขมาตรฐานหนังสือ 9786162149009 เล่ห์บรรพกาล เป็นหนังสือที่มีสามเล่มจบค่ะ เหตุเพราะหนังสือวางจำหน่ายออกมาทีละเล่ม รีวิวของเราจึงแยกออกเป็นสามรีวิวตามระยะเวลาที่อ่านหนังสือนะคะ รีวิว เล่ม 1 ภาคภพพยากรณ์ รีวิว เล่ม 2 ภาคอักษรปริศนา เล่มนี้เป็นเล่ม 3 เล่มจบแล้วค่ะ 🙂 สำหรับการอ่านในเล่มสุดท้าย เนื้อเรื่องก็ยังคงดำเนินไปอย่างเชื่องช้า และไม่ค่อยมีอะไรใหม่ การเล่าสลับไปสลับมา ทำให้ผู้เขียนไม่สามาถลงรายละเอียดในชาติใดได้เลย มีรายละเอียดบางอย่างที่ผู้เขียนให้ไว้ในตอนต้นเหมือนจะมีอะไร แล้วก็ปล่อยปมทิ้งค้างเอาไว้อย่างนั้น ไม่ถูกนำมาเล่าต่อ มีจุดแปลกๆ ขัดแย้งกันอยู่ในเรื่องหลายจุด อย่างในตอนแรก ผู้เขียนเคยบอกว่าปักบุญทำนายชาติภพของศาสตราจารย์อดุลย์เอาไว้หลายชาติ มีคำอธิบายว่าปักบุญได้เห็นชาติภพที่ตนเองได้พบกับท้าวราวิ แต่พอในตอนจบ กลับบอกว่าเธอมองเห็นเพียงชาติภพเดียว มันฟังดูขัดแย้งกันยังไงไม่รู้ หรือเราอาจจะจำผิดเอง? อีกตอนในช่วงต้นเรื่อง ผู้เขียนเคยเล่าถึงหนังสืองานศพของแม่น้อม ซึ่งมีบันทึกถึงขุนอุทัยโยธิน เอาไว้ .. กล่าวว่าแม่น้อมเป็นหลานสาวคนเดียวของขุนอุทัยโยธิน แต่ในเวลาต่อมา ได้เล่าถึงแม่น้อม (คนเดียวกันหรือเปล่าไม่รู้) ว่าได้แต่งงานกับพระโชดึก (ซึ่งกลายมาเป็นพระยาโชดึก) ซึ่งกลายมาเป็นพ่อและแม่ของขุนอุทัยโยธิน มีอะไรงงๆ แบบนี้ปนอยู่ทั้งเล่มเลยค่ะ นอกจากนี้ ยังมีจุดขัดใจเล็กๆ Read More →

เรื่อง เล่ห์บรรพกาล ภาค อักษรปริศนา ผู้แต่ง วรรณวรรธน์ สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม เลขมาตรฐานหนังสือ 9786162148613 ขออภัยที่รีวิว เล่ห์บรรพกาล ของเราถูกแบ่งออกเป็นสามส่วนตามจำนวนเล่มของหนังสือนะคะ เหตุเพราะเราดันเผลออ่าน และรีวิวเล่มแรกไปแล้ว ก่อนที่จะรู้ว่าหนังสือสามเล่มจบเรื่องนี้ จะถูกสำนักพิมพ์ทยอยปล่อยมาทีละเล่ม และอีกสองเล่มที่เหลือถูกทิ้งห่างกันเป็นปีๆ!! เราเลยขอเลยตามเลย รีวิวเป็นเล่มๆ ไปเลยละกันนะคะ สามปีผ่านไป เราจำอะไรเกี่ยวกับเล่ห์บรรพกาลเล่มแรกไม่ได้เลยจริงๆ ย้อนกลับไปอ่าน รีวิวตัวเอง ซึ่งก็เล่าเรื่องเอาไว้ค่อนข้างละเอียด แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมึนๆ กับตัวละครที่เยอะมาก ชวนให้สับสนไปหมด อย่ากระนั้นเลย หยิบทั้งหมดมาอ่านใหม่ตั้งแต่เล่มแรกอีกครั้งดีกว่า ถึงจะบอกตัวเองอย่างนั้น ในการอ่าน เล่ห์บรรพกาล เล่มแรกรอบที่สอง เราก็อดอิดเอื้อน ขยาดตัวละครเยอะๆ ตามเรื่องย่อไม่ได้ แต่พอหยิบมาอ่านจริง กลับสนุกดี และอ่านได้เร็วมาก ผู้เขียนเล่าเรื่องได้น่าติดตาม ดำเนินเรื่องสนุก อ่านเพลินมากเลย ความจำที่กะพร่องกะแพร่งจึงค่อยๆ คืนกลับ ความเดินตอนที่แล้ว ผู้เขียนเปิดตัวพระเอกเพลิงฟ้า และนางเอกอาจารย์สิตางศุ์ ซึ่งทั้งเพลิงและตัวไหนเคยเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่วัยอนุบาล ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสองคนเคยเป็นคู่ครองกันมาหลายชาติภพ เพลิงฟ้าเป็นผู้ที่มีความสามารถระลึกชาติย้อนหลังได้ และระลึกย้อนกลับไปได้หลายชาติภพด้วย ความสามารถประหลาดทำให้เขากลายเป็นคนประหลาด จึงถูกพ่อแม่พาไปรักษาอาการ และใช้ชีวิตอยู่ที่ต่างประเทศ กลับมาอีกครั้ง เขากลายที่คนที่ระลกชาติไม่ได้ Read More →

เรื่อง ไอ้คุณผี ผู้แต่ง กนกเรขา สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม เลขมาตรฐานหนังสือ 9786162143861 รับฮาโลวีนด้วยนิยายผีๆ กันค่ะ ไอ้คุณผี เล่าเรื่องชีวิตหลังความตายของผีกลุ่มหนึ่ง เริ่มที่เรื่องราวของสี่เด็กสาวนักศึกษาต่างจังหวัด จีริน นังสุด นังวอน นังวัน .. ที่ร่วมหอลงโรงแชร์ค่าบ้านอยู่ร่วมกันในซอยลึกแห่งหนึ่ง แล้วเหตุการณ์คับขันก็นำพาให้เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้น พระเอกเรื่องนี้เป็นผีมือใหม่หมาดๆ เป็นผีน่ารัก เป็นผีมีน้ำใจ และก็เป็นผีที่กลัวผีด้วยกัน ตอนอ่าน ได้อารมณ์คล้ายๆ วิมานมะพร้าว (ของแก้วเก้า) แต่ผีเลื่อนขั้นจากตัวประกอบมาเป็นพระเอกเสียเลย สำนวนเล่าแบบสนุกๆ ขำขัน อ่านง่าย ตอนเด็กๆ จำได้ว่าอ่านแล้วสนุกดี ตอนนี้มาอ่านก็ขำมั่ง ไม่ขำมั่ง ผู้เขียนแซวทุกอย่าง แม้แต่นามปากกาตัวเอง ;P เนื้อหาของเรื่องเสียดสีสังคมร่วมยุคสมัย ว่าด้วยป๋าเปรม น้าชาติ พี่ปุ๋ย (ที่กลายเป็นหนูผุย) ฯลฯ พอเวลาผ่านไปมันกลายเป็นตลกประวัติศาสตร์ ที่ถ้าเกิดไม่ทันก็คงไม่เก็ท ผู้เขียน ใช้วิธีเขียนแบบเล่นสำนวนตลอดเรื่อง น้ำเยอะมาก น้ำท่วมทุ่งมาก ปล่อยแต่มุก เรื่องราวไม่ดำเนินไปไหนเสียที แต่ก็ยังคงความเป็นทมยันตี’สไตล์อยู่เหมือนกัน ตรงที่ Read More →

เรื่อง แก้วกลางดง ผู้แต่ง ทมยันตี สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม ราคา 300 บาท นิยายเรื่องนี้ถือกำเนิดขึ้นในยุคที่บ้านเมืองยังมีป่าสมบูรณ์ และป่ายังมีสัตว์ป่าให้ล่าไม่รู้หมด ลองเทียบดูปีที่พิมพ์ .. 2519 นิยายเรื่องนี้คงถูกเขียนขึ้นระหว่าปี 2516 กับ 2519 (ในตอนจบเฉลยว่าเขียนจบในปี 2518) เดาดูแล้วผู้ก่อการร้ายในเรื่องนี้ คงหนีไม่พ้นกลุ่มคอมมิวนิสต์ และอาจรวมไปถึงเหล่านักศึกษาที่หนีเข้าป่ากันในเป็นจำนวนมากในยุคนั้นนั่นแหละ เพียงแต่ทมยันตีละเว้นเอาไว้ ไม่ได้ลงรายละเอียดมาก กลับไปเน้นตรงความใสสะอาดของชนเผ่าชาวเขาเสียมากกว่า ซึ่งก็ทำให้เนื้อเรื่องไม่ฮาร์ดคอร์ การเมืองจ๋า .. กลายเป็นเพียงนิยายรักกุ๊กกิ๊ก น่ารักเรื่องหนึ่ง ความทะนงตนของทรงเผ่า ทำให้ตาจั่น พรานป่าเจ้าถิ่น เพื่อนเก่าเพื่อนแก่ของพ่อ ต้องจบชีวิตลงเพื่อปกป้องเขา เขารอดชีวิต แต่เมียวดี .. ลูกสาวตาจั่น จะเหลือเพียงลำพังตัวคนเดียว เมียวดี .. ที่ตาจั่นฝากไว้กับเขา เมียวดี .. มิยาวดี .. คือกระแตป่า มันแสบ มันซน มันดื้อพอๆ กับทรงเผ่าน่ะแหละ เมื่อคนดื้อกับคนดื้อมาเจอกัน ย่อมไม่มีใครยอมใคร สองคนเดิมพันกันว่า Read More →