เรื่อง บ้านเล็กริมห้วย หนังสือชุดบ้านเล็ก เล่มที่ 4 ผู้แต่ง ลอร่า อิงกัลล์ส ไวล์เดอร์ ผู้แปล สุคนธรส สำนักพิมพ์ แพรวเยาวชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9749804295 เล่มนี้ย้อนกลับมาเล่าเรื่องของลอร่าต่ออีกครั้ง ซึ่งในตอนนี้ เธอมีอายุ 7 ขวบแล้วค่ะ ตอนที่เล่า ก็จะสปอยล์หน่อยๆ นะคะ ^^” ใน บ้านเล็กริมห้วย เล่มนี้ แม้จะเป็นเล่มที่ 4 แต่เนื้อเรื่องไปต่อเนื่องกับตอนที่เธออพยพย้ายออกจากดินแดนของอินเดียนแดงในเล่มที่ 2 (ซึ่งก็ดีนะ .. จบเล่มหนึ่งอพยพ จบเล่มสองก็อพยพอีก ถ้าต้องอ่านแบบนี้ไปซ้ำๆ คงจะเบื่อกัน มีเด็กชายชาวนามาคั่นเปลี่ยนบรรยากาศสักนิดก็สนุกดี) การเดินทางครั้งนี้ ดูเหมือนจะเป็นการเดินทางครั้งสุดท้ายของครอบครัวอิงกัลล์ส พ่อไม่เริ่มต้นด้วยการสร้างบ้านหลังใหม่อีกแล้ว พวกเขาแลกม้าของพวกเขากับบ้านที่สร้างสำเร็จแล้ว บ้านหลังนี้ไม่ใช่บ้านธรรมดาเสียด้วย แต่เป็นบ้านที่ขุดเอาไว้ใต้เนินดินริมตลิ่ง หลังจากครอบครัวอิงกัลล์สอพยพมาอยู่ในบ้านในรูดินได้ไม่ถึงหนึ่งปี พ่อก็ลงมือสร้างบ้านจริงๆ อีกครั้ง ครั้งนี้พ่อไม่ได้ออกไปตัดไม้เอง แต่ซื้อไม้กระดานมาจากในเมือง เมืองใหม่นี้อยู่ห่างบ้าน ออกไปไม่ไกล สามารถไปกลับได้ง่ายๆ โดยไม่ต้องเป็นห่วงคนที่อยู่ในบ้าน ไม่มีหมาป่า ไม่มีอินเดียนแดง มีแต่ลำห้วยที่ชุ่มชื่นฉ่ำเย็น ต้องระวังนิดหน่อยก็ตรงที่ลูกสาวแสนซนชอบแอบไปเล่นน้ำ ผู้เขียนเล่าเรื่องการสร้างในเล่มนี้ออกจะเป็นไปอย่างรวบรัด แต่ละเหตุการณ์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว Read More →

เรื่อง เด็กชายชาวนา หนังสือชุดบ้านเล็ก เล่มที่ 3 ผู้แต่ง ลอร่า อิงกัลล์ส ไวล์เดอร์ ผู้แปล สุคนธรส สำนักพิมพ์ แพรวเยาวชน เลขมาตรฐานหนังสือ 974980421x ผู้เขียนเล่าเรื่องของลอร่ามา 2 เล่มเต็มๆ พอมาถึงเล่มที่ 3 ก็เลยวกมาเปิดตัว (ว่าที่) สามีในวัยที่ยังเป็นเด็กชายกันบ้าง เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นทางภาคเหนือของรัฐนิวยอร์ก ผู้เขียนเปิดเรื่องขึ้นในฤดูหนาว และฤดูหนาวที่เมืองนี้ หนาวถึง -40 องศา (เซลเซียส!?) จากนั้นก็เล่าวนเวียนต่อไปเรื่อยๆ จนครบสี่ฤดูกาลเช่นเดียวกัน ครอบครัวนี้ประกอบกันไปด้วย 4 พี่น้อง คือรอแยล อิไลซาเจน อลิส และแอลแมนโซคนสุดท้อง แอลแมนโซ คนเล็กสุดนี้เอง คือบุคคลที่เราจะติดตามเรื่องราวของเขากัน แอลแมนโซเพิ่งอายุย่างเก้าขวบ และกำลังจะไปโรงเรียนเป็นปีแรก เขาเป็นเด็กชายที่อยากจะโตเร็วๆ เขากินเยอะ ทำงานเยอะ พยายามที่จะช่วยงานพ่อทุกอย่าง แม้ว่าบางอย่างจะยังไม่ได้รับอนุญาตให้ช่วย เขาชอบทำงานกับพ่อมากกว่าไปเรียนหนังสือที่โรงเรียน .. เป็นยุคสมัยที่ถือว่าการทำงานในชีวิตจริงก็เป็นการเรียนอย่างหนึ่งเหมือนกัน เมื่อผู้เขียนมาเล่าเรื่องของแอลแมนโซ ตัวละครก็เปลี่ยนไป บรรยากาศก็เปลี่ยนไปราวกับคนละเรื่องกับบ้านเล็กฯ เลยทีเดียว การอ่าน เด็กชายชาวนา ทำให้เรารู้สึกเหมือนกลับไปอ่านบ้านเล็กฯ Read More →

เรื่อง บ้านเล็กในทุ่งกว้าง หนังสือชุดบ้านเล็ก เล่มที่ 2 ผู้แต่ง ลอร่า อิงกัลล์ส ไวล์เดอร์ ผู้แปล สุคนธรส สำนักพิมพ์ แพรวเยาวชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9749804201 เล่มนี้ขอเล่าแบบติดสปอยล์นิดนึงนะคะ เพราะอันที่จริงเรื่องราวก็ไม่ได้หวือหวาอะไร ความสนุกอยู่ที่วิถีประจำวันของตัวละครนี่แหละ .. ซึ่งเล่ายังไงก็คงไม่เท่าอ่านเองแน่ๆ ค่ะ 🙂 บ้านเล็กในทุ่งกว้าง เป็นเล่มที่ 2 ของหนังสือชุดบ้านเล็ก เป็นตอนต่อของ บ้านเล็กในป่าใหญ่ หลังจากที่เราได้ทำความรู้จักกับครอบครัวอิงกัลล์ส และบ้านของพวกเขายังไม่ทันเท่าไร มาในเล่มนี้ พ่อก็ชวนครอบครัวให้อพยพย้ายบ้านกันเสียแล้ว พ่อของลอร่าเป็นมนุษย์แบบที่รักความเงีบสงบ รักป่าและสัตว์ป่า ต่อเมื่อรอบๆ บ้านของพวกเขาเริ่มพลุกพล่าน และเจริญขึ้นทุกที ก็เป็นสาเหตุให้พ่อกับแม่ตัดสินใจย้ายบ้าน (ง่ายๆ อย่างนั้นเลย!?) พวกเขาอพยพกันในฤดูหนาว เพราะจะต้องนั่งเกวียนข้ามผ่านทะเลสาบซึ่งเป็นน้ำแข็ง ซึ่งมันน่าทึ่งไม่น้อยที่ได้รู้ว่ามีการเดินทางแบบนี้อยู่ด้วย เป็นการเดินทางที่เสี่ยงมาก เพราะต้องเลือกวันเดินทางให้ข้ามผ่านไปก่อนที่น้ำแข็งจะละลายและแตกออก พวกเขาเดินทางจากบ้านเดิมที่ตั้งอยู่ในมลรัฐวิสคอนซิน อพยพไปทางตะวันตก ผ่านมลรัฐมินนิโซตา มลรัฐไอโอวา และมลรัฐมิสซูรี และแคนซัส ข้ามแม่น้ำมิสซูรีด้วยแพ (ซึ่งมีเกวียนอยู่บนแพอีกที) ซึ่งการเดินทางธรรมดาๆ ของพวกเขา มันผาดโผนและน่าตื่นเต้นมากสำหรับเรา อ่านแค่ช่วงแรกๆ ก็รู้สึกเลยว่าเล่มนี้สนุกจัง ขอถอนคำพูดที่ผู้เขียนเขียนบรรยายเหตุการณ์อย่างเดียว ไม่เร้าอารมณ์เลย Read More →

เรื่อง บ้านเล็กในป่าใหญ่ หนังสือชุดบ้านเล็ก เล่มที่ 1 ผู้แต่ง ลอร่า อิงกัลล์ส ไวล์เดอร์ ผู้แปล สุคนธรส สำนักพิมพ์ แพรวเยาวชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9749804198 เราเลื่อนลำดับการอ่าน บ้านเล็กในป่าใหญ่ มาอ่านต่อจาก สาวน้อย อย่างตั้งใจ เพราะเรารู้สึกว่ายุคสมัยของการเล่าเรื่อง สาวน้อย (สี่ดรุณี) และหนังสือชุดบ้านเล็กฯ นั้นเกิดขึ้นในช่วงระยะเวลาที่ใกล้เคียงกัน และพอตรวจสอบดู ก็พบว่ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆ เสียด้วย สาวน้อย ถูกตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1868 และ 1869 (เนื้อเรื่องมีด้วยกัน 2 ภาค) (ผู้เขียนมีชีวิตระหว่างปี ค.ศ. 1832-1888) ส่วน บ้านเล็กในป่าใหญ่ เล่มนี้ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1932 (ผู้เขียนมีชีวิตระหว่างปี ค.ศ. 1867 – 1957) แม้ว่าผู้เขียนทั้งสองคนจะเป็นอเมริกันชนเหมือนกัน และมีชีวิตอยู่ในช่วงใกล้ๆ กัน แต่สภาพสังคมของทั้งสองเล่มนั้นแตกต่างกันไปคนละเรื่องทีเดียว ฉากของสี่พี่น้องในสาวน้อยนั้น เกิดขึ้นในเมืองคอนคอร์ด รัฐแมสซาชูเซตต์ ซึ่งมีความเป็นเมืองมากกว่า มีสังคม มีชุมชน และความเจริญรุ่งเรืองในความหมายของคนอเมริกัน Read More →

เรื่อง สาวน้อย ผู้แต่ง ลุยซา เมย์ อัลคอตต์ ผู้แปล อริณี เมธเศษฐ ภาพประกอบ หทัยรัตน์ เจริญชัยชนะ สำนักพิมพ์ แพรวเยาวชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9786161804671 สาวน้อย .. หรือที่เราเคยรู้จักกันดีในชื่อ สี่ดรุณี เป็นเรื่องราวของพี่น้องสาวๆ สี่คน .. เม็ก หรือมาร์กาเร็ต เป็นพี่สาวคนโต กำลังก้าวเข้าสู่วัยสาวในวันที่เปิดเรื่อง น้องคนรองต่อมา เป็นสาวห้าว มีชื่อไพเราะว่าโจเซฟิน แต่ถูกตัดให้ห้วนๆ สั้นๆ ว่าโจ น้องคนที่สาม เป็นแม่พระของบ้าน เป็นเด็กสาวที่มีจิตใจดีงาม เธอคือ เอลิซาเบท หรือเบท น้องสาวคนสุดท้อง เธอสวยที่สุด เหมือนนางฟ้าน้อยๆ ของบ้าน แต่ก็มีลักษณะนิสัยของน้องคนสุดท้องอยู่หน่อย และกำลังปรับปรุงตัว เธอคือเอมี่ ครอบครัวมาร์ช เป็นครอบครัวที่ยากจน แต่ก็เป็นไปในทำนองผู้ดีตกยาก แม่ของครอบครัวทำหน้าที่เป็นเสาหลัก ในขณะที่พ่อถูกส่งตัวไปรบที่อื่น เด็กๆ ต้องขยันตัวเป็นเกลียว และประหยัดอย่างที่สุด ต้องทนทำในสิ่งที่ไม่ชอบ และต้องข่มใจต่อสิ่งของต่างๆ ที่อยากได้ แต่ผู้เขียนก็บอกเราเสมอๆ ว่าความจนไม่ใช่สิ่งที่เลวร้าย ถ้าเรารู้จักรับมือกับมัน ความรวยเสียอีกที่พร้อมจะทำให้มนุษย์เสียคน สี่พี่น้องได้เรียนรู้ที่จะอยู่กับความจนอย่างมีความสุข Read More →

เก็บตกงานหนังสือที่เพิ่งจบลงไปเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาค่ะ The Street Late Night Book Fair งานจบลงไปแล้ว แต่เก็บข้อมูลมาเล่าสู่กันฟังเผื่อตัดสินใจไปปีหน้าค่ะ ยาวไป ยาวไป 555 งานนี้จัดขึ้นที่ The Street รัชดา ตั้งแต่วันที่ 13 – 17 กันยายน ไพรม์ไทม์สำหรับหลายงานหนังสือเล็กๆ ที่ชิงจัดตัดหน้างานใหญ่อย่างงานมหกรรมฯ ปลายปี งานนี้มีกิมมิคตรงที่จัดยาวตั้งแต่เช้าไปจนถึงเที่ยงคืนค่ะ เรียกได้ว่าจัดขึ้นเพื่อคนนอนดึกโดยเฉพาะ การไปงานครั้งนี้ เป็นการไป The Street เป็นครั้งแรกของเรา .. ซึ่งมันสร้างความประทับใจมากกกกก มันเหมือนกับเป็น hubba เป็น think space ใหญ่ๆ คืออนุเคราะห์พื้นที่ทุกชั้นให้มีที่นั่งจับกลุ่มติวหนังสือที่กว้างใหญ่มาก มีพื้นที่นั่งแฮงก์ นั่งชิล น่านั่งไปหมดทุกชั้น .. พร้อมปลั๊กเสียบสายชาร์จฟรีๆ ร้านอาหารก็พร้อม .. ถ้าเข้าใจไม่ผิด ที่นี่เปิด 24 ชั่วโมงด้วยนะคะ ถ้าอยู่ใกล้บ้านที่จะไปสิงเลย สำหรับงานหนังสือที่ว่านี้ ใช้พื้นที่จัดเพียงชั้นเดียวค่ะ (น่าจะชั้น 2 นะ ถ้าจำไม่ผิด ^^”) Read More →

เรื่อง เบ๊บ หมูเลี้ยงแกะ ผู้แต่ง ดิ๊ค คิง – สมิธ ภาพประกอบ แมรี เรย์เนอร์ ผู้แปล สาธิตา สำนักพิมพ์ แพรวเยาวชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9786167018553 เบ๊บ หมูเลี้ยงแกะ เป็นหนังสือเล่มบางๆ หนาไม่ถึงร้อยหน้าดี แถมมีภาพประกอบแทรกอีกต่างหาก อ่านแป๊บเดียวก็จบ เหมาะสำหรับเด็กๆ ที่กำลังหัดอ่านหนังสือเล่ม แกจะได้ภูมิใจที่ได้อ่านหนังสือที่ไม่ใช่นิทานได้จบเล่มเอง เนื้อหาก็น่ารัก อบอุ่น อ่อนโยน เบ๊บ หมูเลี้ยงแกะ เป็นเรื่องราวของเจ้าลูกหมูกำพร้าตัวหนึ่ง ที่ตัวมันเองกลายเป็นรางวัลจับสลากให้กับเจ้าของฟาร์มคนหนึ่ง มันจับพลัดจับผลูมาอยู่ภายใต้การดูแลของแม่หมาเลี้ยงแกะ อยู่รวมกับลูกหมาฝูงใหญ่ที่กำลังเรียนรู้การต้อนฝูงแกะให้เป็นระเบียบ ใครจะคิดว่า ท้ายที่สุดแล้ว เบ๊บจะค้นพบวิธีการต้อนแกะในแบบของตัวมันเอง มันทำได้ดี และวิถีแห่งมันทำให้มันกลายเป็น ‘หมูเลี้ยงแกะ’ ที่ดีที่สุด

เรื่อง สวนเที่ยงคืน ผู้แต่ง เอ. ฟิลิปปา เพียร์ซ ผู้แปล ธารพายุ สำนักพิมพ์ แพรวเยาวชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9786167018577 เราว่ารีวิวของเรามันออกจะสปอยล์นิดๆ นะคะ หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่ดี ถ้าใครไม่อยากถูกสปอยล์ ไปอ่านให้จบก่อนแล้วกลับมาอ่านก็ได้นะ 🙂 สวนเที่ยงคืน เล่าเรื่องของเด็กชายที่ต้องอพยพหลยหนีโรคระบาดชนิดหนึ่ง มันลามเข้ามาถึงในบ้าน ซึ่งน้องชายของเขาก็ป่วยไปด้วยแล้ว เขาต้องย้ายไปอยู่กับลุงและป้าชั่วคราวในช่วงปิดเทอม และมันทำให้แผนปิดเทอมอันแสนสนุกของเขาล่มไม่เป็นท่า ที่บ้านของลุงและป้าไม่มีอะไรเหมือนบ้านเลย มันเป็นห้องแบ่งเช่า ซึ่งตัวอาคารเป็นของมนุษย์ป้าอารมณ์ร้ายคนหนึ่ง ทอมไม่มีเพื่อน ไม่มีสวน ไม่มีแผนหรูหราสำหรับปิดเทอมที่ได้ตระเตรียมเอาไว้อย่างดี เขาต้องอยู่อย่างเหงาๆ ในห้องนั่นเล่นที่ไม่มีอะไรทำนอกจากการอ่านหนังสือ เขามีกินอย่างเต็มอิ่ม แต่ไม่ได้ใช้พละกำลังจากอาหารพวกนั้นเลย กลายเป็นเด็กชายที่นอนไม่หลับอยู่จนดึกดื่นเที่ยงคืน .. เพื่อนคนเดียวที่คุ้นเคย คือนาฬิกาคุณปู่เรือนใหญ่ที่ตีไม่เคยตรงเวลาเรือนนั้นเอง นาฬิกาเรือนใหญ่ที่ถูกตรึงติดอยู่กับพื้น มันมีอายุเก่าแก่พอๆ กันกับอาคารคร่ำคร่าหลังนี้ เก่า หนวกหูน่ารำคาญ แถมยังบอกเวลาไม่เคยตรง แต่ถึงอย่างนั้น ทอมก็มักจะเผลอฟังเสียงเดินของมันอยู่เสมอๆ เขาฟังมันตีขานเวลาเผลอๆ จนเป็นนิสัย แล้วในค่ำคืนหนึ่งที่เขายังคงนอนไม่หลับเหมือนเดิม .. เวลาเที่ยงคืนได้ผ่านไปนานแล้ว และเจ้านาฬิกาก็ตีอีกครั้ง เขานับอย่างไม่มีอะไรทำจนถึงครั้งที่ 12 .. และมันไม่หยุด คืนนั้น นาฬิกาโปเกเรือนนี้มันตีไปทั้งสิ้น 13 Read More →

เรื่อง ในสวนศรี ผู้แต่ง ฟรานเซส ฮอดจ์สัน เบอร์เน็ตต์ ผู้แปล เนื่องน้อย ศรัทธา สำนักพิมพ์ แพรวเยาวชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9747597454 อ่านหนังสือมาสักพักแล้วเริ่มพิจารณาตัวเอง เราเองคงชอบอ่านหนังสือประเภทที่อ่านแล้วสบายใจ ชื่นใจ อย่าง ในสวนศรี เล่มนี้ แม้ว่ามันจะเริ่มต้นเรื่องที่คุณหนูมารีผู้ขวางโลก จะเป็นเด็กที่เอาแต่ใจอย่างร้ายกาจ แต่แกก็มีเหตุผลที่ทำให้แกเป็นคนอย่างนั้น เป็นเด็กที่เหมาะกับคำพูดที่ว่าเด็กคือผ้าขาวโดยแท้ เมื่อแกได้มาอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป ได้มาอยู่ใกล้ๆ กับมาร์ธาผู้โอบอ้อมอารี และช่างคุย แกก็ได้รับการกล่อมเกลา และค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไป ตัวละครที่น่ารังเกียจที่ค่อยๆ พัฒนาเปลี่ยนแปลงไปในด้านที่ดีขึ้น ก็เป็นเรื่องที่อ่านแล้วชื่นใจ น่าเอาใจช่วย น่าติดตามว่า แล้วต่อจากนี้ล่ะ วิถีชีวิตของแกจะดำเนินไปด้านใด ผู้เขียนมีเรื่องน่าตื่นเต้นเล็กๆ น้อยๆ อย่างเรื่องของสวนลับ หรือห้องหับอันมากมายในคฤหาสน์ของคุณลุง เรื่องของเด็กลึกลับบางคนที่ซ่อนตัวอยู่ในปราสาท เรื่องของเจ้านกแสนรู้แสนสวย ฯลฯ ทั้งหมดนี้ทำให้เรื่องราวน่าตื่นตาตื่นใจ น่าติดตาม และอ่านเพลินมาก ผู้เขียนสอนเรื่องต้นไม้ การเพาะปลูก และธรรมชาติของสัตว์ต่างๆ ได้อย่างแนบเนียน เด็กๆ ที่ได้อ่านจะต้องค่อยๆ หลงรักสัตว์และต้นไม้ทีละน้อยเหมือนคุณหนูมารี ในสวนศรี เป็นหนังสือที่เมื่อเราเปิดอ่าน มันจะทำให้เราลืมทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวไปหมดเลย Read More →

เรื่อง สายลมในพงหลิว ผู้แต่ง เคนเนธ แกรห์ม ผู้แปล ธิดารัตน์ เจริญชัยชนะ ภาพประกอบ วิศุทธิ์ พรนิมิตร สำนักพิมพ์ แพรวเยาวชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9786161804787 น่ารักดีนะ ตื่นตาตื่นใจแบบเด็กๆ มีเสียดสีบ้าง แต่มุกมันฝรั่งไปหน่อย ไทยแท้แต่โบราณอ่านแล้วไม่ค่อยขำ เฉยๆ มาก ไม่รู้เป็นเพราะว่ามันพัฒนามาจากการเป็นนิทานก่อนนอนหรือเปล่า เราเลยรู้สึกว่ามันเรื่อยๆ เปื่อยๆ เกินไปหน่อย ไม่มีเส้นเรื่อง ไม่มีความปรารถนา ได้แต่ติดตามเฝ้าดูเจ้าตัวตุ่นและผองเพื่อนพายเรือ ขับเกวียนกันเรื่อยเปื่อย พฤติกรรมของเจ้าคางคก ไม่มีอะไรดึงดูดพอจะทำให้เราเอาใจช่วยได้เลย มันไม่ควรจะมีผองเพื่อนแสนดีอย่างในเรื่อง เป็นสัตว์ที่รนหาที่ และขยันหาเรื่องให้ตัวเองอย่างที่สุด พล็อตเรื่องไม่ขึ้นกับเหตุผลใดๆ เป็นเรื่องเรื่อยเปื่อยสำหรับเด็กโดยแท้ สำหรับเด็ก ความสนุกตื่นเต้นไปกับเจ้าสัตว์เหล่านี้ คงจะเพียงพอที่จะทำให้เด็กๆ ชอบมัน แต่เราแช่อยู่บทแรกๆ นานมาก ไม่ไปไหน .. ด้วยความเบื่อๆ และไม่รู้ว่าจะติดตามลุ้นอะไร เคล็ดลับการอ่านหนังสือเด็กให้สนุกคือ เราควรมีประสบการณ์ร่วมกับหนังสือเล่มนั้น หรือบางเหตุการณ์ในเล่มนั้น แต่ทีนี้คือเราไม่มีไง ซึ่งก็คงจะเป็นคำตอบว่าทำไมเราอ่านมันไม่สนุก หนังสือเล่มนี้มีข้อดีคือ สำนวนน่ารักราวกับนิทาน มันมีความนุ่มนวลซ่อนอยู่ .. ภาษาทำให้เรารู้สึกอย่างนั้น ภาษาที่ใช้ในเรื่องไพเราะมาก โดยเฉพาะตอนที่เทพเจ้าแพนปรากฎตัว ซึ่งนั่นน่าจะเป็นที่มาของชื่อเรื่อง? Read More →