เรื่อง เจ้าแม่ ผู้เขียน อาจินต์ ปัญจพรรค์ สำนักพิมพ์ มติชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9789740215493 หลังจากที่เจ้าพ่อเจ้าเมืองถูกเขียนจบลงไปเมื่อราวสามสิบปีที่แล้ว (เจ้าพ่อเจ้าเมืองถูกตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นตอนๆ ในนิตยสารฟ้าเมืองไทย ปี 2529 – 2531) เจ้าแม่ก็คลอดตามมาเมื่อราวเจ็ดปีให้หลัง (เจ้าแม่เคยถูกตีพิมพ์ลงเป็นตอนๆ ลงในนิตยสารกุลสตรี เริ่มต้นฉบับที่ 583 (น่าจะเป็นช่วงต้นปี พ.ศ. 2538) แต่เพิ่งถูกรวมเล่มครั้งแรกเมื่อเดือนมีนาคม 2560 ที่ผ่านมา) เจ้าแม่ ถ่ายทอดชีวิตชนบทในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ว่าด้วยวิถีชีวิตและค่านิยมของผู้คนอันเป็นชาวบ้านในยุคนั้น มีวัฒนธรรมบ้าง ซึ่งบางข้อในยุคนี้กลับมองว่าไม่มีวัฒนธรรม แต่มันคือชีวิต คือธรรมชาติของผู้คน คืออดีตของพวกเรา คือรากเหง้าอันค่อยแปรเปลี่ยนไปตามวัฒนธรรมใหม่ที่เข้ามาตกกระทบ คุณอาจินต์สอดแทรกวัฒนธรรมท้องถิ่นและภูมิปัญญาชาวบ้าน อย่างการตกปลาช่อนด้วยวิธีหยกปลา การพายเรือผีหลอกให้ปลากระโดดขึ้นเรือเอง การทำขวัญข้าว การฟังเพลงพื้นบ้านจากเด็กหนุ่มที่หลงรักสาวบ้านนา เสียงร้องเพลงที่ลอยตามลมมาในยามค่ำคืน เปรียบเหมือนการฟังวิทยุแก้เหงาของชาวกรุง ฯลฯ วิถีวิธีที่คนเป็นเจ้าพ่อยุคหนึ่งปฏิบัติ อาจเป็นคนละอย่างกับเจ้าพ่อที่เราคุ้นชินและนึกภาพเอาไว้ในใจ แต่นายพรหมก็เป็นเจ้าพ่อแบบที่คนยุคนั้นเป็น ใจกว้าง ใจใหญ่ ฝักใฝ่อบายมุข และมีผู้คนนับหน้าถือตา แม้เมื่อตกต่ำและกลับเฟื่องฟู เขาก็ยังเลือกเดินวิถีเดิม คงเป็นเรื่องของค่านิยมที่บังตาให้พาไปสู่หนทางอีหรอบเดิม ยังดีที่ในตอนนี้ แม่ผาด พี่สาวที่พรหมรักดังแม่ได้มาดูแลและตักเตือน หนทางชีวิตมนุษย์นั้นไม่มีข้อสรุป จนกว่าเราจะเดินไปพบ หรือสร้างมันขึ้นมาเอง Read More →

เรื่อง เจ้าเมือง ผู้เขียน อาจินต์ ปัญจพรรค์ สำนักพิมพ์ มติชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9789740208297   เจ้าเมือง ในที่นี้หมายถึงข้าหลวงประจำจังหวัด อันเทียบได้กับผู้ว่าราชการจังหวัดในยุคนี้นั่นเอง เจ้าเมือง เป็นเรื่องต่อจาก เจ้าพ่อ ที่จบค้างคาเอาไว้ ชีวิตของพรหม (ว่าที่เจ้าพ่อ) และบรรจง (ว่าที่เจ้าเมือง) กำลังไต่เต้าสูงขึ้นไปเรื่อยๆ โดยที่น้ำหนักของเรื่องในเล่มนี้ มาเน้นอยู่ตรงที่เรื่องของบรรจง เล่าอยู่ในฝั่งของบรรจง ในเล่ม เจ้าพ่อ เนื้อเรื่องคือการปูพื้นไต่เต้ามาทั้งชีวิตของพรหมและบรรจง จวบจนเมื่อเข้าสู่เล่มเจ้าเมือง ตัวละครหลักทั้งสองคนจึงมีการปะทะกันบ้าง แต่ก็เพียงเล็กน้อย เอาจริงๆ ชีวิตของคนทั้งสองคน ต่างแยกกันออกไปมีชีวิตของตัวเอง ต่างคนต่างอยู่กันคนละท้องที่ และค่อยๆ ไกลเป็นคนละจังหวัด คนละภาค โดยรวมๆ เราชอบเล่ม เจ้าพ่อ มากกว่า เพราะเนื้อเรื่องสละสลวยกว่า สำหรับเล่มนี้ เราว่าเนื้อเรื่องไม่ค่อยปะติดปะต่อกัน เรื่องดำเนินไปเร็ว เนื้อเรื่องกำลังมาถึงตอนสนุกๆ จะได้ลุ้นทีไร รอจังหวะสะใจทีไร คุณอาจินต์ก็เล่าข้ามไปเสียเฉยๆ ทุกทีไป คุณอาจินต์ไปเน้นเล่าเรื่องที่เป็นประวัติศาสตร์และเกี่ยวกับราชการมากกว่า ได้ความรู้แปลกๆ ดี แต่ไม่ค่อยสนุกเท่าเล่มแรก แต่ถ้าใครชอบอ่านประวัติศาสตร์ และไม่คาดหวังเนื้อหารักโลภโกรธหลงของตัวละคร ก็น่าจะอ่านเล่มนี้ได้สนุกไปอีกแบบ คุณอาจินต์ข้ามรายละเอียดของชีวิตผู้คน ไปเน้นหนักที่ข้อมูลทางประวัติศาสตร์ เนื้อหาในเล่มเน้นไปในด้านการปกครอง Read More →

เรื่อง เจ้าพ่อ ผู้เขียน อาจินต์ ปัญจพรรค์ สำนักพิมพ์ มติชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9789740208136 คำนำสำนักพิมพ์ในตอนต้นเล่ม ออกจะพาเราคิดไกลเกินจริงไปหน่อย แน่นอนว่าหนังสือเล่มนี้เกี่ยวข้องกับ เจ้าพ่อ และ เจ้าเมือง .. เพราะเป็นนิยายในชุดชื่อนั้น แต่ความห้ำหั่นระหว่างเจ้าพ่อกับเจ้าเมือง .. ยังไม่ได้ “ลบเหลี่ยม เฉือนคม” (อย่างที่คำนำบอก) กันถึงเพียงนั้น ทั้งเจ้าพ่อและเจ้าเมือง ดูจะเป็นมิตรที่ดีต่อกันด้วยซ้ำ ในเล่มแรกนี้เล่าถึงเพียงการก่อร่างสร้างบุญบารมีของทั้งสองฝ่าย โดยที่ฝ่าย เจ้าพ่อ ก็ยังดูง่อนแง่น เพราะใช้แต่บุญเก่า ยังไม่เห็นวี่แววจะเป็นเจ้าพ่อได้เลย ออกจะเหมือนลูกเศรษฐีที่เอาแต่ผลาญเงินพ่อเสียมากกว่า แต่ก็นั่นแหละ คำนำของทั้งเล่ม เจ้าพ่อ และ เจ้าเมือง ใช้คำนำเดียวกัน ดังนั้น การห้ำหั่นที่ว่าอาจจะเกิดขึ้นในเล่มต่อมา (ซึ่งเรายังอ่านไม่ถึง) ก็ได้ เมื่อเราอ่านเพียงเล่มแรกเล่มเดียว .. มันเลยรู้สึกแปลกๆ ที่จะใช้ชื่อ เจ้าพ่อ เป็นชื่อของหนังสือเล่มนี้ แต่ถ้าบอกว่ามันเป็นเล่ม 1 ของนวนิยายชุด เจ้าพ่อ – เจ้าเมือง น่าจะตรงกว่า คุณอาจินต์ เริ่มต้นเรื่องด้วยฉากเรือเมล์ที่วิ่งล่องอยู่ในแม่น้ำท่าจีน (แม่น้ำสุพรรณ) Read More →

เรื่อง เหมืองแร่ ฉบับสมบูรณ์ ผู้เขียน อาจินต์ ปัญจพรรค์ สำนักพิมพ์ มติชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9789740213239 อย่างที่รู้กันแล้วว่า เหมืองแร่ ฉบับสมบูรณ์ เป็นเรื่องสั้นกึ่งเรื่องจริง บันทึกชีวประวัติช่วงวัยหนุ่มของคุณอาจินต์ ปัญจพรรค์ ผู้ซึ่งเคยทำงานเป็นช่างแผนที่ ณ เหมืองแร่แห่งหนึ่งที่กระโสม ตะกั่วทุ่ง ชีวิตสี่ปีแห่งการทำงาน และการสร้างตัวจากเด็กหนุ่มเป็นลูกผู้ชายเต็มตัวนั้น เต็มไปด้วยประสบการณ์ชีวิต เต็มไปด้วยผู้คนที่กลายเป็นผองเพื่อน เต็มไปด้วยเรื่องเล่าจากความทรงจำมากมาย เมื่อครั้งที่ดูภาพยนตร์เรื่องมหาลัยเหมืองแร่ และในตอนเริ่มอ่าน เราเข้าใจว่าทั้งหมดทั้งเล่มนี้คือเรื่องจริง จนเมื่ออ่านถึงตอนใกล้จบ คุณอาจินต์ถึงได้เล่าว่า ภายในเล่มมีทั้งเรื่องจริงทั้งหมด เรื่องจริงบางส่วน และเรื่องที่แต่งขึ้นล้วนๆ แต่ใช้ฉากและตัวละครประกอบอันสมจริงและมีอยู่จริง แต่ทั้งนี้ก็มีแรงบันดาลใจมาจากเหตุการณ์จริงบางส่วนที่เกิดขึ้นในเหมืองแร่นั้น ภายในเล่ม คุณอาจินต์เล่าชีวิตของผู้คนในเหมืองแร่แต่ละคนได้อย่างมีรสชาติ เล่าเป็นตอนสั้นๆ ตัวละครต่างๆ ผลัดกันขึ้นมามีบทบาทเป็นตัวเอกในแต่ละตอน บ้างก็มีคติสอนใจ บ้างก็หักมุมหักอารมณ์ มีทั้งชวนขำ และชวนเศร้า ปลงอนิจจังกับชะตามนุษย์ คุณอาจินต์เล่าชีวิตนักเลงเหมืองแร่ได้สนุกที่สุด สำนวนที่เล่าก็ช่างโลดโผนโจนทะยานอ่านเพลิน มีชั้นเชิงในการเปิดตัวละครราวกับภาพยนตร์ชั้นดี ชีวิตจริงของมนุษย์ที่มีสีสันเสียยิ่งกว่าเรื่องแต่ง บางตอน บางตัวละครก็เป็นเพียงตัวประกอบ แต่ในบางตอน ตัวประกอบที่ว่าก็กลายเป็นพระเอก คุณอาจินต์มองมนุษย์ด้วยมุมกว้าง ในบางตัวละครหลักที่ถูกนำมาเล่าบ่อย มักจะถูกตีแผ่ทุกแง่ร้ายดี ส่วนตัวละครรองที่ผ่านมาแล้วผ่านไป คุณอาจินต์ก็เล่าอย่างไม่ตัดสิน ไม่พิพากษา จบเป็นมุมหักคาๆ เอาไว้ให้เราขบคิดใต้พื้นที่ว่างหลังบรรทัดสุดท้ายในแต่ละบท Read More →

เรื่อง ตะลุยเหมืองแร่ ผู้เขียน อาจินต์ ปัญจพรรค์ สำนักพิมพ์ หมึกจีน เลขมาตรฐานหนังสือ – ตะลุยเหมืองแร่ เป็นหนึ่งในชุดเหมืองแร่ ที่ถูกเล่าผ่านความทรงจำของคุณอาจินต์ .. เมื่อครั้งเป็นเด็กเรียนไม่จบ ต้องดั้นด้นไปหาอาชีพไกลสุดกู่ถึงเหมืองแร่ทางภาตใต้ของประเทศ จากความทรงจำฝังแน่น ถูกถ่ายทอดออกมาเรื่องเล่า .. เรื่องแล้วเรื่องเล่า ไม่อาจทราบว่าหนังสือเล่มนี้เป็นเล่มที่เท่าไรในชุดเหมืองแร่ แต่เนื้อหาก็ค่อนข้างเล่าตั้งแต่ตอนเริ่มต้น ในตอนที่คุณอาจินต์เดินทางลงใต้เพื่อหางานทำ เรื่องราวผิดไปจากภาพยนต์มหาลัยเหมืองแร่ที่เราเคยดูมานิดหน่อย แต่ตัวละครต่างๆ รวมไปถึงกลิ่นอาย บรรยากาศต่างๆ ฯลฯ ภาพยนต์ทำเอาไว้ดีพอสมควรทีเดียว สำหรับเล่มนี้ ภาษาของคุณอาจินต์ยังคงดีงาม ภาษาของเขามีเอกลักษณ์ และเป็นเอกลักษณืที่เราชอบมาก มันสละสลวย มีภาพ มีเรื่อง มีรส ปรากฏอยู่ตรงหน้า เรื่องสุดท้ายที่จบลงในเล่มนี้ คือเรื่องของหอม เนื้อนวล ในตอนที่ชื่อว่า ขาคนมีค่าเท่าไร ซึ่งเป็นเรื่องที่กินใจ สะท้อนใจ และจบได้คาใจมาก เราไม่รอช้า รีบหยิบเหมืองแร่ฉบับสมบูรณ์มาอ่านต่อโดยพลัน จบแล้วจะรีบเล่าต่อนะคะ 🙂

เรื่อง ปรัชยาไส้ ความคิดที่เสียดทานความหิว ผู้เขียน อาจินต์ ปัญจพรรค์ สำนักพิมพ์ สยามอินเตอร์บุ๊คส์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9746845837 หนังสือเล่มนี้เป็นเล่มที่สองของคุณอาจินต์ที่เราหยิบมาอ่าน หลังจากที่ได้อ่าน แม่น้ำยามศึก จบ แล้วปวารณาตนเป็นแฟนอักษรของคุณอาจินต์ในบัดดล ซื้อหนังสือเล่มต่างๆ ของเขามาสะสม ไว้หลายเล่ม และเพิ่งมีโอกาสหยิบมาทยอยอ่านไปตามลำดับ เนื้อหาแต่ละบท เป็นเพียงบทความสั้นๆ เพราะรวบรวมและคัดเลือกมาจากบทบรรณาธิการนิตยสารฟ้าเมืองไทย ในช่วงปีก่อนเราหลายคนเกิด พ.ศ. 2519 – 2522 สำนวนภาษาบางตอนรุ่มรวยสวยงามอย่างที่เคยชิน แต่ส่วนมากเรียบง่ายธรรมดา เนื้อหานั้นก็เล่าเรื่องทั่วไปที่ผ่านมากระทบใจเพียงสั้นๆ แต่บางเรื่อง อ่านแล้วก็ชวนอึ้ง นอกจากนี้ บางเรื่องยังได้บันทึกภาพวิถีชีวิตของผู้คน ในยุคย่ายาย ยุคที่เรายังไม่ตายจากชาติที่แล้ว เป็นภาพตัดสลับ หนึ่งสั้นๆ เป็นหนึ่งภาพ ผนวกกับบางความทรงจำวัยเด็กจิ๋ว ทำให้เรานึกออกเป็นภาพรางๆ ซึ่งมันช่างดีต่อใจ เป็นเล่มบางๆ จะอ่านรวดเดียวจบอย่างเราก็ได้ หรือจะค่อยๆ ชิมรสบทตอนละวัน ก็จะได้อรรถรสตามฤดูกาลของผู้เขียนที่ถ่ายทอดเอาไว้ในเล่ม เป็นหนังสือที่อ่านได้เพลินๆ จะเอาเรื่องเอารสก็ได้ เป็นสาระ ขบคิดเป็นปรัชญาชีวิตก็ได้ หรือจะอ่านเพื่อพักผ่อน ชมภาพอดีตวันวานจากตัวอักษรของคุณอาจินต์ ก็ได้ตามปรารถนา

เรื่อง ด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย ผู้เขียน ฮารูกิ มูราคามิ ผู้แปล นพดล เวชสวัสดิ์ สำนักพิมพ์ กำมะหยี่ เลขมาตรฐานหนังสือ 9789741090341 หนึ่งนั้นดับสลาย อีกหนึ่งนั้นยั้งหยุดนิ่ง แต่อีกหนึ่ง พยายามอย่างยิ่งที่จะก้าวต่อไปเบื้องหน้า มันเริ่มต้นขึ้นแบบนั้น norwegian wood เป็นหนังสือเล่มที่สามของมูราคามิที่เราอ่าน เล่มแรกคือ after the quake เล่มที่สองคือเรือเชื่องช้าสู่เมืองจีน ซึ่งเป็นรวมเรื่องสั้นทั้งสองเล่ม .. จึงนับได้ว่านี่เป็นนิยายเล่มแรกของเขาที่เราอ่าน นั่นหมายถึงการอ่านรอบแรกนะ (เมื่อปี พ.ศ. 2552) ตอนที่อ่านรอบแรก มันเริ่มต้นอย่างเละเทะมาก เต็มไปด้วยความคาดหวัง ตามมาด้วยงุนงง .. นี่มันอะไรกันฟระ!! มันไม่ใช่เรื่องที่แย่ แต่เราไม่อิน และมันไม่ใช่ความสนุกในแบบของเรา เรียกได้ว่าไม่มีประสบการณ์ร่วม ไม่สามารถเข้าถึงความรู้สึกของตัวละครได้ หลังวันวาเลนไทน์หนึ่งวัน เราถือ ด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย ไปอ่านที่เชียงดาว ในทริป #อ่านเถิดหนา ของ the cloud ค่าย อ่านเถิดหนา ทำให้หนังสือเล่มนี้เกิดใหม่ในใจเรา ทุกครั้งที่เราเสิร์ชหาข้อมูลของหนังสือของมูราคามิในโลกโซเชียล Read More →

หลังวันวาเลนไทน์หนึ่งวัน คนไม่รู้จักกันหนึ่งตู้รถไฟ ออกเดินทางจากกรุงเทพฯ มุ่งสู่จังหวัดเชียงใหม่ เพื่อไปอ่านหนังสือรักที่ค่ายเยาวชนเชียงดาวด้วยกัน นี่คือกิจกรรมที่จัดขึ้นโดยสำนัก the cloud ใช้ชื่อว่า อ่านเถิดหนา ย้อนหลังไปเมื่อช่วงปลายปีที่ผ่านมา the cloud เคยจัดทริป อ่านเถิดหนา มาแล้วครั้งหนึ่ง แต่ในครั้งนั้น เวลาของเรายังไม่ลงตัว เลยต้องปล่อยให้มันผ่านไปอย่างเศร้าๆ พร้อมทั้งภาวนาให้ the cloud จัดกิจกรรมแบบนี้ขึ้นมาอีกครั้งเถิด ไม่นานเกินรอค่ะ หลังกิจกรรมแรกจบลงไม่นาน the cloud ก็เปิดรับสมัครรอบสองต่อสมความตั้งใจ ปัญหาคือ ทำอย่างไรให้ได้ร่วมทริปไปกับเขาด้วยนี่สิ!! หนักใจนิดหน่อยกับการเลือกหนังสือในรอบนี้ .. เพราะธีมของทริปคือ “รักนักหนา!!” เราเลือกหนังสือยากมาก หนังสือที่รออ่านในช่วงนี้ไม่ค่อยจะมีหนังสือรักเอาซะเลย หลังจากเดินวนไปวนมาแถวๆ ห้องหนังสือเล็กจิ๋วของเราอยู่หลายรอบ ก็ตัดสินใจได้ว่า เราจะเลือก ด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย ของมูราคามิไปอ่าน เหตุผลหนึ่งเพราะเล่มนี้เกี่ยวกับความรัก .. แน่แท้อยู่แล้ว แต่อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ เราเคยอ่านมันไม่จบมาแล้ว! (เป็นน้อยเล่มมากด้วยที่เราเริ่มอ่านแล้วไม่จบ) ระหว่างเลือก เราจินตนาการเห็นตัวเองกำลังนั่งอ่านหนังสือเล่มนี้เงียบๆ ท่ามกลางวิวสวยๆ และบรรยากาศเป็นใจ ระยะเวลายาวนานตั้ง 4 Read More →

เรื่อง ค่อยๆ ไป แต่ไม่หยุด ผู้เขียน อุรุดา โควินท์ สำนักพิมพ์ มติชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9789740216193 หลังจากอ่านอะไรหนักๆ ติดกันมาเป็นเดือนสองเดือน มาเจอ ค่อยๆ ไป แต่ไม่หยุด เล่มนี้คือ book therapy เลย มันเบาๆ สบาย ผ่อนคลาย และน่ารัก เราชอบตัวตนของอุรุดาในเล่มนี้มากกว่าเล่มใดๆ ที่เคยอ่านมา เธอสวย เธอมั่นใจ และไม่ขึ้นกับใครหรืออะไร เป็นอย่างที่ใจเธออยากเป็น ด้วยลำแข้ง (สวยๆ) ของตัวเธอเอง เนื้อหาว่าด้วยเรื่องวิ่ง เขียนหนังสือ และแต่งหน้าอีกนิดหน่อย เริ่มตั้งแต่ก.ไก่ ไปจนถึงสำเร็จเป็นกิจวัตร กว่าจะมาเป็นอุรุดาในวันนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยาก มันเริ่มต้นจากความมุ่งมั่นและตั้งใจ .. แล้วก็เริ่มต้น สิ่งสำคัญรออยู่ต่อจากนั้นต่างหาก .. สิ่งที่จะทำให้ใครสักคนคว้าฝันของตัวเองมาได้ มันคือความสม่ำเสมอ .. ค่อยๆ ไป .. แต่ไม่หยุด หนังสือเล่มนี้เป็นกำลังใจแด่นัก (อยาก) วิ่ง หน้าใหม่ และนักใฝ่ฝันทุกผู้ทุกนาม  

เรื่อง เซเปียนส์ ประวัติย่อมนุษยชาติ Sapiens ผู้เขียน ยูวัล โนอาห์ แฮรารี ผู้แปล ดร.นำชัย ชีววิวรรธน์ สำนักพิมพ์ ยิปซี เลขมาตรฐานหนังสือ 9786163016560 แม้จะรู้อยู่แล้วว่า .. มนุษย์เราล้างผลาญมานานแล้ว ทำให้สัตว์สูญพันธุ์หลายร้อยชนิดมาตั้งแต่ครั้งยังเป็นมนุษย์หิน นำพาสัตว์เอเลี่ยนข้ามถิ่นกันมาตั้งแต่ยุคดึกดำบรรพ์ แต่หนังสือเล่มนี้ทำให้เราตระหนักในเรื่องนี้ยิ่งกว่าเดิม เรื่องที่เคยรู้ว่านี่กลายเป็นเด็กๆ ไปเลย เซเปียนส์ มอบแนวความคิดใหม่ที่ฉีกกรอบจากข้อมูลความรู้ที่มีอยู่เดิม ยกเหตุผลชวนเชื่อถือ ให้เราคล้อยตาม มีบางข้อสงสัยที่เคยติดใจเมื่อในอดีต เซเปียนส์ก็มีเหตุและผลอธิบายได้เข้าทางกว่า มันฟังดูน่ากลัว น่าตื่นตระหนก และเรียกร้องสติให้ชั่งน้ำหนัก บางข้อมูลก็ฟังดูน่ากลัว .. เหมือนโครงสร้างที่สั่งสมมาทั้งชีวิตพังทลายเลยนะ ว่าพวกเราเหล่าเซเปียนส์กำลังพากันมุ่งหน้าไปสู่หนไหนกันแน่? และมันถูกมันควรแล้วหรือกับทางที่พวกเรามุ่งไป แต่ เซเปียนส์ เป็นหนังสือที่บอกเล่าเรื่องราวมากมายรวมเอาไว้ในเล่มเดียว ดังนั้นจึงไม่ใช่ทุกช่วงทุกตอนที่ทำให้เราอ่านแล้วรู้สึกแบบนั้น ระหว่างอ่าน ความคิดเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาทั้งชอบ ไม่ชอบ และอื่นๆ อีกเป็นระยะ และบางครั้ง เราก็คิดว่ามันไม่ได้น่าทึ่งเท่าที่คิด เซเปียนส์ ไม่ใช่หนังสือที่จะอ่านรวดเดียวจบได้เลย มันมีรายละเอียด และคำชวนโต้เถียง ชวนพิศวง ชวนสะพรึง หลายๆ อย่างซ่อนอยู่ในเนื้อความ รอให้เราตกใจ ทำใจ ขบ ย่อย Read More →