เรื่อง แผนร้ายเกี่ยวรัก ผู้แต่ง กิ่งฉัตร สำนักพิมพ์ ลูกองุ่น เลขมาตรฐานหนังสือ 9786167727233 มันเป็นทริปทัวร์บนเรือสำราญ (เรือยอร์ช) ที่สุดป่วนของทั้งลูกทัวร์และเหล่ากะลาสีลูกเรือ แต่เป็นที่เพลิดเพลินของคนอ่านมาตั้งแต่ต้นเล่ม เป็นเรื่องที่อ่านได้เรื่อยๆ เพลินๆ มีจุดเล็กจุดน้อยล่อหลอกให้เราอ่านไปได้เรื่อยๆ ไม่หวือหวา แต่ก็ไม่แย่จนทำให้ไม่อยากอ่าน จวบจนกระทั่ง .. ปมสาเหตุของการฆาตกรรมค่อยๆ ถูกเปิดเผยออกมาตอนท้ายเล่ม ถึงตอนนี้ต่างหากที่เรียกได้ว่าสนุกและน่าติดตามจนวางไม่ลง นวนิยายของกิ่งฉัตร .. ทั้งพล็อต วิธีเล่าเรื่อง การซ่อนปม การเปิดเผยตัวคนร้าย การหักมุม ฯลฯ ทั้งหมดเคยเป็นสิ่งที่เราชอบมาก เสพติดจนงอมแงมขาดไม่ได้ เราอ่านทุกเรื่องซ้ำแล้วซ้ำอีกจนจำบทบรรยายและบทสนทนาได้ขึ้นใจ (ช่วงนั้นไม่ได้มีหนังสือมากเท่าทุกวันนี้ไง มีอยู่ไม่กี่เล่ม แต่ก็สนุกกับการอ่านมันซ้ำๆ อยู่อย่างนั้น) แต่แล้ววันหนึ่งเราก็เบื่อ เอียน กับนิยายแบบกิ่งฉัตร ยังคงซื้อเล่มใหม่มาอ่าน แต่ก็อ่านรอบเดียววางเหมือนหนังสือเล่มอื่นๆ ที่มี แต่มาวันนี้นิยายแบบกิ่งฉัตรได้กลับมาทำให้เรารู้สึกดีอีกครั้ง ตื่นเต้นอีกครั้ง หลงใหลมันอีกครั้ง นึกออกแล้วว่าเคยชอบมันแค่ไหน และคิดถึงมันแค่ไหน มาถึงตรงนี้ เราขอจบรีวิวแบบไม่บอกอะไรเลย บอกแค่ว่าสนุกค่ะ ไปลองหาอ่านกันดูนะ 🙂 ปล.1 ตอนษมาสปอยล์เหลืองลาย นี่ก็ว่าหนักแล้ว เจอคุณกัปตันและทุกคนบนเรือสปอยล์แม่ย่านางเรือตัวนี้นี่ .. Read More →

เรื่อง น้ำใสใจจริง ผู้แต่ง ว.วินิจฉัยกุล สำนักพิมพ์ ดอกหญ้า เลขมาตรฐานหนังสือ 9746019023 น้ำใสใจจริง เป็นนิยายที่อ่านแล้วชวนให้คิดถึง ของขวัญวันวาน ต่างกันแต่เพียงว่า น้ำใสใจจริง ให้กลิ่นอาย ให้อารมณ์ที่เป็นไทยๆ มากกว่า มันเป็นนิยายเรื่องแรกๆ ที่เราตามอ่านในสกุลไทยทุกสัปดาห์ ได้รู้จักความทรมานของการรอคอย (ที่จะอ่านเรื่องโปรด) ก็ตอนนั้นนั่นเอง และก็ยังยินดีที่จะทรมานรอต่อมาอีกหลายต่อหลายเรื่อง นับกันไม่ไหว ได้รู้จักกิ่งฉัตร ก็จากการอ่านทีละตอนแบบนี้ .. เป็นชีวิตที่มีความสุข (บนความทุกข์) ไปอีกแบบ (ฮา) น้ำใสใจจริง เป็นเรื่องราวของเด็กนักเรียนที่เพิ่งจบมัธยมวัยใส กลายเป็นน้องใหม่นักศึกษารุ่นบุกเบิก ของวิทยาเขตมหาวิทยาลัยในจังหวัดแห่งหนึ่ง เล่ากันว่านวนิยายเรื่องนี้ถูกเขียนขึ้น จากประสบการณ์จริงของอาจารย์วินิตา ผู้เขียน ผู้ซึ่งเคยเป็นอาจารย์ (รุ่นแรก) ของคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ (ทับแก้ว) มหาวิทยาลัยที่เพิ่งสร้างใหม่ในยุคนั้น แม้จะอยู่ในจังหวัดที่ไม่ไกลจากเมืองหลวงของประเทศสักเท่าไร แต่ก็กันดารเหลือใจ น้ำประปาไม่มี มีแต่น้ำบาดาล ไฟฟ้าก็พร้อมจะดับได้ทุกเมื่อ และมันก็ดับจริงๆ เกือบจะวันเว้นวัน มหาวิทยาลัยที่มีเพียงอาคารหอพักแยกชายหญิงสองอาคาร อาคารเรียนที่แทบจะไม่พอใช้ และโรงอาหารใต้ถุนตึกพร้อมอาหารสามมื้อ นอกเหนือจากนั้นแล้ว มหาวิทยาลัยเป็นเพียงพื้นที่ว่างที่เต็มไปด้วยดงหญ้าเป็นป่าละเมาะ และสรรพสัตว์อย่างหมา ควาย และตัวเงินตัวทอง ชีวิตใหม่ของเด็กหนุ่มสาวกลุ่มหนึ่ง Read More →

เรื่อง สุดหัวใจที่ปลายรุ้ง ผู้แต่ง ว.วินิจฉัยกุล สำนักพิมพ์ อักษรโสภณ เลขมาตรฐานหนังสือ 9749353919 จาก ของขวัญวันวาน ซึ่งเป็นเรื่องของพระเอกมีปม มาสู่เรื่อง สุดหัวใจที่ปลายรุ้ง ก็กลายเป็นเรื่องของนางเอกมีปมบ้าง สุดหัวใจที่ปลายรุ้ง เป็นเรื่องยาวภาคต่อชีวิตของนิก .. ว่าที่ ดร.นิกษา ผู้ซึ่งกำลังทำปริญญาเอกในช่วงสุดท้ายใกล้จบเต็มที ตัวละครเก่าๆ จากของขวัญวันวานโผล่หน้ามาให้เราหายคิดถึงบ้าง (เซ็งบ้าง) ทั้งพี่มัญ มัญชรี ตัวป่วนอันดับหนึ่ง, เต้และพู่ไหมที่โผล่มาเพียงจดหมายและคำบรรยายถึง แพรมน สิระ และฐานิต ฯลฯ ซึ่งแต่ละคนโผล่มา ไม่ค่อยจะทำให้เราหายคิดถึงใครเลย เพราะคนที่โผล่มานี่ไม่ค่อยคิดถึงสักเท่าไร ^^” แถมยังมาสร้างเรื่องวุ่นวายยุ่งเหยิงให้กับชีวิตช่วงใกล้จบของนิกได้อย่างไม่น่าเชื่อ ทั้งๆ ทุกคนก็แค่ .. เป็นตัวเอง เท่านั้นเอง – -“ นิกกลายเป็นคนเกรงอกเกรงใจทุกคนรอบตัว ยกเว้นคนรัก เราอึดอัดขัดใจกับความเป็นคนดีของนึกเหลือเกิน เป็นพล็อตที่อาจารย์ใส่ความวุ่นวายต่อเนื่องไม่รู้จบ จบเรื่องน่าเบื่อที่หนึ่ง ก็มีเรื่องน่าเบื่อที่สอง ที่สามตามมาเรื่อยๆ อยู่ๆ ก็มีคนอย่างนายโก้ คนอย่างดาหวัน หรือแม้แต่แพรมน ก็ทำตัวน่ารำคาญไปในแบบเดียวกัน อะไรมันจะมีอุปสรรคในชีวิตมากขนาดนี้ หาความหวานจากเรื่องนี้แทบไม่เจอ ความรักของนิกช่างยากเย็นเข็นใจจนเกือบจะขี้เกียจลุ้น คล้ายๆ Read More →

เรื่อง ของขวัญวันวาน ผู้แต่ง ว.วินิจฉัยกุล สำนักพิมพ์ ทรีบีส์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9789747547160 ช่วงนี้เราไม่ค่อยอินกับนิยายเรื่องไหนจริงๆ จังๆ (มาหลายปีแล้ว) ไม่ค่อยรู้สึก .. จนทึกทักไปว่าตัวเองแก่แล้ว แต่ที่จริงแล้วเปล่าเลย นิยายสมัยนี้มันไม่สามารถเขียนถึงความละเอียดอ่อนแบบนั้น ได้เท่าที่เราเคยรู้สึกต่างหาก กลับมาอ่าน ของขวัญวันวาน อีกครั้ง เราสามารถยิ้ม มีความสุข และเสียน้ำตาให้กับความรัก ความสุข และความเศร้าขอเต้ นิก พู่ไหม และแพรมน ได้อย่างสนิทใจ ใช่ว่าคนอ่านแก่ๆ จะไม่มีหัวใจเสียหน่อย! เรื่องราวใน ของขวัญวันวาน นี้ เกิดขึ้นที่เมืองเล็กๆ ที่มีชื่อว่าสปริงแวลลีย์ รัฐโคโลราโด ประเทศสหรัฐอเมริกา ในเวลาย้อนหลังกลับไปเมื่อราวปี ค.ศ. 1970-1990 เทียบได้กับยุคของสงครามเวียดนาม ยุคของ 14 ตุลาฯ 2516 และยุค 6 ตุลาฯ 2519 ในบ้านเรา นิก สิระ และฐานิต คนไทยสามคนที่จับกลุ่มแชร์บ้านพักร่วมกัน พู่ไหม เด็กสาวลุคคุณหนู ที่จบมัธยมปลายมาสองปี แต่ยังสอบเข้ามหาวิทยาลัยรัฐไม่ได้ Read More →

บันทึกความทรงจำงานหนังสือครั้งสุดท้าย ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ เราจะเริ่มจากตรงไหนก่อนดี .. ทุกๆ ที่ล้วนแต่มีความทรงจำซ่อนอยู่ทั้งนั้น เราไปงานหนังสือครั้งแรก ตั้งแต่สมัยจัดกันที่คุรุสภา เดินงานข้างถนน แคบๆ ร้อนๆ แต่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์จริงๆ ทั้งงานล้วนเต็มไปด้วยหนังสือ มากมายเกินกว่าที่เคยเห็นจากร้านหนังสือไหนๆ แถมยังลดราคาจนน่าตกใจ มีหนังสือเล่มละ 10 – 20 บาทกลาดเกลื่อน ชวนให้ซื้ออย่างมือเติบ ตอนไปงานหนังสือครั้งแรกๆ เราไม่เคยมีลิสต์อะไรสักรายการ ใช้หัวใจนำทางล้วนๆ ซื้อมาแล้ว บางเล่มก็ได้อ่าน แต่บางเล่มก็ดองยาวจนหายสาบสูญ ทุกปี เราจะกำเงินเก็บทั้งปีได้หนึ่งพันบาท ซื้อหนังสือได้ตั้งเบ้อเริ่ม หอบกลับบ้านไม่หวาดไม่ไหว แน่นอนว่าตอนนั้น ต้องนั่งรถเมล์กลับด้วย แต่ก็นะ ความไม่สะดวกสบายในชีวิตมันก็มาในช่วงวัยที่มีเรี่ยวแรงกำลัง การหอบหนังสือตั้งใหญ่ขึ้นรถเมล์ จึงเป็นไม่เป็นอุปสรรคอะไรเลย เรามาเดินงานหนังสือซ้ำแล้วซ้ำเล่าทุกปี .. อย่างมีความสุข จวบจนกระทั่งงานหนังสือถูกย้ายมาจัดที่ศูนย์ประชุมฯ แห่งนี้ เด็กตัวเล็กๆ คนนั้น ไปศูนย์ประชุมฯ ไม่ถูก ก็เลยอดไปงานหนังสืออยู่หลายปี กลับมาเดินงานหนังสืออีกครั้ง ราวๆ ปี พ.ศ. 2544 – 2545 จำไม่ได้เสียแล้วว่าครั้งแรกเป็นอย่างไร Read More →

เรื่อง เจ้าแม่ ผู้เขียน อาจินต์ ปัญจพรรค์ สำนักพิมพ์ มติชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9789740215493 หลังจากที่เจ้าพ่อเจ้าเมืองถูกเขียนจบลงไปเมื่อราวสามสิบปีที่แล้ว (เจ้าพ่อเจ้าเมืองถูกตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นตอนๆ ในนิตยสารฟ้าเมืองไทย ปี 2529 – 2531) เจ้าแม่ก็คลอดตามมาเมื่อราวเจ็ดปีให้หลัง (เจ้าแม่เคยถูกตีพิมพ์ลงเป็นตอนๆ ลงในนิตยสารกุลสตรี เริ่มต้นฉบับที่ 583 (น่าจะเป็นช่วงต้นปี พ.ศ. 2538) แต่เพิ่งถูกรวมเล่มครั้งแรกเมื่อเดือนมีนาคม 2560 ที่ผ่านมา) เจ้าแม่ ถ่ายทอดชีวิตชนบทในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ว่าด้วยวิถีชีวิตและค่านิยมของผู้คนอันเป็นชาวบ้านในยุคนั้น มีวัฒนธรรมบ้าง ซึ่งบางข้อในยุคนี้กลับมองว่าไม่มีวัฒนธรรม แต่มันคือชีวิต คือธรรมชาติของผู้คน คืออดีตของพวกเรา คือรากเหง้าอันค่อยแปรเปลี่ยนไปตามวัฒนธรรมใหม่ที่เข้ามาตกกระทบ คุณอาจินต์สอดแทรกวัฒนธรรมท้องถิ่นและภูมิปัญญาชาวบ้าน อย่างการตกปลาช่อนด้วยวิธีหยกปลา การพายเรือผีหลอกให้ปลากระโดดขึ้นเรือเอง การทำขวัญข้าว การฟังเพลงพื้นบ้านจากเด็กหนุ่มที่หลงรักสาวบ้านนา เสียงร้องเพลงที่ลอยตามลมมาในยามค่ำคืน เปรียบเหมือนการฟังวิทยุแก้เหงาของชาวกรุง ฯลฯ วิถีวิธีที่คนเป็นเจ้าพ่อยุคหนึ่งปฏิบัติ อาจเป็นคนละอย่างกับเจ้าพ่อที่เราคุ้นชินและนึกภาพเอาไว้ในใจ แต่นายพรหมก็เป็นเจ้าพ่อแบบที่คนยุคนั้นเป็น ใจกว้าง ใจใหญ่ ฝักใฝ่อบายมุข และมีผู้คนนับหน้าถือตา แม้เมื่อตกต่ำและกลับเฟื่องฟู เขาก็ยังเลือกเดินวิถีเดิม คงเป็นเรื่องของค่านิยมที่บังตาให้พาไปสู่หนทางอีหรอบเดิม ยังดีที่ในตอนนี้ แม่ผาด พี่สาวที่พรหมรักดังแม่ได้มาดูแลและตักเตือน หนทางชีวิตมนุษย์นั้นไม่มีข้อสรุป จนกว่าเราจะเดินไปพบ หรือสร้างมันขึ้นมาเอง Read More →

เรื่อง เจ้าเมือง ผู้เขียน อาจินต์ ปัญจพรรค์ สำนักพิมพ์ มติชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9789740208297   เจ้าเมือง ในที่นี้หมายถึงข้าหลวงประจำจังหวัด อันเทียบได้กับผู้ว่าราชการจังหวัดในยุคนี้นั่นเอง เจ้าเมือง เป็นเรื่องต่อจาก เจ้าพ่อ ที่จบค้างคาเอาไว้ ชีวิตของพรหม (ว่าที่เจ้าพ่อ) และบรรจง (ว่าที่เจ้าเมือง) กำลังไต่เต้าสูงขึ้นไปเรื่อยๆ โดยที่น้ำหนักของเรื่องในเล่มนี้ มาเน้นอยู่ตรงที่เรื่องของบรรจง เล่าอยู่ในฝั่งของบรรจง ในเล่ม เจ้าพ่อ เนื้อเรื่องคือการปูพื้นไต่เต้ามาทั้งชีวิตของพรหมและบรรจง จวบจนเมื่อเข้าสู่เล่มเจ้าเมือง ตัวละครหลักทั้งสองคนจึงมีการปะทะกันบ้าง แต่ก็เพียงเล็กน้อย เอาจริงๆ ชีวิตของคนทั้งสองคน ต่างแยกกันออกไปมีชีวิตของตัวเอง ต่างคนต่างอยู่กันคนละท้องที่ และค่อยๆ ไกลเป็นคนละจังหวัด คนละภาค โดยรวมๆ เราชอบเล่ม เจ้าพ่อ มากกว่า เพราะเนื้อเรื่องสละสลวยกว่า สำหรับเล่มนี้ เราว่าเนื้อเรื่องไม่ค่อยปะติดปะต่อกัน เรื่องดำเนินไปเร็ว เนื้อเรื่องกำลังมาถึงตอนสนุกๆ จะได้ลุ้นทีไร รอจังหวะสะใจทีไร คุณอาจินต์ก็เล่าข้ามไปเสียเฉยๆ ทุกทีไป คุณอาจินต์ไปเน้นเล่าเรื่องที่เป็นประวัติศาสตร์และเกี่ยวกับราชการมากกว่า ได้ความรู้แปลกๆ ดี แต่ไม่ค่อยสนุกเท่าเล่มแรก แต่ถ้าใครชอบอ่านประวัติศาสตร์ และไม่คาดหวังเนื้อหารักโลภโกรธหลงของตัวละคร ก็น่าจะอ่านเล่มนี้ได้สนุกไปอีกแบบ คุณอาจินต์ข้ามรายละเอียดของชีวิตผู้คน ไปเน้นหนักที่ข้อมูลทางประวัติศาสตร์ เนื้อหาในเล่มเน้นไปในด้านการปกครอง Read More →

เรื่อง เจ้าพ่อ ผู้เขียน อาจินต์ ปัญจพรรค์ สำนักพิมพ์ มติชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9789740208136 คำนำสำนักพิมพ์ในตอนต้นเล่ม ออกจะพาเราคิดไกลเกินจริงไปหน่อย แน่นอนว่าหนังสือเล่มนี้เกี่ยวข้องกับ เจ้าพ่อ และ เจ้าเมือง .. เพราะเป็นนิยายในชุดชื่อนั้น แต่ความห้ำหั่นระหว่างเจ้าพ่อกับเจ้าเมือง .. ยังไม่ได้ “ลบเหลี่ยม เฉือนคม” (อย่างที่คำนำบอก) กันถึงเพียงนั้น ทั้งเจ้าพ่อและเจ้าเมือง ดูจะเป็นมิตรที่ดีต่อกันด้วยซ้ำ ในเล่มแรกนี้เล่าถึงเพียงการก่อร่างสร้างบุญบารมีของทั้งสองฝ่าย โดยที่ฝ่าย เจ้าพ่อ ก็ยังดูง่อนแง่น เพราะใช้แต่บุญเก่า ยังไม่เห็นวี่แววจะเป็นเจ้าพ่อได้เลย ออกจะเหมือนลูกเศรษฐีที่เอาแต่ผลาญเงินพ่อเสียมากกว่า แต่ก็นั่นแหละ คำนำของทั้งเล่ม เจ้าพ่อ และ เจ้าเมือง ใช้คำนำเดียวกัน ดังนั้น การห้ำหั่นที่ว่าอาจจะเกิดขึ้นในเล่มต่อมา (ซึ่งเรายังอ่านไม่ถึง) ก็ได้ เมื่อเราอ่านเพียงเล่มแรกเล่มเดียว .. มันเลยรู้สึกแปลกๆ ที่จะใช้ชื่อ เจ้าพ่อ เป็นชื่อของหนังสือเล่มนี้ แต่ถ้าบอกว่ามันเป็นเล่ม 1 ของนวนิยายชุด เจ้าพ่อ – เจ้าเมือง น่าจะตรงกว่า คุณอาจินต์ เริ่มต้นเรื่องด้วยฉากเรือเมล์ที่วิ่งล่องอยู่ในแม่น้ำท่าจีน (แม่น้ำสุพรรณ) Read More →

เรื่อง เหมืองแร่ ฉบับสมบูรณ์ ผู้เขียน อาจินต์ ปัญจพรรค์ สำนักพิมพ์ มติชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9789740213239 อย่างที่รู้กันแล้วว่า เหมืองแร่ ฉบับสมบูรณ์ เป็นเรื่องสั้นกึ่งเรื่องจริง บันทึกชีวประวัติช่วงวัยหนุ่มของคุณอาจินต์ ปัญจพรรค์ ผู้ซึ่งเคยทำงานเป็นช่างแผนที่ ณ เหมืองแร่แห่งหนึ่งที่กระโสม ตะกั่วทุ่ง ชีวิตสี่ปีแห่งการทำงาน และการสร้างตัวจากเด็กหนุ่มเป็นลูกผู้ชายเต็มตัวนั้น เต็มไปด้วยประสบการณ์ชีวิต เต็มไปด้วยผู้คนที่กลายเป็นผองเพื่อน เต็มไปด้วยเรื่องเล่าจากความทรงจำมากมาย เมื่อครั้งที่ดูภาพยนตร์เรื่องมหาลัยเหมืองแร่ และในตอนเริ่มอ่าน เราเข้าใจว่าทั้งหมดทั้งเล่มนี้คือเรื่องจริง จนเมื่ออ่านถึงตอนใกล้จบ คุณอาจินต์ถึงได้เล่าว่า ภายในเล่มมีทั้งเรื่องจริงทั้งหมด เรื่องจริงบางส่วน และเรื่องที่แต่งขึ้นล้วนๆ แต่ใช้ฉากและตัวละครประกอบอันสมจริงและมีอยู่จริง แต่ทั้งนี้ก็มีแรงบันดาลใจมาจากเหตุการณ์จริงบางส่วนที่เกิดขึ้นในเหมืองแร่นั้น ภายในเล่ม คุณอาจินต์เล่าชีวิตของผู้คนในเหมืองแร่แต่ละคนได้อย่างมีรสชาติ เล่าเป็นตอนสั้นๆ ตัวละครต่างๆ ผลัดกันขึ้นมามีบทบาทเป็นตัวเอกในแต่ละตอน บ้างก็มีคติสอนใจ บ้างก็หักมุมหักอารมณ์ มีทั้งชวนขำ และชวนเศร้า ปลงอนิจจังกับชะตามนุษย์ คุณอาจินต์เล่าชีวิตนักเลงเหมืองแร่ได้สนุกที่สุด สำนวนที่เล่าก็ช่างโลดโผนโจนทะยานอ่านเพลิน มีชั้นเชิงในการเปิดตัวละครราวกับภาพยนตร์ชั้นดี ชีวิตจริงของมนุษย์ที่มีสีสันเสียยิ่งกว่าเรื่องแต่ง บางตอน บางตัวละครก็เป็นเพียงตัวประกอบ แต่ในบางตอน ตัวประกอบที่ว่าก็กลายเป็นพระเอก คุณอาจินต์มองมนุษย์ด้วยมุมกว้าง ในบางตัวละครหลักที่ถูกนำมาเล่าบ่อย มักจะถูกตีแผ่ทุกแง่ร้ายดี ส่วนตัวละครรองที่ผ่านมาแล้วผ่านไป คุณอาจินต์ก็เล่าอย่างไม่ตัดสิน ไม่พิพากษา จบเป็นมุมหักคาๆ เอาไว้ให้เราขบคิดใต้พื้นที่ว่างหลังบรรทัดสุดท้ายในแต่ละบท Read More →

เรื่อง ตะลุยเหมืองแร่ ผู้เขียน อาจินต์ ปัญจพรรค์ สำนักพิมพ์ หมึกจีน เลขมาตรฐานหนังสือ – ตะลุยเหมืองแร่ เป็นหนึ่งในชุดเหมืองแร่ ที่ถูกเล่าผ่านความทรงจำของคุณอาจินต์ .. เมื่อครั้งเป็นเด็กเรียนไม่จบ ต้องดั้นด้นไปหาอาชีพไกลสุดกู่ถึงเหมืองแร่ทางภาตใต้ของประเทศ จากความทรงจำฝังแน่น ถูกถ่ายทอดออกมาเรื่องเล่า .. เรื่องแล้วเรื่องเล่า ไม่อาจทราบว่าหนังสือเล่มนี้เป็นเล่มที่เท่าไรในชุดเหมืองแร่ แต่เนื้อหาก็ค่อนข้างเล่าตั้งแต่ตอนเริ่มต้น ในตอนที่คุณอาจินต์เดินทางลงใต้เพื่อหางานทำ เรื่องราวผิดไปจากภาพยนต์มหาลัยเหมืองแร่ที่เราเคยดูมานิดหน่อย แต่ตัวละครต่างๆ รวมไปถึงกลิ่นอาย บรรยากาศต่างๆ ฯลฯ ภาพยนต์ทำเอาไว้ดีพอสมควรทีเดียว สำหรับเล่มนี้ ภาษาของคุณอาจินต์ยังคงดีงาม ภาษาของเขามีเอกลักษณ์ และเป็นเอกลักษณืที่เราชอบมาก มันสละสลวย มีภาพ มีเรื่อง มีรส ปรากฏอยู่ตรงหน้า เรื่องสุดท้ายที่จบลงในเล่มนี้ คือเรื่องของหอม เนื้อนวล ในตอนที่ชื่อว่า ขาคนมีค่าเท่าไร ซึ่งเป็นเรื่องที่กินใจ สะท้อนใจ และจบได้คาใจมาก เราไม่รอช้า รีบหยิบเหมืองแร่ฉบับสมบูรณ์มาอ่านต่อโดยพลัน จบแล้วจะรีบเล่าต่อนะคะ 🙂