เรื่อง จักรยานที่หายไปผู้แต่ง อู๋หมิงอี้ผู้แปล รำพรรณ รักศรีอักษรสำนักพิมพ์ บิบลิโอเลขมาตรฐานหนังสือ 9786168293058 เท่าที่จำได้ เราไม่เคยอ่านวรรณกรรมจากไต้หวันมาก่อนเลยเล่มนี้เป็นเล่มแรกในความทรงจำแต่ถึงจะไม่เคยอ่านมาก่อน แต่ผลงานที่เกิดขึ้นในโซนเอเชียด้วยกันก็ยังมีกลิ่นอายของวิถีชีวิต วัฒนธรรม และประวัติศาสตร์ที่เชื่อมโยงกันอยู่ซึ่งความเชื่อมโยงนี้ ทำให้เราเข้าถึงความรู้สึกของผู้เขียนได้มากกว่าการอ่านวรรณกรรมจากฝั่งตะวันตก (อันนี้คือสำหรับเรานะ) จักรยานที่หายไป เป็นนิยายที่มีส่วนผสมระหว่างเรื่องที่เกิดขึ้นจริง และจินตนาการซ้อนทับกันอยู่เนื้อเรื่องเล่าถึงตัวละครชายที่เป็นนักเขียนคนหนึ่ง นามว่าเสี่ยวเฉิงเราเชื่อว่าเสี่ยวเฉิง มีส่วนเสี้ยวของ อู๋หมิงอี้ (ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้) อยู่ไม่น้อย ตัวละครเสี่ยวเฉิง เป็นลูกชายคนสุดท้องของครอบครัวที่มีลูก 7 คนครอบครัวของเขา อาศัยอยู่ในตลาดแห่งหนึ่งความทรงจำวัยวัยเยาว์ค่อยถ่ายทอดออกมาในช่วงแรก เหตุการณ์ที่ถูกเล่า ผูกพัน เชื่อมโยงอยู่กับจักรยานอย่างน้อย 3 คัน ที่เป็นของครอบครัวและแล้ว จักรยานคันสุดท้ายของครอบครัวก็หายไป พร้อมๆ กับการหายไปของพ่อเรื่องของพ่อกลายเป็นเรื่องต้องห้ามที่ไม่มีใครกล้าแตะต้องจวบจนกระทั่งเขาเติบใหญ่ และมีชีวิตเป็นของตัวเอง เสี่ยวเฉิงกลายเป็นนักเขียนเล็กๆ คนหนึ่งหนังสือของเขาได้รับการตอบรับจากผู้อ่านพอสมควรรวมถึงจดหมายฉบับหนึ่ง ที่ทวงถามถึงเรื่องราวในนิยายที่บังเอิญเป็นส่วนที่พ้องกันกับเรื่องราวในชีวิตจริงของเขาผู้อ่านถามถึงจักรยานที่หายไปของพ่อ .. คำถามจากผู้อ่าน ทำให้เสี่ยวเฉิงหวนคิดถึงคำตอบนั้นในโลกของความจริงขึ้นมาและนั่น ได้จุดประกายความคิดให้เขาคิดที่จะตามหาพ่อ ผ่านจักรยานคันที่หายไป การสืบหาในครั้งนี้ ทำให้เขาเริ่มสนใจจักรยานเก่าได้รู้จักกับจักรยานเก่ารุ่นต่างๆและเริ่มสนใจประวัติศาสตร์ผ่านจักรยานแต่ละรุ่นเหล่านั้น ผู้เขียนเล่าถึงความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนและจักรยานในขณะที่เสี่ยวเฉิงตามหาจักยานจักรยานเองก็ตามหาเขาด้วยเช่นกัน จักรยานคันหนึ่ง ถูกส่งมอบจากคนคนหนึ่งไปยังอีกคน และอีกคนแต่ละครั้งที่เปลี่ยนเจ้าของ มันได้นำพาเรื่องราวต่างๆ ของพวกเขาติดไปกับมันด้วยจักรยานมีเรื่องเล่าและจักรยานที่เป็นของคนหลายคนจึงเต็มไปด้วยเรื่องราวซึ่งทั้งหมดนั้นถูกถ่ายทอดออกมาทีละน้อย คนไม่รู้จักที่รักจักรยานเหมือนกันคนหนึ่งสะสม อีกคนหนึ่งตามหา และเรื่องราวของจักรยานแต่ละคัน เชื่อมโยงพวกเขาเข้าด้วยกัน นอกจากเรื่องราวของจักรยานผู้เขียนยังเล่าถึงประวัติศาสตร์ของไต้หวันในช่วงเวลาระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2ซึ่งในช่วงนั้น ไต้หวันยังเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่นอยู่กลิ่นอาย บรรยากาศ มีความผสมผสานกันระหว่างจีนและญี่ปุ่นเขาเล่าเรื่องในรูปแบบเชิงสารคดีผสมนิยาย Read More →

เรื่อง วันที่แม่ไม่อยู่ผู้แต่ง ชินกยองชุกผู้แปล วิทิยา จันทร์พันธ์สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์เลขมาตรฐานหนังสือ 9786161834425 วันที่แม่ไม่อยู่ เล่าเรื่องของครอบครัวเกาหลีซึ่งประกอบไปด้วยพ่อแม่วัยชรา ลูกๆ วัยทำงาน มีลูกชาย 2 คน และลูกสาว 2 คนวันที่เรื่องเริ่มต้นขึ้น คือวันที่แม่หายตัวไปหนึ่งสัปดาห์แล้วเหตุการณ์ก่อนหน้านั้นคือ ในทุกช่วงวันเกิดของพ่อ ทั้งพ่อและแม่จะเดินทางมายังโซล เพื่อเยี่ยมลูกๆ และจัดงานวันเกิดเป็นการจัดงานวันเกิดของพ่อและแม่รวมกัน ในการเข้าเมืองแต่ละครั้ง พ่อและแม่จะสลับกันไปนอนบ้านของลูกคนใดคนหนึ่งและจะมีลูกคนใดคนหนึ่งมารับที่ปลายทางเสมอ แต่เหตุการณ์ในวันนั้นต่างออกไปพ่อและแม่ตัดสินใจจะนั่งรถไฟใต้ดินไปบ้านลูกชายคนรองเองระหว่างนั้น เกิดเหตุพลัดหลงกับแม่ ทำให้แม่หลงหายไปผู้เขียนเริ่มต้นที่ตรงนั้น .. ก่อนที่เรื่องราวของแม่จะถูกถ่ายทอดออกมา ผู้เขียนเล่าเรื่องผ่านสายตาของตัวละครจากลูกคนหนึ่ง ไปยังอีกคนหนึ่ง .. ผ่านสายตาของพ่อ และคนอื่นๆทำให้เรามองเห็นตัวตนของแม่ ผ่านมุมมองรอบด้านขณะที่แม่หายตัวไป ผู้เล่าแต่ละคนจะเริ่มคิดถึงแม่ และคิดถึงเรื่องราวต่างๆ ที่เขากับแม่เคยทำด้วยกันขณะที่เรากำลังเดินเข้าไปในความทรงจำของพวกเขาเหล่านั้นความทรงจำระหว่าเรากับแม่ก็ค่อยๆ ผุดซ้อนขึ้นมา สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า ‘แม่’ มีอะไรบางอย่างที่เหมือนกัน เมื่อแม่หายไป ..ความกระวนกระวาย พ่วงเอาความรู้สึกผิดที่ต่างฝ่ายต่างคิดว่าพี่น้องคนอื่นดูแลแม่ไม่ดีพอและท้ายที่สุดนั้น ความโกรธที่สุดตกอยู่กับตัวเองที่ก็เป็นหนึ่งในลูกที่ดูแลแม่ไม่ดีพอด้วยเช่นกัน วันที่แม่ไม่อยู่ เป็นหนังสือที่พล็อตดี เล่าเรื่องดี ภาษาดี แปลดีนอกจากนี้ เชิงอรรถยังมีประโยชน์อย่างโดดเด่นมันบอกเราในสิ่งที่ควรรู้ขยายความข้อมูลเฉพาะเจาะจงทางด้านสังคม วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ ด้วยถ้อยคำสั้นกระชับช่วยแปลงค่าเงินและขนาดพื้นที่ให้ทุกครั้งด้วยซึ่งมีประโยชน์มากสำหรับคนไม่คุ้นเคย ความโดดเด่นอีกอย่างหนึ่งที่สะดุดใจเราก็คือ สรรพนามที่ใช้เล่าในการเล่าเรื่องผ่านตัวละครแรก และตัวละครที่สอง ยังไม่สังเกตเท่าไรมาชัดเจนตอนเล่าถึงตัวละครที่สาม คือใช้ ‘คุณ’ เป็นสรรพนามบุรุษที่หนึ่งซึ่งแปลกมาก เหมือนผู้เขียนเล่าเรื่องของเรา Read More →

เรื่อง หลับฝันดีนะแม่จ๋า ผู้แต่ง ซอมีแอ ผู้แปล วิทิยา จันทร์พันธ์ สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786161837532 ความทรงจำแรกสุดของคุณคืออะไร? ครั้งหนึ่งที่ร่วมกิจกรรม Quiet Book Club กับเพจ nananatte สมาชิกคนหนึ่งนำหนังสือเล่มนี้มาอ่าน นอกจากอ่าน เธอยังเป็นผู้แปลหนังสือเล่มนี้ด้วย .. ในวันนั้น .. คุณจ๋าถามเราด้วยคำถามข้างต้น มันเป็นคำถามที่ตัวละครหลักในเรื่องให้ความสำคัญ เขาเชื่อว่า ความทรงจำแรกที่เกิดขึ้น กำหนดชีวิตในอนาคตของคนคนนั้น มาวันนี้ .. ตอนที่เริ่มอ่านหนังสือเล่มนี้ คำถามเดียวกัน ก็หวนกลับมาในห้วงความคิดอีกครั้ง ตัวละครหลักของเรื่องนี้มี 3 คน คือ ยูนฮายอง เด็กหญิงวัย 11 ขวบ ที่พ่อแม่หย่าร้าง แม่เพิ่งตายลงได้ไม่นาน และบ้านที่อยู่กับตายายไฟไหม้ ซอนกยอง เจ้าหน้าที่สาว ที่ทำงานเกี่ยวกับด้านอาชญาวิทยา และ เจซอง คุณหมอพ่อหม้ายที่เพิ่งแต่งงานใหม่ อันที่จริงยังมีฆาตกรต่อเนื่องอีกหนึ่งคน ชื่อ อีบยองโด เป็นอีกหนึ่งตัวละครสำคัญของเรื่อง เมื่อแรกอ่าน ผู้เขียนใช้วิธีการเล่าสลับไปสลับมา เปลี่ยนฉาก เปลี่ยนตัวละคร เปลี่ยนผู้เล่า Read More →

เรื่อง แรงอาฆาตจากกระจกไร้เงา ผู้แต่ง ริคาโกะ อากิโยชิ ผู้แปล ฉวีวงศ์ อัศวเสนา สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786161837419 เพราะว่าโดนตกจาก เด็กสาวฆาตกร เลยทำให้เราตัดสินใจซื้อเล่มนี้ จากนักเขียนคนเดียวกันมาลองอ่าน ซึ่งหลังจากอ่านเล่มที่สองแล้ว ยังไม่ผิดหวังค่ะ คุณนักเขียนเตรียมขึ้นแท่นเป็นนักเขียนเจ้าประจำของเราได้เลย 🙂 การหลงลืมไปแล้วสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วตื่นขึ้นมาพบกับความจริงว่า จากเด็กมัธยมที่ตัวเองเคยเป็น กลายเป็นคุณป้าวัยสี่สิบเพียงชั่วข้ามคืน หนำซ้ำพ่อแม่ยังตายไปแล้ว จากเหตุฆาตกรรมไม่เลือกหน้า ของคนร้ายที่มีฉายาว่า ปีศาจฆาตกร!! ที่แย่ไปกว่านั้น .. ก่อนจะมาตื่นขึ้นในโรงพยาบาลในครั้งนี้ ตัวเองเป็นคนโทรศัพท์ไปแจ้งตำรวจเอง ว่าได้ฆ่าคนตาย .. ความรู้สึกว่าได้กำมีดเอาไว้แน่นหนา กับกองเลือดท่วมท้น ยังคงค้างคาอยู่ปลายความรู้สึก แต่นอกจากนั้นแล้ว เธอจำอะไรไม่ได้เลย!! หนังสือเล่มนี้ถ่ายทอดการสืบค้นคดีฆาตกรรมไร้พยาน และแม้แต่ตัวผู้ก่อเหตุเอง ก็จำอะไรไม่ได้ด้วย ส่วนมาก เวลาอ่านนิยายสืบสวน ผู้เขียนมักเขียนให้ตำรวจเก่งกาจ มีสัญชาตญาณพิเศษ แต่กับตำรวจในเรื่องนี้ คิริทานิ ยูกะ มีความเป็นคนธรรมดาสูงมาก เธอมีความรู้สึกโกรธเกลียดผู้ร้าย เห็นอกเห็นใจผู้ถูกทำร้าย มีความลังเล สับสนต่อข้อมูลที่ได้รับ ตัดสินใจไม่ได้แน่ว่าใครเป็นคนร้าย พยายามวางตัวเป็นกลาง และหาเหตุผลที่เหมาะสมให้กับทุกด้าน แต่ก็ยังไม่แน่ใจในข้อมูลทั้งหมด เรารู้สึกทะแม่งๆ ตั้งแต่ช่วงต้นเรื่องแล้ว Read More →

เรื่อง มนุษย์ตุ๊กตาผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะผู้แปล ธีรัตต์ ธีรพิริยะสำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์เลขมาตรฐานหนังสือ 9786161822941 เรื่องนี้ ไม่มีคนตาย ..เอ๊ะ!! หรือว่ามี? ..คงขึ้นอยู่กับว่า เราวัดค่าความตายของคนกันที่ตรงไหนนั่นแหละ หนังสือเริ่มต้นบนความสัมพันธ์ของสองสามีภรรยา ที่กำลังตกลงจะหย่ากันในช่วงเวลานั้นเอง ลูกสาวคนโตวัย 6 ขวบ เกิดอุบัติเหตุทางน้ำและกลายเป็นเจ้าหญิงนิทราหลังจากนั้น ทุกอย่างก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป .. มนุษย์ตุ๊กตา เป็นเรื่องที่บีบหัวใจคนเป็นพ่อเป็นแม่ไม่ใช่น้อยผู้เขียนหยิบประเด็นของผู้ป่วยสมองตาย และการบริจาคอวัยวะมาเขียนซึ่งทำได้ดีงาม ละเอียดอ่อน และรอบด้าน กาลครั้งหนึ่ง เราเคยคิดถึงเรื่องการบริจาคอวัยวะ ทั้งของตัวเองและคนใกล้ชิดและยังคาบเกี่ยวไปยังเมื่อครั้งดูละคร หรืออ่านหนังสือที่เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้เคยสมมติเหตุการณ์ว่า วันหนึ่ง ถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาเราจะบริจาคอวัยวะที่ว่านี้ไหม ..  ซึ่งคำตอบก็คือ น่าจะบริจาค .. เพราะถ้าตัวเองใช้ประโยชน์ไม่ได้แล้วก็ควรจะส่งต่อให้ไปเกิดประโยชน์กับผู้อื่นแต่ มนุษย์ตุ๊กตา พาให้เราไปยืนอยู่ ณ จุดนั้นจริงๆความรู้สึกนั้นเกิดขึ้นจริงๆขณะที่ยังไม่รู้สึกว่าลูกของเราได้จากไปแล้วในความรู้สึกค้างคานั้น เราจะสามารถตัดใจ มอบอวัยวะของเขาให้คนอื่นต่อได้จริงๆ หรือ?หนังสือทำให้เราเข้าใจถึงอารมณ์ของคนเป็นพ่อเป็นแม่ หรือแม้แต่ญาติสนิทที่ต้องรับบทเป็นผู้ที่ต้องตัดสินใจในสถานการณ์นี้ ในค่ำคืนที่ตัดสินใจเลือกทางใดทางหนึ่งดูแลรักษาชีวิตของลูกสาวต่อไปหรือตัดใจบริจาคอวัยวะ แล้วสูญเสียเธอไปไม่ว่าเลือกทางใดทางหนึ่งหากวันเวลาผ่านไป จะย้อนกลับมาถามตัวเองหรือไม่ว่าเส้นทางที่เลือกในครั้งนั้นถูกต้องแล้วและถ้าวันนั้นตัดสินใจเลือกอีกทาง ชีวิตตอนนี้จะเป็นเช่นไร? นอกจากถ่ายทอดความรู้สึกของฝ่ายผู้ที่สามารถบริจาคอวัยวะได้แล้วในส่วนต่อมา ผู้เขียนยังเล่าจากมุมมองของผู้ที่เป็นฝ่ายรอรับการบริจาคด้วยและเงื่อนงำในส่วนนี้ ยิ่งทำให้หนังสือลึกซึ้งมากขึ้นไปอีกคุณเคโงะไม่เคยเขียนอะไรชั้นเดียวเลย เขียนลึกแล้ว ก็ยังซ่อนปมที่ลึกยิ่งกว่ามีแง่มุมที่แหวกแนว ชวนให้เราขบคิดได้มากไปกว่าเสมอ วิธีเล่าเรื่อง .. Read More →

เรื่อง พระอาทิตย์เที่ยงคืนผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะผู้แปล สุริยงวรวุฒิ สิริวัฒน์กุลสำนักพิมพ์ เนชั่นบุ๊คส์เลขมาตรฐานหนังสือ 9786165150903 เป็นนิยายที่เต็มไปด้วยฆาตกรและมิจฉาชีพ!! ช่วงต้น พระอาทิตย์เที่ยงคืน เปิดเรื่องอย่างเนิบนาบผู้เขียนซ่อนข้อมูลที่เกี่ยวกับการฆาตกรรมเอาไว้แทบทั้งหมดก่อนจะค่อยๆ ปล่อยออกมาตามเส้นทางการสืบสวนของคุณตำรวจ ซาซางากิ จุนโซการที่คนอ่านไม่รู้อะไรเลย แทนที่จะสนุกเพราะต้องคอยติดตามคดีกลายเป็นความน่าเบื่อที่ไม่มีอะไรให้ติดตามเลยเกือบสองร้อยหน้าแรกของเราดำเนินไปอย่างเฉื่อยชามาก การสืบเสาะหาตัวคนร้าย ที่ไม่ว่าจะสืบไปทางไหนก็เจอแต่ทางตันนอกจากไม่คลี่คลายปมแรก ผู้เขียนยังคงทิ้งปมใหม่ค้างคาเอาไว้ตามรายทางยิ่งอ่าน ก็ยิ่งยุ่งเหยิง พัวพันหากเสน่ห์ของเรื่อง ก็อยู่ตรงนี้นี่แหละอยู่ตรงที่ .. แม้เราจะแก้ปมไม่ออก แต่ก็เริ่มเห็นความเชื่อมโยงและเค้าลาง ตัวเรื่องดำเนินไปตั้งแต่กลุ่มตัวละครหลักยังเรียนชั้นประถมพวกเขาเข้าไปพัวพันกับคดีฆาตกรรมหนึ่งคนเป็นลูกชายของเหยื่อ อีกหนึ่งเป็นลูกสาวผู้ต้องสงสัยข้ามผ่านวันเวลา กระทั่งพวกเขาล่วงเข้าสู่วัยมัธยมมหาวิทยาลัย วัยทำงาน และมีครอบครัวในที่สุด โลกนี้คงมีคนอยู่สองประเภทคือคนที่ถูกหล่อหลอมมาให้รู้สึกผิดชอบชั่วดีกับคนอีกแบบ ที่หมดสิ้นแล้วซึ่งความรู้สึกเช่นนั้น ด้วยวิธีเล่าดั่งการหว่านแหแผ่ออกราวใยแมงมุมผู้เขียนค่อยๆ รวบตึงจากรอบนอกสุดตัวละครที่ไม่เกี่ยวข้องกัน ค่อยๆ เปิดฉาก แสดงบทบาท แล้วจากไปบ้างจากตาย บ้างหลงเหลือ แล้วค่อยเชื่อมโยงเข้าหากันในทางใดทางหนึ่ง เรื่องประกอบด้วยบทใหญ่ๆ สิบกว่าบทเล่าเรื่องผ่านตัวละครต่างๆ กันไปโดยตัวละครเหล่านั้น มีชีวิตอยู่รอบๆ ตัวละครหลักสองคนผู้เขียนเล่าเรื่องจากแง่มุมต่างๆ เพื่อเล่าถึงตัวละครสองคนนี้โดยที่เราไม่มีโอกาสรับรู้ความรู้สึกนึกคิดจริงๆ ของทั้งคู่เลย คดีนี้ยืดยาว ผ่านวันเวลามาถึง 19 ปีสืบกันตั้งแต่คุณตำรวจเจ้าของคดียังหนุ่มแน่นแข็งแรงดีจนกลายเป็นคุณตำรวจชรา และคดีก็หมดอายุความไปแล้วแต่ถึงอย่างนั้น ความรู้สึกค้างคาในใจ ก็ทำให้เขายังคงตามหาคำตอบอยู่ หนังสือเล่มนี้ มีความหนานับพันหน้าซึ่งรายละเอียดก็ควรค่าให้หนาได้อย่างนั้นแหละแต่ส่วนตัวเรามองว่า มันสามารถเล่าให้กระชับกว่านี้ได้นะ ความรู้สึกของเราขณะอ่าน เป็นกราฟวิ่งขึ้นวิ่งลงไม่ได้สนุกรวดเดียวตั้งแต่ต้นจนจบอย่างที่บอกไปว่า คดีนี้มีแต่ทางตันซึ่งแม้จะผ่านในช่วงแรกไปแล้ว Read More →

เรื่อง ฆาตกรรมคืนฝนดาวตกผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะผู้แปล อิศเรศ ทองปัสโณว์สำนักพิมพ์ เนชั่นบุ๊คส์เลขมาตรฐานหนังสือ 9786165151467 ค่ำคืนที่สามพี่น้องวัยประถมหนีออกจากบ้านเพื่อไปดูฝนดาวตกเพอร์ซีอุสด้วยกัน ..ในค่ำคืนนั้น เป็นคืนเดียวกันกับคืนที่พ่อกับแม่ของพวกเขาถูกฆ่าตายการกลับบ้านมาพร้อมๆ กับที่ได้รู้ว่า พวกเขาเหลือกันเพียงสามคนในโลกมันได้เปลี่ยนชีวิตของพวกเขาไปจากเดิม .. ตลอดกาล จากครอบครัวเล็กๆ ที่มีกันเพียง 5 คน พ่อแม่ลูกกลายเป็นเด็กกำพร้าที่ต้องเข้าไปอยู่ในสถานสงเคราะห์เติบโต และมีชีวิตกันเพียงลำพัง ทำให้สามพี่น้อง โคอิจิ, ไทสึเกะ, และชิซึนะ อะริอาเกะ ผูกพันกันมากกว่าใคร สังคมที่ได้พบเจอ หล่อหลอมให้พวกเขาเติบโตขึ้นเป็นนักต้มตุ๋นมืออาชีพสามพี่น้องเปลี่ยนรูปแบบการต้มตุ๋นไปเรื่อยๆ ต่างฝ่ายต่างมีบทบาทที่ชัดเจนพวกเขาฉลาด อุตสาหะ และเชี่ยวชาญ .. จนน่าเสียดายว่าน่าจะใช้มันไปเพื่ออาชีพสุจริตสักอย่าง แต่ก็นั่นแหละ ผู้เขียนมีคำอธิบายที่สมเหตุสมผลเสมอคนอ่านจึงได้อ่านกรรมวิธีการตกเหยื่อหลากหลายรูปแบบซึ่งล้วนแล้วแต่น่าทึ่งว่า คุณเคโงะช่างสรรหามาเล่า ในช่วงต้น เนื้อเรื่องปูมาเพื่ออธิบายเรื่องราวข้างต้นก่อนจะพาเราเข้าสู่ช่วงสำคัญของเรื่องและตัวละครสำคัญก็ได้เปิดเผยตัว .. ฆาตกรรมคืนฝนดาวตก ของคุณเคโงะเล่มนี้มีกลิ่นอายแตกต่างไปจากเล่มอื่นๆ ของเขาอย่างเห็นได้ชัดผู้เขียนซ่อนความโรแมนติกเอาไว้อย่างที่ไม่เคยมาก่อนถึงอย่างนั้น โทนของเรื่องก็ไม่ได้หวานแหววเช่นเดียวกับนิยายโรแมนติกทั่วไปผู้เขียนยังคงให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ซึ่งในเรื่องนี้เน้นไปที่ความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องยังคงเล่นกับความรู้สึกกดดัน ดราม่า แม้ว่าไม่มากเท่าเล่มอื่น เราว่าผู้เขียนเข้าถึง และอธิบายความรู้สึกของตัวละครออกมาได้ชัดเจนดีจังบางความรู้สึก ถ้าเกิดกับตัวเราเอง บางครั้งเราจะสรุปตัดสินมันไปเลยโดยที่ไม่ได้คลี่คลายให้เห็นรายละเอียดแต่ผู้เขียนหยิบมันออกมาตีแผ่ ลึกซึ้ง  หนังสือเล่มนี้ค่อนข้างหนา (เกือบ 500 หน้า)แต่สำหรับเรา ถือว่าอ่านได้เพลินๆ ไม่หนืด ไม่เนือยนะระหว่างที่อ่านจนถึงความรู้สึกตอนอ่านจบ เราชอบหนังสือเล่มนี้มากแต่พอเวลาผ่านไปไม่นาน (คือเพิ่งอ่านจบเมื่อคืน) Read More →

เรื่อง ความลับนครรุ่งอรุณผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะผู้แปล พีรวัธน์ เสาวคนธ์สำนักพิมพ์ เนชั่นบุ๊คส์เลขมาตรฐานหนังสือ 9786165151078 ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ถ้าเราจะต้องกลืนน้ำลาย ทำในสิ่งที่เราเคยคิดว่ามันเป็นเรื่องของคนโง่เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับวาตาเบะก็เริ่มต้นเช่นนั้น ความลับนครรุ่งอรุณ เล่าเรื่องราวความลับของชายที่แต่งงานแล้วแต่คิดจะหาเศษหาเลยนอกบ้านมันไม่ได้เกิดขึ้นจากกมลสันดานมันเริ่มต้นอย่างธรรมดาสามัญ เสียจนตัวเขาเองค่อยๆ ก้าวผิดทางไปอย่างไม่รู้ตัวทีละน้อย ทีละน้อย .. ถลำลึก จนยากจะถอนตัวจากที่คิดว่าจะห้ามใจได้ กลับกลายเป็นเรื่องจริงจัง จุดเด่นของเรื่องนี้อยู่ตรงที่ผู้เขียนแสดงให้เห็นถึงธรรมชาติของมนุษย์อย่างละเอียดอ่อนมนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่เข้าข้างตนเองบนมาตรฐานเดียวกัน ถ้าคนอื่นทำ สิ่งนั้นจะผิดมากแต่เมื่อตนเองทำ เข็มของมาตรวัดจะผ่อนลงอย่างลำเอียงแม้รู้ว่าผิด แต่ก็มีเหตุผลให้กับความผิดของตนอยู่เสมอเราพร้อมจะชี้นิ้วตัดสินทุกคนหากไม่เคยพร้อมที่จะเป็นผู้ถูกตัดสิน ความรู้สึกระหว่างอ่าน คือความรู้สึกอึดอัดขัดใจเพราะตัวละครกำลังเดินไปสู่ทางที่ผิดรู้ทั้งรู้ แต่ก็ยังถลำลึกลงไปทุกที ระหว่างที่เรากำลังรู้สึกอึดอัดกับเนื้อเรื่องนี้เองผู้เขียนก็ค่อยๆ เปิดเผยเหตุการณ์ฆาตกรรมที่เคยเกิดขึ้นในอดีตเมื่อราว 15 ปีก่อน ชู้รักของวาตาเบะ –เคยพัวพันกับเหตุการณ์ฆาตกรรมในบ้านของเธอเอง แต่นิยายเรื่องนี้ไม่ได้ลงลึกไปในการสอบสวนปมของเรื่องเน้นหนักลงไปที่จิตใจของผู้ชายโลเลคนหนึ่งตอนที่กำลังคิดว่าจะสนุก เรื่องก็กลับเนือย และอึดอัดอีกครั้งกลับไปกลับมาเช่นนี้ตลอดทั้งเล่ม หลังจากที่เรากำลังคิดว่า เราคงจะรู้สึกเฉยๆ กับเรื่องนี้แหละเรื่องก็ดำเนินมาจนกระทั่งถึงตอน 40 – 50 หน้าสุดท้าย .. ความรู้สึกของเราก็เปลี่ยนไปมันเป็นการหักมุมที่เปลี่ยนความรู้สึกคนอ่านได้อย่างสุดยอดจริงๆจากที่หนืดๆ เนือยๆ กลายเป็นทึ่งแล้วกราฟความชอบก็พุ่งขึ้นในพริบตา ผ่านช่วงต้นไปให้ได้ค่ะ .. แล้วสุดท้าย คุณจะประทับใจกับมัน 🙂  

เรื่อง ปริศนาหน้ากากมนุษย์ผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะผู้แปล พีรวัธน์ เสาวคนธ์สำนักพิมพ์ เนชั่นบุ๊คส์เลขมาตรฐานหนังสือ 9786165150446 ปริศนาหน้ากากมนุษย์ เปิดฉากด้วยการตายของว่าที่เจ้าสาวมันเป็นอุบัติเหตุที่ไม่มีใครคาดคิด การแต่งงานถูกล้มเลิกไป หากความสัมพันธ์ระหว่างว่าที่เจ้าบ่าว กับครอบครัวของเจ้าสาวยังคงดำเนินไปด้วยดี หลังจากนั้นไม่นาน เป็นเวลาของการพักผ่อนประจำครอบครัวแต่เดิมมา ครอบครัวโมริซากิของฝ่ายเจ้าสาว จะมีช่วงเวลาที่ได้ไปพักผ่อนที่บ้านพักตากอากาศหรูหราแห่งหนึ่งเมื่อถึงช่วงเวลาเดิมในปีนี้ ทุกคนก็ยังลงมติกันว่าจะทำเช่นเดิมเพื่อเป็นการระลึกถึงโทโมมิ เจ้าสาว หรือลูกสาวที่จากไปว่าที่เจ้าบ่าว และกลุ่มคนสนิทจำนวนหนึ่ง ถูกเชิญให้มาในครั้งนี้ด้วย ..แล้วละครโรงเล็กก็เริ่มต้นขึ้น!! บุคคลที่มาอยู่รวมกันในบ้านพักตากอากาศแห่งนี้ ได้แก่ครอบครัวโมริซากิ 3 คน คือโนบุฮิโกะ พ่อ, อัตสึโกะ  แม่, โทชิอากิ พี่ชายชิโนะ ยูกิเอะ หลานสาว, คิโดะ โนบุโอะ หมอประจำตัว, ชิโมโจ เรย์โกะ เลขาสาวอางาวะ เคย์โกะ เพื่อนสนิทของโทโมมิเมื่อรวมคาชิมะ ทาคายูกิ ว่าที่เจ้าบ่าวเข้าไปด้วย ก็รวมทั้งสิ้น 8 คน แล้วเหตุการณ์สองเหตุการณ์ที่ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกันเลยหนึ่ง คือการนัดพบปะของครอบครัวและกลุ่มคนสนิทที่เพิ่งสูญเสียสมาชิกคนหนึ่งไปกับอีกหนึ่ง สองโจรปล้นธนาคาร ที่บังเอิญเลือกบ้านพักตากอากาศหลังเดียวกันนี้เป็นที่หลบซ่อนตัว สถานการณ์ที่บีบบังคับ การต้องอยู่รวมกันในสภาพถูกควบคุมตัวความคลางแคลงในใจของทุกคนเกี่ยวอุบัติเหตุที่ทำให้สูญเสียโทโมมิกลายไปเป็นการไขปริศนาการตายของหญิงสาวไปได้ไงไม่รู้เรื่องราวมันบังเอิญประจวบเหมาะ บังเอิญเสียจนเราอดคิดไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเจ้าโจรสองคนที่มานี้ ถูกจ้างมาเพื่อคลี่คลายคดีฆาตกรรมด้วยซ้ำ ปริศนาหน้ากากมนุษย์ Read More →

เรื่อง จดหมายจากฆาตกรผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะผู้แปล เสาวณีย์ นวรัตน์จำรูญสำนักพิมพ์ Maxx Publishingเลขมาตรฐานหนังสือ 9786163711434 บีบหัวใจ รู้สึกว่าตอนที่อ่าน หายใจได้ไม่ทั่วท้องเลยจุกตั้งแต่ต้นเรื่องเลยทีเดียว จดหมายจากฆาตกร ไม่ใช่นิยายสืบสวนเหมือนที่ผ่านมาแม้จะมีคนตาย แม้จะมีฆาตกรแต่ผู้ร้ายก็ถูกจับในเวลาอันสั้นสิ่งที่หนังสือถ่ายทอด คือเรื่องราวชีวิตของคนสองคนต่อจากนั้นต่างหาก ในตอนต้นเรื่อง .. เจตนาของฆาตกรในฉากฆาตกรรม –ถูกถ่ายทอดละเอียดลออในหน้าหนังสือทำให้ความรู้สึกหม่นเศร้าเกิดขึ้นอย่างช่วยไม่ได้วิธีเล่าของผู้เขียนทำให้เรื่องราวบีบคั้นความรู้สึกคนอ่านมันหดหู่ เสียดาย เสียใจ แม้ว่าแรงจูงใจในการฆาตกรรม จะทำขึ้นเพื่อคนอื่นเป็นความปรารถนาดี ที่เลยเถิดไปจนเป็นเรื่องใหญ่แต่ความปรารถนาดี ที่เริ่มต้นด้วยวิธีที่ผิด และจบลงด้วยความผิดก็ไม่ใช่สิ่งที่ควรเห็นใจ หรือยกโทษให้ได้เลยแต่ผู้เขียนก็ชวนให้เรารู้สึกเศร้า สงสารฆาตกรและครอบครัวจนได้ ตัวละครหลักของเรื่องนี้ มีกันแค่สองคน คือซึโยชิ กับนาโอกิ .. พี่ชายกับน้องชายสองคนที่ยืนอยู่บนคนละฝั่งสังคม ไม่อาจพบเจอมีเพียงจดหมายที่ถูกส่งออกมาเดือนละหนึ่งฉบับ วันที่คนในครอบครัวกลายเป็นฆาตกรการถูกตราหน้าว่าเป็นน้องชายของฆาตกร กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเป็นจุดด่างพร้อมที่ลบไม่ออก ลืมไม่ได้มันพ่วงไปกับทุกเหตุการณ์ในชีวิตของนาโอกิ แม้เนื้อหาจะดูบีบคั้น กดดันแต่ในความจริงแล้ว มันยังมีความอบอุ่นสอดไส้อยู่จางๆทุกครั้งที่ตัวละครตกต่ำ หมดกำลังใจผู้เขียนจะโรยด้ายเส้นบางๆ ลงมาจากเบื้องบนให้ตัวละครได้ยึดเกาะ เพื่อข้ามผ่านความยากลำบากนั้นไปอีกนิดผู้เขียนจะค่อยๆ วาดความหวังลงในใจของทั้งน้องชายและคนอ่านในขณะที่ความหวังสวยงามกำลังดำเนินไปเรื่อยๆผู้เขียนก็ทลายมันลงครั้งแล้วครั้งเล่ายิ่งนาโอกิอยากจะลบตัวตนของพี่ชายออกไปมากเท่าไรจดหมายที่ถูกส่งมาหาทุกเดือนกลับยิ่งเป็นเสมือนการตอกย้ำการมีอยู่ของเขา ตัวละครเข้มแข็ง พ่ายแพ้ และกอบกู้ตัวเองให้กลับมาเข้มแข็งเริ่มต้นใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่าละทิ้งความฝัน ละทิ้งความรัก เพียงเพื่อที่จะมีชีวิตที่เรียบง่าย ธรรมดา ที่เป็นสุขแต่เพียงแค่นั้นก็ยังยากลำบากเหลือเกิน ในขณะเล่าเรื่อง ผู้เขียนถ่ายทอดมุมมองรอบด้านทั้งฝ่ายของฆาตกร และญาติของฆาตกรที่ดำเนินเรื่องเป็นหลักฝ่ายของผู้คนรอบข้าง .. ที่ได้รับรู้ว่าคนใกล้ตัวเป็นญาติของนักโทษคดีอุกฉกรรจ์และสุดท้าย คือฝ่ายของผู้สูญเสีย ผู้เขียนถ่ายทอดค่านิยมที่ถูกสั่งสอนฝังหัวกันมากับความคิดอันจริงแท้ที่เกิดขึ้นภายในความคิดความรู้สึกทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันในจิตใจเพื่อกลายเป็นการแสดงออกแบบครึ่งๆ Read More →