เรื่อง ชายชื่ออูเวผู้แต่ง เฟรียดริค บัคมันผู้แปล ธีปนันท์ เพ็ชร์ศรีสำนักพิมพ์ แมร์รี่โกราวด์ พับลิชชิ่งเลขมาตรฐานหนังสือ 9786169285564 มันเป็นเรื่องราวของมนุษย์ลุงผู้เขียนเปิดเรื่องด้วยพฤติกรรมแบบมนุษย์ลุงน่ารำคาญคนหนึ่งแต่สำนวนน่ารักน่าหยิกนั้นกลับทำให้เราขำไม่ได้รำคาญความงี่เง่าของลุงเลยแม้แต่น้อย โดยส่วนตัว เราเป็นคนกลัวคำว่าตลกร้ายของฝรั่งมากเลยเพราะอ่านทีไรไม่เคยตลกไปกับเขาเสียทีแต่ ชายชื่ออูเว ต่างออกไป ผู้เขียนเรื่องเล่าต่างๆ ในชีวิตประจำวันของอูเวเป็นมุมมองที่อูเวเห็น อูเวรู้สึกเขามีชีวิตประจำวันที่เป็นแบบแผนทำอะไรซ้ำเดิมมาเป็นเวลาหลายสิบปีเขาเชื่อมั่น และยึดมั่นในแนวทางของตัวเองเป็นคนขวางโลกในสายตาของคนอื่นแต่ในความขวางโลกนั้น มีเหตุผลรองรับทุกการกระทำ เรื่องนี้แปลดีทีเดียว สำนวนแสบสันต์รับกับอารมณ์ลุงในเรื่องลุงขวางโลกผู้ขวางหูขวางตากับทุกอย่างบนโลกใบนี้ เราได้เห็นอูเว และชีวิตในแต่ละวันของเขาสลับกับตัวเขาเองในแต่ละช่วงชีวิตที่ผ่านมา ..เราค่อยๆ รู้จักตาลุงแปลกประหลาดคนนี้มากขึ้นเรื่อยๆและเริ่มรักเขามากขึ้นเรื่อยๆ เป็นหนังสือที่มีเสน่ห์จริงๆที่เขียนเรื่องน่ารำคาญในทุกเมื่อเชื่อวัน ออกมาให้น่ารักได้ขนาดนี้กับความน่ารักของลุงขี้โมโห กับความน่ารักของชุมชนอันวุ่นวาย ..แล้วจู่ๆ เรื่องของลุงน่ารำคาญก็กลายเป็นเรื่องรักโรแมนติกเป็นเรื่องรักซาบซึ้ง เป็นเรื่องของมิตรภาพและน้ำใจขำ หัวเราะ หงุดหงิด รำคาญ ซาบซึ้ง สวยงามและโดยที่ไม่รู้ตัว น้ำตาของเราก็ไหลออกมา เชื่อได้ว่าทุกคนที่เคยรำคาญมนุษย์ลุงในชีวิตของคุณจะรักมนุษย์ลุงคนนี้ หลังจากที่คุณอ่านหนังสือเล่มนี้จบค่ะ 🙂  

เรื่อง วินาทีที่เป็นอิสระ ผู้แต่ง โตมร ศุขปรีชา, นิ้วกลม สำนักพิมพ์ KOOB ในเครือ บริษัท เลี้ยงลูกด้วยนม จำกัด เลขมาตรฐานหนังสือ 9786167942162 วินาทีที่เป็นอิสระ เป็นหนังสือที่คุณโตมรกับนิ้วกลม สลับกันเล่าเรื่องของผู้คน ซึ่งเป็นผู้นำทางความคิด ศาสนา หรือปรัชญา หนึ่งบทเล่าถึงหนึ่งคน โดยบุคคลที่ถูกนำมาเล่าถึงในเรื่อง มีทั้งหมด 12 คน ได้แก่ จวงจื่อ, เอ็กค์ฮาร์ท โทลเล, ติช นัท ฮันห์, เขมานันทะ, ริค แฮนสัน, นักบุญฟรานซิสแห่งอัสซีซี, จิททุ กฤษณมูรติ, เดวิด โบห์ม, เพม่า โชดรัน, เฮอร์มานน์ เฮสเส, โอโช, และชิโยโนะ ซึ่งทั้งหมดนี้ เราเคยได้ยินชื่อผ่านหูอยู่ไม่กี่คนเอง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะแบบนี้หรือเปล่า รวมกับการไม่มีสมาธิอ่านในช่วงแรก ทำให้ในตอนเริ่มต้น เราจึงอ่านหนังสือเล่มนี้ได้ช้ามาก นอกจากนี้ ยังคอยนึกค้านบางคำบอกเล่าอยู่เป็นระยะ เริ่มตั้งแต่คนแรก (ของนิ้วกลม) .. เอ็กค์ฮาร์ท Read More →

เรื่อง ชายไร้สีกับปีแสวงบุญ ผู้แต่ง ฮารูกิ มูราคามิ ผู้แปล มุฑิตา พานิช สำนักพิมพ์ กำมะหยี่ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786167591322 ชายไร้สีกับปีแสวงบุญ เป็นกระบวนการปลดล็อคปมในใจของชายคนหนึ่ง เริ่มตั้งแต่จุดเริ่มต้นก่อนการก่อกำเนิดของปมนั้น ผ่านเวลาที่เหตุการณ์เหตุการณ์หนึ่งสร้างบาดแผลขึ้น และอีกหลายปีต่อมา ที่สถานการณ์เดินทางมาถึงจุดที่เขาบอกกับตัวเองว่า ไม่ควรปล่อยให้มันค้างคาอีกต่อไป ชายไร้สีกับปีแสวงบุญ เล่าถึงกลุ่มเพื่อนวัยมัธยม 5 คน ที่มารวมตัวกันเพื่อทำกิจกรรมบางอย่าง และเมื่อกิจกรรมนั้นลุล่วงไปแล้ว มิตรภาพยังคงอยู่ และเติบโต งอกงาม กลุ่มเพื่อนทั้ง 5 คนนี้ ประกอบไปด้วย ทสึคุรุ ทาซากิ ชายไร้สีผู้เล่าเรื่อง นอกจากนี้ เพื่อนชายและหญิงอีกอย่างละ 2 ทุกคนล้วนแล้วแต่มีสีสันอยู่ในชื่อ เด็กหนุ่มผู้ฉลาดปราดเปรื่อง ที่มีคำว่าแดงในชื่อ เด็กหนุ่มผู้เป็นนักกีฬา ล่ำสัน แข็งแรง ผู้มีคำว่าน้ำเงินในชื่อ เด็กสาวผู้อ่อนหวาน สวยงาม รักการเล่นเปียโน ที่มีคำว่าขาวอยู่ในชื่อ และสุดท้าย เด็กสาวที่เชื่อมันในตัวเอง มีชีวิตชีวา ผู้มีคำว่าดำอยู่ในชื่อ ทั้งห้าคน เป็นกลุ่มเพื่อนที่กลมเกลียว เป็นมิตรภาพที่ยั่งยืน เป็นกลุ่มที่สมดุล Read More →

เรื่อง อยู่แชร์เฮ้าส์กับเหล่านักเขียน ผู้แต่ง Moonscape เรื่องและภาพ Moonscape ภาพปก Sherrae บรรณาธิการ มกราพันธ์ สำนักพิมพ์ (เป็นหนังสือที่ผู้เขียนพิมพ์เอง เราซื้อจากร้านกลิ่นหนังสือ) เลขมาตรฐานหนังสือ (คิดว่าไม่มีนะ) ด้วยสำนวนที่ไม่คุ้นชิน ในสถานการณ์งงๆ ตอนแรกเลยต้องใช้เวลาตั้งตัวนิดหน่อย แต่เป็นแค่ตอนเปิดเรื่องเท่านั้นล่ะ ต่อจากนั้นก็อ่านได้ลื่นไหลดี อยู่แชร์เฮ้าส์กับเหล่านักเขียน เป็นก้อนมวลรวมของผู้มีปัญหาชีวิต ซึ่งตัวละครเกือบทั้งหมด เป็นสมาชิกร่วมบ้านเช่าโบราณ 3 ชั้น บ้านหลังนี้ตั้งอยู่ในทำเลที่ดี ตกแต่งสวยงาม ร่มรื่น น่าอยู่ ผิดประหลาดก็แต่เพียงเจ้าของบ้านหญิงชราที่ดูเหมือนแม่มด ตัวละครที่อยู่ร่วมบ้านกันนี้ ประกอบไปด้วยเหล่านักเขียน และผู้ที่ทำงานร่วมกับการเขียน อย่างการวาดภาพประกอบ ผู้เขียนเล่าเรื่องแบบที่ค่อยๆ ปอกเปลือก เปิดเปลือยปัญหาของแต่ละคนทีละนิดละหน่อย สลับเรื่องสลับคนไปทีละน้อย ในแต่ละบท เรื่องราวของผู้คนในแชร์เฮ้าส์ก็ค่อยๆ เปิดเผยแก่ผู้อ่าน รวมถึงความสัมพันธ์อันแปลกประหลาด ที่เหมือนทั้งสนิทและไม่สนิทของกลุ่มคนกลุ่มนี้ด้วย มันเป็นมิตรภาพที่น่ารัก ขณะเดียวกัน บางครั้งก็น่าเป็นห่วง คนมีแผลแต่ละคน ดูแลรักษาเยียวยากันไปในแบบของตัวเอง ไม่รู้ผิดไม่รู้ถูก รู้เพียงว่า .. พวกเขาแค่ดำรงตนอยู่บนความสัมพันธ์แบบหนึ่งของมนุษย์ เรื่องราวภายในเล่ม ถูกเล่าผ่านตัวละครหลักหลายคน บางคนก็เล่ามากหน่อย บางคนก็เล่าน้อยหน่อย Read More →

เรื่อง ทาร์ตตาแต็งแห่งความฝัน ผู้แต่ง ฟูมิเอะ คนโด ผู้แปล กนกวรรณ เกตุชัยมาศ สำนักพิมพ์ ซันเดย์ อาฟเตอร์นูน สำนักพิมพ์ในเครือ ไต้ฝุ่นสตูดิโอ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786167144771 อยู่ๆ ก็กลายเป็นแฟนคลับของ ฟูมิเอะ คนโด คนนี้ไปโดยไม่รู้ตัว จากเล่มแรก คาเฟ่ลูส เมนูที่รักจากการเดินทาง เมื่ออ่านจบ ก็กลายเป็น “หนังสือที่รักจากการอ่าน” ไปโดยพลัน มาต่อกันที่เล่มที่สอง ในครึ่งที่ยังว่าง ของกระเป๋าเดินทางสีฟ้า ที่อ่านจบแล้วชอบน้อยกว่าเล่มแรกหน่อย แต่รักในการวางพล็อตอันน่าทึ่งในเล่มนี้ กับเล่มที่สาม ทาร์ตตาแต็งแห่งความฝัน เล่มใหม่ล่าสุดของผู้เขียน ที่เพิ่งถูกแปลเป็นภาษาไทย เรารีบกด pre-order ไปโดยไม่รอรีวิวใดๆ และตอนนี้ .. เราก็อ่านมันจบแล้วค่ะ เย่ๆ >,< ทาร์ตตาแต็งแห่งความฝัน เป็นเล่มที่ผู้เขียนย้อนกลับมาเล่าเรื่องของร้านอาหารอีกครั้ง โดยที่ชื่อหนังสือนี้ ก็เป็นเพียงชื่อของตอนหนึ่งในเล่ม และคำว่าทาร์ตตาแต็ง ก็คือทาร์ตแอปเปิ้ลนั่นเอง ในครั้งนี้ ผู้เขียนสร้างฉากขึ้นมาในร้านอาหารฝรั่งเศส ที่มีชื่อว่า บิสโทรปามาล คำว่า ปามาล แปลว่า “ไม่เลว” Read More →

เรื่อง ชายหนุ่มผู้ไม่ทำอะไรเลยผู้แต่ง องอาจ ชัยชาญชีพสำนักพิมพ์ เป็ดเต่าควายเลขมาตรฐานหนังสือ 9786167907253 ชายหนุ่มผู้ไม่ทำอะไรเลย เป็นหนังสือที่เล่าเรื่อยง่ายๆ รอบๆ ตัวอย่างการซื้อไอติมรถเข็น การรอขนมครก แมวป่วยเรื่องราวรักครั้งแรกเมื่อตอนประถม หรือการไม่ชอบกินเกี๊ยวปลา ฯลฯเป็นเรื่องสัพเพเหระที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรแต่จริงๆ แล้วมีแง่มุมในการมองชีวิตที่พลิกไปจากมุมสามัญที่เรามองกันอยู่ ผู้เขียนเสนอมุมมองง่ายๆ ที่เราไม่ได้ชวนให้เราถึงกับต้องเปลี่ยนตัวเองแค่ชวนสะดุดใจนิดๆ หน่อยและบางบท ก็ตอบโจทย์โดนใจเราได้โดยบังเอิญ งานเขียนขององอาจ ไม่ได้ชวนให้เราเปลี่ยนโลกไม่ได้ชวนให้เราเปลี่ยนแปลงตัวเองแต่ชี้บางแง่มุมให้เราเห็น .. อ่านแล้วอบอุ่น ผ่อนคลายไม่รู้สึกกดดัน ว่าเราต้องพยายามทำอะไรเพื่ออะไร ผู้เขียนใช้วิธีเล่าแบบคนมีอารมณ์ขัน เป็นอารมณ์ขันหน้าตายเล่าแบบมึนๆ แต่เผลอแป๊บเดียวก็ตีแสกหน้าเราไปหนึ่งดอก ชายหนุ่มผู้ไม่ทำอะไรเลย .. มันเป็นหนังสืแบบนั้นแหละ  

เรื่อง มะงุมมะงาหรา เรื่องเล่าเมื่อยเบ้าหน้า เคล้าน้ำตาจากเสียงหัวเราะ ผู้แต่ง ป๋อมแป๋ม นิติ ชัยชิตาทร เจ้าของ ผู้จัดทำ บริษัทจีเอ็มเอ็มทีวี จำกัด ออกแบบและผลิตโดย บริษัทอมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน) เลขมาตรฐานหนังสือ 9786169250708 มะงุมมะงาหรา เป็นรวมบทความที่คุณยายป๋อมแป๋มเคยเขียนไว้ใน – คอลัมน์ Wander Around เที่ยวเตร็ดเตร่สไตล์ป๋อมแป๋ม เทยเที่ยวไทย ที่ตีพิมพ์ในนิตยสารเปรียว ตั้งแต่เมื่อต้นเดือนมกราคม 2556 ซึ่งเวลาเราอ่าน จะให้ความรู้สึกเหมือนกันตอนที่เราดูรายการต่างๆ คุณคุณยายพูดคุย จัดรายการ หรือให้สัมภาษณ์ ภายในเล่มจึงเต็มไปด้วยอารมณ์ขันในแบบของป๋อมแป๋ม ซึ่งเป็นเอกลักษณ์มาก คือขำอย่างเป็นธรรมชาติ ขำจากสถานการณ์ ขำจากการเล่นคำ ขำจากสำนวนภาษา ฯลฯ ถ้าพูดกันตามตรง ในส่วนของความขำที่ว่านี้ เราว่าช่วงต้นๆ เล่มขำมากกกกก มากกว่าในช่วงหลังนิดหน่อย แอบสังเกตได้ว่าบางบทเป็นงานเผา ซึ่งก็จะขำน้อยหน่อย แต่ถึงอย่างนั้น ธรรมชาติของยายก็ยังเป็นคนอารมณ์ดี มองโลกในแง่ดี ซึ่งส่งผลให้งานของยายออกมาในแนวทางนั้นอยู่นั่นเอง หนังสือ (จริงๆ คือบทความ) เหล่านี้ ถูกเขียนขึ้นในช่วงที่ป๋อมแป๋มยังทำรายการเทยเที่ยวไทยอยู่ Read More →

เรื่อง ความสุขของเด็กสมาธิสั้น ผู้แต่ง นักเขียนผีเสื้อเด็กๆ หมายเลข ๑๓ ภาพปก สายฝน โอสถ ภาพประกอบ กรุณา ตริยานนท์ ภาพประดับหัวเรื่อง วัฒนศักดิ์ ภาณุรักษ์ สำนักพิมพ์ ผีเสื้อเด็กๆ แหล่งพิมพ์หนังสือในบริษัท สำนักพิมพ์ผีเสื้อ จำกัด เลขมาตรฐานหนังสือ 9789741405299 ความสุขของเด็กสมาธิสั้น เป็นหนังสืออีกหนึ่งเล่มที่เกิดจากวิธีสมุดบันทึก ของคุณตามกุฏ อรฤดี แห่งสำนักพิมพ์ผีเสื้อ และสำนักพิมพ์ผีเสื้อเด็กๆ ผู้เขียนบันทึกที่กลายมาเป็นหนังสือเล่มนี้ เป็นนักเขียนผีเสื้อเด็กๆ หมายเลข ๑๓ ตอนที่ผู้เขียนเริ่มต้นเขียนบันทึกนี้ ผู้เขียนมีอายุ ๑๓ ปี และเพิ่งเข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ ๑ นักเขียนผีเสื้อเด็กๆ หมายเลข ๑๓ เล่าเรื่องที่ตนเองเป็นเด็กสมาธิสั้น โดยเนื้อหาในเล่ม ต่างไปจากบันทึกประจำวัน ผู้เขียน เขียนบันทึกความทรงจำตนเองตั้งแต่ครั้งยังเด็ก นับตั้งแต่ที่แม่สังเกตเห็นว่าผู้เขียนน่าจะเป็นเด็กสมาธิสั้น จึงพาไปหาคุณหมอ ผู้เขียนเล่าถึงแนวทางการดูแลรักษา ที่ทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และคุณหมอค่อยๆ ปรับให้เข้ากับตัวเขา นอกจากนี้ ยังเล่าถึงอารมณ์ความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับตัวเอง เมื่อมีอาการต่างๆ Read More →

เรื่อง ไม่มีใครเป็นเจ้าของความหวังเพียงผู้เดียว ผู้แต่ง ปาณิส โพธิ์ศรีวังชัย สำนักพิมพ์ แซลมอน ในเครือ บจก. บันลือ พับลิเคชั่นส์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786162985164 ไม่มีใครเป็นเจ้าของความหวังเพียงผู้เดียว คือบทความสารคดีที่รวมความเป็นไทยที่ไทยไม่ยอมรับ คนชายขอบหาเช้ากินค่ำ อาชีพขายบริการ หวย มวย ม้า ฯลฯ อีกทั้งยังหยิบยกประเด็นปัญหาของบางประเทศเพื่อนบ้าน ที่เกี่ยวสัมพันธ์เชื่อมโยงอยู่กับคนไทย เริ่มต้นบทตอน ผู้เขียนถ่ายทอดหัวใจของผู้คนส่งตรงมายังผู้อ่าน มาพร้อมกับความร้าวรอน ทุกข์ร้อน ที่ไม่เห็นวันเหือดหาย เป็นทุกข์ประจำวัน ทุกข์ประจำตัว เป็นความรู้สึกจริงที่บีบเค้นยิ่งกว่านิยาย เพราะเรารู้ว่ามันไม่มีตอนจบ ไม่มีวันจบ ช่วงเวลาเดียวกันนี้เมื่อปีที่แล้ว เป็นช่วงเวลาที่เชื้อโรคนามว่า โควิด -19 ได้แนะนำตัวกับชาวโลก ฉากถนนราชดำเนิน เรื่อยไล่ไปถึงข้าวสาร ร้างไร้ผู้คน มีเพียงคนตัวเล็กๆ หาเช้ากินค่ำ ที่ยังต้องอยู่ในพื้นที่เพื่อดำรงทั้งอาชีพและชีวิต ผู้เขียนเล่าเรื่องของผู้คนหนึ่ง ส่งต่อไปยังอีกคนหนึ่งตามวาระและจังหวะ หลายวันที่ริมคลองหลอด ไม่ไกลจากสนามหลวง ความหวังและความฝันของคนไร้บ้าน และคนขายบริการ ที่ส่งต่อจากผู้เขียนถึงเรา ชีวิตเดิมๆ ไม่มีอะไรแปลกใหม่ เล่าขานกันมาก่อนเก่าจนเราเจนหูเจนใจ บางวันที่ย่านกองสลากเก่า หรือสนามม้าเก่าแก่แต่เก่าก่อน Read More →

เรื่อง อวตาร ผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะ ผู้แปล ดนูรัตน์ ทุ่งบูรพา สำนักพิมพ์ ไดฟุกุ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786165723510 ถ้าหากมีคนไม่รู้จักที่มีหน้าตาเหมือนเราราวกับเป็นคนคนเดียวกัน .. เราจะคิดว่า ..? เด็กสาวคนหนึ่ง .. โคบายาชิ ฟุตาบะ อายุ 20 ปี อาศัยอยู่กับแม่ผู้เป็นพยาบาลที่โตเกียว เธอเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ในสาขาวรรณคดีญี่ปุ่น เด็กสาวอีกคนหนึ่ง อุจิอิเอะ มาริโกะ อายุ 18 ปี อาศัยอยู่กับพ่อผู้เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยที่ฮอกไกโด เธอเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย สาขาวรรณคดีอังกฤษ เด็กสาวทั้งสอง ไม่เคยรับรู้การมีอยู่ของกันและกัน .. จวบจนกระทั่ง .. เป็นอีกครั้งที่ฮิงาชิโนะ เคโงะ ชวนให้เราตั้งคำถาม ถึงจรรยาบรรณทางการแพทย์ และการทดลองทางวิทยาศาสตร์ เป็นอีกครั้งที่ความสัมพันธ์แบบพ่อแม่ลูก อาจจะแปลความได้เป็นความหมายใหม่ เป็นอีกครั้งที่คำว่ามนุษย์ ต้องการคำนิยามที่ชัดเจน ถ้าเราเริ่มไม่แน่ใจว่าเราเป็นลูกของพ่อกับแม่จริงๆ หรือเปล่า ทั้งๆ ที่แม่คลอดเราออกมา ทั้งที่หลักฐานในทะเบียนบ้านยืนยันมั่นคง แต่เรา .. แต่เราทั้งคู่ .. จากต่างถิ่น และไม่เคยรู้จักกัน Read More →