เรื่อง เรื่องเล่ารอบทะเลสาบ ผู้แต่ง ขมิ้นศรี สำนักพิมพ์ สุขภาพใจ เลขมาตรฐานหนังสือ 9747736942 เรื่องเล่ารอบทะเลสาบ เป็นคล้ายๆ บันทึกการเดินทางของคณะซำเหมา อันประกอบไปด้วยอาจารย์โกวิท (เขมานันทะ) เอนกชัย, คุณกวี พงศ์โสภา, พี่เอียด (นิพัทธ์พร เพ็งแก้ว), พี่อู้พร (วลัยกร สมรรถกร), และขมิ้นศรี ผู้วาดและผู้เล่าเรื่องในหนังสือเล่มนี้ คณะเดินทางทั้งหมด ได้ชวนกันออกเดินทางไปยังทะเลสาบสงขลา เพื่อศึกษาศิลปะ วัฒนธรรม และชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนรอบๆ ทะเลสาบ การเดินทางเริ่มต้นขึ้นที่เกาะใหญ่ ไล่มาที่เกาะยอ สิงหนคร บ้านพระเกิด หาดไข่เต่า แหลมจองถนน คูวัด พัทลุง ควนขนุน ทะเลน้อย และจบสุดท้ายที่ระโนด ปากระวะ ระหว่างทาง คณะเดินทางได้ดูหนังตะลุง โนราห์ ได้ฟังเรื่องเล่าจากคนที่อาศัยอยู่ที่นั่นมาหลายต่อหลายรุ่น ได้ชิมรสชาติอาหารท้องถิ่น ได้เรียนรู้วิถีชีวิต ภาษาที่เล่า .. บางทีก็ใช้ภาษาเรียบง่าย แต่บางทีก็ใช้ภาษาที่ไพเราะ สละสลวย เป็นกวี เป็นปรัชญา ภาพประกอบก็อ่อนช้อย สวยงาม วิธีเล่า Read More →

เรื่อง บันทึกชาวทุ่ง ผู้แต่ง พรศิริ บูรณเขตต์ สำนักพิมพ์ วงกลม เลขมาตรฐานหนังสือ 9749157087 บันทึกชาวทุ่ง เป็นเรื่องเล่าประกอบภาพวาดน่ารักๆ บอกเล่าภูมิปัญญาไทยโบราณหลายอย่าง อ่านสนุก และน่าทึ่งว่าพวกเขาคิดกันได้ ผู้เขียนแบ่งเนื้อหาออกเป็น 4 หมวด นับตั้งแต่เกิด และตอนยังเล็กๆ การคลอด การอยู่ไฟ การละเล่น ของเล่นฯลฯ เรื่อยมาจนข้าวของของใช้ในครัว การล่่าสัตว์ดักสัตว์ ฯลฯ ในวิถีประจำวัน มีความรู้ใหม่ (ที่น่าจะต้องไปค้นคว้าเพิ่มเติมว่าข้อมูลไหนถูกกันแน่) อีกหลายอย่าง เช่นคำว่าเอามือซุกหีบ ความจริงคือหีบน้ำอ้อย ไม่ใช่หีบใส่ผ้า หรือคำว่าหัวกระไดไม่แห้ง .. หัวกระไดอยู่ข้างบน ตรงด้านล่างที่ล้างเท้าเรียกตีนกระได ดังนั้น หัวกระไดไม่แห้งน่าจะเปียกเหงื่อที่มือผู้มาเยือนมากกว่าเปียกน้ำล้างเท้า ฯลฯ มีข้าวของเครื่องใช้ และของเล่นโบราณอีกหลายอย่าง ที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน เช่นกระโบกใส่ของใช้ในครัว เครื่องสีข้าวโพด กระดิ่งก้ามปู ฯลฯ รูปเล่มสวยงาม ภาพประกอบน่ารักดีเนอะ แต่เอาจริงๆ นะ ของบางอย่าง ถ้าเราไม่เคยเห็นของจริงมาก่อน ดูแต่รูปวาดก็ยังนึกไม่ออกหรอกว่าหน้าตาของมันเป็นยังไง ทำงานกลไกไหน แต่นอกจากภาพประกอบระหว่างเล่าเรื่องแล้ว ท้ายเล่ม ผู้เขียนยังได้รวบรวมภาพวาดเผื่อเราจะนึกไม่ออกเอาไว้ให้ด้วยไง Read More →

เรื่อง เด็กชายมะลิวัลย์ ผู้แต่ง ประภัสสร เสวิกุล สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9789744754271 เด็กชายมะลิวัลย์ ก็เป็นหนังสือที่เล่าถึงชีวิตผู้คน สมัยโบราณเช่นเดียวกันกับ หนุ่มนักเรียน แต่เล่มนี้ออกจะทันสมัยขึ้นมาอีกหน่อย คือย้อนกลับไปเพียงแค่ราว 50 ปีเท่านั้น แม้จะเกริ่นเอาไว้ว่าเล่มนี้มีฉากของเรื่องเป็นย่านเสาชิงช้า ในยุคหลังสงครามโลก ครั้งที่ 2 แต่พออ่านแล้ว ผู้เขียนก็ไม่ได้ลงรายละเอียดเกี่ยวกับสถานที่ไว้สักเท่าไร ไปเน้นเล่าเรื่องวิถีชีวิตของผู้คนในย่านนั้นมากกว่า แม้ตัวละครหลักจะเป็นครอบครัวคนไทย แต่ผู้คนส่วนมากแถวนั้นจะเต็มไปด้วยครอบครัวคนจีน มีอาชีพและอุปนิสัยแตกต่างกันไป เล่าด้วยวิธีบรรยายมากกว่าบทสนทนา เน้นสรุปเหตุการณ์มากกว่าเล่าไปตามเรื่องอย่างเล่มหนุ่มนักเรียน สนุกไปอีกแบบ แต่ออกจะสั้นและไม่อินเท่าตอนที่อ่านหนุ่มนักเรียน แม้ว่าหนังสือจะมีชื่อว่า เด็กชายมะลิวัลย์ แต่ผู้เขียนก็ใช้เด็กชายมะลิเป็นเพียงส่วนประกอบหนึ่งของเรื่องเท่านั้น เขาเป็นเพียงตัวกลางที่จะพาให้ผู้เขียนพาเราไปรู้จักตัวละครอื่นๆ ต่อ แต่ละตอนไม่ได้ต่อเนื่องเป็นเส้นเรื่องเดียวกัน คล้ายๆ เรื่องสั้นของผู้คนในสถานที่เดียวกัน มีตัวละครร่วมกันบ้าง ให้ผู้อ่านปะติดปะต่อเรื่องราวเอาเอง ในเรื่องของตัวละครหลักในบ้านมะลิวัลย์นั้น ประกอบไปด้วยพ่อสัก แม่ฉวี น้าเฉลียว น้าฉลวย พี่สาวอายุห่างกัน 10 ปี ชื่อมณฑา พี่ชายอายุห่างกันอยู่ 8 ปี ชื่อโมก คุณปู่คุณตาล้วนเคยรับราชการมีเกียรติ เป็นครอบครัวผู้ดีตกยากทำนองนั้น พ่อของเด็กๆ Read More →

เรื่อง หนุ่มนักเรียน ผู้แต่ง พ.เนตรรังษี สำนักพิมพ์ บรรณกิจ เลขมาตรฐานหนังสือ 9742204616 นับได้ว่า หนุ่มนักเรียน เป็นภาคต่อของ เด็กบ้านสวน เนื่องจากในเล่มเด็กบ้านสวน ผู้เขียนจบเรื่องลงตรงที่ได้เข้าโรงเรียนพอดี ในขณะที่เล่มนี้ ก็เริ่มต้นตอนเข้าโรงเรียนพอดิบพอดี ฉากของเรื่อง ยังคงเป็นบ้านเดิมบ้านหลังเดียวกันกับที่เล่าไว้ในเด็กบ้านสวน หนนี้ผู้เขียนเริ่มโตแล้ว เริ่มออกเที่ยวตามตรอกซอกซอยแถวนั้นและเล่าเอาไว้อย่างละเอียด ไม่ว่าจะเป็นวัดบุปผาราม (วัดดอกไม้), วัดประยุรวงศ์ (วัดรั้วเหล็ก), โรงเรียนแถวๆ นั้น รวมไปถึงโรงเรียนศึกษานารี (ทั้งโรงเรียนเดิมและที่ตั้งใหม่), ฯลฯ ถ้าเป็นคนแถวนั้น คงอ่านแล้วเห็นภาพชัดเจน น่าจะฟินเพิ่มขึ้นไปอีก ผู้เขียนเริ่มต้นอย่างเรียบๆ เล่าเรื่องเรื่อยๆ สำนวนภาษาติดจะโบราณอยู่สักหน่อย แต่ไม่เป็นปัญหา เพราะมันอ่านเพลินมาก ผู้เขียนเล่าเรื่องได้น่าติดตามดี เล่าเรื่องเห็นภาพได้ย้อนอดีตไปไกลราวร้อยปี เป็นชีวิตของเด็กนักเรียน ตั้งแต่วัยเริ่มไปโรงเรียน (แต่ค่อนข้างโตมากแล้ว เพราะตอนที่ยังเล็กกว่านั้นเรียนที่บ้าน) ผู้เขียนเป็นชาวฝั่งธนบุรี มีบ้านอยู่แถวๆ วงเวียนเล็ก ได้เข้าเรียนครั้งแรกที่โรงเรียนวัดประยุรวงศ์ (วัดรั้วเหล็ก) มีพี่สาวเรียนโรงเรียนคอนแวนต์ และพี่ชายเรียนโรงเรียน (น่าจะ) อัสสัมชัญ บางรัก เรื่องราวที่เล่าถึง ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าเรื่องสัพเพเหระ วิถีชีวิตประจำวัน และเรื่องราวรอบๆ ตัวไปทั้งหมด เรื่องการละเล่นตามวัยสมัยก่อน ตั้งแต่สมัยที่ผู้เขียนเรียนชั้นต้นเรื่อยไปจนถึงย้ายโรงเรียนไปเป็นนักเรียนชั้นโต Read More →

ต้อนรับวันเด็กกันด้วยเรื่องของหนังสือสำหรับเด็กกันดีกว่าค่ะ ๕๐ วรรณกรรมที่ต้องอ่านก่อนโต!! (เหรอ!?) จะว่าไป มันเป็นการตั้งชื่อแคมเปญที่ชวนอ่านแกมบังคับยังไงไม่รู้ ๕๐ วรรณกรรมที่ ต้อง อ่านก่อนโต!! เราเคยเห็นหัวข้อนี้มานานหลายปีแล้วค่ะ และเราเคยลองลิสต์ดูเล่นๆ ถึงเล่มที่เราเคยอ่านด้วย .. พบว่า .. เราโตมาด้วยหนังสือที่ไม่ต้องอ่านมากกว่าหนังสือที่ต้องอ่าน (นะ) ;P ทีนี้ เมื่อมาตั้งใจทำบล็อกรีวิวหนังสืออย่างจริงจัง ก็เลยอยากลองไปไล่อ่านเล่มที่ยังไม่เคยอ่านพวกนี้ดู เพื่อจะค้นพบว่า ในวัยเด็กชีวิตของเราพลาดอะไรไปบ้าง .. เมื่อตั้งใจอย่างนี้แล้ว ตอนช่วง 2 ปีที่ผ่านมาเราจึงเริ่มอ่านวรรณกรรมเยาวชนเยอะขึ้น แต่อ่านเท่าไรก็ไม่หมดค่ะ (เพราะยิ่งอ่านยิ่งซื้อ 555) รอบล่าสุดนี่ก็ตั้งอกตั้งใจอ่านวรรณกรรมเยาวชนมาตั้งแต่เดือนสิงหาคมปีที่แล้ว ไม่มีหนังสือหมวดอื่นมาแทรกเลย .. จนป่านนี้ก็ยังอ่านไม่หมดบ้าน!! อ่านไปอ่านมาสักพัก เราพบว่า หนังสือบางเล่ม ถ้าได้อ่านตั้งแต่ยังเด็กก็น่าจะดี เพราะความคิดและมุมมองที่ไม่มีกรอบแห่งกฎเกณฑ์ใดๆ มาคลุมครอบ จะทำให้หนังสือเล่มนั้นสนุกขึ้นอีกนิด และมันไม่มีทางตอบได้เลยว่า ถ้าเราอ่านมันตั้งแต่เด็ก จินตนาการของเราที่มีต่อหนังสือเล่มนี้จะกว้างไกลไปมากกว่านี้อีกแค่ไหน มีหนังสือบางเล่มที่เราได้อ่านตอนโตแล้วเกลียดมันมาก อดนึกเสียดายไม่ได้ว่า ถ้าได้อ่านเสียตั้งแต่เด็กๆ บางทีเราอาจไม่ใส่กรอบใส่กฎเกณฑ์ให้มัน และอคติต่อมันไปถึงขนาดนี้ อยากย้อนเวลากลับไป แล้วเอาหนังสือเล่มนี้ไปให้ตัวเองลองอ่านเสียตั้งแต่ตอนนั้นเหมือนกัน แต่กับบางเล่ม เรากลับพบว่า อ่านมันตอนที่โตแล้วนี่แหละ เหมาะแล้ว Read More →

เรื่อง ขนำน้อยกลางทุ่งนา ผู้แต่ง จำลอง ฝั่งชลจิตร สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9748428664 ขนำน้อยกลางทุ่งนา เริ่มต้นเรื่องอย่างธรรมดา .. เล่าชีวิตเด็กชนบทในอีกแบบหนึ่งที่ต่างไปจาก ลูกอีสาน ลูกอีสาน นั้นเป็นเรื่องอันเป็นตัวแทนของกสิกรแห่งภาคอีสาน ในขณะที่ ขนำน้อยกลางทุ่งนา ย้ายพิกัดไปเล่าเรื่องชาวนาทางภาคใต้ ตัวละครในเรื่องผลัดกันเป็นตัวเอกในแต่ละตอน แต่ที่เด่นสุด ก็น่าจะเป็น เด่น ลูกชายประถม 5 ของแม่นวล เด่นเป็นเด็กชายช่างฝัน ที่มีความคิดนอกกรอบ เด่นเป็นเด็กที่เคยเรียนหนังสือเก่ง แต่กลับไม่ชอบเรียนหนังสือ ชอบใช้ชีวิตในทุ่งนา อยากทำงานเก็บเงินเลยโดยที่ไม่ต้องเรียน ถ้า คูน เป็นตัวแทนของเด็กชายอีสานผู้เล่าเรื่องลูกอีสานให้เราฟัง เด่น ก็เป็นเด็กชายหลัก ผู้เล่าเรื่อง ขนำน้อยกลางทุ่งนา เล่มนี้ ภาษาสำนวนที่ใช้ในเล่มนี้มีความสละสลวย มีสถานการณ์ที่มาที่ไป เป็นนิยายที่อ่านได้ลื่นไหลกว่าลูกอีสาน (รสนิยมส่วนตัวนะ) เรื่องถูกแบ่งออกเป็นตอนขนาดไม่สั้นไม่ยาว แต่ละตอนจบลงในตัวของมันเองคล้ายเรื่องสั้น มันมีเรื่องราวของมันเองอยู่ หากแต่ว่าในแต่ละตอนก็ต่อเนื่องเชื่อมโยง พาเรื่องให้ดำเนินไปทีละน้อย ในเนื้อเรื่องยังมีตัวละครเปรียบเทียบอีกคนหนึ่ง คือบ่าว ทางบ้านของบ่าว แม่ไม่สนับสนุนให้เรียนหนังสือ แต่เจ้าตัวกลับขวนขวายใฝ่รู้ทั้งๆ ที่ลำบาก เด็กชนบท .. อันที่จริงน่าจะนับรวมเด็กไทยทั้งหมด .. ในสมัยก่อน โตเป็นผู้ใหญ่และรู้จักรับผิดชอบตัวเองได้เร็วและมากกว่าเด็กในยุคนี้ Read More →

เรื่อง ลูกอีสาน ผู้แต่ง คำพูน บุญทวี สำนักพิมพ์ บรรณกิจ เลขมาตรฐานหนังสือ 9742206244 จุดเด่นของหนังสือเล่มนี้ไม่ได้อยู่ที่สำนวน แต่มันอยู่ที่เนื้อหาของเรื่องที่มันจริง มันเรียลมากกว่า ผู้เขียนหยิบความจริงในช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตมาถ่ายทอด นับย้อนกลับไปเมื่อราว 50 ปีก่อน (หนังสือเล่มนี้ถูกเขียนขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2518 – 2519 แต่เล่าเหตุการณ์ย้อนหลังไปกว่านั้นอีก) อีสานบ้านเราเป็นเช่นดังที่ผู้เขียนบรรยายเอาไว้ในหนังสือ ร้อน แห้งแล้ง และขาดน้ำกินน้ำใช้ ชีวิตของผู้คนอยู่กันอย่างลำบาก .. จนชินชา ไม่มีน้ำ ไม่มีนา ไม่มีป่าไม้ อาหารก็เริ่มขาดแคลนไปด้วย แต่ถึงอย่างนั้น ผู้เขียนก็ยังบอกเล่าเรื่องราวเหล่านี้ด้วยสีสันแห่งความสุขและความสนุก ผู้เขียนสอดแทรกวัฒนธรรมความเชื่อหลายอย่างเอาไว้ในชีวิตประจำวัน ทั้งอาหาร ดนตรี และวิถีชีวิต รวมไปถึงประวัติศาสตร์ท้องถิ่นที่เล่าสืบต่อกันมาจนกลายเป็นนิทานปรัมปรา ความเชื่อเหล่านั้นจะเป็นจริงหรือไม่นั้นก็ไปวิเคราะห์กันเอาเองอีกที แต่ที่แน่ๆ ความเชื่อเหล่านั้นมีอยู่จริง และยังคงสืบทอดบางส่วนมาจนถึงทุกวันนี้ มันคือรากเหง้าของคนภูมิภาคหนึ่งในบ้านเรา .. ให้เราได้อ่านและเรียนรู้ .. ผู้คนรอบๆ ตัวผู้เขียน ล้วนแต่เป็นคนมีน้ำใจ และแม้ไม่ได้อยู่รวมกันเป็นครอบครัวใหญ่ แต่ญาติพี่น้องก็อาศัยอยู่ไม่ไกลกันนัก ต่างคบหาสมาคมเกื้อกูล ช่วยเหลือ แบ่งปันกันด้วยดี มีลำดับการปกครองเชื่อฟังพี่ชายหรือญาติผู้ใหญ่ที่มีอายุมากกว่า แน่นอนว่าสิ่งหนึ่งที่ผู้เขียนหยิบยกมาเล่าบ่อยๆ Read More →

หนังสือรางวัลซีไรต์ ลูกอีสาน,  เพียงความเคลื่อนไหว,  ขุนทอง เจ้าจะกลับมาเมื่อฟ้าสาง, คำพิพากษา,  นาฏกรรมบนลานกว้าง,  ซอยเดียวกัน,  ปูนปิดทอง, ปณิธานกวี,  ก่อกองทราย,  ตลิ่งสูง ซุงหนัก,  ใบไม้ที่หายไป,  อัญมณีแห่งชีวิต, เจ้าจันท์ผมหอมฯ,  มือนั้นสีขาว,  ครอบครัวกลางถนน,  เวลา,  ม้าก้านกล้วย, แผ่นดินอื่น,   ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน,  ในเวลา,  สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน, อมตะ,  บ้านเก่า,  ความน่าจะเป็น,  ช่างสำราญ,  แม่น้ำรำลึก,  เจ้าหงิญ, ความสุขของกะทิ,  โลกในดวงตาข้าพเจ้า,  เราหลงลืมอะไรบางอย่าง, ลับแล แก่งคอย,  ไม่มีหญิงสาวในบทกวี,  แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ, คนแคระ,  หัวใจห้องที่ห้า,  อสรพิษฯ,   ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต,  นครคนนอก,   กิ่งฉัตร แกะรอยรัก,  คลื่นลวง,  ค่าของหัวใจ,  ด้วยแรงอธิษฐาน,  ดวงใจพิสุทธิ์,  ดั่งไฟใต้น้ำ, ดอกไม้กลางลมหนาว,  ตามรักคืนใจ,  นางบาป, Read More →

สรุปปีของ sosotopia เป็นบล็อกที่เราเอาไว้เตือนตัวเองค่ะ อย่างน้อยได้รวบรวมสติสักครั้งต่อปี ว่าที่ผ่านมาเราทำอะไรไปบ้าง และแผนสำหรับปีต่อไป มีอะไรเป็นแรงบันดาลใจบ้าง ขอเริ่มจากสถิติกันก่อนเลยดีกว่า .. สถิติหนังสือขาเข้า (หนังสือที่ซื้อ) ปีนี้ เราซื้อหนังสือไป 142 เล่ม + writer อีก 1 ตั้ง (16 เล่ม) (อันนี้เน้นซื้อเก็บมากกว่าซื้ออ่านอ่ะ) หนังสือขาออก (เล่มที่อ่านไป) .. ปีนี้อ่านไปทั้งหมด 137 เล่ม (เป๊ะตามที่ตั้งใจ ไม่มีแถมค่ะ) นับได้ว่าขาดดุลไป 5 เล่ม (+16 T—-T) ค่ะ ว่าด้วยจำนวนหนังสือขาเข้านั้น อันที่จริงก็เกือบจะดีอยู่แล้วเชียว ถ้าไม่เจองานเปิดคลังหนังสือสามค่ายเมื่อช่วงกลางเดือนที่ผ่านมา ถ้าคิดในแง่ปลอบใจ ปีนี้นับได้ว่า ซื้อน้อยลงมากว่า 2 ปีก่อนนะ (ต่อให้มีงานเปิดคลังก็กระหน่ำ SALE ก็เหอะ) คือ ปี 2558 ซื้อ 151 เล่ม ปี Read More →

มาช้าตามสไตล์ sosotopia สำหรับ 10 อันดับหนังสือดีในดวงใจเรา ประจำปี 2560 นี้ค่ะ เกณฑ์การคัดเลือกก็เช่นเดิม คือเลือกจากหนังสือที่เราอ่านในปีนี้ ไม่จำกัดว่าหนังสือเก่าใหม่ พิมพ์มาแต่หนไหน เผื่อเป็นแนวทางให้เพื่อนๆ ตัดสินใจ เลือกหนังสืออ่านกันในภายภาคหน้าค่ะ และก็คล้ายๆ กันกับทุกครั้ง ที่ให้เลือก 10 เล่มในดวงใจทีไร ก็มักจะได้มารวดเดียว 10 เล่มเลย ไม่เคยจัดอันดับมากกว่าน้อยกว่าได้ คือชอบ 10 เล่มนี้มากที่สุด ในทั้งหมดที่อ่าน แต่ใน 10 เล่มนี้ ให้เรียงลำดับความชอบ .. เลือกไม่ได้ค่ะ >,< เอาเป็นว่า เรามาดูทั้ง 10 เล่มที่ชอบที่สุดในปีนี้ แบบไม่เรียงลำดับกันดีกว่า (เนอะ) เล่มแรก อ่านพบประสบรักตั้งแต่ตอนต้นปีเลยทีเดียว เหนือเมฆา ที่แห่งสัญญาของเรา เป็นเล่มที่พล็อตน่าสนใจพอประมาณ .. เกือบจะชอบทั้งพล็อตอยู่แล้ว แต่ไปตะหงิดๆ ใจในช่วงตอนจบ เลยยกหัวใจไปให้คำบรรยายในเรื่องแทน เล่มนี้ การบรรยายเหตุการณ์ในเรื่องทำได้ดีมากค่ะ ดึงอารมณ์ร่วมได้เรื่อย ฟินกับภาษาสวยๆ Read More →