เรื่อง Monochromatic Nightสีสุดท้ายของกลางคืนผู้แต่ง จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุทสำนักพิมพ์ P.S.เลขมาตรฐานหนังสือ 9786168166390 สีสุดท้ายของกลางคืน เป็นนวนิยายขนาดสั้นเรื่องราวความรักของ 1 หญิง 2 ชาย ที่ไม่ใช่รักสามเส้า ท่ามกลางความวิปริตผิดประหลาดเรามองเห็นความรักอันเป็นธรรมดาอยู่ตรงนั้นผู้เขียนคว้านลึกเข้าไปในหัวใจของตัวละคร เอาออกมาเล่า ความโหยหา .. การผลักไส .. ขั้วตรงข้ามที่ไล่ตามกันวนเป็นวงกลม ตัวตนที่ต้องการอิสระ เสรีกับตัวตนแห่งความถูกต้อง ชอบธรรมตามกรอบประเพณีต่างเรียกร้องพื้นที่ให้กับตนเองทำให้โลกของคนคนหนึ่งจำต้องแยกออกเป็นสองใบไม่มีคำตอบว่าโลกใบไหนคือความจริงไม่มีคำตอบว่าโลกใบไหนคือสิ่งที่ต้องการจริงๆ เป็นหนังสือที่อ่านแล้วรู้สึกเหนื่อยเรามักจะลืมหายใจในขณะที่อ่านมันแต่ขณะเดียวกันหนังสือเล่มนี้ก็มีฤทธิ์ในการเยียวยาบาดแผลทางใจ เราชอบวิธีเล่าเรื่องชอบการเริ่มเรื่องจากต้นไปจนถึงปลายแล้วเปลี่ยนผ่านจากปลายกลับมาสู่ตอนต้น .. ในอีกแง่มุมแต่ถึงแม้จะชอบวิธีเล่า แต่ก็ไม่ชอบตอนจบเท่าไรไม่ใช่ไม่ดี แต่แค่ไม่ได้ดั่งใจ คนบางคน แค่เยียวยาถูกอาการเขาก็จะแข็งแรง และสามารถเดินต่อไปได้เพียงลำพังคนเราก็เท่านั้น .. เพียงเยียวยากันและกันและบางครั้ง ผู้รักษาก็อาจเป็นผู้บาดเจ็บด้วย สีสุดท้ายของกลางคืน .. แท้จริงแล้วนั้น .. เป็นกลางคืนของใคร  

เรื่อง ผมเรียกเขาว่าเน็กไท ผู้แต่ง มิเลนา มิชิโกะ ฟลาซาร์ ผู้แปล สิริยากร พุกกะเวส มาร์ควอร์ท สำนักพิมพ์ แมร์รี่โกราวด์ พับลิชชิ่ง เลขมาตรฐานหนังสือ 9786169342441 ผมเรียกเขาว่าเน็กไท เป็นหนังสือเล่มบาง ที่ใช้เวลาอ่านนานกว่าจำนวนหน้าที่เห็น มันหนัก มันหน่วง ยิ่งอ่าน .. บทหลังๆ ก็ยิ่งหนักหน่วง ทับถม แต่ถึงอย่างนั้น เราก็ยังอ่านต่อไป และต่อไป เป็นหนังสือที่เราอยากไปให้ถึงตอนจบ ทั้งที่ระหว่างทางมันช่างยากเย็น พล็อตของเรื่อง .. น้อยแต่มาก มากๆๆๆ ผู้เขียนจับตัวอย่างผู้คนในญี่ปุ่นจากสองช่วงวัย เป็นการสุ่มตัวอย่างจากคนล้มเหลว .. เมื่อมองผ่านกรอบสังคมญี่ปุ่น คนหนึ่งอยู่ในช่วงวัยเริ่มต้นของชีวิตวัยหนุ่ม .. เด็กหนุ่ม อายุ 20 ปี กับอีกคนหนึ่ง อยู่ในช่วงวัยสุดท้ายของการทำงาน .. ชายพนักงานเงินเดือน อายุ 50 ปีกว่า เรื่องมันเริ่มต้นตอนที่เด็กหนุ่มที่เป็นฮิกิโกะโมริ .. เด็กเก็บตัวที่ไม่กล้าออกจากบ้าน ตัดสินใจก้าวเท้าออกจากบ้านเป็นครั้งแรก หลังจากที่ไม่ได้ออกไปไหนมาเนิ่นนาน เขาสะเปะสะปะไปถึงสวนสาธารณะเป็นปลายทาง และนั่งมองผู้คนอยู่เงียบๆ Read More →

เรื่อง ยายฝากบอกว่าขอโทษ ผู้แต่ง เฟรียดริค บัคมัน ผู้แปล ปราชญ์ อัสนี สำนักพิมพ์ แมร์รี่โกราวด์ พับลิชชิ่ง เลขมาตรฐานหนังสือ 9786169376316 เรื่องนี้ค่อนข้างเล่าเรื่องต่างออกไปจากสองเล่มที่เราอ่านไปก่อนหน้า (ชายชื่ออูเว, บริทท์มารีอยู่ตรงนี้) เพราะคาแรคเตอร์ของตัวละครหลัก 2 คน คนหนึ่งเป็นเด็ก อายุ 7 ขวบ และอีกคนเป็นยาย อายุ 77 ที่เต็มไปด้วยจินตนาการ ครอบครัวของเอลซ่าประกอบไปด้วยยาย ซึ่งอยู่ห้องหนึ่งในแฟลตเดียวกันกับเอลซ่า ส่วนเอลซ่าอยู่กับแม่ในอีกห้องหนึ่ง จากทั้งหมด 9 ห้องในอาคาร ทีแรกนั้น ครอบครัวของเธอก็มีพ่อ แม่ เธอ และยายตามปกติ จนกระทั่งวันหนึ่งที่แม่เลิกกับพ่อ และก็อีกวันหนึ่ง ที่แม่แต่งงานใหม่ และในตอนนี้ก็กำลังจะมีลูกคนใหม่ ยายของเอลซ่าผู้ซึ่งเต็มไปด้วยจินตนาการ จึงสร้างโลกใหม่ให้เด็ก 7 ขวบอย่างเธอ เป็นโลกที่เรียกว่าดินแดนเกือบตื่น ในโลกนั้นมีอาณาจักรต่างๆ แบ่งออกเป็น 6 อาณาจักร แต่ละอาณาจักร มีชื่อ มีเรื่องราว และมีความสำคัญแตกต่างกันออกไป และยายก็ค่อยๆ เล่าเรื่องของอาณาจักรเหล่านั้นให้เธอฟังในทุกๆ วัน เรื่องเล่าพวกนี้เองที่ทำให้เธอนอนหลับลงได้ Read More →