เรื่อง Japan vintage village
ผู้แต่ง ทรงกลด บางยี่ขัน
สำนักพิมพ์ abook
ราคา 295 บาท

การอ่านหนังสือสวยๆ ทำให้หัวใจชื่นมื่นมากกว่าปกติ 2% ค่ะ!!
Japan vintage village เล่มนี้ปกสวยมาก
เราตกหลุมรักมันตั้งแต่ยังไม่ได้อ่านเนื้อใน
และตัดสินใจซื้อด้วยเหตุผลสองประการ คือปก และนักเขียนค่ะ 🙂

ร่วมสิบกว่าปีมาแล้วที่ได้รู้จัก (ตัวหนังสือของ) ทรงกลด บางยี่ขัน
นับจากนายเท้าซ้าย เด็กชายเท้าขวา และนั่งฝั่งตะวันตื่น ยืนฝั่งตะวันตก
ทรงกลดพัฒนาจากนักเขียนที่ชอบเล่นคำ
มากลายเป็นนักเล่าที่ชอบเล่นเนื้อหา
เนื้อหาของทรงกลดในระยะหลังๆ มีเหลี่ยมมุม มีลูกล่อลูกชน และตัดจบแบบชวนคิด
เวลาผ่าน .. คนเราเรียนรู้และเติบโตขึ้น
ทั้งทางร่างกายและทัศนคติ
แต่บางที ความเยาว์วัยก็นำมาซึ่งความกล้า
กล้าพูด กล้าทำ โดยไม่ติดอยู่ในกรอบของเหตุและผล
หรือกรอบของความดีงามเท่ากับตอนที่เราโตแล้ว

ก่อนหน้านี้ ถ้าให้ตัดสินใจเลือก
เราชอบความสดใหม่แบบก้อง คาร์ไว (นามปากกาเดิมของทรงกลด) มากกว่านะ
แต่ japan vintage village เล่มนี้
ช่วยให้เราดึงความรู้สึกเก่าๆ เหล่านั้นกลับมา
มันเป็นส่วนผสมที่ลงตัวระหว่างก้อง คาร์ไว และทรงกลด บางยี่ขัน
มันมีทั้งเรื่องราว และมีการเล่นคำน่ารักๆ เฉพาะตัว
แบ่งส่วนกันเหมาะเจาะ ไม่แย่งกัน

หนังสือเล่มนี้ ทรงกลดพาเราย้อนอดีตไปพบกับญี่ปุ่นยุคสร้างชาติ
เขาพาเราไปพบกับผู้คนที่เคยผ่านยุคสมัยนั้นในวัยหนุ่มสาว
การเปลี่ยนแปลงในญี่ปุ่น ก็มีเค้าโครงคล้ายๆ กับในบ้านเรา
ที่ความเจริญค่อยๆ ชะล้างคุณค่าที่แท้จริง ทั้งของผู้คน ตึกราม และสิ่งของ
อาจจะแตกต่างกันในรายละเอียด แต่ในองค์รวมแล้ว ..
คนญี่ปุ่นเอง ก็หลงลืมอะไรบางอย่างเฉกเช่นกับคนไทยยุคใหม่
และอาจจะเหมือนกับทั่วโลกที่รุดหน้ากันไปอย่างรวดเร็ว

ช่วงเวลาที่ว่านี้ พบในหนังญี่ปุ่นหลายเรื่อง
และหลายๆ เรื่องเหล่านั้นก็คงจะประทับอยู่ในใจของทรงกลดมากๆ
เขาก็หยิบหลายเรื่องเหล่านั้นมาพูดถึง
ในตอนที่ฉากของเรื่องเป็นฉากเดียวกันกับที่ที่เขาไปเยือน
เช่น Alway : sunset on the third street
อันนี้เห็นได้ชัดเพราะภาพปกมีกลิ่นอายชัดเจน

นอกจากนี้ ทรงกลดยังเท้าความถึงหนังอีกหลายต่อหลายเรื่อง .. ที่ญี่ปุ๊น ญี่ปุ่น
glasses, 5 centimeters per second (ที่หนังสือกำลังขายดีอยู่ตอนนี้),
Tokyo Tower : Mom and Me and Sometimes Dad,
little forest, bread of happiness, kamome diner,
woman of water, udon เมืองแห่งอุด้ง ฯลฯ
เกือบจะเป็นคู่มือหนังญี่ปุ่นได้อยู่แล้ว (ฮา)

ถ้าอยากส่งต่อพลังบวกไปให้ใครสักคน
หนังสือเล่มนี้เหมาะจะเป็นตัวแทนที่ดี
พลังบวกที่ว่านี้ไม่ได้มาในรูปแบบหมัดตรงเหมือนหนังสือฮาวทู
แต่ถูกสับละเอียดแทรกมาในเล่ม
เหมือนเมนูผักที่ไม่เหลือรูปร่างของผักให้เด็กๆ จับได้

ทรงกลดเป็นคนแบบที่ ไม่ว่าเขาจะพบเจอเหตุการณ์
หรือเรื่องราวแบบไหนมา
เขาก็สามารถหามุมมองดีๆ ของมันออกมาเล่าให้สนุกได้
เป็นคนที่มีพลังบวกล้นเหลือ

ตอนที่ทรงกลดพูดถึงระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิม่า
(ตอนที่ 16 สังคมหลังสงคราม)
เป็นตอนที่ทรงพลังมาก พลังด้านบวกเสียด้วย ตามสไตล์ของทรงกลด
เขาพูดถึงฮิโรชิม่าเอาไว้ว่า

ห่วงโอลิมปิค ก็เป็นอีกตอนที่ทรงพลัง

ก่อนจบ ขอย้ำอีกครั้งค่ะ
ถ้าอยากส่งต่อพลังบวกไปให้ใครสักคน
หนังสือเล่มนี้เหมาะจะเป็นตัวแทนที่ดีสำหรับคนคนนั้นของคุณค่ะ 🙂