เรื่อง มนตรา
ผู้แต่ง แก้วเก้า
สำนักพิมพ์ ทรีบีส์
(สนพ. ในเครือ สนพ.อักษรโสภณ)
ราคา 290 บาท

มนตรา คือนิยายภาคต่อของนิยายลึกลับเหนือจริงเรื่อง นางทิพย์ ค่ะ
(เสียดายที่ไม่ได้อ่านต่อกัน ตอนเริ่มๆ เลยต้องรื้อฟื้นกันหน่อย)

เรื่องเริ่มต้นในตอนที่ ..
เมื่อเวลาผ่านไปชั่วระยะหนึ่ง ดร.ภาธร (ผู้หลงรักรวิปรียา แต่ไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้)
เพิ่งกลับมาจากการไปทำงานกับองค์การนาซา เพื่อมารับภารกิจลับอย่างหนึ่ง
เป็นภารกิจที่เกี่ยวข้องกับการค้นหาเบื้องหลังความศรัทธาของคนไทยที่มีต่อลัทธิใหม่
โดยมีผู้นำลัทธินามว่าเจ้าชายอินทราวุธ เจ้าชายจากราชบัลลังก์ของประเทศที่ล่มสลาย
และเปลี่ยนแปลงรูปแบบการปกครองไปแล้ว

การสืบค้นครั้งนี้เป็นไปได้ง่ายกว่าที่คิด
เมื่อคุณผกา มารดาบุญธรรมของเขา กับอรณี
กำลังจะเดินทางไปทดลองรักษาอาการเจ็บป่วยอย่างคนแก่ที่นั่นพอดี
การเดินทางครั้งนี้ยังมีคุณหญิงสุภาพ และสีตลาหลานสาวติดตามไปด้วย

สีตลาเป็นหญิงสาวที่อยู่ในกรอบของความกตัญญู
มีหน้าที่ปรนนิบัติดูแลคุณย่าสุภาพผู้จุกจิกจู้จี้
เธอไม่เคยมีความสุข และเจ็บออดๆ แอดๆ โดยมีสาเหตุมาจากโรคทางใจ
เจ้าชายเป็นผู้ค้นพบอีกตัวตนภายในใจของเธอ เขาเปิดโลกทัศน์ด้านมืดของเธอออก
และนับจากนั้นเธอก็ได้เรียนรู้ที่จะทำบางอย่างเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ
มนุษย์เราล้วนมีเนื้อแท้แห่งความดีเลวในตนอยู่บนตาชั่งอันสมดุลกันมาแต่แรก
ต่อเมื่อได้รับการหล่อเลี้ยงเอาด้านหนึ่งด้านใดให้เติบโตขึ้นในใจแล้ว
ดูแลอุ้มชูสิ่งนั้นเอาไว้แล้ว
มันหมายความว่าเราได้เลือกปลายทางแห่งชีวิตของเราเอาไว้แล้วด้วยเช่นกัน
สีตลาถูกเจ้าชายผลักดันให้หลงมัวเมาในความเลวร้าย ใช้อำนาจในทางที่ผิด
และถลำลึกลงไปเรื่อยๆ ..

อ่านเรื่องนี้ในตอนต้นๆ เราคิดเยอะมากค่ะ ระแวงไปหมด (ฮา)
ไม่เข้าใจตัวเอง ทำไมต้องระแวงขนาดนั้น ทุกคนดูมีความลับและความลึกลับกันทั้งนั้น
เราระแวงทั้งรินชล ที่เหมือนจะมีสองคนซ้อนทับกันอยู่ เดาไปไกลว่าเป็นรวิปรียาแปลงมา
หรือเป็นภูติผีที่เจ้าชายเสกสร้างขึ้นมากันแน่
เขมก็ดูแปลกๆ เหมือนตัวช่วย แต่ก็ช่วยไม่เต็มร้อย ดูมีความลับบางอย่าง
ดร. อารยันก็ไม่รู้ว่าใช้ตัวจริงหรือเปล่า เพราะเขมทำให้ที่มาที่ไปของด็อกเตอร์ดูลึกลับเหลือเกิน
สรุปว่าอ่านตอนต้นๆ เหนื่อยมาก เพราะมัวแต่ลุ้นนี่แหละ (ฮา)

เมื่อภาธรได้พบกับเจ้าชายตามลำพัง เขาจึงได้พบว่า
แท้จริงแล้วเจ้าชายอินทราวุธเป็นนักจิตวิทยาชั้นเลิศ
เขามีความสามารถในการล่วงรู้ความคิดจิตใจของผู้อื่นด้วย
เจ้าชายได้ล่วงรู้เรื่องราวของยามะธิดา .. รวิปรียา (จากเรื่องนางทิพย์) จากความคิดของเขา
รวิปรียาที่เขาเก็บเงียบลึกล้ำภายในจิตใจ กลับถูกเปิดเผยจากผู้ชายตรงหน้า

การรักษาอาการป่วยของบรรดาสาวกของเจ้าชายทำได้โดย
ตอบสนองความต้องการของพวกเขา ทุกคนได้พบกับความสุขสงบภายในจิตใจ
และเหมือนว่าสิ่งที่เจ้าชายทำให้ทุกคนก็เป็นสิ่งที่ดี มีความสุข
ความศรัทธาในจิตใจของ ดร.ภาธร ถูกสั่นคลอน .. แล้วความต้องการของเขาเล่า
.. รวิปรียา ..

นับตั้งแต่ที่เขามาอยู่ที่นี่ ภาพของรวิปรียาที่หายลับสาปสูญ ค่อยๆ ปรากฏชัดขึ้นเป็นลำดับ
แม้รวิปรียาจะไม่เคยปรากฏกายให้เขาเห็น
แต่เขาก็เฝ้าติดตามเงาแห่งอดีตที่ฝังอยู่ในใจของเขา
เป็นการคิดถึงอยู่ลึกๆ ไม่ได้แสดงอาการทุกข์ตรมหรือท้อแท้ใดๆ ออกมา
มีเพียงหนนี้ ที่ความรู้สึกคิดถึงลึกๆ ข้างในถูกเปิดเผยออกมา

คนป่วยส่วนมากที่มาพักรักษาอยู่ภายในสถานที่ที่เจ้าชายจัดไว้ให้
ล้วนถูกครอบงำด้วยรังสีแห่งความสุข ความพอใจ

ภาธรค้นพบว่าหลายสิ่งหลายอย่างที่อยู่รอบตัวเจ้าชายคือสิ่งลวงตา ไม่ได้มีอยู่จริง
ทั้งสถานที่ ความรู้สึกนึกคิด ความนิยมศรัทธา ฯลฯ
แต่คนธรรมดาจะทำให้คนหมู่มากมองเห็นและรู้สึกไปในแนวทางเดียวกันได้อย่างไร

ตอนอ่าน ผิดหวังนิดหน่อยที่ ดร.ภาธร ผู้ฝึกสมาธิแข็งกล้า
จนสามารถไปพบรวิปรียาถึงสวรรค์ได้ในเล่มที่แล้ว
มาในเล่มนี้ เขากลับไม่มีเซ้นส์ใดๆ เหนือมนุษย์ธรรมดาเลย

ในเล่มนี้ ถ้าเรามีความรู้ทางด้านเทวดา หรือตำนานสวรรค์อยู่บ้างสักหน่อย
คงอ่านได้สนุกกว่านี้ คงพอวาดภาพ หรือเดาทางได้ว่าแท้ที่จริงแล้ว
ดร. อารยัน คือใคร, เขมคือใคร ฯลฯ
ตอนนี้ได้แต่สนุกไปตามเนื้อเรื่องที่วางเอาไว้เท่านั้นเองค่ะ

อ่านเรื่องนี้แล้วอดคิดถึง สืบลับรหัสรัก ของกิ่งฉัตรไม่ได้
จริงๆ เราไม่ค่อยชอบเรื่องแนวลัทธิแบบนี้เท่าไรนัก แต่เชื่อมือผู้เขียนค่ะว่าจะต้องสนุกแน่ๆ
แล้วก็สนุกจริงๆ เสียด้วย แต่ ..
ถ้ามนตราเป็นนวนิยายเดี่ยวๆ เล่มหนึ่ง
ก็เป็นนิยายที่มีพล็อตเรื่องสนุกสนานน่าติดตามพอสมควร
เพราะโยงเรื่องราวของศาสนา นรก สวรรค์ ความเชื่อเกี่ยวกับไฟบัลลัยกัลป์ล้างโลก
ระเบิดนิวเคลียร์ ความเชื่อว่าโลกจะดับสูญในปี ค.ศ. 2000 ฯลฯ
มาร้อยเรียงเป็นเรื่องราวที่สนุก น่าติดตาม
แต่ถ้ามนตราเป็นนวนิยายที่เป็นภาคต่อของนางทิพย์
เราว่ามันยังตอบโจทย์เราไม่อิ่มเอมสมใจ (ผิดหวังนิดหน่อยด้วย)
เพราะสุดท้ายแล้ว ตอนจบของเล่มนี้ก็ไม่ใช่ช่วงเวลาสุดท้ายในชีวิตของภาธร
เขายังไม่ตาย และไม่การันตีด้วยว่าถ้าตายจะได้กลับไปพบรวิปรียาจริงหรือเปล่า
และไปอย่างไร มีเหตุการณ์ใดๆ ต่อ ฯลฯ
อ่านจบก็ร่ำๆ อยากให้อาจารย์วินิตามีภาคสาม อยากเติมเต็มความรู้สึกที่ขาดหายไปอันนั้น
มันคาใจค่ะ ..
ถ้ามนตราเป็นภาคต่อ ก็ขออย่าเพิ่งให้เป็นภาคสุดท้ายก็แล้วกันนะคะ ^^”