อ่านแล้วเล่า

รักเจ้าเอย… จงเผยใจ

เรื่อง รักเจ้าเอย… จงเผยใจ
ผู้แต่ง บุษปนัจ

เรื่องเริ่มต้นในตอนที่มธุสรถูกเรียกเข้าห้องเย็น
และสรุปจบตรงที่
เธอถูกให้ออกจากบริษัทที่ตั้งใจทำงานมาตั้งแต่เรียนจบ
คนที่ไล่เธอออก ไม่ใช่คนในบริษัทตัวเอง
แต่เป็นคนจากบริษัทที่มาควบรวมกิจการอีกที
การปรับองค์กรครั้งใหญ่ คือคำอธิบายทั้งหมด
และเธอเป็นเพียงหนึ่งในไม่กี่คนที่ถูกให้ออก

มันไม่ใช่จุดจบ แต่คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด
เมื่องานใหม่ของเธอ คือการทำงานร่วมกับคนที่ไล่เธอออก!

นี่เป็นเล่มล่าสุด ในจักรวาลของอิลลิม กรุ๊ป
ตระกูลยักษ์ใหญ่ที่ถือครองธุรกิจหลักสำคัญของประเทศ
ตัวละครต่างๆ ในตระกูลนี้
ทยอยตบเท้าออกมาเป็นพระเอกนางเอก
ของนิยายชุดนี้มาแล้ว 3 เล่ม อันได้แก่
คิสเล่นๆ กลายเป็นรัก, ห่วง หวง พ่วงด้วยรัก, และ เก็บรักมาปักแจกัน
ซึ่งคู่นี้เป็นคู่พระนางที่มีแสงสปอตไลท์ส่องถึงน้อยที่สุด
ในบรรดาทุกเล่มที่อ่านมา >,<

เรารู้จักภูวเนตรและมธุสรน้อยมาก
ภูวเนตร เป็นชายหนุ่มหน้านิ่ง เรียบๆ เนี้ยบๆ บทบาทน้อยที่สุด
ส่วนมธุสร ยิ่งแล้วไปใหญ่
คุ้นๆ เหมือนจะเคยอ่านเจอเธอแค่ฉากเดียว
แล้วเป็นแค่ตัวละครฉากหลังที่ไม่มีอะไรเด่นสะดุดตา

แต่แล้ว ผู้เขียนก็พลิกคาแรคเตอร์เซอร์ไพรส์เราโครมใหญ่
พอเป็นเล่มของตัวเอง จู่ๆ คุณพี่เนตรสุดขรึมก็มีมุมเท่ๆ เฉยเลย >,<
มิสเตอร์หน้านิ่ง มีเสน่ห์ขึ้นมาได้ไงไม่รู้
รสชาติของเล่มเปลี่ยนไปจากเล่มอื่นๆ ของบุษปนัจ
เล่มนี้มีส่วนของความตื่นเต้น ลุ้นระทึก แทรกเข้ามาเนียนๆ
เสียดายที่เรื่องราวในส่วนนั้นขาดหายไป
คาดว่าอาจจะถูกหยิบรายละเอียดไปเล่าต่อในเล่มอื่น

เป็นเล่มที่มีความหนาถึง 600 กว่าหน้า
แต่ถ้าได้เริ่มอ่าน เป็นได้อ่านรวดเดียวไปยาวๆ
(พูดแล้วเหมือนทำร้ายคนเขียน เขียนตั้งนาน อ่านแป๊บเดียว 5555)

นิยายของบุษปนัจ เป็นนิยายที่มีความเชื่อมโยงกันเล่มต่อเล่ม
หากอ่านเพียงเล่มใดเล่มหนึ่ง
เราจะยังเข้าใจเรื่องราวได้ทั้งหมด ไม่ตกหล่น
แต่ถ้าเราหยิบทุกเล่มในจักรวาลนี้มาอ่านต่อกันไปตามลำดับ
จะสนุกและฟินมากกว่าเดิมได้อีก

นิยายในจักรวาลของอิลลิมฯ เป็นเหมือนภาพจิ๊กซอว์
ที่ค่อยๆ ถูกนำเข้าไปต่อเติมเป็นภาพใหญ่ ที่ร่างอยู่ในใจคนเขียน
แต่ละตัวละคร ค่อยๆ ถูกหยิบมามีบทบาทของตัวเอง
เราได้ทำความรู้จักแต่ละคน แต่ละคู่
และขยายวงคนกลุ่มนี้ออกไปเรื่อยๆ
ดีใจที่ได้รู้จักทุกคนน่ารักๆ ในจักรวาลแห่งนี้
ขอบผู้เขียนที่ส่งเรื่องนี้ (และเรื่องก่อนๆ หน้า) มาให้อ่านนะคะ
ดีใจเสมอที่ได้อ่าน ขอบคุณมากๆ ค่ะ ^^

Comments are closed.