อ่านแล้วเล่า

Wish we were

เรื่อง รักร้าว
Wish we were
ผู้เขียน เขน กาฬนาคา, บุหงามารีย์, พิชญะ ลาภาพันธุ์, พิชญ อนันตรเศรษฐ์,
ชาคริต แก้วทันคำ, อักษราลัย, มาเซฟิน, ภักดิ์ วงสนั่น, บรูโน วังก์,
ฌาร์มา, นัทสึมิ, ดาเรียม
สำนักพิมพ์ Espresso & Cigarette
เลขมาตรฐานหนังสือ 9786169487593

รวมเรื่องสั้นเล่มนี้ว่าด้วยเรื่องราวรักช้ำ
ของคนหลากคู่ หลายสถานการณ์

เวลาอ่านเรื่องราวของความเสียใจของคน
มันไม่ค่อยฟินเหมือนตอนอ่านเรื่องแอบรักเลยแฮะ ^^”
ประมาณครึ่งเล่มแรกที่อ่าน
เราตั้งคำถามกับตัวเองบ่อยเลยว่า
ทำไมคนเราจะต้องอยากถ่ายทอดความรู้สึก
ทุกข์ขม ก่นโศก ออกมาให้คนอ่านกันนะ
แน่นอน การเขียนออกมาคือการระบาย
หากแต่คนอ่าน คือผู้แบกรับ
ก้อนความรู้สึกทั้งหมดที่ถูกถ่ายทอดออกมา

ถ้ามองในอีกแง่ น่าจะเป็นเพราะ
คนเขียนเขียนได้จริงเกินไป และคนอ่านอินเกินไป
เรื่องนี้ไม่เหมาะกับคนเศร้า .. อ่านแล้วจะยิ่งเศร้า

อันนี้คือความรู้สึกในช่วงครึ่งเล่มแรกนะ
แต่ในส่วนของครึ่งเล่มหลัง
ความร้านรานเริ่มมีแง่มุมที่น่าสนใจมากขึ้น
ไปดูกันทีละเรื่องดีกว่า

เมล็ดพันธุ์พายุ – เขน กาฬนาคา
เล่าเรื่องได้ดีจัง
ไล่ระดับจากหนืดเนือย ไปสู่หนักหน่วง รุนแรง

โลกของเจน
เป็นโลกที่อยู่นอกเหนือความเข้าใจของเราพอสมควร
พอจะอนุมาน คิดตามตรรกะได้บ้าง
แต่ก็เข้าใจเพียงในแง่มุมของเหตุผล
ไม่เคยเข้าใจในความคิดหรือความรู้สึกเลย

คนเราคงมีวิธีเฆี่ยนตีหัวใจตัวเองที่แตกต่างกัน
ไม่วิธีใดก็วิธีหนึ่ง

คนเรา เว้าแหว่ง กระดำกระด่าง ..
แล้วก็หันด้านที่เจ็บปวดเข้าหากันและกัน
เยียวยากันและกัน ..

มรสุมเดือนเมษาพาฉันหลุดโลก – บุหงามารีย์
ชีวิตของคนเรา บางทีก็วนลูปซ้ำๆ
เจอะเจอบางเหตุการณ์ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

อาจจะเพื่อหาบางคำตอบ
อาจจะเพื่อเรียนรู้อะไรบางอย่าง

หรือบางครั้ง .. อาจไม่ได้เพื่ออะไรเลย
แค่มีชีวิตอยู่ เพื่อดึงดูดเรื่องราวเดิมๆ
เดินย้ำซ้ำเส้นทางเดิมๆ .. อยู่ในวงกตชีวิต?

สสาร – สลาย – พิชญะ ลาภาพันธุ์
เป็นเรื่องที่สามของเล่ม
และเป็นเรื่องที่สามแล้วที่พูดถึงแอปฯ หาคู่
แอปพลิเคชันสไตล์นี้
น่าจะมีอิทธิพลต่อชีวิตคนยุคนี้เยอะกว่าที่เรารับรู้แฮะ
มันเข้ามาเงียบๆ แต่เคลื่อนคลุมครอบงำ
เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่เพิ่งได้รู้ และแอบรู้สึกตกใจ

ว่าแต่ว่า .. ทำไมแอปฯ หาคู่ –
ต้องตกเป็นจำเลยของความรักไม่สมหวังกันนะ?

เรื่องนี้เต็มเปี่ยมไปด้วยมวลอารมณ์ของชีวิตคู่
เปราะบาง เก็บกัก บอบช้ำ ..

Fragment of Memories – พิชญ อนันตรเศรษฐ์
ชอบสำนวนเปิดเรื่อง
เป็นการถ่ายทอดอย่างสะเปะสะปะ
หากเต็มไปด้วยมวลอารมณ์ ความรู้สึก
ผู้เขียนถ่ายทอดความรู้สึกเจ็บปวด
คนอ่านแบกรับความรู้สึกอึดอัด ทับถม
อันที่จริงเป็นความรู้สึกที่ถูกส่งต่อ ..
จากเรื่องแรก มายังเรื่องที่สอง ..
เรื่องแล้ว เรื่องเล่า

เราชอบการเรียงลำดับเรื่องสั้นในเล่ม
มันต่อประสาน เชื่อมโยง เรียบเนียน
หลายเรื่อง ต่อเนื่องกัน
ราวกับเป็นสถานะของคู่ตัวละครเดียวกัน

หลงลึกลับ – ชาคริต แก้วทันคำ
เรื่องนี้เป็นตัวเปลี่ยนอารมณ์ของเล่มเลย
กลิ่นรสชัดเจนในสำเนียงภาษา
ถ้อยคำเล่าเรื่องไหลลื่น
หนึ่งฉากสั้น หนึ่งมโนคิด และหนึ่งความสัมพันธ์

ฝนอีกฝั่งของถนน – อักษราลัย
ชอบเลย สวยงาม
พล็อตเรียบง่าย แต่ถ่ายทอดดีงาม
ผู้เขียนพาเราสำรวจสองความสัมพันธ์ ..

ความรักที่ค่อยๆ กลับกลาย ..
น่าเสียดาย ในรักนั้น
อดคิดไม่ได้ว่า .. เรื่องแบบนี้ ..
มันจะมี “ตรงกลาง” ได้มั้ยนะ?

แต่ก็นั่นแหละ
มนุษย์ทุกคนมีเส้นทางที่เราต่างเลือกแล้ว
และไม่ว่าจะเดินไปบนทางเลือกไหน
ชีวิตก็มีทั้งสุขและเศร้าควบคู่ไปด้วยเสมอ
เช่นเดียวกับเล่มนี้ .. มันมีตอนจบที่เหมาะสมสำหรับมันแล้ว

ความรักเป็นปัญหาเชิงโครงสร้าง – มาเซฟิน
คาบเกี่ยวสังคมเมือง สังคมชนบท
ความเหมือน ความแตกต่าง ..
ชีวิตคู่หนุ่มสาวต่างวัย
ที่มีรูปแบบไม่เหมือนพิมพ์นิยม
ความรัก ไม่ใช่จุดเริ่มต้น
แต่ถึงกระนั้น .. ความร้าว ก็เกิดขึ้นได้อยู่ดี

รัก / ไม่ลืม – ภักดิ์ วงสนั่น
ช่วงต้นเรื่องน่าสนใจเลย
มีความลึกลับนิดๆ ให้ได้ขบคิดเวลาอ่าน

เล่าเรื่องได้ดีจัง ชอบวิธีเล่า ชอบพล็อต
และชอบความเศร้าในเรื่อง
แม้ว่ามันจะทำให้เราเศร้ามากก็ตาม 

ซิมโฟนีบรรเลง – บรูโน วงก์
ภาษาสวยจัง
ถ้อยคำหวนไห้ โหยหา ไพเราะ
อุปมาได้น่ามอง
ชอบความนัวๆ มัวๆ ของเรื่องราวร้อยแปด
ที่แทรกเข้ามาในหนึ่งความทรงจำเกือบชั่วชีวิต ของชายชรา
ทั้งหมดทั้งปวง เกี่ยวข้องแต่กับเพียง “เธอ”

รอยวนบนถ้วยดิน – ฌาร์มา
เริ่มต้นหวานๆ กุ๊กกิ๊กกรุบกริบ
ไม่อยากอ่านต่อไปจนเจอความร้าวรานเลย >,<

แต่พออ่านจบแล้วชอบนะ
แม้จะตีความได้คลุมเครือ ไม่ค่อยแน่ใจ
แต่ก็เป็นตอนจบที่อิสระ สงบนิ่ง มั่นคง 🙂 

บทเพลงของนางเงือก – นัทสึมิ
บทเริ่ม ชวนให้เราหวนคิดถึงวัยเด็ก
มันเริ่มต้นแบบเทพนิยาย ..

ถ้ามองในแง่ของการตามหาผู้ชาย
ก็นับว่ามาเรียลงทุนเกินเรื่องมาก
แต่ถ้ามองในแง่ของความมุ่งมาดปรารถนา
มนุษย์ก็เป็นแบบนี้แหละ
เพื่อความต้องการแล้ว
เขาหรือเธอจะบุกบ่าฝ่าตะลุยทุกอย่าง
เพียงเพื่อให้สมปรารถนา
มันแสดงแรงขับอันเป็นธรรมดามนุษย์
เมื่อมองแบบนี้แล้ว นี่ช่างเป็นเทพนิยายที่สมจริง!

หญิงสาวผู้เขียนนิยายรัก – ดาเรียม
อรรถรสมาเต็ม
เรื่องราวของกลุ่มเพื่อนสาว
ที่หนึ่งในนั้น กำลังจะข้ามผ่าน –
ความร้าวรานบางอย่างในชีวิต

เรื่องนี้อ่านมันส์ดี ^^
กลุ่มเพื่อนในเรื่อง เป็นเพื่อนแบบที่เราไม่มีในชีวิตจริง
(ถ้ามีจริงก็อาจจะกลัวหน่อยๆ 5555)
แต่ถ้าเป็นเพื่อนในหนังสือ เพื่อนกลุ่มนี้แซ่บมากค่ะ ^^

นั่นคือทั้งหมด 12 เรื่อง จากหนังสือแสนร้าวเล่มนี้
หลายเรื่องถูกถ่ายทอดอย่างตรงไปตรงมา ไม่ปรุงแต่ง
หลากไหลออกมาจากใจผู้เขียน ตรงสู่ใจคนอ่าน

สด ใหม่ ไม่บรรเทา ทิ่มแทงกันจะๆ
แต่ก็มีอีกหลายเรื่อง ที่พลิกแง่มุมจรรโลง ปลอบกล่อม
ขอบคุณเรื่องเหล่านั้น ที่ทำให้เล่มนี้ไม่หนักหน่วงเกินไปนัก

ขอบคุณสำนักพิมพ์ Espresso&Cigarette
สำหรับประสบการณ์แปลกใหม่ ที่หาไม่ได้ในชีวิตจริงค่ะ ^^

Comments are closed.