เรื่อง เหยียบโลกเล่นไม่เห็นช้ำ ผู้แต่ง เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ ราคา 99 บาท ผลงานเล่มนี้เป็นผลงานเล่มแรกๆ ของเพลงดาบฯ (แปลว่าเขียนเอาไว้ตั้งแต่อายุยังเยาว์ ;P) สำนวนของเธอจึงขี้เล่น แสนซน ยียวน อ่านลื่นระรื่นหูดีแท้ การเล่าในเล่มนี้ หนึ่งตอนหนึ่งเมืองเช่นเคย แต่วิธีเล่า เหมือนเป็นตัววิ่งของป้ายไฟข้างทาง ต้องเพ่งอ่านรวดเดียวแบบไม่ละสายตา เวลาอ่านทำให้รู้สึกเหมือนดูหนังเร่งสปีด คือทุกเรื่องผ่านตาแบบปรู๊ดเดียว ทำเอาหายใจหายคอแทบไม่ทัน เพราะกลั้นใจอ่านตลอดตอน >,< (เราอาจจะเป็นไปเองก็ได้นะ แต่รู้สึกแบบนั้นจริงๆ) แต่พออ่านไปได้สัก 2 – 3 บทก็เริ่มชิน ทีนี้ก็เหลือแต่ความเมามันส์ในตัวอักษรของเธอแล้วค่ะ หลายบท ที่เธอตัดตอนยกข้อความในโปสการ์ดมาแปะ อ่านแล้วอดอิจฉาคนที่ได้รับโปสการ์ดจากเธอไม่ได้ คิดไปคิดมา ชักอยากจะได้โปสการ์ดจากเพลงดาบฯ เอาไว้เป็นที่ระลึกสักใบ >,< ตะลุยอ่านไม่นานก็จบเล่มไปอย่างรวดเร็ว จะว่าสนุกก็สนุกนะ เสียดายก็แต่ความสนุกมันช่างมีอายุสั้นจริงๆ .. เฮ้อ!

เรื่อง บุคคลไม่สำคัญของโลก ผู้แต่ง เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ ราคา 115 บาท บุคคลไม่สำคัญของโลก คือรวมเรื่องเล่าเหล่าสำนักศิษย์สะดือ เล่าผ่านมุมมองของเพลงดาบฯ หรือเรียกอีกอย่างว่าเป็นการ ‘เผาเพื่อน’ ออกอากาศก็ว่าได้ อ่านแล้วขำๆ ฮาๆ อารมณ์คล้ายๆ ฟังเดี่ยวไมโครโฟนของอุดม แต้พานิช (จะว่าไปในเล่มนี้เพลงดาบฯ ก็สละพื้นที่เผาอุดมเอาไว้ 1 บทถ้วนด้วยล่ะ ค่าที่เป็นศิษย์ในสำนักเดียวกัลล์) น่าเสียดายที่เพลงดาบฯ ไม่ได้นินทางเจ้าสำนึกรุ่นก่อตั้งอย่างพี่จิก พี่จุ้ย คุณปินดา จะมีก็แต่พี่ๆ เหล่านั้น เผาเพลงดาบฯ แทนเป็นการเจิมในตอนเปิดเล่ม นับว่าพอกล้อมแกล้มแก้ขัดได้อยู่ อ่านไปอ่านมาชักจะคิด (เอาเอง) ว่า สำนักศิษย์สะดือนี่ไม่ธรรมดาเสียแล้ว มันเป็นแหล่งรวม (หรือเพาะพันธุ์?) เหล่ามนุษย์ประหลาดนี่นา บุคคลไม่สำคัญของโลกเหล่านี้น่ะ ล้วนเป็นบุคคลไม่ธรรมดาของโลกชัดๆ!!

เรื่อง เด็ดดอกไม้ริมทาง ผู้แต่ง เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ ราคา 160 บาท เด็ดดอกไม้ริมทาง .. เด็ดเรื่องเล่าจากเมืองนั้นนิด เมืองนี้หน่อย มารวมช่อเป็นเด็ดดอกไม้ริมทางเล่มนี้ การเดินทางเต็มไปด้วยเทพนิยาย เล่าขานไม่รู้จบ ไม่รู้ว่าเพลงดาบฯ ไปอินเดียกี่ครั้งกันแน่ แต่หลายเรื่องหลายตอนในเล่ม เล่าวนเวียนหลงอยู่ในอินตะระเดียกว่าครึ่ง เรื่องเล่าบางเรื่อง บรรยากาศคุ้นๆ เหมือนเคยอ่านแล้วในเล่มอื่น แต่เมื่อเพลงดาบฯ หยิบมาเล่าซ้ำ มันก็กลับดูใหม่เสมอ ไม่ซ้ำเลย นับเป็นพรสวรรค์การเล่าเรื่องของเธอแท้ๆ คนเดินช้าๆ อย่างเพลงดาบฯ ก็เลือกเดินไป ชมดอกไม้ริมทางไป แถมยังเด็ดมาเล่าให้เราฟังประปรายพอได้ยิ้ม ได้ซึ้งเป็นระยะๆ เด็ดดอกไม้ริมทาง รวมเรื่องสั้นระหว่างการเดินทางของผู้เขียน จะอ่านอยู่กับที่ หรือพกไปอ่านระหว่างเดินทาง ก็สนุก และเพิ่มความสุขให้กับชีวิตได้ค่ะ ^^

เรื่อง ฟังเสียงดอกไม้ทักทายกัน ผู้แต่ง รอมแพง อริยมาศ สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ (สนพ. ในเครืออมรินทร์) ราคา 135 บาท แทบได้กลิ่นดอกไม้หอมๆ ลอยออกมาจากตัวหนังสือของรอมแพง แม้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดอาการประมาณนี้ แต่ก็ไม่บ่อยนักหรอกที่จะได้กลิ่นดอกไม้ออกมาจากหนังสือ หนังสือความเรียงแนวผู้หญิงนิ่มนวล ผู้หญิงอ่อนช้อย เป็นบทความจบในตอน แต่ละตอนเป็นเรื่องราวของเหล่าดอกไม้และผู้คนในความทรงจำ มีสิ่งของบางสิ่งที่เมื่อเราเห็น เราจะนึกถึงใครบางคนที่เคยพบ เคยรู้จัก แต่สำหรับรอมแพง สิ่งนั้นคือดอกไม้ ดอกไม้ชนิดหนึ่งมักจะทำให้เธอนึกถึงใครคนหนึ่งในความทรงจำ บางดอกไม้ในบางเหตุการณ์ สุข ทุกข์ ความรัก ความคิดถึง .. และแน่นอน ชีวิตมนุษย์ย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ถ้าโลกนี้ไม่มีการเปลี่ยนแปลง เราก็คงไม่มีความหลังอันแสนสุขเอาไว้ให้ระลึกถึง

เรื่อง จักรวาลในสวนดอกไม้ ผู้แต่ง ฮิมิโตะ ณ เกียวโต สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ (สนพ. ในเครืออมรินทร์) ราคา 159 บาท เริ่มต้นกันตั้งแต่คำนิยมเด็ดๆ ด้วยกลอนของโตมร จักรวาลในสวนดอกไม้ .. บอกเล่าความทรงจำเสมือนจริง แบบที่จริงใจที่สุด (อย่างน้อยเราก็รู้สึกอย่างนั้น) บอกเล่าชีวิตครอบครัว และความรักของเธอ .. พร้อมทั้งแตะแต้มตำหนิอันเป็นจริงลงอย่างไม่ปิดบัง มนุษย์มีหลายด้านเสมอ อย่างน้อยผู้หญิงอย่าง “คำ ผกา” ก็มีมุมอ่อนไหว อ่อนโยนในยามเล่าถึงต้นไม้และความหลัง แม้ว่ามุมละมุนของเธอที่ว่านี้จะแทรกด้วยทัศนคติติดลบเป็นระยะๆ แม้อยู่ในร่างฮิมิโตะ ณ เกียวโต ปากจัดของเธอยังก่นด่าทุกอย่างรอบตัว ไปพร้อมๆ กับวาดภาพละมุนละไมของพืชพันธุ์ เป็นภาพสวยปนแซ่บที่พอเหมาะลงตัวอย่างแปลกประหลาด ภาษาของฮิมิโตะฯ มีอารมณ์ มีสีสัน มีจังหวะจะโคนของมัน จุดเริ่มต้นและจุดจบ ขมวดมุ่นทบปมสวยงาม โลกสวยงาม แม้ในสายตาที่มองมันในแง่ร้ายอย่างสายตาของฮิมิโตะฯ โลกซับซ้อน ชีวิตคนซับซ้อน จริง หลอก ถูกหลอก หลอกตัวเอง .. ผกผัน สับสน ต้นไม้ มีชีวิตอย่างต้นไม้ Read More →

เรื่อง ความสุขของขนม ผู้แต่ง อรรถ บุนนาค สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ (สนพ. ในเครืออมรินทร์) ราคา 179 บาท เป็นเพราะกรกฎเล่าเรื่องไปเที่ยวเกียวโตแท้ๆ แล้วเลยพาดพิงไปเล่าถึงฮิมิโตะ ณ เกียวโตด้วย เราเลยคิดถึงหนังสือของเธอและเกียวโตในแบบของเธอขึ้นมาติดหมัด แต่ก่อนจะเลยไปถึงฮิมิโตะฯ อีกคนที่ผุดแทรกเข้ามาในความคิดก่อนคือคุณอรรถ บุนนาค คุณอรรถเองก็เล่าเรื่องแบบญี่ปุ่นๆ เอาไว้อยู่เล่มนึง (เท่าที่เราเคยอ่าน) เหมือนกัน หยิบเล่มนี้มาเปิดทางเสียก่อน ก่อนที่จะล่วงเข้าไปในโลกของฮิมิโตะฯ แบบเต็มๆ ในเล่มต่อไปค่ะ ความสุขของขนม คือเรื่องราวของขนมญี่ปุ่นที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของผู้เขียน ในฐานะที่เป็นลูกครึ่งคุณแม่ญี่ปุ่น ชีวิตวัยเด็ก (จนกระทั่งโต) ของเขาจึงต้องไปกลับไทยญี่ปุ่นอยู่หลายเที่ยว ขนมญี่ปุ่นจึงเป็นหนึ่งในความทรงจำอันแสนสุขของคุณอรรถ ขนมญี่ปุ่นนั้นขึ้นชื่อในด้านความปราณีต สวยงาม และเต็มไปด้วยจริตอยู่แล้ว เมื่อมาเล่าผนวกด้วยความทรงจำแสนสุขของคนที่มีอารมณ์ฝัน ทั้งสำบัดสำนวน ทั้งลีลาการผูกโยงเรื่องเล่า ล้วนอ่านเพลิดเพลินเจริญใจ ความสุขของขนมจึงเป็นหนังสือน่ารักๆ ที่อ่านแล้วอิ่มอารมณ์สุขใจ (จะไม่น่ารักอยู่หน่อยเดียวตรงที่ทำให้เราอยากชิมไปด้วย) เรื่องเล่าของคุณอรรถทำให้เราได้เห็นวัฒนธรรมหลายๆ ด้านของคนญี่ปุ่น นับตั้งแต่คุณอรรถเป็นเด็ก ก็พาเราไปมองญี่ปุ่นในมุมเด็ก (ลูกครึ่ง) ญี่ปุ่น ขนมที่พวกเขากินตามฤดูกาล ย่านที่เขาเที่ยว (หาซื้อขนม) ฯลฯ พอโตขึ้นมาเป็นนักเรียนนักศึกษา Read More →

เรื่อง คำให้การของสาวนักโบก ผู้แต่ง แพน พัชรินทร์ สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ (สนพ. ในเครืออมรินทร์) ราคา 135 บาท อีกหนึ่งผู้หญิงเดินทาง ที่สร้างแรงบันดาลใจให้ผู้หญิงหลายๆ คน คำให้การของสาวนักโบก เป็นเรื่องเล่าชีวิตการโบกรถสมัยครั้งผู้เขียนไปเป็นนักเรียนทุนอยู่ที่ฝรั่งเศส 2 ปี ในระหว่างนั้น เธอก็เก็บหอมรอมริบทุกวันหยุดออกตระเวนโบกรถเที่ยวนับไม่ถ้วน นับตั้งแต่ฝรั่งเศสเอง สเปน โปรตุเกส ฮอลแลนด์ เบลเยี่ยม ลักแซมเบิร์ก เยอรมันออก-ตก สวิสฯ  ฯลฯ พบเจอทั้งเจ้าของรถน่ารัก ใจดี แสนสุภาพบุรุษสุภาพสตรี และวายร้ายหมาป่าหมาจิ้งจอกตาวาว ล้วนแล้วแต่รอให้เราติดตาม (และช่วยเชียร์) การเดินทางของเธอ (ให้ตลอดรอดฝั่ง) ยิ่งนัก ก่อนอื่นต้องขอออกตัวก่อนว่า หนังสือเล่มนี้เป็นบันทึกเหตุการณ์จริง (กว่า 90 เปอร์เซ็นต์) ในยุค พ.ศ. 2518 – 2520 แม้เมื่อเรามาอ่านในตอนเกือบ 20 ปีให้หลัง ยังอู้หู อู้หา มิใช่น้อย ผ่านผันวันเวลามาอีกเกือบ 20 Read More →