เรื่อง ฤดูร้อนมูมิน ผู้แต่ง ตูเว ยานซอน ผู้แปล ธารพายุ สำนักพิมพ์ แพรวเยาวชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9786161810450 เล่มนี้ไม่ใช่เล่มแรกในวรรณกรรมชุดมูมิน แต่ทำไงได้ เมื่อเราดันไปเล่นเกมชิงรางวัลได้เล่มนี้มา (เล่มนี้เป็นเล่มที่ 5 ในชุดมูมิน) บางทีอาจเป็นเรื่องของโชคชะตา .. ที่ส่งมูมินมุมนี้มาให้เราได้ทำความรู้จักก่อน 🙂 ยินดีที่ได้รู้จักนะจ๊ะ มูมิน แม้ว่าเราจะไม่รู้จักตัวละครเหล่านี้มาก่อน ไม่รู้จักหน้าตา ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางเกี่ยวกับมัน ทำให้จินตนาการยากอยู่สักหน่อย แต่การโผล่มาอ่านตรงกลางเรื่องเลยก็ดูจะผ่านไปได้ด้วยดี ตัวละครในเรื่องล้วนแต่น่ารัก ไม่มีใครยียวนป่วนจนเกินเหตุ ฤดูร้อนมูมิน เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในฤดูร้อน ซึ่งสิ่งที่เกิดขึ้นในฤดูร้อนเรื่องนี้คือเหตุการณ์น้ำท่วมครั้งมโหฬาร ท่วมมิดบ้านกันเลยทีเดียว แล้วเหล่าตัวละครก็ทำให้เรื่องราวดำเนินไป .. ตรรกะของตัวละครในเรื่องนี้แปลกๆ ดี มันเป็นมุมมองของครอบครัวที่มองโลกในแง่ดีอย่างหลุดโลก ไม่มีกรอบ ไม่มีความเครียด ชิลด์ได้กับทุกสถานการณ์ อ่านแล้วก็เพลินๆ ดี สนุกดีที่จะได้ติดตามการกระทำ (ผ่านวิธีคิดแปลกๆ ) ของตัวละครเหล่านี้ เป็นโลกใบเล็กที่ทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวโยงกันอยู่อย่างมั่วๆ มันจำลองโลกใบใหญ่ที่แสนจะยุ่งเหยิง โดยรวมๆ มูมินก็น่ารักและสนุกดี อ่านได้เพลินๆ โดยที่ไม่รู้สึกเบื่อหรือเสียเวลา แต่ถ้าไม่ได้อ่าน ชีวิตก็ไม่ได้รู้สึกว่าขาดอะไรไปนะ ไม่ใช่เรื่องที่ไม่ควรพลาดขนาดนั้น แต่ถ้าย้อนวัยกลับไปเมื่อตอนสิบขวบต้นๆ ถ้าได้รู้จักกันตั้งแต่ยังอายุน้อยๆ Read More →

เรื่อง สวนเที่ยงคืน ผู้แต่ง เอ. ฟิลิปปา เพียร์ซ ผู้แปล ธารพายุ สำนักพิมพ์ แพรวเยาวชน เลขมาตรฐานหนังสือ 9786167018577 เราว่ารีวิวของเรามันออกจะสปอยล์นิดๆ นะคะ หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่ดี ถ้าใครไม่อยากถูกสปอยล์ ไปอ่านให้จบก่อนแล้วกลับมาอ่านก็ได้นะ 🙂 สวนเที่ยงคืน เล่าเรื่องของเด็กชายที่ต้องอพยพหลยหนีโรคระบาดชนิดหนึ่ง มันลามเข้ามาถึงในบ้าน ซึ่งน้องชายของเขาก็ป่วยไปด้วยแล้ว เขาต้องย้ายไปอยู่กับลุงและป้าชั่วคราวในช่วงปิดเทอม และมันทำให้แผนปิดเทอมอันแสนสนุกของเขาล่มไม่เป็นท่า ที่บ้านของลุงและป้าไม่มีอะไรเหมือนบ้านเลย มันเป็นห้องแบ่งเช่า ซึ่งตัวอาคารเป็นของมนุษย์ป้าอารมณ์ร้ายคนหนึ่ง ทอมไม่มีเพื่อน ไม่มีสวน ไม่มีแผนหรูหราสำหรับปิดเทอมที่ได้ตระเตรียมเอาไว้อย่างดี เขาต้องอยู่อย่างเหงาๆ ในห้องนั่นเล่นที่ไม่มีอะไรทำนอกจากการอ่านหนังสือ เขามีกินอย่างเต็มอิ่ม แต่ไม่ได้ใช้พละกำลังจากอาหารพวกนั้นเลย กลายเป็นเด็กชายที่นอนไม่หลับอยู่จนดึกดื่นเที่ยงคืน .. เพื่อนคนเดียวที่คุ้นเคย คือนาฬิกาคุณปู่เรือนใหญ่ที่ตีไม่เคยตรงเวลาเรือนนั้นเอง นาฬิกาเรือนใหญ่ที่ถูกตรึงติดอยู่กับพื้น มันมีอายุเก่าแก่พอๆ กันกับอาคารคร่ำคร่าหลังนี้ เก่า หนวกหูน่ารำคาญ แถมยังบอกเวลาไม่เคยตรง แต่ถึงอย่างนั้น ทอมก็มักจะเผลอฟังเสียงเดินของมันอยู่เสมอๆ เขาฟังมันตีขานเวลาเผลอๆ จนเป็นนิสัย แล้วในค่ำคืนหนึ่งที่เขายังคงนอนไม่หลับเหมือนเดิม .. เวลาเที่ยงคืนได้ผ่านไปนานแล้ว และเจ้านาฬิกาก็ตีอีกครั้ง เขานับอย่างไม่มีอะไรทำจนถึงครั้งที่ 12 .. และมันไม่หยุด คืนนั้น นาฬิกาโปเกเรือนนี้มันตีไปทั้งสิ้น 13 Read More →

เรื่อง บ้านมุมพูห์ ผู้แต่ง เอ. เอ. มิลน์ ภาพ อี. เอช. เชปเพิร์ด ผู้แปล ธารพายุ สำนักพิมพ์ แพรวเยาวชน ราคา 120 บาท ยังคงไม่เข็ด และหยิบ บ้านมุมพูห์ มาอ่านต่อเนียนๆ และพูห์ก็ยังคงความติงต๊องประมาณเดิม ดูเหมือนว่า บ้านมุมพูห์ จะมีเนื้อหามากกว่า วินนีเดอะพูห์ ขึ้นมาหน่อยนึง แต่เราว่ามันสนุกน้อยลงกว่าเดิมไปอีก ผองเพื่อนทุกตัวยังคงติงต๊อง ทำอะไรเหมือนไม่ได้ทำอะไรไปวันๆ สิ่งหนึ่งที่น่าทึ่ง (จริงๆ ต้องบอกว่าน่าทึ่งมาตั้งแต่เล่มแรกแล้ว) ก็คือ .. ผู้แปลสามารถแปลกลอนติงต๊องของเจ้าหมีพูห์ ออกมาเป็นภาษาไทยได้อย่างพอดีเป๊ะ แถมยังสัมผัสนอกสัมผัสในตามฉันทลักษณ์แบบไทยๆ แต่ภาษายังคงติงต๊องไร้สาระตามแบบฉบับของพูห์ ไม่น่าใช่เรื่องง่ายจริงๆ อ่านบ้านมุมพูห์แบบเบื่อๆ มาจนเกือบตลอดเล่ม .. จนกระทั่งถึงตอนใกล้จบ ถึงแม้คริสโตเฟอร์ โรบิน, พูห์ และผองเพื่อน จะเปิ่นๆ เอ๋อๆ มาโดยตลอดเรื่อง แต่พูห์และผองเพื่อนก็ได้ให้ความรู้สึกอบอุ่น ละมุนละไม และเป็นอมตะ .. Read More →

เรื่อง วินนีเดอะพูห์ ผู้แต่ง เอ. เอ. มิลน์ ภาพ อี. เอช. เชปเพิร์ด ผู้แปล ธารพายุ สำนักพิมพ์ แพรวเยาวชน ราคา 115 บาท เรื่องราวของหมีพูห์ คือสิ่งที่เราเมินตลอดชีวิตวัยเด็กของเราค่ะ ด้วยความรู้สึกที่ว่ามันดูหน่อมแน้ม มุ้งมิ้ง เกินเหตุ นั่นทำให้เราไม่เคยแตะอะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับหมีพูห์มาโดยตลอด จวบจนกระทั่งวัยมีลูกสาว และเมื่อครั้งที่ลูกสาวยังเล็กๆ น่ะแหละ วินนีเดอะพูห์ถึงเข้ามาในชีวิตเรา โดยโมเมเอาเองว่าผ่านทางลูกสาว แต่ที่ไหนได้ ลูกสาวเราก็ไม่ได้ชอบเรื่องราวของหมีพูห์สักเท่าไรค่ะ (ก็น่าจะด้วยเหตุผลเดียวกันกับที่เราเคยรู้สึก) แต่ตัวเราเองกลับรู้สึกว่าเจ้าหมีตัวนี้และผองเพื่อนของมันนี่ช่างอ่อนโยน และช่วยกล่อมเกลาจิตใจได้ดีจริงๆ (เป็นงั้นไป ^^”) .. แต่นั้นก็เป็นเวอร์ชั่นภาพยนตร์การ์ตูนนะ และนี่คือการหยิบ วินนีเดอะพูห์ มาอ่านเป็นหนแรกสำหรับเราค่ะ! เปิดหน้าแรก .. สำนวนมุ้งมิ้งตามคาดค่ะ -“- สำนวนเงียบง่วง เรียบเรื่อยๆ ไร้เสน่ห์ ไม่เห็นจะน่าติดตามที่ตรงไหน บอกเล่าเรื่องราวของพูห์ไปอย่างช้าๆ พูห์ เป็นเจ้าตุ๊กตาหมีตัวหนึ่งของคริสโตเฟอร์ โรบิน และเรื่องราวทั้งหมดของวินนีเดอะพูห์ ก็คือนิทานที่ผู้เขียนเล่าให้คริสโตเฟอร์ โรบิน Read More →