เรื่อง แรงอาฆาตจากกระจกไร้เงา ผู้แต่ง ริคาโกะ อากิโยชิ ผู้แปล ฉวีวงศ์ อัศวเสนา สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786161837419 เพราะว่าโดนตกจาก เด็กสาวฆาตกร เลยทำให้เราตัดสินใจซื้อเล่มนี้ จากนักเขียนคนเดียวกันมาลองอ่าน ซึ่งหลังจากอ่านเล่มที่สองแล้ว ยังไม่ผิดหวังค่ะ คุณนักเขียนเตรียมขึ้นแท่นเป็นนักเขียนเจ้าประจำของเราได้เลย 🙂 การหลงลืมไปแล้วสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วตื่นขึ้นมาพบกับความจริงว่า จากเด็กมัธยมที่ตัวเองเคยเป็น กลายเป็นคุณป้าวัยสี่สิบเพียงชั่วข้ามคืน หนำซ้ำพ่อแม่ยังตายไปแล้ว จากเหตุฆาตกรรมไม่เลือกหน้า ของคนร้ายที่มีฉายาว่า ปีศาจฆาตกร!! ที่แย่ไปกว่านั้น .. ก่อนจะมาตื่นขึ้นในโรงพยาบาลในครั้งนี้ ตัวเองเป็นคนโทรศัพท์ไปแจ้งตำรวจเอง ว่าได้ฆ่าคนตาย .. ความรู้สึกว่าได้กำมีดเอาไว้แน่นหนา กับกองเลือดท่วมท้น ยังคงค้างคาอยู่ปลายความรู้สึก แต่นอกจากนั้นแล้ว เธอจำอะไรไม่ได้เลย!! หนังสือเล่มนี้ถ่ายทอดการสืบค้นคดีฆาตกรรมไร้พยาน และแม้แต่ตัวผู้ก่อเหตุเอง ก็จำอะไรไม่ได้ด้วย ส่วนมาก เวลาอ่านนิยายสืบสวน ผู้เขียนมักเขียนให้ตำรวจเก่งกาจ มีสัญชาตญาณพิเศษ แต่กับตำรวจในเรื่องนี้ คิริทานิ ยูกะ มีความเป็นคนธรรมดาสูงมาก เธอมีความรู้สึกโกรธเกลียดผู้ร้าย เห็นอกเห็นใจผู้ถูกทำร้าย มีความลังเล สับสนต่อข้อมูลที่ได้รับ ตัดสินใจไม่ได้แน่ว่าใครเป็นคนร้าย พยายามวางตัวเป็นกลาง และหาเหตุผลที่เหมาะสมให้กับทุกด้าน แต่ก็ยังไม่แน่ใจในข้อมูลทั้งหมด เรารู้สึกทะแม่งๆ ตั้งแต่ช่วงต้นเรื่องแล้ว Read More →

เรื่อง มนุษย์ตุ๊กตาผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะผู้แปล ธีรัตต์ ธีรพิริยะสำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์เลขมาตรฐานหนังสือ 9786161822941 เรื่องนี้ ไม่มีคนตาย ..เอ๊ะ!! หรือว่ามี? ..คงขึ้นอยู่กับว่า เราวัดค่าความตายของคนกันที่ตรงไหนนั่นแหละ หนังสือเริ่มต้นบนความสัมพันธ์ของสองสามีภรรยา ที่กำลังตกลงจะหย่ากันในช่วงเวลานั้นเอง ลูกสาวคนโตวัย 6 ขวบ เกิดอุบัติเหตุทางน้ำและกลายเป็นเจ้าหญิงนิทราหลังจากนั้น ทุกอย่างก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป .. มนุษย์ตุ๊กตา เป็นเรื่องที่บีบหัวใจคนเป็นพ่อเป็นแม่ไม่ใช่น้อยผู้เขียนหยิบประเด็นของผู้ป่วยสมองตาย และการบริจาคอวัยวะมาเขียนซึ่งทำได้ดีงาม ละเอียดอ่อน และรอบด้าน กาลครั้งหนึ่ง เราเคยคิดถึงเรื่องการบริจาคอวัยวะ ทั้งของตัวเองและคนใกล้ชิดและยังคาบเกี่ยวไปยังเมื่อครั้งดูละคร หรืออ่านหนังสือที่เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้เคยสมมติเหตุการณ์ว่า วันหนึ่ง ถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาเราจะบริจาคอวัยวะที่ว่านี้ไหม ..  ซึ่งคำตอบก็คือ น่าจะบริจาค .. เพราะถ้าตัวเองใช้ประโยชน์ไม่ได้แล้วก็ควรจะส่งต่อให้ไปเกิดประโยชน์กับผู้อื่นแต่ มนุษย์ตุ๊กตา พาให้เราไปยืนอยู่ ณ จุดนั้นจริงๆความรู้สึกนั้นเกิดขึ้นจริงๆขณะที่ยังไม่รู้สึกว่าลูกของเราได้จากไปแล้วในความรู้สึกค้างคานั้น เราจะสามารถตัดใจ มอบอวัยวะของเขาให้คนอื่นต่อได้จริงๆ หรือ?หนังสือทำให้เราเข้าใจถึงอารมณ์ของคนเป็นพ่อเป็นแม่ หรือแม้แต่ญาติสนิทที่ต้องรับบทเป็นผู้ที่ต้องตัดสินใจในสถานการณ์นี้ ในค่ำคืนที่ตัดสินใจเลือกทางใดทางหนึ่งดูแลรักษาชีวิตของลูกสาวต่อไปหรือตัดใจบริจาคอวัยวะ แล้วสูญเสียเธอไปไม่ว่าเลือกทางใดทางหนึ่งหากวันเวลาผ่านไป จะย้อนกลับมาถามตัวเองหรือไม่ว่าเส้นทางที่เลือกในครั้งนั้นถูกต้องแล้วและถ้าวันนั้นตัดสินใจเลือกอีกทาง ชีวิตตอนนี้จะเป็นเช่นไร? นอกจากถ่ายทอดความรู้สึกของฝ่ายผู้ที่สามารถบริจาคอวัยวะได้แล้วในส่วนต่อมา ผู้เขียนยังเล่าจากมุมมองของผู้ที่เป็นฝ่ายรอรับการบริจาคด้วยและเงื่อนงำในส่วนนี้ ยิ่งทำให้หนังสือลึกซึ้งมากขึ้นไปอีกคุณเคโงะไม่เคยเขียนอะไรชั้นเดียวเลย เขียนลึกแล้ว ก็ยังซ่อนปมที่ลึกยิ่งกว่ามีแง่มุมที่แหวกแนว ชวนให้เราขบคิดได้มากไปกว่าเสมอ วิธีเล่าเรื่อง .. Read More →

เรื่อง พระอาทิตย์เที่ยงคืนผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะผู้แปล สุริยงวรวุฒิ สิริวัฒน์กุลสำนักพิมพ์ เนชั่นบุ๊คส์เลขมาตรฐานหนังสือ 9786165150903 เป็นนิยายที่เต็มไปด้วยฆาตกรและมิจฉาชีพ!! ช่วงต้น พระอาทิตย์เที่ยงคืน เปิดเรื่องอย่างเนิบนาบผู้เขียนซ่อนข้อมูลที่เกี่ยวกับการฆาตกรรมเอาไว้แทบทั้งหมดก่อนจะค่อยๆ ปล่อยออกมาตามเส้นทางการสืบสวนของคุณตำรวจ ซาซางากิ จุนโซการที่คนอ่านไม่รู้อะไรเลย แทนที่จะสนุกเพราะต้องคอยติดตามคดีกลายเป็นความน่าเบื่อที่ไม่มีอะไรให้ติดตามเลยเกือบสองร้อยหน้าแรกของเราดำเนินไปอย่างเฉื่อยชามาก การสืบเสาะหาตัวคนร้าย ที่ไม่ว่าจะสืบไปทางไหนก็เจอแต่ทางตันนอกจากไม่คลี่คลายปมแรก ผู้เขียนยังคงทิ้งปมใหม่ค้างคาเอาไว้ตามรายทางยิ่งอ่าน ก็ยิ่งยุ่งเหยิง พัวพันหากเสน่ห์ของเรื่อง ก็อยู่ตรงนี้นี่แหละอยู่ตรงที่ .. แม้เราจะแก้ปมไม่ออก แต่ก็เริ่มเห็นความเชื่อมโยงและเค้าลาง ตัวเรื่องดำเนินไปตั้งแต่กลุ่มตัวละครหลักยังเรียนชั้นประถมพวกเขาเข้าไปพัวพันกับคดีฆาตกรรมหนึ่งคนเป็นลูกชายของเหยื่อ อีกหนึ่งเป็นลูกสาวผู้ต้องสงสัยข้ามผ่านวันเวลา กระทั่งพวกเขาล่วงเข้าสู่วัยมัธยมมหาวิทยาลัย วัยทำงาน และมีครอบครัวในที่สุด โลกนี้คงมีคนอยู่สองประเภทคือคนที่ถูกหล่อหลอมมาให้รู้สึกผิดชอบชั่วดีกับคนอีกแบบ ที่หมดสิ้นแล้วซึ่งความรู้สึกเช่นนั้น ด้วยวิธีเล่าดั่งการหว่านแหแผ่ออกราวใยแมงมุมผู้เขียนค่อยๆ รวบตึงจากรอบนอกสุดตัวละครที่ไม่เกี่ยวข้องกัน ค่อยๆ เปิดฉาก แสดงบทบาท แล้วจากไปบ้างจากตาย บ้างหลงเหลือ แล้วค่อยเชื่อมโยงเข้าหากันในทางใดทางหนึ่ง เรื่องประกอบด้วยบทใหญ่ๆ สิบกว่าบทเล่าเรื่องผ่านตัวละครต่างๆ กันไปโดยตัวละครเหล่านั้น มีชีวิตอยู่รอบๆ ตัวละครหลักสองคนผู้เขียนเล่าเรื่องจากแง่มุมต่างๆ เพื่อเล่าถึงตัวละครสองคนนี้โดยที่เราไม่มีโอกาสรับรู้ความรู้สึกนึกคิดจริงๆ ของทั้งคู่เลย คดีนี้ยืดยาว ผ่านวันเวลามาถึง 19 ปีสืบกันตั้งแต่คุณตำรวจเจ้าของคดียังหนุ่มแน่นแข็งแรงดีจนกลายเป็นคุณตำรวจชรา และคดีก็หมดอายุความไปแล้วแต่ถึงอย่างนั้น ความรู้สึกค้างคาในใจ ก็ทำให้เขายังคงตามหาคำตอบอยู่ หนังสือเล่มนี้ มีความหนานับพันหน้าซึ่งรายละเอียดก็ควรค่าให้หนาได้อย่างนั้นแหละแต่ส่วนตัวเรามองว่า มันสามารถเล่าให้กระชับกว่านี้ได้นะ ความรู้สึกของเราขณะอ่าน เป็นกราฟวิ่งขึ้นวิ่งลงไม่ได้สนุกรวดเดียวตั้งแต่ต้นจนจบอย่างที่บอกไปว่า คดีนี้มีแต่ทางตันซึ่งแม้จะผ่านในช่วงแรกไปแล้ว Read More →

เรื่อง ฆาตกรรมคืนฝนดาวตกผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะผู้แปล อิศเรศ ทองปัสโณว์สำนักพิมพ์ เนชั่นบุ๊คส์เลขมาตรฐานหนังสือ 9786165151467 ค่ำคืนที่สามพี่น้องวัยประถมหนีออกจากบ้านเพื่อไปดูฝนดาวตกเพอร์ซีอุสด้วยกัน ..ในค่ำคืนนั้น เป็นคืนเดียวกันกับคืนที่พ่อกับแม่ของพวกเขาถูกฆ่าตายการกลับบ้านมาพร้อมๆ กับที่ได้รู้ว่า พวกเขาเหลือกันเพียงสามคนในโลกมันได้เปลี่ยนชีวิตของพวกเขาไปจากเดิม .. ตลอดกาล จากครอบครัวเล็กๆ ที่มีกันเพียง 5 คน พ่อแม่ลูกกลายเป็นเด็กกำพร้าที่ต้องเข้าไปอยู่ในสถานสงเคราะห์เติบโต และมีชีวิตกันเพียงลำพัง ทำให้สามพี่น้อง โคอิจิ, ไทสึเกะ, และชิซึนะ อะริอาเกะ ผูกพันกันมากกว่าใคร สังคมที่ได้พบเจอ หล่อหลอมให้พวกเขาเติบโตขึ้นเป็นนักต้มตุ๋นมืออาชีพสามพี่น้องเปลี่ยนรูปแบบการต้มตุ๋นไปเรื่อยๆ ต่างฝ่ายต่างมีบทบาทที่ชัดเจนพวกเขาฉลาด อุตสาหะ และเชี่ยวชาญ .. จนน่าเสียดายว่าน่าจะใช้มันไปเพื่ออาชีพสุจริตสักอย่าง แต่ก็นั่นแหละ ผู้เขียนมีคำอธิบายที่สมเหตุสมผลเสมอคนอ่านจึงได้อ่านกรรมวิธีการตกเหยื่อหลากหลายรูปแบบซึ่งล้วนแล้วแต่น่าทึ่งว่า คุณเคโงะช่างสรรหามาเล่า ในช่วงต้น เนื้อเรื่องปูมาเพื่ออธิบายเรื่องราวข้างต้นก่อนจะพาเราเข้าสู่ช่วงสำคัญของเรื่องและตัวละครสำคัญก็ได้เปิดเผยตัว .. ฆาตกรรมคืนฝนดาวตก ของคุณเคโงะเล่มนี้มีกลิ่นอายแตกต่างไปจากเล่มอื่นๆ ของเขาอย่างเห็นได้ชัดผู้เขียนซ่อนความโรแมนติกเอาไว้อย่างที่ไม่เคยมาก่อนถึงอย่างนั้น โทนของเรื่องก็ไม่ได้หวานแหววเช่นเดียวกับนิยายโรแมนติกทั่วไปผู้เขียนยังคงให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ซึ่งในเรื่องนี้เน้นไปที่ความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องยังคงเล่นกับความรู้สึกกดดัน ดราม่า แม้ว่าไม่มากเท่าเล่มอื่น เราว่าผู้เขียนเข้าถึง และอธิบายความรู้สึกของตัวละครออกมาได้ชัดเจนดีจังบางความรู้สึก ถ้าเกิดกับตัวเราเอง บางครั้งเราจะสรุปตัดสินมันไปเลยโดยที่ไม่ได้คลี่คลายให้เห็นรายละเอียดแต่ผู้เขียนหยิบมันออกมาตีแผ่ ลึกซึ้ง  หนังสือเล่มนี้ค่อนข้างหนา (เกือบ 500 หน้า)แต่สำหรับเรา ถือว่าอ่านได้เพลินๆ ไม่หนืด ไม่เนือยนะระหว่างที่อ่านจนถึงความรู้สึกตอนอ่านจบ เราชอบหนังสือเล่มนี้มากแต่พอเวลาผ่านไปไม่นาน (คือเพิ่งอ่านจบเมื่อคืน) Read More →

เรื่อง ความลับนครรุ่งอรุณผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะผู้แปล พีรวัธน์ เสาวคนธ์สำนักพิมพ์ เนชั่นบุ๊คส์เลขมาตรฐานหนังสือ 9786165151078 ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ถ้าเราจะต้องกลืนน้ำลาย ทำในสิ่งที่เราเคยคิดว่ามันเป็นเรื่องของคนโง่เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับวาตาเบะก็เริ่มต้นเช่นนั้น ความลับนครรุ่งอรุณ เล่าเรื่องราวความลับของชายที่แต่งงานแล้วแต่คิดจะหาเศษหาเลยนอกบ้านมันไม่ได้เกิดขึ้นจากกมลสันดานมันเริ่มต้นอย่างธรรมดาสามัญ เสียจนตัวเขาเองค่อยๆ ก้าวผิดทางไปอย่างไม่รู้ตัวทีละน้อย ทีละน้อย .. ถลำลึก จนยากจะถอนตัวจากที่คิดว่าจะห้ามใจได้ กลับกลายเป็นเรื่องจริงจัง จุดเด่นของเรื่องนี้อยู่ตรงที่ผู้เขียนแสดงให้เห็นถึงธรรมชาติของมนุษย์อย่างละเอียดอ่อนมนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่เข้าข้างตนเองบนมาตรฐานเดียวกัน ถ้าคนอื่นทำ สิ่งนั้นจะผิดมากแต่เมื่อตนเองทำ เข็มของมาตรวัดจะผ่อนลงอย่างลำเอียงแม้รู้ว่าผิด แต่ก็มีเหตุผลให้กับความผิดของตนอยู่เสมอเราพร้อมจะชี้นิ้วตัดสินทุกคนหากไม่เคยพร้อมที่จะเป็นผู้ถูกตัดสิน ความรู้สึกระหว่างอ่าน คือความรู้สึกอึดอัดขัดใจเพราะตัวละครกำลังเดินไปสู่ทางที่ผิดรู้ทั้งรู้ แต่ก็ยังถลำลึกลงไปทุกที ระหว่างที่เรากำลังรู้สึกอึดอัดกับเนื้อเรื่องนี้เองผู้เขียนก็ค่อยๆ เปิดเผยเหตุการณ์ฆาตกรรมที่เคยเกิดขึ้นในอดีตเมื่อราว 15 ปีก่อน ชู้รักของวาตาเบะ –เคยพัวพันกับเหตุการณ์ฆาตกรรมในบ้านของเธอเอง แต่นิยายเรื่องนี้ไม่ได้ลงลึกไปในการสอบสวนปมของเรื่องเน้นหนักลงไปที่จิตใจของผู้ชายโลเลคนหนึ่งตอนที่กำลังคิดว่าจะสนุก เรื่องก็กลับเนือย และอึดอัดอีกครั้งกลับไปกลับมาเช่นนี้ตลอดทั้งเล่ม หลังจากที่เรากำลังคิดว่า เราคงจะรู้สึกเฉยๆ กับเรื่องนี้แหละเรื่องก็ดำเนินมาจนกระทั่งถึงตอน 40 – 50 หน้าสุดท้าย .. ความรู้สึกของเราก็เปลี่ยนไปมันเป็นการหักมุมที่เปลี่ยนความรู้สึกคนอ่านได้อย่างสุดยอดจริงๆจากที่หนืดๆ เนือยๆ กลายเป็นทึ่งแล้วกราฟความชอบก็พุ่งขึ้นในพริบตา ผ่านช่วงต้นไปให้ได้ค่ะ .. แล้วสุดท้าย คุณจะประทับใจกับมัน 🙂  

เรื่อง ปริศนาหน้ากากมนุษย์ผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะผู้แปล พีรวัธน์ เสาวคนธ์สำนักพิมพ์ เนชั่นบุ๊คส์เลขมาตรฐานหนังสือ 9786165150446 ปริศนาหน้ากากมนุษย์ เปิดฉากด้วยการตายของว่าที่เจ้าสาวมันเป็นอุบัติเหตุที่ไม่มีใครคาดคิด การแต่งงานถูกล้มเลิกไป หากความสัมพันธ์ระหว่างว่าที่เจ้าบ่าว กับครอบครัวของเจ้าสาวยังคงดำเนินไปด้วยดี หลังจากนั้นไม่นาน เป็นเวลาของการพักผ่อนประจำครอบครัวแต่เดิมมา ครอบครัวโมริซากิของฝ่ายเจ้าสาว จะมีช่วงเวลาที่ได้ไปพักผ่อนที่บ้านพักตากอากาศหรูหราแห่งหนึ่งเมื่อถึงช่วงเวลาเดิมในปีนี้ ทุกคนก็ยังลงมติกันว่าจะทำเช่นเดิมเพื่อเป็นการระลึกถึงโทโมมิ เจ้าสาว หรือลูกสาวที่จากไปว่าที่เจ้าบ่าว และกลุ่มคนสนิทจำนวนหนึ่ง ถูกเชิญให้มาในครั้งนี้ด้วย ..แล้วละครโรงเล็กก็เริ่มต้นขึ้น!! บุคคลที่มาอยู่รวมกันในบ้านพักตากอากาศแห่งนี้ ได้แก่ครอบครัวโมริซากิ 3 คน คือโนบุฮิโกะ พ่อ, อัตสึโกะ  แม่, โทชิอากิ พี่ชายชิโนะ ยูกิเอะ หลานสาว, คิโดะ โนบุโอะ หมอประจำตัว, ชิโมโจ เรย์โกะ เลขาสาวอางาวะ เคย์โกะ เพื่อนสนิทของโทโมมิเมื่อรวมคาชิมะ ทาคายูกิ ว่าที่เจ้าบ่าวเข้าไปด้วย ก็รวมทั้งสิ้น 8 คน แล้วเหตุการณ์สองเหตุการณ์ที่ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกันเลยหนึ่ง คือการนัดพบปะของครอบครัวและกลุ่มคนสนิทที่เพิ่งสูญเสียสมาชิกคนหนึ่งไปกับอีกหนึ่ง สองโจรปล้นธนาคาร ที่บังเอิญเลือกบ้านพักตากอากาศหลังเดียวกันนี้เป็นที่หลบซ่อนตัว สถานการณ์ที่บีบบังคับ การต้องอยู่รวมกันในสภาพถูกควบคุมตัวความคลางแคลงในใจของทุกคนเกี่ยวอุบัติเหตุที่ทำให้สูญเสียโทโมมิกลายไปเป็นการไขปริศนาการตายของหญิงสาวไปได้ไงไม่รู้เรื่องราวมันบังเอิญประจวบเหมาะ บังเอิญเสียจนเราอดคิดไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเจ้าโจรสองคนที่มานี้ ถูกจ้างมาเพื่อคลี่คลายคดีฆาตกรรมด้วยซ้ำ ปริศนาหน้ากากมนุษย์ Read More →

เรื่อง จดหมายจากฆาตกรผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะผู้แปล เสาวณีย์ นวรัตน์จำรูญสำนักพิมพ์ Maxx Publishingเลขมาตรฐานหนังสือ 9786163711434 บีบหัวใจ รู้สึกว่าตอนที่อ่าน หายใจได้ไม่ทั่วท้องเลยจุกตั้งแต่ต้นเรื่องเลยทีเดียว จดหมายจากฆาตกร ไม่ใช่นิยายสืบสวนเหมือนที่ผ่านมาแม้จะมีคนตาย แม้จะมีฆาตกรแต่ผู้ร้ายก็ถูกจับในเวลาอันสั้นสิ่งที่หนังสือถ่ายทอด คือเรื่องราวชีวิตของคนสองคนต่อจากนั้นต่างหาก ในตอนต้นเรื่อง .. เจตนาของฆาตกรในฉากฆาตกรรม –ถูกถ่ายทอดละเอียดลออในหน้าหนังสือทำให้ความรู้สึกหม่นเศร้าเกิดขึ้นอย่างช่วยไม่ได้วิธีเล่าของผู้เขียนทำให้เรื่องราวบีบคั้นความรู้สึกคนอ่านมันหดหู่ เสียดาย เสียใจ แม้ว่าแรงจูงใจในการฆาตกรรม จะทำขึ้นเพื่อคนอื่นเป็นความปรารถนาดี ที่เลยเถิดไปจนเป็นเรื่องใหญ่แต่ความปรารถนาดี ที่เริ่มต้นด้วยวิธีที่ผิด และจบลงด้วยความผิดก็ไม่ใช่สิ่งที่ควรเห็นใจ หรือยกโทษให้ได้เลยแต่ผู้เขียนก็ชวนให้เรารู้สึกเศร้า สงสารฆาตกรและครอบครัวจนได้ ตัวละครหลักของเรื่องนี้ มีกันแค่สองคน คือซึโยชิ กับนาโอกิ .. พี่ชายกับน้องชายสองคนที่ยืนอยู่บนคนละฝั่งสังคม ไม่อาจพบเจอมีเพียงจดหมายที่ถูกส่งออกมาเดือนละหนึ่งฉบับ วันที่คนในครอบครัวกลายเป็นฆาตกรการถูกตราหน้าว่าเป็นน้องชายของฆาตกร กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเป็นจุดด่างพร้อมที่ลบไม่ออก ลืมไม่ได้มันพ่วงไปกับทุกเหตุการณ์ในชีวิตของนาโอกิ แม้เนื้อหาจะดูบีบคั้น กดดันแต่ในความจริงแล้ว มันยังมีความอบอุ่นสอดไส้อยู่จางๆทุกครั้งที่ตัวละครตกต่ำ หมดกำลังใจผู้เขียนจะโรยด้ายเส้นบางๆ ลงมาจากเบื้องบนให้ตัวละครได้ยึดเกาะ เพื่อข้ามผ่านความยากลำบากนั้นไปอีกนิดผู้เขียนจะค่อยๆ วาดความหวังลงในใจของทั้งน้องชายและคนอ่านในขณะที่ความหวังสวยงามกำลังดำเนินไปเรื่อยๆผู้เขียนก็ทลายมันลงครั้งแล้วครั้งเล่ายิ่งนาโอกิอยากจะลบตัวตนของพี่ชายออกไปมากเท่าไรจดหมายที่ถูกส่งมาหาทุกเดือนกลับยิ่งเป็นเสมือนการตอกย้ำการมีอยู่ของเขา ตัวละครเข้มแข็ง พ่ายแพ้ และกอบกู้ตัวเองให้กลับมาเข้มแข็งเริ่มต้นใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่าละทิ้งความฝัน ละทิ้งความรัก เพียงเพื่อที่จะมีชีวิตที่เรียบง่าย ธรรมดา ที่เป็นสุขแต่เพียงแค่นั้นก็ยังยากลำบากเหลือเกิน ในขณะเล่าเรื่อง ผู้เขียนถ่ายทอดมุมมองรอบด้านทั้งฝ่ายของฆาตกร และญาติของฆาตกรที่ดำเนินเรื่องเป็นหลักฝ่ายของผู้คนรอบข้าง .. ที่ได้รับรู้ว่าคนใกล้ตัวเป็นญาติของนักโทษคดีอุกฉกรรจ์และสุดท้าย คือฝ่ายของผู้สูญเสีย ผู้เขียนถ่ายทอดค่านิยมที่ถูกสั่งสอนฝังหัวกันมากับความคิดอันจริงแท้ที่เกิดขึ้นภายในความคิดความรู้สึกทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันในจิตใจเพื่อกลายเป็นการแสดงออกแบบครึ่งๆ Read More →

เวียนมาจนถึงช่วงเวลาสิ้นปีอีกครั้งปีนี้ นับเป็นปีที่ 7 แล้ว ที่เราทำบล็อกรีวิวหนังสือ sosotopiaสำหรับ 7 ปีที่ผ่านมาดูเหมือนรสนิยมในการอ่านหนังสือของเราเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาตลอดแต่ในความเป็นจริงแล้ว มันก็วนเวียนอยู่แถวๆ เดิมนี่แหละอาร์ตก็อ่าน ประวัติศาสตร์มี นวนิยายก็ดี ชีวประวัติก็ได้ด้วย จากประวัติศาสตร์ตกค้างเมื่อช่วงต้นปีที่ผ่านมาล่วงเข้ากลางปีด้วยหนังสือที่ใหม่ขึ้นมาหน่อยเป็นหมวดท่องเที่ยว และหมวดอาหารการกินอยู่นิดหนึ่งแล้วก็เบนไปเฟมินิสต์อีกนิสแล้วก็กลายเป็นหมวดหนังสือแปลโซนเอเชีย ทั้งเกาหลี ญี่ปุ่น ยาวไปและคงจะยาวข้ามปีไปจนกว่าจะหมดบ้าน ส่วนปีหน้า ที่ตั้งใจจะอ่านอะไรจริงๆ จังๆ นั้น ไม่มีเลยซึ่งแปลกมาก เพราะทุกปีเราจะมีความตั้งใจเอาไว้ล่วงหน้าเลยว่าอยากอ่านอะไรปีหน้า คงจะเป็นช่วงเวลาของการตามใจตัวเองไปวันๆไม่มีการวางแผนใดๆ ทั้งสิ้น เอาจริงๆ อยู่ๆ เราก็รู้สึกอยากอ่านหนังสือซ้ำ!ตอนเด็กๆ การอ่านหนังสือเล่มเดิมซ้ำๆ เป็นเรื่องปกติเราเริ่มสะสมหนังสือตั้งแต่ชั้นประถมแม้ว่าจะชอบอ่านหนังสือเพราะแม่ และพ่อก็ชอบอ่านหนังสือแต่ที่บ้านไม่ค่อยมีหนังสือสักเท่าไรเนื่องจากเราย้ายบ้านกันบ่อยหนังสือที่มี จึงมีเพียงไม่กี่เล่มของแม่ .. ซึ่งไม่อยู่ในความสนใจแบบเด็กๆ ของเราตอนนั้นกับหนังเล่มใหม่ๆ ที่เราค่อยๆ เลือกหามาเองหนังสือที่มีไม่มากจากค่าขนมอันน้อยนิดนั้นถูกอ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่าเป็นสิบรอบแม้จะรู้เรื่องทั้งหมด แม้จะจำบทสนทนาได้แต่ก็ยังมีความสุขที่จะอ่านซ้ำอยู่เสมอ นานเท่าไรแล้วนะที่ไม่ได้หยิบเล่มเก่าๆ มาอ่านนานเท่าไรแล้วนะ ที่หนังสือใหม่กองพะเนินพวกนี้ไม่เคยถูกอ่านซ้ำ!จู่ๆ ก็มีความคิดว่า น่าจะมีสักปี ที่เราจะอ่านแต่เล่มที่เราเคยอ่านไปแล้วว่าแต่ .. เป็นเมื่อไรดีนะ? บ่นมาเสียนาน .. มาเข้าสู่ธรรมเนียมสรุปปีกันจริงๆ เสียทีดีกว่าค่ะปีนี้ จากที่ตั้งปณิธานเอาไว้ว่าเราจะอ่านช้าช้า และซื้อน้อยน้อยตั้งเกณฑ์เอาไว้ใน goodread ว่า เราจะอ่านหนังสือให้ได้ 37 Read More →

วันเวลาเวียนมาครบปีได้เวลามาจัดอันดับหนังสือที่ชอบที่สุดที่ได้อ่านไปในปีนี้กันอีกครั้งจากหนังสือที่อ่านไปทั้งหมดในปีนี้ 71 เล่มนับเป็นจำนวนที่น้อยที่สุดเป็นประวัติการณ์ในรอบ 7 ปี ตั้งแต่ทำ sosotopia มาแต่เราเฉยๆ นะ เพราะตั้งใจเอาไว้ตั้งแต่ต้นปีแล้วว่า ปีนี้จะอ่านน้อยๆ ถึงจะอ่านมากหรืออ่านน้อยยังไงเราก็ยังค้นพบหนังสือดีๆ ได้สักปีละประมาณ 10 เล่มเสมอ 🙂มาดู 10 เล่มที่ชอบที่สุดในปีนี้กันดีกว่าค่ะแต่บอกก่อนนะ ทั้งหมดนี้ไม่ได้เรียงตามลำดับความชอบเพราะเรียงไม่ได้จริงๆ จ้ะ 🙂 มาเริ่มที่เล่มแรกกันเลยค่ะ มนุษย์ร้านสะดวกซื้อ หลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้จบ และเขียนรีวิวเสร็จเราไปลองอ่านรีวิวใน goodread ดูพบว่า ยิ่งชอบหนังสือเล่มนี้มากขึ้นไปอีกเพราะมันทำให้คนอ่านตีความต่างกันไปในแต่ละมุมมองยิบย่อยของตัวเองมันเป็นหนังสือที่ทำให้คนเราได้มองตัวเอง ได้ถกกับตัวเองจากหนังสือเล่มบางๆ เล่มเดียวผู้คนอ่าน และมีมุมมองต่อตัวละครไม่ได้เหมือนกันเป๊ะๆไม่ได้มีข้อสรุป มันแตกยอดต่อกันไปเรื่อยๆ ไม่รู้จบซึ่งเราว่ามันเป็นอีกหนึ่งข้อดีสำคัญของหนังสือเล่มนี้นะ เล่มที่สอง ลอดลายมังกร ลอดลายมังกร เป็นหนังสือเก่าที่ผ่านการพิมพ์มาไม่รู้กี่ครั้งแล้วถูกทำละครรีเมคแล้วรีเมคอีกก็หลายครั้งแต่เมื่อเราหยิบมาอ่านในปีนี้ .. แล้วชอบก็ช่วยไม่ได้ที่มันจะติดโผหนังสือที่ดีงามที่สุด 10 เล่มแห่งปีสำหรับเรา ลอดลายมังกร เป็นหนังสือคลาสสิกที่ใช้วิธีเล่าเรียบง่ายมากแต่กลับเล่าเรื่องที่มีตัวละครล้นหลามข้ามผ่านช่วงชีวิตบุคคลคนหนึ่งหลายสิบปีเกิดเหตุการณ์ผันผวนมากมาย แต่โทนเรื่องก็ยังคงขรึมขลังเก็บซ่อนแง่มุมต่างๆ ให้เราค้นพบด้วยตัวเองระหว่างอ่านควรค่าแก่การเป็นหนังสือดีประจำปีนี้ที่สุดค่ะ เล่มที่สาม จอมโจรหนังสือ มันเป็นหนังสือเล่มหนา ที่ดูดดึงเราไว้ได้ตลอดการอ่านอย่างที่บอกไปในรีวิวหนังสือเล่มนี้มันสงบ อบอุ่น ทว่าเศร้าสร้อยเราชอบทุกอย่างที่เป็นมัน .. ความชอบนี้ค่อยๆ เกิดขึ้นทีละน้อยและเพิ่มพูนขึ้นทุกครั้งที่พลิกหน้ากระดาษผู้เขียนทำได้ดีตั้งแต่ต้นจนจบ .. Read More →

ตั้งใจจะทำ 1 เล่ม 1 บรรทัด มาตั้งแต่ต้นปีช่วงต้นปีก็จะคึกคักฮึกเหิมหน่อยทุกครั้งที่อ่านจบ ก็จะทำบทสรุป 1 บรรทัดเอาไว้เลยแต่พอเวลาผ่านไป ความขยันก็ลดลงและโละทุกอย่างไปท้ายปีตามคาดค่ะ เมื่อช่วงเวลาเหล่านั้นมาถึง เราก็เหลือความทรงจำเพียงน้อยนิดต้องย้อนกลับไปอ่านรีวิวตัวเองซึ่งบางครั้งก็เขียนไว้อย่างกำกวม เพราะหลบสปอยล์ 555วิธีทวนความทรงจำครั้งนี้ เราลองทำจากเล่มล่าสุดก่อนแล้วค่อยๆ ถอยหลังทีละเล่ม กลับไปสู่อดีตพบว่าเราจำย้อนหลังไปได้ไม่กี่เล่มอยู่ดีทั้งที่ปีนี้ตั้งใจจะอ่านน้อยๆ เพื่อดื่มด่ำกับเนื้อเรื่องแต่สุดท้ายก็ได้ประมาณนึงมีเพียงบางเรื่องที่ยังตราตรึงในหัวใจส่วนบางเรื่อง ต้องเค้นตั้งนาน แอบเปิดโพยดูด้วยกว่าจะได้เค้าลางมนุษย์เราเลือกจำจริงๆ น่ะแหละ ถึงจะอ่านแล้วลืมแต่เราก็เชื่อว่ามันยังตกตะกอนอยู่ภายในไม่เสียเปล่าหรอก อะไรไม่ดีก็คัดกรองทิ้งไปอะไรดีๆ ก็ซุกซ่อนอยู่ในตัวเรานี่แหละรอวันขบคิด แตกฉานอ่านเถอะ ถึงแม้ว่าอ่านแล้วเราจะลืมมันในวันหนึ่งก็ตาม สิริรวม สุดท้ายแล้วปีนี้เราก็อ่านไปได้ทั้งหมด 71 เล่มเป็นมวลรวมระหว่างหนังสือประวัติศาสตร์ที่ตกค้างมาจากปีก่อนมีหนังสือเกี่ยวกับอาหารกรุบกริบ เฟมินิสต์อีกนิดหน่อยแล้วที่เหลือล้วนๆ ก็เป็นนิยายแปลจากญี่ปุ่นเกาหลีเป็นเคโงะไปมหาศาล แต่ก็ยังเคลียร์ของคุณเค้าไม่หมดเสียทีนั่นล่ะค่ะ ทั้งหมดของปีนี้ ที่เราจะมาเล่าย่อๆ รวดเดียว 1 เล่ม 1 บรรทัด พร้อมกันหรือยังคะ ..ถ้าพร้อมแล้ว ไปกันเล้ยยยย!! ราชมรรคาเล่าประสบการณ์ที่เคยขโมยวัตถุโบราณในเขมรของตัวเอง แต่แปลงเป็นนิยายเสียหน่อย 4 ปี นรกในเขมรเมื่อเขมรกลายร่างเป็นคอมมิวนิสต์ ผ่านชีวิตของหญิงชาวญี่ปุ่นที่บังเอิญไปอยู่ผิดที่ผิดทาง หนีไฟนรกดิ้นรน และเดินทางเพื่อหาอิสรภาพ หลังสงครามกลางเมืองสงบ แก้วรัดเกล้าตระเวนสำรวจปราสาทหินบังหน้า เพื่อตามหาเจ้าพี่ จำหลักไว้ในแผ่นดินรักสามเส้าของเจ้าหญิงเขมร หมอสาว Read More →