เรื่อง รักนี้เมื่อเจ็บปีที่แล้ว
The Seven Year Slip
ผู้แต่ง แอชลีย์ พอสตัน
ผู้แปล ณัชชานันท์ กล้าหาญ
สำนักพิมพ์ แซลมอน
เลขมาตรฐานหนังสือ 9786162986864

การจากไปของป้าที่รัก
สร้างรูโหว่ขนาดใหญ่ทิ้งไว้ในใจของคลีเมนไทน์
เธอยังคงใช้ชีวิตไปตามปกติ
ที่มากกว่าปกติอยู่นิดหน่อยคือ
เธอถมทุกช่องว่างในชีวิตด้วยงาน งาน และงาน
พยายามยุ่งอยู่ตลอดเวลา
เพื่อที่ตัวเองจะได้ไม่ต้องรับรู้ว่า
เธอเสียใจกับการจากไปของป้ามากแค่ไหน
และเธอยังคงคิดถึงป้ามากแค่ไหน ..

ป้าของเธอทิ้งมรดกอันเป็นอพาร์ตเมนต์เอาไว้ให้เธอหนึ่งห้อง
ป้าบอกว่ามันเป็นอพาร์ตเมนต์ที่มีเวทมนตร์พิเศษ
แน่นอนว่าโตจนป่านนี้ เธอไม่เชื่อเรื่องเหลวไหลนั่นแน่ๆ
แต่มุมหนึ่งลึกๆ ในใจ
เธอก็คาดหวังอย่างลมๆ แล้งๆ ว่า ..
เวทมนตร์ของป้าจะมีอยู่จริง

การย้อนเวลากลับไป
ยังห้วงช่วงที่คนที่เรารักยังมีชีวิตอยู่
แม้ว่าเราจะไม่ได้พบเจอกับเขาเลย
มันก็ช่างแตกต่างจากการนึกถึงเขาในอีกโลกหนึ่ง
ความรู้สึกมันคนละอย่างกันเลย

ใช่แล้วล่ะ หนังสือเล่มนี้มีการย้อนเวลา
ตอนที่เราอ่านช็อตนี้ เราคิดถึงภาพยนตร์เรื่อง il mare เลย
มันแตกต่างกันในรายละเอียดเกือบทั้งหมด
แต่ก็อดคิดถึงไม่ได้อยู่ดี

พระเอกในเล่มนี้ เป็นพ่อหนุ่มแสนดี
เข้าอกเข้าใจไปเสียทุกอย่าง
รักเราในแบบที่เราเป็น
เป็นหมาเด็กที่หล่อ เซ็กซี่ มีความฝัน
และกำลังมุ่งมั่นที่จะทำตามฝัน

ส่วนนางเอกของเรา
คลีเมนไทน์ตั้งกำแพงสูงปรี๊ด
เธอกำลังเสียใจจากการสูญเสีย เสียศูนย์
และพยายามปกปิดมัน แสร้งแข็งแกร่ง อยู่ไหว
แถมยังกำความลับของป้า ความลับของห้วงเวลา ..

ในช็อตที่เจอกันครั้งแรก
คลีเมนไทน์แทบละลายไปกับทุกคุณสมบัติของพระเอก
แต่เธอกลับแสร้งว่าไม่เป็นอะไรเลย
กำแพงของเธอสูงแบบนั้นแหละ

เรื่องนี้ พล็อตไม่ได้หวือหวาเลย
เราจะเดาได้เลยว่า เมื่อผู้เขียนเริ่มต้นเช่นนี้
เรื่องราวจะดำเนินไปต่อยังไง

แต่ประเด็นหลักไม่ได้อยู่ตรงที่เราเดาพล็อตได้
เสน่ห์ของมันคือวิธีที่ผู้เขียนใช้เล่าต่างหาก
ศัพท์แสง ลูกล่อลูกชน วิธีบิวท์
วิธีที่ทำให้เราอมยิ้ม ยิ้มกว้าง หรือหัวเราะ
วิธีที่ทำให้เราโหวง เศร้า หรือน้ำตาร่วง
ไหนจะความจิกหมอน กิ๊บกิ้ว ใดๆ อีก
เป็นหนังสือที่สร้างความสุขให้เราซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในทุกรูปแบบ
นานๆ จะเจอหนังสือแบบนี้สักทีหนึ่ง มีความสุขจังค่ะ ^^

รักนี้เมื่อเจ็บปีที่แล้ว
มันสอดแทรกการค้นหาตัวเอง
ความฝันใฝ่ การวิ่งชนความฝัน
การตอบคำถามตัวเองถึงงานที่ทำ และสิ่งที่รัก
และการตระหนักรู้ว่า ..
เส้นทางที่เรากำลังตั้งหน้าตั้งตามุ่งไปนั้น
มันเป็นความฝันของเราจริงๆ หรือเปล่า
ทั้งหมดนั้น ถอยไปเป็นองค์ประกอบรางๆ
เป็นเพียงฉากหลังของเรื่อง
แต่หนักแน่นอย่างเหลือเกิน 

เพิ่งรู้ตัวเอง ว่าเราเป็นคนร้องไห้ง่ายกับเรื่องบ้าๆ บอๆ
เศร้ากับบางสิ่งที่คนอื่นเขาไม่เศร้ากัน
และเล่มนี้ ก็ทำเราร้องไห้กับเรื่องแบบนั้นแหละ
วาดภาพไปไกลเกินกว่าที่ผู้เขียนเล่า แล้วก็เศร้าไปกับมัน

เรารักภาษาในเรื่องนี้แทบจะทั้งเล่ม
พยักหน้าหงึกๆ ไปกับบางถ้อยคำ
ปล่อยหัวใจวิบหวิวไปกับบางประโยค
และทอดถอนใจให้กับบางการหลงทาง .. ของเขาและเธอ
ภาษาแปลดีจังเลย
มันกลมกล่อม รื่นรมย์ โรแมนติก กิ๊บกิ้ว

ในโลกนี้มีหนังสือดีๆ มากมาย
แล้วเราดีใจที่ได้อ่าน หนึ่งในเล่มเหล่านั้น

ปล.1 เล่มนี้ เจ้าลูกสาวยืมเพื่อนกลับมาอ่านที่บ้าน –
เมื่อช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา
เราเลยได้อานิสงส์ จิ๊กลูกมาอ่านอีกต่อ
แล้วกลายเป็นว่าชอบมาก สนุกมากเลยล่ะ
คิดว่าอ่านจบหนึ่งรอบแล้ว น่าจะมีรอบต่อไป
ว่าแล้วก็จดลงลิสต์ทันใด
งานหนังสือรอบหน้า ไม่พลาดแน่ค่ะ >,<

ปล.2 ฝากเจ้าลูกสาวขอบคุณเพื่อนให้ด้วยนะ
ที่ทำให้ได้อ่านหนังสือดีๆ เล่มนี้ ^^