เรื่อง นิรมัย
The Morgue
ผู้แต่ง นวกานต์ ราชานาค
พิมพ์ที่ บริษัท กู๊ดเฮด พริ้นท์ติ้ง แอนด์ แพคเกจจิ้ง กรุ๊ป จำกัด
เลขมาตรฐานหนังสือ 9786166371147

นวนิยายขนาดสั้น
เล่าสถานการณ์เพียงหนึ่งข้ามคืน
แต่เล่าเรื่องได้ระทึกและน่าติดตาม >,<

เมื่อเปิดอ่านหน้าแรก
ก็อ่านได้รวดเดียวไปจนจบ
สำนวนดี ลูกล่อลูกชนสมดุล
ผู้เขียนบริหารเนื้อหาสาระ มุกตลก (ที่ไม่โฉ่งฉ่าง) กลมกล่อม
อ่านสนุกดี และออกจะนอกเหนือความคาดหมายออกไปไกล

เปิดเรื่องมาด้วยบรรยากาศหนังสืบสวน
ที่เกิดจากอุบัติเหตุของบุคคลสำคัญ
ผู้เขียนทำให้เราระแวงตัวละครโดยรอบไปหมด
ก่อนจะพาเราพลิกคว่ำคะมำหงายไปกว่านั้น
ทั้งโหมดระทึกขวัญ และโหมดที่หลุดโลก

เป็นหนังสือที่หลอกคนอ่าน
และเราดันชอบที่โดนหลอกแบบนั้น >,<

ชอบการสอดแทรกทุกอย่างเข้ามาในวิธีการเล่า
มีการซ่อนประเด็นก่อนหน้า
เพื่อที่จะหยิบมาใช้ในภายหลัง
ชอบที่หลายอย่างถูกวางเหยื่อล่อไว้
แล้วให้คนอ่านค่อยๆ ตามเก็บ ก่อนที่จะไปพบจุดมุ่งหมายของผู้เขียน

ปล.1 เราว่า การที่คนเราพูดในใจ มันไม่ใช่การพูดกับใคร
แต่เป็นการเรียบเรียงความคิดของตัวเอง
บางครั้งอาจเพื่อทบทวน บางครั้งอาจเพื่อขบคิด
มันคือการคุยกับตัวเองนี่แหละ
ส่วนอย่างอื่นนอกเหนือจากตัวเอง .. ที่อยู่ในร่างกายเรา
เราว่า มันน่าจะใช้วิธีสื่อสารกันด้วยทางอื่นล่ะ >,<

ปล.2 ส่วนเรื่องความเป็นหนึ่งเดียวกัน
ของร่างกายเราเอง กับอวัยวะส่วนต่างๆ
รวมไปถึงสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ที่อยู่ภายในเรา
เรานึกถึงเรื่องนี้ตอนที่อ่านโฮโมกาย่าค่ะ 🙂

ปล.3 ขอบคุณผู้เขียนสำหรับหนังสืออ่านสนุกเล่มนี้นะคะ ^^