เรื่อง มนุษย์ตุ๊กตาผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะผู้แปล ธีรัตต์ ธีรพิริยะสำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์เลขมาตรฐานหนังสือ 9786161822941 เรื่องนี้ ไม่มีคนตาย ..เอ๊ะ!! หรือว่ามี? ..คงขึ้นอยู่กับว่า เราวัดค่าความตายของคนกันที่ตรงไหนนั่นแหละ หนังสือเริ่มต้นบนความสัมพันธ์ของสองสามีภรรยา ที่กำลังตกลงจะหย่ากันในช่วงเวลานั้นเอง ลูกสาวคนโตวัย 6 ขวบ เกิดอุบัติเหตุทางน้ำและกลายเป็นเจ้าหญิงนิทราหลังจากนั้น ทุกอย่างก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป .. มนุษย์ตุ๊กตา เป็นเรื่องที่บีบหัวใจคนเป็นพ่อเป็นแม่ไม่ใช่น้อยผู้เขียนหยิบประเด็นของผู้ป่วยสมองตาย และการบริจาคอวัยวะมาเขียนซึ่งทำได้ดีงาม ละเอียดอ่อน และรอบด้าน กาลครั้งหนึ่ง เราเคยคิดถึงเรื่องการบริจาคอวัยวะ ทั้งของตัวเองและคนใกล้ชิดและยังคาบเกี่ยวไปยังเมื่อครั้งดูละคร หรืออ่านหนังสือที่เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้เคยสมมติเหตุการณ์ว่า วันหนึ่ง ถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาเราจะบริจาคอวัยวะที่ว่านี้ไหม ..  ซึ่งคำตอบก็คือ น่าจะบริจาค .. เพราะถ้าตัวเองใช้ประโยชน์ไม่ได้แล้วก็ควรจะส่งต่อให้ไปเกิดประโยชน์กับผู้อื่นแต่ มนุษย์ตุ๊กตา พาให้เราไปยืนอยู่ ณ จุดนั้นจริงๆความรู้สึกนั้นเกิดขึ้นจริงๆขณะที่ยังไม่รู้สึกว่าลูกของเราได้จากไปแล้วในความรู้สึกค้างคานั้น เราจะสามารถตัดใจ มอบอวัยวะของเขาให้คนอื่นต่อได้จริงๆ หรือ?หนังสือทำให้เราเข้าใจถึงอารมณ์ของคนเป็นพ่อเป็นแม่ หรือแม้แต่ญาติสนิทที่ต้องรับบทเป็นผู้ที่ต้องตัดสินใจในสถานการณ์นี้ ในค่ำคืนที่ตัดสินใจเลือกทางใดทางหนึ่งดูแลรักษาชีวิตของลูกสาวต่อไปหรือตัดใจบริจาคอวัยวะ แล้วสูญเสียเธอไปไม่ว่าเลือกทางใดทางหนึ่งหากวันเวลาผ่านไป จะย้อนกลับมาถามตัวเองหรือไม่ว่าเส้นทางที่เลือกในครั้งนั้นถูกต้องแล้วและถ้าวันนั้นตัดสินใจเลือกอีกทาง ชีวิตตอนนี้จะเป็นเช่นไร? นอกจากถ่ายทอดความรู้สึกของฝ่ายผู้ที่สามารถบริจาคอวัยวะได้แล้วในส่วนต่อมา ผู้เขียนยังเล่าจากมุมมองของผู้ที่เป็นฝ่ายรอรับการบริจาคด้วยและเงื่อนงำในส่วนนี้ ยิ่งทำให้หนังสือลึกซึ้งมากขึ้นไปอีกคุณเคโงะไม่เคยเขียนอะไรชั้นเดียวเลย เขียนลึกแล้ว ก็ยังซ่อนปมที่ลึกยิ่งกว่ามีแง่มุมที่แหวกแนว ชวนให้เราขบคิดได้มากไปกว่าเสมอ วิธีเล่าเรื่อง .. Read More →

เรื่อง นิ้วสีแดงผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะผู้แปล วงศ์สิริ สังขวาสี มิยาจิสำนักพิมพ์ ไดฟุกุเลขมาตรฐานหนังสือ 9786164480247 ในช่วงเวลาเย็นย่ำอันน่าเบื่อมาเอะฮาระ อาคิโอะ พนักงานบริษัทวัยใกล้เกษียณยังคงถ่วงเวลาเรื่อยเปื่อยอยู่ที่ที่ทำงานเขาไม่อยากรีบกลับบ้านไปพบกับความน่าเบื่อภายในครอบครัวลูกชายวัยรุ่นที่ไม่เชื่อฟัง ภรรยาที่เอาแต่ใจ ขี้บ่น ชวนทะเลาะและมารดาชราที่เป็นโรคสมองเสื่อม แต่แล้วก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา .. เร่งให้เขารีบกลับบ้านเพื่อไปพบกับศพเด็กผู้หญิงในสวนบ้านของตัวเอง!! หลังจากพบศพ โทนของเรื่องที่หม่นอยู่ก่อนแล้ว ก็กลับดาร์กลงไปอีกเท่าตัวทั้งความกดดัน ทั้งการต่อสู้ภายในระหว่างความถูกต้องกับการพยายามที่จะปกป้องรักษาครอบครัว ภายในเล่ม ผู้เขียนจับประเด็นของสังคมผู้สูงอายุในญี่ปุ่นใส่ลงมาด้วยลงรายละเอียดความสัมพันธ์ระหว่างผู้สูงอายุในบ้าน กับคนในครอบครัวในความสัมพันธ์แบบพ่อแม่ลูกนั้นเมื่อรับบทบาทเป็นพ่อแม่ เราพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อลูกกลับกันเมื่อเรารับบทเป็นลูก พ่อแม่ก็เคยทำเช่นนั้นกับเราเช่นกันสิ่งที่เราทำเพื่อลูกนั้นคือความรักความเสียสละอันยิ่งใหญ่แต่กับสิ่งพ่อแม่ทำให้เรา เรากลับมองไม่เห็นคุณค่าไม่รู้สึกรู้สา ทั้งๆ ที่ความรักที่เรามีต่อลูกก็คือความรักแบบเดียวกันกับที่พ่อแม่มีต่อเรา นอกจากเรื่องของความสัมพันธ์ของครอบครัวมาเอะฮาระผู้เขียนยังได้เล่าเรื่องคู่ขนานเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของคุณตำรวจคางะซึ่งเขาเองก็มีปมความหลังที่ไม่เข้าใจกันกับพ่อของเขาเองเช่นกันเราได้เห็นปมนี้รางๆ มาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมปลายแล้ว(จากเล่ม ฆาตกรรม หิมะ พระจันทร์ ดอกไม้ ) กับปมฆาตกรรม ผู้เขียนได้เฉลยตัวฆาตกรตั้งแต่ช่วงต้นของเรื่องเนื้อหาต่อจากนั้นจึงเป็นพื้นที่ของการคิดหาทางแก้ไขของครอบครัวต้นเหตุคนธรรมดาๆ ที่บังเอิญมีคนตายอยู่ในบ้านจะวางแผนหาทางแก้ไขปัญหาตรงหน้าและรักษาครอบครัวที่กำลังจะพังทลายด้วยวิธีใดและคู่หูตำรวจที่มีสายเลือดเดียวกันที่จำเป็นต้องมาจับคู่ร่วมงานกัน จะไขคดีนี้ออกมาได้อย่างไร ผู้เขียนถ่ายทอดความรู้สึกของคนที่พยายามจะซุกซ่อนความผิดขณะที่พยายามจะโกหกต่อไป ก็รู้สึกทนทุกข์ทรมานมีทั้งความรู้สึกที่อยากจะก้าวไปข้างหน้าและย้อนกลับถอยหลัง ต่อสู้กันอยู่ภายใน เราเชื่อว่า หลังจากอ่านไปไม่นานแฟนเคโงะหลายคนคงจะพอเดาทางของเรื่องนี้ได้ดังนั้น ฉากที่เรารออ่านเลยก็คือ ตอนที่ฆาตกรถูกจับกุมต่อเมื่ออ่านจนถึงตอนนั้นจริงๆ เรากลับพบว่าปมที่ผู้เขียนซ่อนเอาไว้ลึกล้ำกว่านั้น .. หักมุมไปกว่าเดิมได้อีก ฉากจบคดีประจำเล่ม จบเราไว้ด้วยความรู้สึกประมาณหนึ่งแต่ฉากจบของเล่มจริงๆ คือประเด็นของคางะกับพ่อต่างหากตอนที่ปิดเล่ม น้ำตาเราไหลพรากแม้ว่าประเด็นหลักผู้เขียนจะหลอกเราไม่ได้นักแต่เราว่าประเด็นรองนี้หลอกเราได้สนิทใจ ..คนแบบคางะ ก็ต้องมีพ่อแบบทาคามาสะนี่แหละ เหมาะสมแล้ว ปล. 1 Read More →

  เรื่อง ตายวันแต่งผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะผู้แปล อิศเรศ ทองปัสโณว์สำนักพิมพ์ ไดฟุกุเลขมาตรฐานหนังสือ 97861614480261 หนังสือบางเล่ม เราไม่ควรรู้อะไรมากก่อนอ่านเป็นดีที่สุดแต่กับหนังสือบางเล่ม .. อย่างเช่นเล่มนี้อ่านสปอยล์ไว้สักหน่อยก็น่าจะดี ตอนที่เราอ่าน ใครฆ่าเธอ จบหลังเขียนรีวิวของตัวเองเสร็จก็อดอ่านรีวิวของนักอ่านคนอื่นๆ ด้วยไม่ได้และมีบางรีวิวที่เปรียบเทียบเรื่องนั้นกับเล่มนี้ดังนั้น .. ถ้าตอนจบจะเป็นไปในแนวทางเดียวกันแล้วล่ะก็ขอแอบอ่านรีวิวล่วงหน้า สปอยล์ตัวเองสักหน่อยเพื่อจะได้จับสังเกตระหว่างอ่าน ให้มันจบในรอบเดียวไม่ต้องมางงตอนจบ และเปิดย้อนหาคำตอบให้วุ่นวาย ดังนั้น จะขอบอกใบ้ไว้นิดเดียว ตรงบรรทัดต่อจากนี้ .. ระหว่างอ่าน จับสังเกตุขวดยาและจำนวนยาไว้สักหน่อยก็ดีค่ะ 🙂 ตายวันแต่ง เปิดเรื่องขึ้นในตอนที่วันแต่งงานกระชั้นเข้ามาการเตรียมงานดำเนินไปอย่างเป็นลำดับคัมบายาชิ มิวาโกะ ว่าที่เจ้าสาวที่เหลือญาติสนิทเพียงคนเดียวคือพี่ชาย คัมบายาชิ ทาคาฮิโระฝ่ายเจ้าบ่าวคือ โฮดากะ มาโกโตะ นักเขียนนิยายชื่อดัง ที่ผันตัวมาทำภาพยนตร์ วิธีเล่าเรื่องที่ใช้ ค่อนข้างจะพิเศษไปกว่านิยายเรื่องอื่นๆผู้เขียนเล่าเรื่องผ่านตัวละครสามคนเนื้อเรื่องดำเนินไปข้างหน้า ผ่านสายตาตัวละครทั้งสาม สลับกันไปในแต่ละบท ตัวละครทั้งสามนี้ คนแรกคือพี่ชายเจ้าสาว คัมบายาชิ ทาคาฮิโระ นี่ล่ะอีกคนหนึ่ง ยูกิซาสะ คาโอริ เป็นบรรณาธิการผู้ดูแลเจ้าสาว ซึ่งเป็นกวีดาวรุ่งบรรณาธิการสาวผู้นี้ยังเป็นผู้แนะนำให้เธอได้รู้จักกับเจ้าบ่าวด้วยคนสุดท้าย สึรุงะ นาโอยูกิ เพื่อนคนสนิทของเจ้าบ่าวทำหน้าที่คล้ายเลขา ทำงานทุกอย่างที่เขาสั่งรวมไปถึงการการตามสะสางปัญหาทั้งหมดของเขาด้วย ประเด็นสำคัญของวิธีเล่านี้ก็คือทั้งสามคนนี้ล้วนแล้วก็เป็นผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรครั้งนี้ทั้งสิ้น เพราะว่าหนังสือชื่อเรื่องว่า ตายวันแต่งเราจึงไม่สนใจอะไรนอกจากว่า Read More →