เรื่อง ผมเรียกเขาว่าเน็กไท ผู้แต่ง มิเลนา มิชิโกะ ฟลาซาร์ ผู้แปล สิริยากร พุกกะเวส มาร์ควอร์ท สำนักพิมพ์ แมร์รี่โกราวด์ พับลิชชิ่ง เลขมาตรฐานหนังสือ 9786169342441 ผมเรียกเขาว่าเน็กไท เป็นหนังสือเล่มบาง ที่ใช้เวลาอ่านนานกว่าจำนวนหน้าที่เห็น มันหนัก มันหน่วง ยิ่งอ่าน .. บทหลังๆ ก็ยิ่งหนักหน่วง ทับถม แต่ถึงอย่างนั้น เราก็ยังอ่านต่อไป และต่อไป เป็นหนังสือที่เราอยากไปให้ถึงตอนจบ ทั้งที่ระหว่างทางมันช่างยากเย็น พล็อตของเรื่อง .. น้อยแต่มาก มากๆๆๆ ผู้เขียนจับตัวอย่างผู้คนในญี่ปุ่นจากสองช่วงวัย เป็นการสุ่มตัวอย่างจากคนล้มเหลว .. เมื่อมองผ่านกรอบสังคมญี่ปุ่น คนหนึ่งอยู่ในช่วงวัยเริ่มต้นของชีวิตวัยหนุ่ม .. เด็กหนุ่ม อายุ 20 ปี กับอีกคนหนึ่ง อยู่ในช่วงวัยสุดท้ายของการทำงาน .. ชายพนักงานเงินเดือน อายุ 50 ปีกว่า เรื่องมันเริ่มต้นตอนที่เด็กหนุ่มที่เป็นฮิกิโกะโมริ .. เด็กเก็บตัวที่ไม่กล้าออกจากบ้าน ตัดสินใจก้าวเท้าออกจากบ้านเป็นครั้งแรก หลังจากที่ไม่ได้ออกไปไหนมาเนิ่นนาน เขาสะเปะสะปะไปถึงสวนสาธารณะเป็นปลายทาง และนั่งมองผู้คนอยู่เงียบๆ Read More →

เรื่อง ยายฝากบอกว่าขอโทษ ผู้แต่ง เฟรียดริค บัคมัน ผู้แปล ปราชญ์ อัสนี สำนักพิมพ์ แมร์รี่โกราวด์ พับลิชชิ่ง เลขมาตรฐานหนังสือ 9786169376316 เรื่องนี้ค่อนข้างเล่าเรื่องต่างออกไปจากสองเล่มที่เราอ่านไปก่อนหน้า (ชายชื่ออูเว, บริทท์มารีอยู่ตรงนี้) เพราะคาแรคเตอร์ของตัวละครหลัก 2 คน คนหนึ่งเป็นเด็ก อายุ 7 ขวบ และอีกคนเป็นยาย อายุ 77 ที่เต็มไปด้วยจินตนาการ ครอบครัวของเอลซ่าประกอบไปด้วยยาย ซึ่งอยู่ห้องหนึ่งในแฟลตเดียวกันกับเอลซ่า ส่วนเอลซ่าอยู่กับแม่ในอีกห้องหนึ่ง จากทั้งหมด 9 ห้องในอาคาร ทีแรกนั้น ครอบครัวของเธอก็มีพ่อ แม่ เธอ และยายตามปกติ จนกระทั่งวันหนึ่งที่แม่เลิกกับพ่อ และก็อีกวันหนึ่ง ที่แม่แต่งงานใหม่ และในตอนนี้ก็กำลังจะมีลูกคนใหม่ ยายของเอลซ่าผู้ซึ่งเต็มไปด้วยจินตนาการ จึงสร้างโลกใหม่ให้เด็ก 7 ขวบอย่างเธอ เป็นโลกที่เรียกว่าดินแดนเกือบตื่น ในโลกนั้นมีอาณาจักรต่างๆ แบ่งออกเป็น 6 อาณาจักร แต่ละอาณาจักร มีชื่อ มีเรื่องราว และมีความสำคัญแตกต่างกันออกไป และยายก็ค่อยๆ เล่าเรื่องของอาณาจักรเหล่านั้นให้เธอฟังในทุกๆ วัน เรื่องเล่าพวกนี้เองที่ทำให้เธอนอนหลับลงได้ Read More →

เรื่อง บริทท์มารีอยู่ตรงนี้ ผู้แต่ง เฟรียดริค บัคมัน ผู้แปล โสภณา เชาว์วิวัฒน์กุล สำนักพิมพ์ แมร์รี่โกราวด์ พับลิชชิ่ง เลขมาตรฐานหนังสือ 9786169285571 ผู้เขียนเปิดเรื่องได้กวนอารมณ์พอๆ กับ อูเว เลยทีเดียว ถ้าอูเวคือมนุษย์ลุง บริทท์มารีก็คือมนุษย์ป้าตัวแสบ พูดเองเออเองเก่ง โมเมเก่ง แล้วก็ตื๊อสะบัดโลก ดื้อหัวชนฝา จากความทรงจำที่ผุดขึ้นมาระหว่างเล่าเรื่อง เธอคือภรรยาของเคนต์ เป็นภรรยาที่ดี เป็นแม่บ้านที่กริบทุกกระเบียดนิ้ว และในวันนี้ เธอกำลังออกอาการตื๊อน้องเจ้าหน้าที่ที่สำนักจัดหางาน เรื่องบอกกับเราว่า .. สิ่งที่เป็นความทรงจำของบริทท์มารีตลอดมา ไม่ได้เป็นดังเช่นเดิมแล้ว และเธอต้องการงาน .. เพื่ออะไรบางอย่าง .. ข่าวการเสียชีวิตในบ้านของหญิงชรา ที่อาศัยอยู่ในบ้านเพียงลำพัง สร้างความหวาดวิตกให้เกิดขึ้นแก่บริทท์มารี สามีผู้นอกใจเธอเพิ่งจะหัวใจวาย เขาไม่ตาย แต่เธอไม่อาจยอมรับความจริง – ที่ถูกบังคับให้รู้ว่าเขานอกใจได้ นั้นเป็นสาเหตุที่เธอตัดสินใจเลือกที่จะอยู่ลำพัง จวบจนกระทั่งได้อ่านข่าวนั้นในหนังสือพิมพ์ เธอต้องหางานทำ ต้องมีชีวิตภายนอกบ้านบ้าง เพราะหากวันหนึ่งเธอหายไป พวกเขาจะต้องรับรู้ เธอจะต้องไม่ตายเพียงลำพัง ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอฝันความฝันของสามี ทอดทิ้งความฝันของตัวเอง เธอมีชีวิตเพื่อสามี เพื่อลูกๆ ของเขา และเพื่อคนอื่นมาตลอดชีวิต Read More →

เรื่อง ชายชื่ออูเวผู้แต่ง เฟรียดริค บัคมันผู้แปล ธีปนันท์ เพ็ชร์ศรีสำนักพิมพ์ แมร์รี่โกราวด์ พับลิชชิ่งเลขมาตรฐานหนังสือ 9786169285564 มันเป็นเรื่องราวของมนุษย์ลุงผู้เขียนเปิดเรื่องด้วยพฤติกรรมแบบมนุษย์ลุงน่ารำคาญคนหนึ่งแต่สำนวนน่ารักน่าหยิกนั้นกลับทำให้เราขำไม่ได้รำคาญความงี่เง่าของลุงเลยแม้แต่น้อย โดยส่วนตัว เราเป็นคนกลัวคำว่าตลกร้ายของฝรั่งมากเลยเพราะอ่านทีไรไม่เคยตลกไปกับเขาเสียทีแต่ ชายชื่ออูเว ต่างออกไป ผู้เขียนเรื่องเล่าต่างๆ ในชีวิตประจำวันของอูเวเป็นมุมมองที่อูเวเห็น อูเวรู้สึกเขามีชีวิตประจำวันที่เป็นแบบแผนทำอะไรซ้ำเดิมมาเป็นเวลาหลายสิบปีเขาเชื่อมั่น และยึดมั่นในแนวทางของตัวเองเป็นคนขวางโลกในสายตาของคนอื่นแต่ในความขวางโลกนั้น มีเหตุผลรองรับทุกการกระทำ เรื่องนี้แปลดีทีเดียว สำนวนแสบสันต์รับกับอารมณ์ลุงในเรื่องลุงขวางโลกผู้ขวางหูขวางตากับทุกอย่างบนโลกใบนี้ เราได้เห็นอูเว และชีวิตในแต่ละวันของเขาสลับกับตัวเขาเองในแต่ละช่วงชีวิตที่ผ่านมา ..เราค่อยๆ รู้จักตาลุงแปลกประหลาดคนนี้มากขึ้นเรื่อยๆและเริ่มรักเขามากขึ้นเรื่อยๆ เป็นหนังสือที่มีเสน่ห์จริงๆที่เขียนเรื่องน่ารำคาญในทุกเมื่อเชื่อวัน ออกมาให้น่ารักได้ขนาดนี้กับความน่ารักของลุงขี้โมโห กับความน่ารักของชุมชนอันวุ่นวาย ..แล้วจู่ๆ เรื่องของลุงน่ารำคาญก็กลายเป็นเรื่องรักโรแมนติกเป็นเรื่องรักซาบซึ้ง เป็นเรื่องของมิตรภาพและน้ำใจขำ หัวเราะ หงุดหงิด รำคาญ ซาบซึ้ง สวยงามและโดยที่ไม่รู้ตัว น้ำตาของเราก็ไหลออกมา เชื่อได้ว่าทุกคนที่เคยรำคาญมนุษย์ลุงในชีวิตของคุณจะรักมนุษย์ลุงคนนี้ หลังจากที่คุณอ่านหนังสือเล่มนี้จบค่ะ 🙂