เรื่อง คนหาปลาผู้แต่ง เสกสรรค์ ประเสริฐกุลสำนักพิมพ์ สามัญชนเลขมาตรฐานหนังสือ 9786167474373 สามเล่มแรกของคุณเสกสรรค์สำหรับเราเป็นรูปแบบงานเขียนที่ไม่ซ้ำกันเลยเริ่มจากบันทึกประสบการณ์ เรื่องสั้น และมาเป็นนวนิยายเล่มนี้ คนหาปลา เป็นนวนิยายเล่มแรกของผู้เขียนที่ถือกำเนิดขึ้นในวันที่ผู้เขียนมีวัยใกล้จะ 70ซึ่งในฐานะของแฟนน้ำหมึกมือใหม่เราไม่รู้เลยว่าระหว่างเรื่องสั้นเรื่องแรกมาถึงนวนิยายเรื่องแรกงานเขียนของคุณเสกสรรค์เปลี่ยนแปลงไปเช่นไรบ้างแต่กับเล่มนี้ บอกได้เลยว่า ..ภาษาสละสลวยขึ้นมาก(เทียบกับเรื่องสั้น ฤดูกาล ที่เราเพิ่งอ่านจบไป)(อาจเป็นเพราะรูปแบบที่แตกต่าง)จากที่เคยสั้นกระชับ กลายเป็นการเปิดฉากนวนิยาย –ด้วยภาพตะวันตกดินที่สวยงามมากด้วยภาษาศิลป์ที่ทำให้เราเห็นเป็นภาพได้เลย ตัวอักษรของผู้เขียนทำให้เราเห็นภาพสวยงามของธรรมชาติทำให้เราลุ้นระทึกไปตามจังหวะลีลาการจับปลาของเฉียบอินไปกับบทสนทนา ความคิด ความรู้สึกของทุกตัวละคร นอกจากความสวยงามทางภาษาผู้เขียนยังสอดแทรกปัญหาหลักของประเทศอันพบเห็นอยู่ได้จนชินชาในทุกชุมชนการติดสินบนเจ้าหน้าที่เพื่อผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆเลห์กลของพ่อค้านายทุน ..ถึงกระนั้นก็ยังมีน้ำจิตน้ำใจของผู้คนปะปนสะสมไปกับความรัก ความเกลียด การกระทบกระทั่ง ฯลฯ ของคนในชุมชน เรื่องยังเริ่มต้นด้วยความรู้สึกอุ่นๆ สงบ สวยงาม แห่งชีวิตเรียบง่ายแต่แล้ว .. ความขัดแย้งก็เกิดขึ้น .. ความขัดแย้ง การฆ่ากันตาย ปรากฏอยู่ในชีวิตชนบทอย่างเป็นปกติศาลเตี้ยคือสิ่งที่ใกล้ชิดผู้คนได้มากกว่าศาลสูงผิดถูก ชอบพอ เกลียดชัง วัดกันได้ด้วยใจซื่อตรงกว่าความซับซ้อนของคนในเมืองหลวง ความขัดสนทำให้เกิดความขัดแย้งมันทำให้คนเกลียดกัน ทั้งที่ไม่ควรจะเกลียดกันเรื่องปากท้องเป็นเรื่องใหญ่ของชีวิตใหญ่พอที่คนเราจะแลกมันด้วยชีวิตหากมิตรภาพ ก็มีค่าไม่แพ้กัน .. เพียงแต่ถ้าสถานการณ์จะไม่บังคับให้ต้องเลือก .. ฉากจบตราตรึงมากนึกไม่ถูกว่าจะจบแบบนี้ ทั้งๆ ที่มีวี่แววมาก่อนมันอยู่นอกกรอบความคิดสามัญถึงอย่างไร มนุษย์ก็เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตเล็กๆ อีกชนิดหนึ่งเท่านั้น!!