เรื่อง ลอดลายมังกรผู้แต่ง ประภัสสร เสวิกุลสำนักพิมพ์ ดอกหญ้าเลขมาตรฐานหนังสือ 9746016512 ลอดลายมังกร เป็นเรื่องที่อยู่ในความทรงจำเรามาตลอดแต่อยู่ในรูปของละครมากกว่าหนังสือ (เวอร์ชั่นอาตู่ นพพลนู่นเลย)จำได้ว่าครั้งหนึ่งเคยซื้อหนังสือมาแล้ว (หลังจากดูละคร)เหมือนจะเคยอ่านจบไปรอบหนึ่งด้วย แต่จำอะไรไม่ได้เลยจวบจนกระทั่งหนังสือมันหายไปเล่มนี้เป็นเล่มที่เราซื้อมือสองมาค่ะ เลือกปกเดิมกับที่เคยมีเลย ซึ่งหลังจากอ่านซ้ำรอบนี้แล้วรู้สึกได้ว่าเรื่องในนิยาย แตกต่างไปจากละครที่เราเคยดูพอสมควรไม่ได้ต่างในแง่ของเนื้อหา เพราะจำไม่ได้แต่แตกต่างในแง่ของวิธีเล่าเรื่องสำหรับนิยาย ตัวละครที่เป็นผู้เล่าเรื่องคือหลานสาวคนหนึ่งในตระกูลสือพาณิชย์นภา เป็นลูกของแม่ศิรี กับพ่อนภ ลูกชายคนที่สี่ของปู่ (นายเหลียง)แต่เป็นลูกชายคนที่สองของย่าเนียม ภรรยาคนที่สองของนายเหลียง และอาจเป็นเพราะเรื่องถูกเล่าจากมุมมองของคนรุ่นหลานเนื้อหาจึงไม่เข้มข้นเท่ากับละครที่เขียนให้ตัวละครบทฟาดฟันกันถึงพริกถึงขิงนอกจากนี้เรื่องเล่าก็กระโดดข้ามไปข้ามมาตามจังหวะการเล่าไม่ทอต่อเป็นผืนเดียวกันดังเช่นละครเนื้อหาของเรื่องเน้นหนักไปที่รุ่นลูกรุ่นหลาน มากกว่าตัวของนายเหลียงเองผู้เขียนได้กระจายบทไปให้กับตัวละครลูกหลานในตระกูลครบถ้วนทุกคนทำให้ความเด่นของตัวนายเหลียงลดลงไป แต่ด้วยวิธีการเล่าเรื่องคนในครอบครัวนี้เองทำให้ตัวละครในหนังสือไม่ได้ดีสุดและร้ายสุดเท่ากับในละครแต่ละคนมีความเป็นมนุษย์จริงถึงจะร้าย ก็ร้ายแบบมีที่มาที่ไป มีเหตุผลหรือไม่อีกบางที การที่เราไม่รู้สึกว่าตัวละครในเรื่องร้ายเท่าที่เคยจำได้อาจเป็นเพราะค่านิยมแห่งความดีเลวในยุคสมัยนี้ก็เปลี่ยนไปจากสมัยก่อนเสียแล้ว ลอดลายมังกร เป็นหนังสือที่เล่าถึงชีวประวัติของนายเหลียง สือพาณิชย์นักธุรกิจชาวจีนที่เริ่มต้นเช่นเดียวกับชาวจีนอีกหลายสิบหลายร้อยคนที่เข้ามายังแผ่นดินไทย ในราวปี พ.ศ. 24xx ปลายๆเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาจากซัวเถาในแบบที่เราเรียกกันว่าเสื่อผืนหมอนใบ นอกจากหนังสือจะพูดถึงความขยัน อดออมและความมีคุณธรรมของอาเหลียงแล้วลอดลายมังกร ยังเล่าเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างคนในครอบครัวความแตกต่างของคนแต่ละรุ่นที่อยู่รวมกันเป็นครอบครัวใหญ่ตั้งต้นด้วยคนรุ่นปู่ย่า ที่มากประสบการณ์ทางธุรกิจคนรุ่นถัดมา ที่เชื่อฟังผู้ใหญ่และในตอนปลายของรุ่นนั้น ก็เริ่มไปสู่ความเปลี่ยนแปลงแห่งยุคสมัยเด็กวัยรุ่นยุคนั้น เป็นวัยที่พลุ่งพล่านไปด้วยความคิดริเริ่ม เชื่อมั่นในตนเองและเร่งร้อนที่จะทำตามความคิดและความรู้ที่ตนเพิ่งจะได้ร่ำเรียนมา นอกจากนี้ ผู้เขียนยังแทรกกลิ่นอายของบรรยากาศในประวัติศาสตร์อย่างเช่นในยุคสงคราม ยุคเผด็จการ ยุคคอมมิวนิสต์หรือยุคที่มีความผันผวนทางเศรษฐกิจต่างๆ ฯลฯ จุดเด่นของ ลอดลายมังกร สำหรับเราอยู่ที่วิธีการผูกเรื่องส่วนสำนวนนั้นเรียบง่ายไม่หวือหวาและแม้ว่าจะเล่าเรื่องเนิบๆ เรื่อยๆ มาโดยตลอดแต่ผู้เขียนก็มาทำเราบาดใจในตอนจบนี่เองเขียนเรื่องแบบนี้ไม่ใช่ง่ายเลยเล่าเรื่องซับซ้อน ตัวละครมากมาย ได้อย่างเรียบง่าย งดงามขณะเดียวกันก็จบลงอย่างกินใจ อย่างที่เราไม่ได้นึกไปถึง แม้จะเริ่มต้นอย่างตะหงิด Read More →