เรื่อง มายาตวัน ผู้แต่ง กิ่งฉัตร สำนักพิมพ์ อรุณ (สนพ. ในเครือ สนพ.อมรินทร์) ราคา 245 บาท (พิมพ์ครั้งที่ 7 เมื่อปีพ.ศ. 2547)   “ลมทะเลหยอกล้อกับผมสีน้ำตาลอ่อนสลวยของเขาจนปัดเป๋ไม่เข้ารูปทรง ในขณะที่แสงยามพระอาทิตย์ลับเหลี่ยมโลกฉาบใบหน้าที่ได้รูปเป็นสีส้มอมทองอร่าม มัทนาคิดเลือนๆ ว่า สีสันยามอัสดงคงจะโปรดปรานชายหนุ่ม เพราะมักจะช่วยเสริมให้เขาดูมีเสน่ห์อย่างประหลาดเสมอ  เขตต์ตวัน!” สารภาพตามตรงว่า หลังจากอ่านมายาตวันเป็นรอบที่หลายสิบในชีวิตตัวเองนั้น อ่านจบแล้ว ไม่รู้จะรีวิวอะไรเลยจริงๆ ^^” แต่ตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะรีวิวนิยายของกิ่งฉัตรให้ครบทุกเล่ม แล้วถ้าเว้นมายาตวัน มันจะครบไปได้ยังไง จริงไหมคะ? เริ่มอ่านมายาตวันแบบหงุดหงิดลึกๆ นิดๆ เพราะภาพบางส่วนจากละครยังติดตา บทละครหลายส่วนถูกเขียนใหม่ เพิ่มเติมตามใจชอบ จนบิดเบือนจรรยาบรรณนักข่าว (ที่บก.ไชยวัฒน์เน้นย้ำ) และอุปนิสัยหลักของมัทนาไปจนเสียอรรถรส สุดท้ายก็ทนดูไปได้ไม่กี่ตอน ทั้งๆ ที่ชอบญาญ่า และรอดูละครเรื่องนี้อย่างใจจดใจจ่อ -*- เลิกคุยเรื่องละคร มาคุยแต่เรื่องราวในหนังสือล้วนๆ กันดีกว่าค่ะ มายาตวัน เปิดเรื่องด้วยแพทเทิร์นเดียวกันกับทั้งมนต์จันทราและฟ้ากระจ่างดาว (อันที่จริงแล้ว กิ่งฉัตรเขียนมายาตวันเป็นเรื่องแรก เพราะฉะนั้นต้องบอกว่าอีกสองเรื่องเหมือนเรื่องนี้ต่างหาก) เริ่มต้นที่โต๊ะบก. Read More →