เรื่อง แอบรักหมาชาวบ้าน รวมเรื่องสั้นแห่งห้วงอ้างว้างอันแสนพิสุทธิ์ ของผู้เขียนม้าก้านกล้วย ผู้แต่ง ไพวรินทร์ ขาวงาม สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9789744750969 แอบรักหมาชาวบ้าน เป็นรวมเรื่องสั้นที่เขียนขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2535 – 2550 ไม่รู้ทำไม เรารู้สึกว่ามันเป็นรวมเรื่องสั้นเพื่อมนุษย์ผู้ชายอ่านมากกว่าผู้หญิง ลงลึกเข้าไปสำรวจหัวจิตหัวใจของลูกผู้ชายอย่างเฉพาะเจาะจง ผู้หญิงอ่าน อาจจะไม่ได้รู้สึกร่วม หากแต่ก็ได้แง้มหัวใจเพศตรงข้ามออกศึกษา ในเล่มเป็นรวมเรื่องสั้นเนื้อเรื่องอ่านไม่ยาก ไม่ต้องตีความ เน้นหนักในวิถีชาวต่างจังหวัด ที่ใช้ชีวิตอยู่ในซอกหลืบของเมืองหลวง ไม่ได้เน้นที่ความยากลำบาก แต่เน้นที่ความสัมพันธ์ในครอบครัว, ความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิง เรื่องราวกล่าวถึงหญิงขายบริการ และการชิงสุกก่อนห่ามอยู่หลายตอน จนมองคล้ายเป็นเรื่องสามัญ? มีรักและเซ็กส์ที่ใช้กันจนเกร่อ คงจะเกร่อเกินไปในสังคม จนล้นหลงมาปนในหนังสือเล่มนี้ด้วย นอกจากนั้นยังมีเรื่องราวของมิตรภาพและผองเพื่อน เราชอบตอน ‘ดาราขี้เหร่’ มันมีความโรแมนติกแทรกอยู่ในชีวิต และมีความขมที่ไม่ดาร์กจนเกินไป แทรกปนอยู่ในความโรแมนติกนั้นด้วย อีกเรื่องที่ชอบมาก คือเรื่องที่มีชื่อเดียวกับเชื่อเล่ม ‘แอบรักหมาชาวบ้าน’ เป็นเรื่องสั้นที่น่ารักมาก โดยเฉพาะคนชอบหมาแต่ไม่ได้เลี้ยงหมาอย่างเรา อ่านแล้ว อารมณ์ร่วมมาเต็ม ยิ้มกว้างไปกับอากัปกิริยาของไอ้เสือทั้งสองตัวในเรื่อง ที่ผู้เขียนเพียรแอบมอง แอบรัก โดยรวมถือว่าเล่มนี้เป็นรวมเรื่องสั้นที่อารมณ์กลางๆ อ่านได้ไม่ยาก มีเรื่องที่ชอบบ้าง เฉยๆ บ้าง แต่ไม่มีเรื่องที่ไม่ชอบ Read More →

เรื่อง นักเล่านิทาน ผู้แต่ง นิพัทธ์พร เพ็งแก้ว สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9789744750006 เรื่องเล่าประสบการณ์เชิงสารคดี แต่ถึงจะเป็นสารคดี ก็เป็นสารคดีแบบสนุกๆ มีเกร็ดขำๆ ให้อ่านแล้วนั่งหัวเราะอยู่คนเดียว ด้วยความที่ผู้เขียน (น่าจะ) เป็นคนคุยสนุก นอกจากชอบเล่าแล้วยังช่างซัก ชักถาม ช่างจด เก็บข้อมูลจากคนเฒ่าคนแก่ในทุกที่ที่เธอไป (ไม่เว้นแต่แต่ขณะเดินทางก็ถามคนขับนี่แหละ) มันสนุกและตื่นเต้น เวลาที่ผู้เขียนได้ข้อมูลจากที่หนึ่งและอีกที่หนึ่ง มาผสมรวมกันเป็นคำตอบที่เป็นความลับของประวัติศาสตร์มานานแสนนาน ด้วยความที่ช่างถาม ช่างเก็บข้อมูล ทำให้เธอออกจะเป็นนักประวัติศาสตร์เดินได้อยู่เหมือนกันนะ มีเรื่องเล่าที่น่าฟัง (คือเธอเกริ่นๆ ไว้แต่ยังไม่เล่า) อยู่หลายเรื่องทีเดียว มีมากเสียจนอยากจะขอให้เธอไม่ต้องทำงานอะไรแล้ว นั่งเขียนหนังสืออย่างเดียวเถิด 555 เราชอบตอนที่ตรงกับชื่อเรื่องที่สุด ตอนที่เล่าเรื่องของเล่นก็สนุก จริงๆ เล่านิทานทั้งเล่มเลยก็น่าจะดี เสียดายอยู่แต่ว่า ไม่น่าไปมัวเล่าเรื่องผัวๆ เมียๆ ตอนต้นเล่มให้หลุดคอนเซ็ปต์เลย กลายเป็นหนังสือจัดเรทลำบากไปอีก เราชอบที่มันเป็นเรื่องโบราณเก่าๆ เกิดทันมั่ง เคยฟังเขาเล่ามาอีกทีบ้าง พออ่านแล้วก็มีอารมณ์ร่วมว่าเราผ่านยุคเดียวกันมา อ่านแล้วก็อดนึกไม่ได้ว่าคนไทยเราทุกวันนี้รากมันหดหายไปทุกที ไม่ต้องไปดูคนอื่นคนไกล ดูที่ตัวเองนี่แหละ ย้อนนึกไปถึงเรื่องที่แม่คอยเล่า ก็ช่างเลือนรางริบหรี่ ส่วนเรื่องที่เราพบเจอมาด้วยตาตัวเองพอที่จะเล่าต่อให้ลูกหลาน ก็ยิ่งน้อยไปใหญ่ ประกอบกับเด็กสมัยนี้ก็ไม่ค่อยฟังเรื่องเล่ากันเสียแล้ว (โทษเด็กไปอีก) Read More →

เรื่อง ฟื้น ผู้แต่ง โจน โลเวอรี่ นิกซอน ผู้แปล จิตต์สุภา แซ่ฉิน สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9789744751119 เรื่องราวของเด็กหญิงที่ถูกยิง และกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา สเตซี่ในวัย 13 ปี กลับมาบ้านและพบว่ามีใครบางคนบุกเข้ามาในบ้าน ยิงแม่ของเธอ ฆาตกรเห็นเธอ และยิงเธอด้วยอีกคน ความจำเธอหยุดนิ่งอยู่ในวันนั้น ก่อนจะหลับลึกไป 4 ปี สเตซี่ฟื้นมาอีกครั้งในอายุ 17 ปี .. เธอตื่นขึ้นมาเพื่อพบว่า .. ชีวิตนับจากวัย 13 ปีของเธอได้พลิกผันไปอย่างที่ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกเลย เธอเป็นพยานเพียงคนเดียวที่เห็นหน้าฆาตกรที่ฆ่าแม่ แต่ที่โชคร้ายคือ ความจำส่วนนั้นได้หายไปเมื่อเธอตื่นขึ้นมา ความทรงจำที่สูญหายนี้กำลังค่อยๆ กลับมา .. แต่มันต้องใช้เวลา เธอจะต้องนึกหน้ามันให้ออก ก่อนที่มันจะตามหาตัวเธอพบ!! โดยรวมแล้ว นับว่าเป็นหนังสือที่มีพล็อตที่น่าสนใจเลย แต่หนังสือเล่มนี้มีดีแค่พล็อตเท่านั้นเอง การนำเสนอ วิธีเล่าเรื่องห่วยมาก ผู้เขียนใช้บทสนทนาในการเล่าเรื่องเป็นหลัก ส่วนที่บรรยาย ก็มักเป็นการพร่ำพรรณนาถึงตัวเองของสเตซี่ การบรรยายบรรยากาศโดยรอบทำได้ไม่ดี เสียดายที่ใช้ภาษาได้ไม่คุ้ม ทำให้การดำเนินเรื่องไม่ค่อยเห็นภาพ ไม่มีอารมณ์ร่วม ไม่ระทึก ไม่อินตามเท่าที่ควร อ่านแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนใจร้อน Read More →

เรื่อง รากนครา ผู้แต่ง ปิยะพร ศักดิ์เกษม สำนักพิมพ์ อรุณ ราคา 425 บาท สารภาพว่า .. แม้จะได้ยินชื่อคุณปิยะพร ศักดิ์เกษม มานานแล้ว แต่หนังสือเล่มนี้ คือผลงานเล่มแรกของผู้เขียนที่เราหยิบมาอ่านค่ะ รากนครา เป็นนวนิยายที่โด่งดังมาก มาตั้งแต่เป็นละครเวอร์ชั่นแรก แต่ความอยากอ่านไม่เคยเกิดขึ้นเลย .. จวบจนกระทั่งได้เห็นรูปฟิตติ้งละครเวอร์ชั่นล่าสุด มันดีงามมากจริงๆ ค่ะ ดีงามจนทำให้เราอยากที่จะรู้ว่า หนังสือเล่มนี้มีเรื่องราวแบบไหนซ่อนอยู่ เรื่องราว .. ที่เป็นแรงบันดาลใจให้ทีมงานตั้งใจทำมากขนาดนี้ พอเปิดบทแรกออกอ่าน .. มันเริ่มต้นด้วยความประทับใจค่ะ ภาษาสวยมาก .. เป็นภาษาที่ให้ภาพ ให้ความรู้สึก ผู้เขียนเปิดเรื่องได้น่าสนใจ และน่าติดตาม บทนำบอกกับเราว่า เรื่องราวเรื่องนี้ .. ส่วนหนึ่งถูกขับเคลื่อนด้วยความแค้น รากนครา เป็นนิยายพีเรียด ตรงกับยุคสมัยพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ของไทย ไทม์ไลน์ตีคู่ไปกับประวัติศาสตร์ไทย โดยเฉพาะประวัติศาสตร์เมืองเชียงใหม่ เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในปี พ.ศ.2427 ในยุคแห่งการล่าอาณานิคม ณ ประเทศสมมติกลุ่มหนึ่ง ที่มีชัยภูมิตั้งอยู่ไม่ไกลจากม่าน (พม่า) และสยาม เมืองสมมติเหล่านี้ เป็นเมืองเล็กเมืองน้อย Read More →

เรื่อง ส้มสีม่วง ผู้แต่ง ดาวกระจาย สำนักพิมพ์ ในเครืออมรินทร์ ราคา 125 บาท ปรามาสหนังสือเด็กเอาไว้ในใจพอสมควร .. แม้ว่าจะเป็นหนังสือที่เคยได้รับรางวัลมาแล้วก็ตาม ความคาดหวังในการเปิดหนังสือเล่มนี้ออกอ่าน จึงอยู่ในระดับ ‘เฉยๆ’ แต่ปรากฏว่า หลังจากลองอ่านไปได้ 2 – 3 บท กลับพบว่า ผู้เขียนเล่าเรื่องได้น่าติดตามมากกว่าที่เราคาดคิดค่ะ และก็เป็นเรื่องราวผสมจินตนาการมากกว่าที่เราคิดด้วย ส้มสีม่วง เป็นเรื่องราวของเด็กชายจ้อย .. เด็กชายผู้รักการอ่านคนหนึ่ง เด็กชายจ้อยเพิ่งย้ายบ้านมาใหม่ .. มาอยู่ติดกับบ้านลึกลับหลังหนึ่ง เขาได้ค้นพบว่าบ้านลึกลับหลังนั้นก็คือสำนักพิมพ์แมลงเต่าทอง สำนักพิมพ์ของนักเขียนโปรดของเขา .. ผู้มีนามว่า ‘ลุงเทิด’ นี่เอง ลุงเทิด เขียนหนังสือประเภทวรรณกรรมเยาวชนเอาไว้มากมาย เรื่องราวในนิทานของลุงเทิดล้วนสนุก น่าตื่นเต้น และเต็มไปด้วยจินตนาการ โดยที่หนังสือเล่มล่าสุดของเขาได้เล่าถึง กองทัพปราบฝัน กองทัพจากอาณาจักรลึกลับแห่งหนึ่ง ที่นำโดยนายพลขี้เกียจ ตัวเป็นขน และผู้ที่มีอำนาจรองลงมา คือนายช่าง ช่างมันเถอะ ไม่เป็นไร ตัวละครอื่นๆ ก็ล้วนมีแต่พวกที่มีพละกำลังในการทำลายฝันทั้งสิ้น อย่างเช่น ท่านผู้อาวุโส อย่าเสี่ยง Read More →

เรื่อง บ้านมุมพูห์ ผู้แต่ง เอ. เอ. มิลน์ ภาพ อี. เอช. เชปเพิร์ด ผู้แปล ธารพายุ สำนักพิมพ์ แพรวเยาวชน ราคา 120 บาท ยังคงไม่เข็ด และหยิบ บ้านมุมพูห์ มาอ่านต่อเนียนๆ และพูห์ก็ยังคงความติงต๊องประมาณเดิม ดูเหมือนว่า บ้านมุมพูห์ จะมีเนื้อหามากกว่า วินนีเดอะพูห์ ขึ้นมาหน่อยนึง แต่เราว่ามันสนุกน้อยลงกว่าเดิมไปอีก ผองเพื่อนทุกตัวยังคงติงต๊อง ทำอะไรเหมือนไม่ได้ทำอะไรไปวันๆ สิ่งหนึ่งที่น่าทึ่ง (จริงๆ ต้องบอกว่าน่าทึ่งมาตั้งแต่เล่มแรกแล้ว) ก็คือ .. ผู้แปลสามารถแปลกลอนติงต๊องของเจ้าหมีพูห์ ออกมาเป็นภาษาไทยได้อย่างพอดีเป๊ะ แถมยังสัมผัสนอกสัมผัสในตามฉันทลักษณ์แบบไทยๆ แต่ภาษายังคงติงต๊องไร้สาระตามแบบฉบับของพูห์ ไม่น่าใช่เรื่องง่ายจริงๆ อ่านบ้านมุมพูห์แบบเบื่อๆ มาจนเกือบตลอดเล่ม .. จนกระทั่งถึงตอนใกล้จบ ถึงแม้คริสโตเฟอร์ โรบิน, พูห์ และผองเพื่อน จะเปิ่นๆ เอ๋อๆ มาโดยตลอดเรื่อง แต่พูห์และผองเพื่อนก็ได้ให้ความรู้สึกอบอุ่น ละมุนละไม และเป็นอมตะ .. Read More →

เรื่อง วินนีเดอะพูห์ ผู้แต่ง เอ. เอ. มิลน์ ภาพ อี. เอช. เชปเพิร์ด ผู้แปล ธารพายุ สำนักพิมพ์ แพรวเยาวชน ราคา 115 บาท เรื่องราวของหมีพูห์ คือสิ่งที่เราเมินตลอดชีวิตวัยเด็กของเราค่ะ ด้วยความรู้สึกที่ว่ามันดูหน่อมแน้ม มุ้งมิ้ง เกินเหตุ นั่นทำให้เราไม่เคยแตะอะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับหมีพูห์มาโดยตลอด จวบจนกระทั่งวัยมีลูกสาว และเมื่อครั้งที่ลูกสาวยังเล็กๆ น่ะแหละ วินนีเดอะพูห์ถึงเข้ามาในชีวิตเรา โดยโมเมเอาเองว่าผ่านทางลูกสาว แต่ที่ไหนได้ ลูกสาวเราก็ไม่ได้ชอบเรื่องราวของหมีพูห์สักเท่าไรค่ะ (ก็น่าจะด้วยเหตุผลเดียวกันกับที่เราเคยรู้สึก) แต่ตัวเราเองกลับรู้สึกว่าเจ้าหมีตัวนี้และผองเพื่อนของมันนี่ช่างอ่อนโยน และช่วยกล่อมเกลาจิตใจได้ดีจริงๆ (เป็นงั้นไป ^^”) .. แต่นั้นก็เป็นเวอร์ชั่นภาพยนตร์การ์ตูนนะ และนี่คือการหยิบ วินนีเดอะพูห์ มาอ่านเป็นหนแรกสำหรับเราค่ะ! เปิดหน้าแรก .. สำนวนมุ้งมิ้งตามคาดค่ะ -“- สำนวนเงียบง่วง เรียบเรื่อยๆ ไร้เสน่ห์ ไม่เห็นจะน่าติดตามที่ตรงไหน บอกเล่าเรื่องราวของพูห์ไปอย่างช้าๆ พูห์ เป็นเจ้าตุ๊กตาหมีตัวหนึ่งของคริสโตเฟอร์ โรบิน และเรื่องราวทั้งหมดของวินนีเดอะพูห์ ก็คือนิทานที่ผู้เขียนเล่าให้คริสโตเฟอร์ โรบิน Read More →

เรื่อง กาหลมหรทึก ผู้แต่ง ปราปต์ สำนักพิมพ์ อมรินทร์ ราคา 175 บาท อันที่จริงการอ่านนิยายเรื่องนี้แบบไม่รู้อะไรเลยน่าจะสนุกที่สนุก ถ้าจะบอก อยากจะบอกแค่ว่ากาหลมหรทึกเป็นนิยายรหัสคดีที่ดีงามสยามประเทศมาก แต่ก็นั่นแหละนะ .. ถ้าบอกแค่นี้ จะรีวิวไปทำไม? ^^” เอาเป็นว่า ถ้าอยากอ่านสนุก ไปอ่านก่อนได้เลยค่ะ สนุกสมคำร่ำลือจริงๆ ค่ะ แต่ถ้าอยากรู้ข้อมูลอีกสักหน่อย อ่านบล็อกเราต่ออีกสักแป๊บก็ได้ ;P กาหลมหรทึก เรื่องราวของรอยสักบนร่างของศพที่ถูกฆาตกรรมต่อเนื่อง รอยสักปริศนาเป็นคำไทยไม่รู้ความหมาย 5 คำบนศพ (และไม่ศพ) มันค่อยๆ ทยอยถูกพบมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ละศพไม่ซ้ำกัน และไม่มีใครบอกได้ว่าคำเหล่านั้นหมายความว่าอะไร ทุกคนที่เกี่ยวข้องหรือพอจะมีเบาะแส ถ้าไม่ชิงตายก่อน ก็ค่อยๆ ทยอยตายไปทีละคนเกือบทั้งนั้น ผู้อ่านจึงต้องค่อยๆ ถอดรหัสไปกับคณะตำรวจในเรื่อง สารภาพว่าช่วงแรกมืดแปดด้านมากค่ะ แต่เมื่อข้อมูลเยอะขึ้น เยอะขึ้น ก็ทำให้เราเดาสนุกขึ้น (แม้ในตอนจบจะเดาตัวฆาตกรไม่ถูกก็ตาม 555) เหตุการณ์ในกาหลมหรทึก เกิดขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 (อีกแล้ว) ค่ะ (ช่วงนี้อ่านนิยายเกี่ยวกับช่วงนั้นบ่อย ทั้งที่ตั้งใจและโดยบังเอิญอย่างเล่มนี้ ^^) แต่พออ่านจนจบ Read More →

เรื่อง ฟังเสียงดอกไม้ทักทายกัน ผู้แต่ง รอมแพง อริยมาศ สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ (สนพ. ในเครืออมรินทร์) ราคา 135 บาท แทบได้กลิ่นดอกไม้หอมๆ ลอยออกมาจากตัวหนังสือของรอมแพง แม้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดอาการประมาณนี้ แต่ก็ไม่บ่อยนักหรอกที่จะได้กลิ่นดอกไม้ออกมาจากหนังสือ หนังสือความเรียงแนวผู้หญิงนิ่มนวล ผู้หญิงอ่อนช้อย เป็นบทความจบในตอน แต่ละตอนเป็นเรื่องราวของเหล่าดอกไม้และผู้คนในความทรงจำ มีสิ่งของบางสิ่งที่เมื่อเราเห็น เราจะนึกถึงใครบางคนที่เคยพบ เคยรู้จัก แต่สำหรับรอมแพง สิ่งนั้นคือดอกไม้ ดอกไม้ชนิดหนึ่งมักจะทำให้เธอนึกถึงใครคนหนึ่งในความทรงจำ บางดอกไม้ในบางเหตุการณ์ สุข ทุกข์ ความรัก ความคิดถึง .. และแน่นอน ชีวิตมนุษย์ย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ถ้าโลกนี้ไม่มีการเปลี่ยนแปลง เราก็คงไม่มีความหลังอันแสนสุขเอาไว้ให้ระลึกถึง

เรื่อง คลุกข้าวซาวเกลือ ผู้แต่ง ฮิมิโตะ ณ เกียวโต สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ (สนพ. ในเครืออมรินทร์) ราคา 229 บาท ถ้ายกให้จักรวาลในสวนดอกไม้เป็นเล่มโปรด คลุกข้าวซาวเกลือ เล่มนี้คือเล่มที่ชอบรองลงมาสูสีกับจดหมายจากสันคะยอม เป็นการผสมผสานระหว่างเมนูอาหาร เพื่อน ความสัมพันธ์ ความรัก (ความไม่รัก?) ฯลฯ ได้อย่างลงตัว เหมาะเจาะกว่าเล่มใดๆ ตัวหนังสือของฮิมิโตะฯ เติบโตขึ้นตามตัวตนของเธอ และเรื่องราวในนั้น มันก็เพิ่มความสุขุม ละมุนละไม ความฟูมฟายลดลง ความรู้สึกตกผลึกแล้ว เรื่องรักเคล้าอาหาร (ซึ่งก็มักเป็นเมนูแปลกประหลาด แต่น่ากิน) เราน้ำลายไหลทุกครั้งที่ฮิมิโตะฯ บรรยายฉากการทำอาหารของเธอ (หรือของใครๆ ก็ตามที่เธอพาดพิงถึง) จากก็นั่งทำใจกันไป เพราะอาหารเหล่านี้ไม่รู้จะหากินได้ที่ไหน บางอย่าง ชื่อยังเพิ่งเคยได้ยินครั้งแรกในตอนอ่านนี่แหละ นึกๆ ไป มันก็เป็นหนังสือที่ไม่ดีเอาซะเลย .. อ่านดึกๆ หิวมาก >,< เราชอบการเล่าเรื่องแบฮิมิโตะฯ คือแบบสองรวมเป็นหนึ่ง เป็นการเล่าเรื่องตัดสลับของสองสิ่งซึ่งไม่เกี่ยวกัน แต่ก็เกี่ยวกัน จากสิ่งหนึ่งสู่อีกสิ่งหนึ่งสลับไปมา แล้วก็จบกระชับ อึ้งบ้าง ขำบ้าง คลุกข้าวซาวเกลือเล่มนี้ปรากฏคำว่า Read More →