เรื่อง แดนดิไลออน ผู้แต่ง เออิจิ นาคาตะ ผู้แปล ฉัตรขวัญ อดิศัย สำนักพิมพ์ ฮัมมิงบุ๊คส์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786169373162 ชั่วขณะที่ละอองของดอกแดนดิไลออนล่องลอย จิตวิญญาณของเด็กน้อยก็ออกเดินทาง .. เราอยากบอกไว้ก่อนอย่างหนึ่งว่า หนังสือเล่มนี้ เป็นหนังสือที่สนุก และถ้าเราอ่านอย่างที่ไม่รู้อะไรเลย หนังสือเล่มนี้น่าจะสนุกมากขึ้นไปอีก ดังนั้น ถ้าคุณมีหนังสือเล่มนี้รออ่านอยู่ที่บ้าน หรือกำลังคิดจะซื้อมันมาอ่านในเร็ววัน อย่าเพิ่งอ่านรีวิวอันนี้เลย .. อ่านหนังสือจบ แล้วค่อยมาคุยกันดีกว่าค่ะ ^^ ส่วนใครที่ยังไม่คิดจะอ่านเร็วๆ นี้ หรืออยากรู้เรื่องราวคร่าวๆ ก่อนอ่าน ก็มาเขยิบเข้ามาใกล้ๆ ล้อมวงเข้ามา เดี๋ยวเราจะป้ายยาให้ฟัง ;P แดนดิไลออน เป็นนวนิยายน้อยเล่มของเออิจิ นาคาตะ (นับรวมในทุกนามปากกา) งานถนัดของผู้เขียน น่าจะเป็นเรื่องสั้นมากกว่า โดยแต่ละนามปากกา จะมีเอกลักษณ์โดดเด่นที่แตกต่างกันออกไป สำหรับนามปากกา เออิจิ นาคาตะ นี้ เขาจะใช้สำหรับ เรื่องราวที่ค่อนข้างสว่างสดใสกว่านามปากกาอื่นๆ และเล่มนี้ก็เช่นกัน แดนดิไลออน เริ่มต้นเรื่องด้วยบรรยากาศของเมือง ที่เต็มไปด้วยละอองของดอกแดนดิไลออนที่ปลิวว่อนไปทั่ว ขณะที่ญี่ปุ่นเกิดเหตุการณ์ประหลาดนี้เอง ร่างของ คาบาตะ เรนจิ ที่ต่างวัยกัน Read More →

เรื่อง ปฏิบัติการสังหารแมรี่ ซู ผู้แต่ง อาดาจิ ฮิโรทากะ เขียนในนามปากกา โอตสึ อิจิ, นาคาตะ เออิจิ, ยามาชิโระ อาซาโกะ และ เอจิเซ็น มาทาโร ผู้แปล พรพิรุณ กิจสมเจตน์ สำนักพิมพ์ ฮัมมิงบุ๊คส์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786169244349 ยังคงอยู่กันที่ ผลงานรวมเรื่องสั้นของ โอตสึ อิจิ ค่ะ เล่มต่อมาที่เราหยิบมาอ่านเล่มนี้ คือ ปฏิบัติการสังหาร แมรี่ ซู ซึ่งประกอบไปด้วยเรื่องสั้นทั้ง 7 เรื่อง แต่ละเรื่อง ถูกเขียนด้วยนามปากกาที่แตกต่างกันออกไป รสชาติในเล่มจึงค่อนข้างหลากหลาย ตั้งแต่สนุก ธรรมดา ไปจนถึงเหวอ เรื่องแรก บันทึกวานรที่รัก ถูกเขียนขึ้นจากนามปากกา โอตสึ อิจิ เล่มนี้ โอตสึ อิจิ ยังคงรักษาคุณสมบัติความเลยเถิด เปิดเรื่องขึ้นจากการที่เขาได้รับพัสดุจากทางบ้าน ที่นอกจากจะเป็นเสบียงปกติทั่วไปแล้ว ยังมีของพิเศษอีกอย่าง เป็นขวดหมึกดูต่างหน้าพ่อ โอตสึ อิจิ สามารถเล่าชีวิตคนเกือบทั้งชีวิต Read More →

เรื่อง หากสมองฉันไม่ได้ฟั่นเฟือน ผู้แต่ง ยามาชิโระ อาซาโกะ ผู้แปล พรพิรุณ กิจสมเจตน์ สำนักพิมพ์ ฮัมมิงบุ๊คส์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786169373124 หากสมองฉันไม่ได้ฟั่นเฟือน เป็นหนังสือที่ถูกเขียนผ่านนามปากกา ยามาชิโระ อาซาโกะ ซึ่งเป็นหนึ่งในนามปากกาของ โอตสึ อิจิ ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะนามปากกาที่ต่างกัน หรือเพราะช่วงเวลาที่เปลี่ยนไป (หนังสือเล่มนี้ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นภาษาญี่ปุ่น ในปี 2018) ตัวละครต่างๆ ในเรื่องนี้โตขึ้นกว่าเล่มก่อนๆ ที่เราเคยอ่าน ตัวละครส่วนมากผ่านพ้นวัยรุ่นวัยเรียนมาแล้ว กำลังอยู่ในวัยทำงาน .. วัยสร้างครอบครัว หากสมองฉันไม่ได้ฟั่นเฟือน เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้น 7 เรื่อง ที่ทุกเรื่องแอบซ่อนความแปลก ความผิดธรรมชาติ หรือลี้ลับหน่อยๆ แต่บอกได้เลยว่าไม่น่ากลัว ยกตัวอย่างเรื่องแรก นวนิยายแสนสั้นที่สุดของโลก เรื่องเล่าถึงสามีภรรยาธรรมดาๆ คู่หนึ่งในญี่ปุ่น แต่ที่ไม่ธรรมดาคือ วันหนึ่ง สามีก็เห็นเงาอะไรแวบๆ ตรงหางตา จากครั้งหนึ่ง แล้วก็มีอีกครั้งหนึ่ง จนในที่สุด เขาก็สังเกตได้ว่า นั่นมันเป็นร่างคนนี่นา เป็นชายวัยกลางคน ที่สวมเสื้อสูท นอกจากคุณสามีแล้ว คุณภรรยาก็เห็น คุณสามีนั้นกลัวมาก แต่คุณภรรยากลับเฉยๆ เฉยๆ Read More →

เรื่อง คดีฆาตกรรมหมู่บ้านชิราคาวะโกะผู้แต่ง โยชิมุระ ทัตสึยะผู้แปล ธีรตา วิจิตรสำนักพิมพ์ ฮัมมิงบุ๊คส์เลขมาตรฐานหนังสือ 9786169244387 คดีฆาตกรรมหมู่บ้านชิราคาวะโกะ ..แน่นอนอยู่แล้วว่าในหนังสือเล่มนี้จะมีฆาตกรรมเกิดขึ้นจะต้องมีคนที่ถูกฆ่า .. แต่มันก็น่าตกใจทีเดียวที่คนที่ถูกฆ่า ไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นตัวละครที่ผู้เขียนแนะนำให้เรารู้จักไปแล้วนี่เอง เรื่องเริ่มต้นขึ้นในสำนักพิมพ์แห่งหนึ่งที่มีชื่อว่าจิไดฉะสำนักพิมพ์แห่งนี้ตีพิมพ์นิตยสารข่าวรายสัปดาห์ฉบับหนึ่งซึ่งมีชื่อว่า ความจริงรายสัปดาห์มี ซากุรางิ ไดโกะ เป็นหัวหน้ากองบรรณาธิการมีเจ้าหน้าที่ในสำนักพิมพ์หลายคน แต่ที่สำคัญหนึ่งในนั้นคือเจ้าหน้าที่กองบรรณาธิการที่มีชื่อว่า ยามาอุจิ ชูโซเขามีหน้าที่ดูแลนักเขียนประจำคนหนึ่ง คือ อาจารย์นัตสึคาวะ โยสึเกะ อาจารย์นัตสึคาวะผู้นี้ กำลังเขียนนิยายที่มีชื่อว่า คดีฆาตกรรมบ้านนุเรงามิลงเป็นตอนในนิตยสารความจริงรายสัปดาห์แน่นอนอยู่แล้วว่านิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติแต่เชื่อกันว่า มันถูกอ้างอิงมาจากเรื่องราวที่มีอยู่จริงของสองครอบครัว ซึ่่งอาศัยอยู่ในบ้านแบบกัชโชสึกุริ ในชิราคาวะโกะ คดีฆาตกรรมในนิยาย .. ที่มีรากฐานมาจากคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นจริงย่อมสร้างความไม่พอใจให้กับคนในพื้นที่ในวันหนึ่ง ผู้เขียนจึงได้รับจดหมายขู่ให้หยุดเขียน มิฉะนั้นจะมีคนตายและสุดท้าย .. ก็มีคนตายเข้าจริงๆ ในบ่ายวันหนึ่ง ได้มีคนพบศีรษะมนุษย์วางอยู่กลางพงหญ้า ริมฝั่งแม่น้ำทามะศีรษะที่คาบนามบัตร เปิดเผยตัวตนเหยื่อชัดเจนนั้นได้กลายเป็นกระแสข่าวดังเมื่อมีข่าวลือว่ามันเชื่อมโยงกันกับนิยายสืบสวนเรื่องหนึ่งที่กำลังถูกตีพิมพ์ลงเป็นตอนอยู่ในนิตยสารที่ผู้ตายทำงานอยู่ คดีอันครึกโครมนี้ อยู่ในความรับผิดชอบของสารวัตรชิงากิ และนักสืบวาคุอิระหว่างเล่า ผู้เขียนแอบใส่เคมีบางอย่างระหว่างตำรวจคู่นี้ด้วยอ่านแล้วแอบคิดถึงนิยายของปราบต์หลายเรื่อง ;Pเสียดายที่ผู้เขียนไปได้ไม่สุด ใส่มาเพียงครึ่งๆ กลางๆ ค้างเอาไว้อย่างนั้นแต่เมื่ออ่านประวัติผู้เขียนท้ายเล่มกลับพบว่าคดีของตำรวจคู่หูสองคนนี้มีเป็นซีรี่ส์ด้วยซึ่งก็เป็นซีรี่ส์แยกออกไปจาก นิยายชุดมรดกโลกของญี่ปุ่นที่ คดีฆาตกรรมหมู่บ้านชิราคาวะโกะ เป็นผลงานลำดับแรกในชุด เนื่องมาจากว่าหนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่เขียนขึ้นมา –เพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยวในญี่ปุ่นและผู้เขียนน่าจะเป็นคนละเอียดพอใช้เรื่องจึงดำเนินไปอย่างเนิบนาบ ให้ความสำคัญกับทุกสิ่งอย่างผู้เขียนบอกชื่อและนามสกุลตัวละครทุกตัว ไม่ว่าจะมีความสำคัญลำดับไหนก็ตามบางตัว โผล่มาเพียงครั้งเดียวด้วยซ้ำมันทำให้เราไม่สามารถเดาได้เลยว่าตัวละครใดสำคัญหรือไม่และใครน่าจะเป็นฆาตกรได้บ้าง นอกจากนี้ Read More →

เรื่อง ซากศพสีฟ้าผู้แต่ง โอตสึ อิจิผู้แปล รัตน์จิต ทองเปรมสำนักพิมพ์ ฮัมมิงบุ๊คส์เลขมาตรฐานหนังสือ 9786169244394 มาซาโอะ เด็กชายร่างอวบ และขี้อายเพิ่งจะขึ้นชั้นประถมปีที่ 5 พร้อมกับเพื่อนนักเรียนทั้งชั้นพวกเขาทั้งหมดมีคุณครูประจำชั้นคนใหม่ .. ซึ่งเป็นครูที่เพิ่งจบมาหมาดๆครูที่มีความมุ่งมั่น ตั้งใจ และเป็นครูที่ดี ..เรื่องราวมันเริ่มต้นขึ้นที่ตรงนั้น ซากศพสีฟ้า ถ่ายทอดเรื่องราวของเด็กชายคนหนึ่งที่ถูกสังคมเล็กๆ ในห้องเรียนบูลลี่ อันที่จริงแล้ว เนื้อเรื่องหลักของหนังสือเล่มนี้มีเพียงนิดเดียวพื้นที่ที่เหลือเกือบทั้งหมด .. คือพื้นที่ที่ผู้เขียนใช้เพื่อบอกเล่าสถานการณ์ที่เกิดขึ้นชั่วระยะ 1 เทอมคือพื้นที่ที่ผู้เขียนค่อยๆ เปลี่ยนจากเด็กขี้อายคนหนึ่งให้กลายเป็นเด็กที่ถูกเพื่อนๆ ในห้องทอดทิ้ง รังแก และทำร้ายจิตใจคือพื้นที่ที่ผู้เขียนใช้ถ่ายทอดความรู้สึกอัดอั้น กดดัน ของตัวละครหลัก ผู้เขียนเล่าเรื่องที่มาซาโอะถูกบูลลี่ได้ชวนหัวร้อนมากวิธีเล่าค่อยเป็นค่อยไปตามลำดับขั้นมันเริ่มจากเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อย่างความเข้าใจผิดแล้วมันค่อยๆ ถูกทำให้เติบโตก่อนจะลุกลามไปจนกลายเป็นความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ผู้เขียนสร้างความรู้สึกได้ชัดเจน เห็นภาพมากเล่นกับอารมณ์และความรู้สึกคนอ่านได้สุดจริงๆ โหดมากความรู้สึกของมาซาโอะ ชัดเจนในความรู้สึกของคนอ่าน เขาสามารถดึงความรู้สึกร่วมของเราออกมาได้ถึงที่สุดและพอคิดดูดีๆ มันน่ากลัวมากที่เราโกรธแค้นคนที่ทำกับมาซาโอะมันน่ากลัวมากที่เราคอยเอาใจช่วยให้มาซาโอะทำในสิ่งที่เขาคิดจะทำให้สำเร็จมันน่ากลัว .. ที่ผู้เขียนน้อมนำให้เราเปิดเผยด้านมืดออกมา   สิ่งที่มาซาโอะถูกกระทำทีละเล็กทีละน้อยในทุกวัน ..มันได้สร้างปีศาจขึ้นมาแล้ว!!