เรื่อง เจ้าสาวในสายลม ผู้แต่ง ว.วินิจฉัยกุล สำนักพิมพ์ อรุณ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786161823139 เจ้าสาวในสายลม เป็นนิยายที่ ‘ตลาด’ ที่สุดในสารบบ ว.วินิจฉัยกุล (ที่เราเคยอ่าน) เลย เราไม่เข้าใจว่าทำไมช่วงหลังๆ อ.วินิตาถึงได้เขียนนิยายพล็อตแบบนี้ซ้ำๆ กันเรื่องแล้วเรื่องเล่า ไม่ว่าจะเป็น ความฝันครั้งที่สอง ชายแพศยา ฯลฯ ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องราวของผู้ชายหลายใจ ชายหนึ่งหญิงสอง รักสามเส้า รักที่ถูกแย่ง ฯลฯ เป็นรักไม่สมหวังของหญิงสาว และหญิงวัยกลางคน ที่หน้าตาไม่สะสวย .. ทำนองนี้ทั้งนั้น ดีกรีแรงบ้าง เบาบ้าง แต่พล็อตแทบไม่เขยิบไปไหน บางทีอดคิดไม่ได้ว่าผู้เขียนตั้งใจจะส่งสาส์นอะไรบางอย่างถึงผู้อ่านหรือเปล่า แต่เราก็ยังขบไม่แตกเสียที ยิ่งเล่มนี้ยิ่งหนัก นางเอกของเราถึงขั้นด่าทอ หยาบคายเกินเบอร์นางเอกของ ว.วินิจฉัยกุลไปหลายขุม ผู้ชายในเรื่องนี้ก็ไม่ได้ด้อยหรือเด่นไปกว่าเรื่องอื่นเท่าไร แม้แต่ผู้ชายที่ผู้เขียนพยายามมอง (ผ่านสายตานางเอก) ว่าเป็นคนดี เราก็ยังมองว่าไม่เห็นดีตรงไหนเลย .. แค่ผู้ชายใจโลเลคนหนึ่ง ผู้ชายทั้งสองคนในเรื่องนี้ ล้วนหาได้ตามคลับฟรายเดย์หลายตอน หลายเคส เป็นหนังสือที่อ่านแล้ว เรายุให้คนเลิกกันทั้งเรื่องเลย 555 เป็นเรื่องที่อ่านแล้วหงุดหงิดมาก ตั้งแต่เริ่มเรื่อง รสสินีมีข้อดีเพียงอย่างเดียว คือสวย (ซึ่งเป็นข้อดีที่เธอไม่ได้สร้างขึ้นเองเสียด้วย) แต่ข้อดีข้อนั้น ทำลายทุกอย่างในชีวิตเธอ Read More →

เรื่อง ความฝันครั้งที่สอง ผู้แต่ง ว.วินิจฉัยกุล สำนักพิมพ์ อรุณ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786161818371 ทำไมรู้สึกเหมือนกำลังอ่าน ชายแพศยา ในอีกรูปแบบหนึ่ง? เปลี่ยนสาวสวยอย่างอรยานีมาเป็นลูกสาวคหบดีต่างจังหวัด ตัวละครชายอื่นๆ ก็มีส่วนผสมคล้ายๆ กันไปอย่างละหน่อย ทั้งๆ ที่สองเรื่องนี้อยู่ในบรรยากาศคนละแบบ วิธีเล่าก็ต่างกัน แต่เรากลับคิดว่าทั้งสองเรื่องนี้มีกลิ่นอายคล้ายๆ กัน อยากจะคิดว่ามันเกิดขึ้นจากแรงบันดาลใจอย่างเดียวกันด้วยซ้ำ การเริ่มต้นอ่าน ทำให้เราเหวอนิดๆ เพราะผู้เขียนใช้สรรพนามที่หนึ่งในการเล่าเรื่อง เล่าเป็นเส้นเนิบนาบไปตลอดทั้งเรื่อง ความฝันครั้งที่สอง เป็นเรื่องเล่าของ ‘อิง’ รสิตา ศรีเทพทอง การดำเนินเรื่องเหมือนการเขียนไดอารี่ ใช้คำว่า ‘ฉัน’ ในการเล่าเรื่องไปตลอดตั้งแต่ต้นจนจบ ตั้งแต่เด็ก จนถึงช่วงวัยกลางคน อิง เป็นเด็กต่างจังหวัดไม่ไกลจากกรุงเทพฯ เท่าไร แต่ก็เป็นเด็กที่มาจากครอบครัวที่มีหน้ามีตาของจังหวัด เป็นตระกูลดัง นามสกุลเป็นที่รู้จักไปทั้งเมือง บรรพบุรุษได้ประกอบคุณูปการต่ออำเภอเทพทองเอาไว้หลายชั่วคน ตัวละครหลักที่มีอิทธิพลต่อตัวละครโดยรอบ (ในช่วงค่อนเล่มแรก) คือ ฮวยลั้ง แม่ของอิง พี่อู่ และน้องแอ้น แม่ผู้เป็นศัตรูกับคนทั้งบ้าน แม่เป็นคนมองโลกในแง่ร้าย กอบกำความทุกข์เอาไว้จนเต็มหอบ จนแผ่รังสีร้อนระอุออกมา ใครอยู่ใกล้ก็พลอยร้อนรุ่มไร้สุขกันไปหมด ไม่มีใครอยากอยู่ใกล้แม่ (แม้ว่าอิงจะรักแม่ Read More →

เรื่อง ชายแพศยา ผู้แต่ง ว.วินิจฉัยกุล สำนักพิมพ์ อรุณ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786161817497 ผิดคาดที่ ชายแพศยา ไม่ใช่นิยายย้อนยุคค่ะ เห็นปก (ทั้งจากศรีสารา และอรุณ) แล้วคิดเลยว่านิยายพีเรียดแน่ๆ แต่กลับกลายเป็นเรื่องราวชีวิตของคนในยุคเดียวกันกับเรานี่เอง ผู้เขียนเปิดเรื่องด้วยตัวละครชายที่เดินหน้ากันเข้ามาเรื่อยๆ จนชักไม่แน่ใจว่าใครกันแน่ ที่เป็น ‘ชายแพศยา’ (แต่ละคนมีแววด้วยกันทั้งนั้นด้วยสิ!) ในแง่ของการสับขาหลอก อาจารย์วินิตาทำได้แนบเนียนมากค่ะ ตัวละครที่หลากหลาย ทำให้เราเพ่งหาตัวพระเอกนางเอกที่แท้จริงลำบากมาก (ยากพอกับหาตัวคนที่แพศยาตามชื่อเรื่องน่ะแหละ) ตัวละครมีชั้นเชิงซับซ้อน ร้ายก็ร้ายอย่างซับซ้อน มีเหตุผลรองรับให้คนคนหนึ่งทำบางสิ่งบางอย่าง ตัวละครมีสีเทากลมกลืนกันอยู่ระหว่างความดีและความเลว นางเอกก็ไม่นางเอกที่สุด (สำหรับเรา เราคิดว่าอรยานีเป็นนางเอกนะ) พระเอก ก็ไม่พระเอกที่สุด ไม่มีตัวละครไหนมีความดีงามพอจะเป็นพระเอกนางเอกตามอุดมคติได้เลย ตัวละครหลัก และเรื่องราวโดยรวม เกิดขึ้นภายในครอบครัวธาตวาภา ส่วนตัวละครอื่นๆ ก็เป็นตัวละครที่เข้ามาเกี่ยวข้องวนเวียนกับครอบครัวนี้ค่ะ อรยานี หญิงสาวผู้เรียบร้อย อดทน สุขุม เป็นแม่บ้านมาทั้งชีวิต .. เรื่องราวของเธอเริ่มต้นในวัยสี่สิบปลายๆ   ภาคิน นักธุรกิจ และหัวหน้าครอบครัวผู้รับบทบาทพ่อที่ดี สามีที่ดี .. ตายตั้งแต่ต้นเรื่อง มีตัวตนเพียงในคำบอกเล่าของตัวละคร Read More →

เรื่อง เพชรกลางไฟ ผู้แต่ง ว.วินิจฉัยกุล สำนักพิมพ์ ทรีบีส์ (สนพ. ในเครือ สนพ.อักษรโสภณ) ราคา 350 บาท เพชรกลางไฟ คือชีวิตของเจ้านายกลุ่มหนึ่งในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว หัวหน้าครอบครัวทรงเป็นเสด็จในกรมฯ พระองค์หนึ่ง ทรงมีหม่อมต่วนเป็นหม่อมใหญ่ มีโอรสหนึ่งพระองค์คือหม่อมเจ้าอรชุน กำลังทรงศึกษาอยู่ที่ต่างประเทศ และธิดาอีกสี่พระองค์ คือหม่อมเจ้าหญิงอลัมพุษา, หม่อมเจ้าหญิงติโลตตมา (ท่านหญิงกลาง), หม่อมเจ้าหญิงอทริกา (ท่านหญิงนิด), และหม่อมเจ้าหญิงอรุณวาสี (ท่านหญิงเล็ก) (พระนามไพเราะทุกพระองค์เลยเนอะ ^^) ทรงมีหม่อมเรี่ยม กับธิดาคือหม่อมเจ้าเมรา (ท่านหญิงเม) หม่อมพิณ ไม่มีหม่อมเจ้า ออกจากวังไปตั้งแต่สาวๆ และหม่อมสลวย หม่อมคนสุดท้อง มีโอรสคือ หม่อมเจ้าวิสสุกรรมซึ่งกำลังศึกษาอยู่ในต่างประเทศเช่นกัน และหม่อมเจ้าหญิงอุรวศี (ท่านหญิงหลง) พระธิดาองค์สุดท้อง หม่อมต่วนผู้เป็นหม่อมใหญ่นั้นอำนาจคับฟ้า แม้จะไม่ได้เป็นเจ้านายมาแต่แรก แต่ก็เป็นบุตรสาวเจ้าพระยาคนสำคัญ ตัวเธอเองจึงสำคัญไปด้วย เมื่อเสด็จในกรมฯ สิ้นพระชนม์  หม่อมสลวยและหม่อมเจ้าหญิงอุรวศี .. ซึ่งเคยอยู่ในเรือนปั้นหยาสีเขียวหม่นอันเป็นกรรมสิทธิ์อันชอบธรรม ก็เริ่มถูกกลั่นแกล้งซึ่งๆ หน้า หม่อมสลวยจึงพาหม่อมเจ้าอุรวศีไปถวายตัวกับเสด็จพระองค์หญิง ผู้เป็นเชษฐภคินีร่วมเจ้าจอมมารดาเสด็จในกรมฯ (สมเด็จป้าของหม่อมเจ้าอุรวศี) ตอนที่แม่แช่มพาแม่พลอยไปถวายเสด็จฯ Read More →

เรื่อง จุดดับในดวงตะวัน ผู้แต่ง ว.วินิจฉัยกุล สำนักพิมพ์ ทรีบีส์ (สนพ. ในเครือ สนพ.อักษรโสภณ) ราคา 440 บาท เรื่องราวเล่าความหลังของชายหญิงนาม เสกสุธาและปัณณิกา คนสองคนที่มีช่วงชีวิตสุขและทุกข์เกี่ยวพัน พาดผ่าน ผูกพันกันยาวนาน ว.วินิจฉัยกุลเล่าเรื่องนี้แบบอดีตวัยเด็ก (ช่วงหลังสงครามโลก) สลับกับวัยชราในปัจจุบัน พระเอกนางเอกของอาจารย์วินิตา มักจะเป็นพระเอกนางเอกที่ไม่เหมาะสมกับความเป็นพระเอกนางเอกตามสมัยนิยมเท่าไร มีความเป็นคนธรรมดาสามัญอยู่สูงมาก ชีวิตมนุษย์ มีความซับซ้อนมากกว่ารักกัน แต่งงานกัน และอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ตอนที่เนื้อเรื่องดำเนินมาถึงการแต่งงานของพระเอกนางเอก เรื่องราวในหนังสือจึงเพิ่งดำเนินมาได้เพียงครึ่งเล่มเท่านั้น พระเอกนางเอกของว.วินิจฉัยกุล มีเกลียด มีรัก มีโลภ มีโกรธ และมีหลง ทำผิดได้ ตกอับได้ ทำร้ายคนอื่นก็ได้ เฉกเช่นมนุษย์สามัญอย่างเราๆ ที่เคยทำผิด บางคนก็เรียนรู้จากความผิดและกลับตัวได้ และบางคนก็ทำผิดแล้วผิดอีก เสกสุธา ทำให้เราคิดถึงคุณยศ จากมาลัยสามชาย (นิดเดียวค่ะ เลวน้อยกว่ากันเยอะ 555) ชีวิตวัยเด็กเป็นความทรงจำมีค่าของใครหลายๆ คน เช่นเดียวกับตัวละครทั้งหมดในเรื่องนี้ ปัณณิกาและพี่น้องรวมสี่คนเป็นลูกของทนายความที่ดูแลผลประโยชน์ให้ตระกูลสุริยภาส พวกเขาเติบโตขึ้นมาในบ้านหลังหนึ่งของครอบครัวขนาดกลาง เด็กๆ ทั้งสี่มักจะมีเวลาเล่นซนด้วยกันเสมอๆ Read More →