ของเก่าเราลืม ชุดเรื่อง ลำคู รูคลองผู้แต่ง สรศัลย์ แพ่งสภาสำนักพิมพ์ พี.วาทิน พลับลิเคชั่น จำกัดเลขมาตรฐานหนังสือ – แซ่บตั้งแต่เริ่มอ่านเลยทีเดียวผู้เขียนสามารถเอาคำว่า บรรลัยจักรเข้าไปใส่ในคำนำได้อย่างหน้าตาเฉยภายในเล่มก็เล่าได้เสียดสี ประชดประชันถึงใจ .. สำนวนแสบสันต์ ดุเด็ดเผ็ดมันส์จนหลงลืมตัวไปว่านี่เรากำลังอ่านหนังสือบันทึกประวัติศาสตร์!   ลำคู รูคลอง เล่มนี้ไม่ได้เล่าเรื่องแม่น้ำลำคลองแต่อย่างเดียวแต่เล่าประวัติศาสตร์ผ่านประสบการณ์ของผู้เขียน (พ.ศ. 2463 – 2552)ชื่อ ลำคู รูคลอง เป็นเพียงบทหนึ่งในเรื่องราวทั้งหมด(ภายในเล่มใช้ชื่อว่า ลำคู ลำคลอง) ผู้เขียนเปิดด้วยบทแรกที่กระตุกอารมณ์ให้ฮึกเหิม คึกคัก ตั้งแต่แรกอ่านเล่าเรื่องเบื้องลึกเบื้องหลังของการเดินขบวนเรียกร้องดินแดนแถบฝั่งตะวันออกคืนจากประเทศฝรั่งเศส ในยุคสมัยของจอมพล ป. พิบูลสงครามเล่าผ่านประสบการณ์ของผู้เขียน ซึ่งเป็นนิสิต คณะสถาปัตย์ จุฬาฯ อยู่ในเวลานั้น นอกจากนั้น ผู้เขียนยังเล่าเรื่องยุวชนทหารเรื่องลูกเสือ พ่วงเรื่องงานฉลองรัฐธรรมนูญ และการประกวดนางงามเล่าเรื่องรถม้า ควบเรื่องการตัดถนนยุคแรกๆ เล่าเรื่องถนนเจริญกรุง เฟื่องนคร ฯลฯเล่าถึงช้างที่ชื่อว่าพลายมงคลซึ่งเราว่าน่าจะเป็นช้างเดียวกันกับ ช้างพลายมงคลผู้อาภัพ ที่เคยอ่านตอนเด็กๆเล่าเรื่องน้ำประปา เรื่องถนน เรื่องคลอง เรื่องเรือโดยสารสมัยนั้นเล่าเรื่องเครื่องบิน และการถือกำเนิดกองทัพอากาศไทยเล่าเรื่องมหกรรมการคล้องช้างที่รัฐบาลจัดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 8 ฯลฯในมุมที่ผ่านประสบการณ์ชีวิตของผู้เขียนเองป็นส่วนมากที่อ่านจากหนังสือประวัติศาสตร์เล่มอื่นแล้วเอามาเล่าต่อก็มีบ้างแต่เล่าด้วยสำนวนเฉพาะตัว เป็นเอกลักษณ์ของผู้เขียนเองทำให้หนังสือเล่มนี้ไม่ซ้ำกับหนังสือเล่มไหนๆ ตอนที่เราอ่านหนังสือประวัติศาสตร์ยุคสงครามก็ปลุกใจฮึกเหิมให้รักชาติกันไปแต่พอมาอ่านประวัติศาสตร์เล่าเรื่องเมืองเก่าของเราแต่ก่อนแบบนี้มันชวนให้ปลงว่าไม่มีสิ่งใดจีรังสิ่งของใดเคยมีค่าเหลือคณา พอวันหนึ่งก็กลายเป็นของธรรมดามีกันทุกคนหรือกับบางสิ่งที่เคยธรรมดามองหาเห็นได้ตามบ้านพอมาอีกยุคกลายเป็นของหายาก มีค่ามีราคาไปเสียอย่างนั่นสถานที่ใดเคยหรูหราโอ่โถง คนดังคนทันสมัยแห่งยุคต้องไปให้ได้ถึงวันหนึ่งก็กลับซบเซากลายเป็นตรอกลับๆ เล็กๆ เอ่ยชื่อไปก็ไม่มีใครรู้จักวนเวียนเป็นวัฏจักรซ้ำแล้วซ้ำเล่า Read More →

เรื่อง เล่ห์บรรพกาล ภาค เรขพิษฐาน ผู้แต่ง วรรณวรรธน์ สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม เลขมาตรฐานหนังสือ 9786162149009 เล่ห์บรรพกาล เป็นหนังสือที่มีสามเล่มจบค่ะ เหตุเพราะหนังสือวางจำหน่ายออกมาทีละเล่ม รีวิวของเราจึงแยกออกเป็นสามรีวิวตามระยะเวลาที่อ่านหนังสือนะคะ รีวิว เล่ม 1 ภาคภพพยากรณ์ รีวิว เล่ม 2 ภาคอักษรปริศนา เล่มนี้เป็นเล่ม 3 เล่มจบแล้วค่ะ 🙂 สำหรับการอ่านในเล่มสุดท้าย เนื้อเรื่องก็ยังคงดำเนินไปอย่างเชื่องช้า และไม่ค่อยมีอะไรใหม่ การเล่าสลับไปสลับมา ทำให้ผู้เขียนไม่สามาถลงรายละเอียดในชาติใดได้เลย มีรายละเอียดบางอย่างที่ผู้เขียนให้ไว้ในตอนต้นเหมือนจะมีอะไร แล้วก็ปล่อยปมทิ้งค้างเอาไว้อย่างนั้น ไม่ถูกนำมาเล่าต่อ มีจุดแปลกๆ ขัดแย้งกันอยู่ในเรื่องหลายจุด อย่างในตอนแรก ผู้เขียนเคยบอกว่าปักบุญทำนายชาติภพของศาสตราจารย์อดุลย์เอาไว้หลายชาติ มีคำอธิบายว่าปักบุญได้เห็นชาติภพที่ตนเองได้พบกับท้าวราวิ แต่พอในตอนจบ กลับบอกว่าเธอมองเห็นเพียงชาติภพเดียว มันฟังดูขัดแย้งกันยังไงไม่รู้ หรือเราอาจจะจำผิดเอง? อีกตอนในช่วงต้นเรื่อง ผู้เขียนเคยเล่าถึงหนังสืองานศพของแม่น้อม ซึ่งมีบันทึกถึงขุนอุทัยโยธิน เอาไว้ .. กล่าวว่าแม่น้อมเป็นหลานสาวคนเดียวของขุนอุทัยโยธิน แต่ในเวลาต่อมา ได้เล่าถึงแม่น้อม (คนเดียวกันหรือเปล่าไม่รู้) ว่าได้แต่งงานกับพระโชดึก (ซึ่งกลายมาเป็นพระยาโชดึก) ซึ่งกลายมาเป็นพ่อและแม่ของขุนอุทัยโยธิน มีอะไรงงๆ แบบนี้ปนอยู่ทั้งเล่มเลยค่ะ นอกจากนี้ ยังมีจุดขัดใจเล็กๆ Read More →

เรื่อง เล่ห์บรรพกาล ภาค อักษรปริศนา ผู้แต่ง วรรณวรรธน์ สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม เลขมาตรฐานหนังสือ 9786162148613 ขออภัยที่รีวิว เล่ห์บรรพกาล ของเราถูกแบ่งออกเป็นสามส่วนตามจำนวนเล่มของหนังสือนะคะ เหตุเพราะเราดันเผลออ่าน และรีวิวเล่มแรกไปแล้ว ก่อนที่จะรู้ว่าหนังสือสามเล่มจบเรื่องนี้ จะถูกสำนักพิมพ์ทยอยปล่อยมาทีละเล่ม และอีกสองเล่มที่เหลือถูกทิ้งห่างกันเป็นปีๆ!! เราเลยขอเลยตามเลย รีวิวเป็นเล่มๆ ไปเลยละกันนะคะ สามปีผ่านไป เราจำอะไรเกี่ยวกับเล่ห์บรรพกาลเล่มแรกไม่ได้เลยจริงๆ ย้อนกลับไปอ่าน รีวิวตัวเอง ซึ่งก็เล่าเรื่องเอาไว้ค่อนข้างละเอียด แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมึนๆ กับตัวละครที่เยอะมาก ชวนให้สับสนไปหมด อย่ากระนั้นเลย หยิบทั้งหมดมาอ่านใหม่ตั้งแต่เล่มแรกอีกครั้งดีกว่า ถึงจะบอกตัวเองอย่างนั้น ในการอ่าน เล่ห์บรรพกาล เล่มแรกรอบที่สอง เราก็อดอิดเอื้อน ขยาดตัวละครเยอะๆ ตามเรื่องย่อไม่ได้ แต่พอหยิบมาอ่านจริง กลับสนุกดี และอ่านได้เร็วมาก ผู้เขียนเล่าเรื่องได้น่าติดตาม ดำเนินเรื่องสนุก อ่านเพลินมากเลย ความจำที่กะพร่องกะแพร่งจึงค่อยๆ คืนกลับ ความเดินตอนที่แล้ว ผู้เขียนเปิดตัวพระเอกเพลิงฟ้า และนางเอกอาจารย์สิตางศุ์ ซึ่งทั้งเพลิงและตัวไหนเคยเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่วัยอนุบาล ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสองคนเคยเป็นคู่ครองกันมาหลายชาติภพ เพลิงฟ้าเป็นผู้ที่มีความสามารถระลึกชาติย้อนหลังได้ และระลึกย้อนกลับไปได้หลายชาติภพด้วย ความสามารถประหลาดทำให้เขากลายเป็นคนประหลาด จึงถูกพ่อแม่พาไปรักษาอาการ และใช้ชีวิตอยู่ที่ต่างประเทศ กลับมาอีกครั้ง เขากลายที่คนที่ระลกชาติไม่ได้ Read More →

เรื่อง เล่ห์บรรพกาล ภาค ภพพยากรณ์ ผู้แต่ง วรรณวรรธน์ สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม เลขมาตรฐานหนังสือ 9786162147258 อ่านจบเล่มแล้วอยากจะกรี๊ดค่ะ >,< รู้อยู่ก่อนแล้วแท้ๆ ว่าเล่มนี้มันไม่จบ มันยังมีภาคต่อ แต่ไม่คิดว่ามันจะจบห้วนๆ จบทิ้งท้ายลงในตอนที่สนุกที่สุดอย่างนี้ >,< (รีวิวแบบสปอยล์อีกแล้วนะคะ ไม่รู้ทำไมระยะหลังๆ รีวิวหนังสือกลายเป็นเล่าเรื่องย่อไปเสียทุกที ^^”) เล่ห์บรรพกาล เป็นเรื่องราวของมนุษย์ที่มีสัมผัสพิเศษระลึกชาติได้ ไม่ใช่เพียงคนเดียว แต่เป็นถึงสองคน แถมทั้งสองคน ยังเป็นศัตรูคู่แค้นกันเสียด้วย คนแรก เป็นผู้ชาย .. คือพระเอกของเรื่องค่ะ ผู้เขียนเปิดเรื่องขึ้นในอดีต .. ยุคสมัยของรัชกาลที่ 5 เป็นการเปิดเรื่องด้วยฉากการจบชีวิตของตัวละครหลักทั้งสอง ขุนอุทัยโยธิน ถูกสั่งยิ่งด้วยความอาฆาตของหญิงสาวคนหนึ่งที่เป็นคู่อริกันมาหลายชาติ โดยสั่งให้ทหารรัสเซียที่เข้าใจผิดลั่นปืนปลิดชีพเขา เขาตายลงในวัยหนุ่มแน่น .. มีภรรยาท้องแก่ใกล้คลอด .. ดวงแข เขาตายโดยไม่ทันได้เห็นหน้าลูก ไม่ได้ร่ำลาภรรยา .. ตายไปด้วยหัวใจรักผูกพัน ส่วนหญิงสาวผู้ที่สั่งฆ่าเขา .. บุญเหลือ ก็เป็นตัวละครอีกตัวที่สามารถระลึกชาติได้ นางถูกฆ่าให้ตายลงในเวลาไล่เลี่ยกันกับขุนอุทัยโยธิน นางตายด้วยความอาฆาตที่ติดตัวมาแต่ชาติก่อนเก่า และยังติดตามไปยังภพภูมิหน้า Read More →