เรื่อง แดนดิไลออน ผู้แต่ง เออิจิ นาคาตะ ผู้แปล ฉัตรขวัญ อดิศัย สำนักพิมพ์ ฮัมมิงบุ๊คส์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786169373162 ชั่วขณะที่ละอองของดอกแดนดิไลออนล่องลอย จิตวิญญาณของเด็กน้อยก็ออกเดินทาง .. เราอยากบอกไว้ก่อนอย่างหนึ่งว่า หนังสือเล่มนี้ เป็นหนังสือที่สนุก และถ้าเราอ่านอย่างที่ไม่รู้อะไรเลย หนังสือเล่มนี้น่าจะสนุกมากขึ้นไปอีก ดังนั้น ถ้าคุณมีหนังสือเล่มนี้รออ่านอยู่ที่บ้าน หรือกำลังคิดจะซื้อมันมาอ่านในเร็ววัน อย่าเพิ่งอ่านรีวิวอันนี้เลย .. อ่านหนังสือจบ แล้วค่อยมาคุยกันดีกว่าค่ะ ^^ ส่วนใครที่ยังไม่คิดจะอ่านเร็วๆ นี้ หรืออยากรู้เรื่องราวคร่าวๆ ก่อนอ่าน ก็มาเขยิบเข้ามาใกล้ๆ ล้อมวงเข้ามา เดี๋ยวเราจะป้ายยาให้ฟัง ;P แดนดิไลออน เป็นนวนิยายน้อยเล่มของเออิจิ นาคาตะ (นับรวมในทุกนามปากกา) งานถนัดของผู้เขียน น่าจะเป็นเรื่องสั้นมากกว่า โดยแต่ละนามปากกา จะมีเอกลักษณ์โดดเด่นที่แตกต่างกันออกไป สำหรับนามปากกา เออิจิ นาคาตะ นี้ เขาจะใช้สำหรับ เรื่องราวที่ค่อนข้างสว่างสดใสกว่านามปากกาอื่นๆ และเล่มนี้ก็เช่นกัน แดนดิไลออน เริ่มต้นเรื่องด้วยบรรยากาศของเมือง ที่เต็มไปด้วยละอองของดอกแดนดิไลออนที่ปลิวว่อนไปทั่ว ขณะที่ญี่ปุ่นเกิดเหตุการณ์ประหลาดนี้เอง ร่างของ คาบาตะ เรนจิ ที่ต่างวัยกัน Read More →

เรื่อง  ร้านเครื่องเขียนนั้นใต้ต้นสึบากิ ผู้แต่ง โอกาวะ อิโตะ ผู้แปล ฉัตรขวัญ อดิศัย สำนักพิมพ์ น้ำพุ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786162875007 ร้านเครื่องเขียนนั้นใต้ต้นสึบากิ เรื่องนี้ เล่าผ่านมุมมองของตัวละครคนเดียวเลย คือ อาเมมิยะ ฮาโตโกะ เธอมีฉายาที่ถูกตั้งมาตั้งแต่เด็กว่าป๊บโปะจัง เพื่อนบ้านที่สนิทกัน หรือคนที่รู้จักเธอมาตั้งแต่เด็กๆ พากันเรียกเธอว่าป๊บโปะจัง หนังสือเปิดเรื่องขึ้นในตอนที่ป๊บโปะจังเพิ่งจะกลับมาที่บ้านเกิด หลังจากที่ญาติคนที่เลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็กเสียชีวิตไป เธอยอมกลับมาดูแลร้านเครื่องเขียนร้านเก่าแก่ที่เธอเติบโตมา เพราะไม่อยากขายที่ดินผืนนี้ และไม่ต้องการให้ต้นสึบากิต้นใหญ่ที่หน้าร้านต้องถูกตัด แม้จะมีคำว่าร้านเครื่องเขียนอยู่ในชื่อเรื่อง แต่หนังสือเล่มนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเครื่องเขียนสักเท่าไร มันเป็นเรื่องที่ว่าด้วยรายละเอียดของการเขียนจดหมาย ตามธรรมเนียมญี่ปุ่นโบราณ ที่มีข้อกำหนดมากมายราวกับเป็นพิธีกรรม อันที่จริง เครื่องเขียนเป็นองค์ประกอบเล็กๆ องค์ประกอบหนึ่งในเรื่อง แม้จะมีความสำคัญ แต่การตั้งชื่อเรื่องแบบนี้ก็ชวนให้เข้าใจผิดอยู่สักหน่อย เพราะนอกจากร้านเครื่องเขียนใต้ต้นสึกบากิแห่งนี้ จะเป็นเพียงร้านเครื่องเขียนเล็กๆ ที่มีเครื่องเขียนขายอยู่ไม่มากนักแล้ว อาชีพสำคัญที่สืบทอดกันมาแต่ครั้งโบราณ ก็คืออาชีพรับเขียนจดหมาย .. ป๊บโปะจังถูกเลี้ยงมาอย่างเข้มงวด ถูกบังคับให้ต้องท่องจำตัวอักษรของญี่ปุ่น ทั้งฮิรางานะ คาตากานะ คันจิ หนังสือภาพที่ได้นั่งดูตอนเด็กๆ แทนหนังสือนิทาน ก็คือหนังสือภาพตัวอักษรโบราณ พอโตขึ้นมาหน่อยก็ต้องหัดคัดลายมือทุกวัน ยิ่งโตขึ้น จำนวนชั่วโมงที่ต้องคัดก็ยิ่งเพิ่มขึ้นด้วย จึงไม่แปลกที่พอถึงวัยหนึ่ง เธอจึงเริ่มต่อต้านครอบครัว ต่อต้านอาชีพของครอบครัว ญี่ปุ่นก็ยังคงเป็นญี่ปุ่น Read More →

เรื่อง ค่ำคืน คนเหงา เราและแมว ผู้แต่ง ดูเรียน สุเคงาวะ ผู้แปล ฉัตรขวัญ อดิศัย สำนักพิมพ์ บิบลิ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786168293140 เคยมีใครสักคนไหม .. บอกว่าเรากำลังอยู่ผิดที่ ที่ที่เราเคยวาดหวัง ที่ที่เราทำพลาด หลุดมือไป และที่นั้น ที่เราได้รับโอกาสอีกครั้ง .. ทว่าความใฝ่ฝันอันยาวนานนั้น มันเป็นความต้องการที่แท้จริงของเราจริงหรือ มันคือตัวตนของเราจริงหรือ ค่ำคืน คนเหงา เราและแมว บอกเล่าเรื่องราวในยุคฟองสบู่ เล่าเรื่องผ่านสายตาของ ยามาซากิ เซตะ เรียกย่อๆ ว่ายามะจัง ชายหนุ่มคนหนึ่ง ที่ทำหน้าที่รับเขียนบทรายโทรทัศน์ประเภทควิซโชว์ เขาเป็นนักเขียนบทฝึกหัด ที่กำลังมาถึงจุดวิกฤตในชีวิต งานที่เคยทำได้ดีในช่วงแรก เริ่มเดินทางมาถึงช่วงตีบตัน และยังหาทางออกของชีวิตไม่พบ ในช่วงเวลานั้นเอง ที่เขาได้มาพบกับร้านเหล้าแห่งหนึ่ง คารินกะ เป็นร้านเหล้าเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ในย่านชินจูกุ ร้านมีบรรยากาศคล้ายๆ สภากาแฟบ้านเรา มีลูกค้าขาประจำมานั่งเม้าท์มอยเรื่องสัพเพเหระ และมีกิจกรรมพิเศษที่รู้กันเฉพาะขาประจำ คือการพนันแมว  เขากลายเป็นลูกค้าขาประจำของร้านเล็กๆ แคบๆ ที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรร้านนี้ไปนับตั้งแต่นั้น แล้วเรื่องราวของตัวเขา .. ยามะจัง Read More →

เรื่อง เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่นผู้แต่ง คาวางุจิ โทชิคาซึผู้แปล ฉัตรขวัญ อดิศัยสำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์เลขมาตรฐานหนังสือ 9786161825898 หนังสือเล่มบางๆ อ่านง่ายๆเนื้อเรื่องเบาสบาย อบอุ่น ถูกแบ่งออกเป็น 4 เรื่องย่อยๆเรื่องราวของคู่รัก สามีภรรยา พี่น้อง และแม่ลูกเชื่อมโยงสอดประสานทุกพล็อตเข้ากันกันลงตัว น่ารัก ซาบซึ้งแม้จะเดาเรื่องได้ง่าย แต่ก็ยังอ่านสนุก เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น ถ้อยคำที่เป็นดังคาถาพาให้เราย้อนเวลากลับไปสัมผัสอดีตอีกครั้งได้รู้สึกถึงห้วงอารมณ์ที่หลงลืม หรือเผลอทำผิดไปแม้จะแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วแต่บางสิ่งที่ค้างคาในจิตใจ กลับได้คลี่คลาย ปลอบประโลม เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น เป็นหนังสือที่โด่งดังมาสักพักแล้วแต่เรายังรีรออยู่นานกว่าจะอ่านเพราะเคยอ่านรีวิวที่ถูกแบ่งออกเป็นสองกระแส มีทั้งชอบ ไม่ชอบแต่เมื่อได้มาลองอ่านเอง เราพบว่า มันดีกว่าที่คิดนะเป็นหนังสือที่ดีเล่มหนึ่งเลยเพระาฉะนั้น อย่าเพิ่งปิดใจนะคะ ลองหยิบมาอ่าน (อย่างไม่คาดหวัง) กันก่อน แล้วมาตัดสินกันค่ะว่า ชอบหรือไม่ชอบ 🙂 สิ่งหนึ่งที่เราได้รับจากหนังสือเล่มนี้ คือข้อเตือนใจที่ว่าเราทุกคนมีเหตุผลของเราเสมอหากเพียงแต่ว่าเราจะยอมฟังเหตุผลของคนอื่นบ้างเรื่องอาจจะไม่เศร้าเท่านี้  

เรื่อง ปาฏิหาริย์แมวลายส้มผู้พิทักษ์หนังสือผู้แต่ง นัตสึคาวะ โซสุเกะผู้แปล ฉัตรขวัญ อดิศัยสำนักพิมพ์ Bibliเลขมาตรฐานหนังสือ 9786169352532 เรื่องมันเริ่มขึ้นหลังจากที่ปู่ของรินทาโร่ตายแล้วจู่ๆ ก็มีแมวพูดได้โผล่ออกมามันก็พาให้รินทาโร่เดินผ่านทางเดินในบ้านของเขาเองทางเดินที่สองข้างทางขนานไปด้วยชั้นหนังสือสูงทางเดินในบ้าน .. ที่ทอดยาวออกไปสุดตา .. ราวกับไม่รู้จบเขากับเจ้าแมวเดินเข้าไปในเขาวงกต เพื่อทำภารกิจบางอย่างที่เจ้าแมวร้องขอ .. ในเรื่องนี้เต็มไปด้วยผู้คนที่รักหนังสือแต่เขามีมุมมองแปลกๆ และกระทำการแปลกๆ กับหนังสือเหล่านั้นและรินทาโร่ถูกมอบหมายให้แก้ไขสถานการณ์ที่ว่านั้น ทั้งๆ ที่ตัวละครหลักในเรื่องนี้ชอบหนังสือและเราเองก็ชอบหนังสือแต่เรากลับรู้สึกไม่ค่อยเชื่อมโยงกับตัวละครเหล่านี้สักเท่าไร ปาฏิหาริย์แมวลายส้มผู้พิทักษ์หนังสือ เป็นวรรณกรรมแฟนตาซีเป็นแฟนตาซีที่ทำให้เรารู้สึกเฉยๆไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นหรือประทับใจเป็นพิเศษมีความเป็นวรรณกรรมเยาวชนอาจเหมาะกับเด็กๆ มากกว่าผู้ใหญ่ และเพราะความที่เป็นวรรณกรรมเยาวชนนี้เองที่ทำให้การโต้เถียงกันในเชิงตรรกะ ถูกลดทอนความเข้มข้นและความสมจริงลงไป เรารู้สึกว่าผู้เขียนมีคำตอบสำเร็จรูปอยู่แล้วหนังสือไม่เปิดทางให้คิด เขาบอกเราในสิ่งที่เขาคิดมาแล้วเป็นคำตัดสิน เป็นบทสรุปที่อยู่ในกรอบ