เรื่อง จงไปวางยามไว้ให้เฝ้าดู ผู้แต่ง ฮาร์เปอร์ ลี ผู้แปล นาลันทา คุปต์ สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786161814533 หากจะบอกว่า จงไปวางยามไว้ให้เฝ้าดู เป็นภาคต่อของ ฆ่าม็อกกิ้งเบิร์ด ก็พอจะได้ แต่ถ้าจะพูดให้ถูกกว่านั้น จงไปวางยามไว้ให้เฝ้าดู คือต้นกำเนิดของ ฆ่าม็อกกิ้งเบิร์ด ต่างหาก เพราะมันถูกเขียนขึ้นก่อน หากแต่ไม่ได้รับการตีพิมพ์ ต้นฉบับของหนังสือเล่มนี้ถูกเขียนเสร็จตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500 แต่เพิ่งจะถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2554 และถูกแปลในบ้านเราเมื่อปี พ.ศ. 2559 นี้เอง เนื้อหาของ จงไปวางยามไว้ให้เฝ้าดู เป็นเรื่องราวหลังจาก ฆ่าม็อกกิ้งเบิร์ด มาอีกหลายปี สเกาท์ (จีน หลุยส์) ได้เติบโตขึ้นกลายเป็นสุภาพสตรี (จนได้) สมกับที่อาอะเล็กซานดราของเธอต้องการมาตลอด จงไปวางยามไว้ให้เฝ้าดู ยังคงเป็นประเด็นเรื่องชาวผิวสี แต่เรื่องราวทั้งหมดถูกใส่ลงไปในบทสนทนา และข้อโต้แย้งมากกว่าการบรรยายภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น บางช่วงบางตอน เราว่ามันเฉพาะทางเกินไป มันมีเรื่องของกฏหมาย การเมือง ค่านิยม และวัฒนธรรมแบบอเมริกา (ในยุคหลังเลิกทาสมาสักระยะหนึ่ง) ที่เราอ่านแล้วไม่อิน ไม่เข้าใจ ไม่มีอารมณ์ร่วม และมันทำให้เรื่องนี้สนุกน้อยลงไปเยอะเลย เราว่าคนที่จะอ่านหนังสือเล่มนี้สนุกที่สุด ก็คงจะเป็นชาวเมย์คอมบ์เองนั่นแหละ การเขียนเรื่องเดิมซ้ำอีกครั้งในครั้งที่สอง Read More →

เรื่อง ฆ่าม็อกกิ้งเบิร์ด ผู้แต่ง ฮาร์เปอร์ ลี ผู้แปล นาลันทา คุปต์ สำนักพิมพ์ แพรวสำนักพิมพ์ เลขมาตรฐานหนังสือ 9786161812324 ฆ่าม็อกกิ้งเบิร์ด เป็นหนังสือที่เริ่มอ่านได้ยากมาก มันมีวิธีเล่าแบบจิ๊กซอว์ที่ให้ผู้อ่านปะติดปะต่อภาพเองทีละน้อย เราเองสงสัยมาตลอดตั้งแต่เริ่มต้นอ่าน (จริงๆ ต้องบอกว่าตั้งแต่ได้ยินกิตติศัพท์ของมัน) ว่าหนังสือเล่มนี้ดีงามตรงไหน มันเริ่มต้นยาก .. อย่างที่บอก แต่ความดีงามของมันที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้น ก็เป็นเรื่องคุ้มค่า ผ่านร้อยหน้าแรกไปให้ได้ แล้วเราจะเริ่มชอบมัน ได้ยินมาว่าหนังสือเล่มนี้ว่าด้วยเรื่องของคนดำและคนขาว เป็นเรื่องของความเท่าเทียมทางสังคม ว่าด้วยเรื่องของการยอมรับในความเป็นมนุษย์ แต่เมื่อเราได้อ่าน .. มันไม่ใช่แค่เรื่องของคนดำกับคนขาว เมื่อเมืองทั้งเมืองเป็นเมืองของคนขาว ซึ่งมีคนดำเป็นเพียงชิ้นส่วนแทรกเร้นอยู่ในส่วนต่างๆ ของเมือง ฆ่าม็อกกิ้งเบิร์ด ยังเล่าถึงความสัมพันธ์แบบชุมชนเมือง เพื่อนบ้าน และความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ .. ความสัมพันธ์ของเพื่อนมนุษย์ ผู้คนรูปแบบต่างๆ และวิถีชีวิตอันดำเนินไปอย่างเกี่ยวพันกัน ความสัมพันธ์รูปแบบแปลกๆ ในสังคมมนุษย์ ฯลฯ เพื่อนบ้านทุกคนมีส่วนในการขับเคลื่อนให้เรื่องราวดำเนินไป (แอบนึกถึง คำพิพากษา ของชาติ กอบจิตติ บ้านเรา) ตัวละครผู้เล่าเรื่องทั้งหมดในหนังสือเล่มนี้ให้เราฟังคือ “ฉัน” ซึ่งก็คือสเกาท์ (มิสสเกาท์ ฟินช์) และคือจีน Read More →