เรื่อง โลกใบเล็กของเด็กเก้าขวบ
ผู้แต่ง วี กี ชอล
ผู้แปล กาญจนา ประสพเนตร
สำนักพิมพ์ ส.ส.ท. เยาวชน
เลขมาตรฐานหนังสือ 9789749569207

เป็นหนังสืออีกเล่มที่เล่าเรื่องราวของตัวละครเด็กๆ อายุ 9 ขวบ
ราโมนา เล่มที่เราเพิ่งอ่านจบไปก็มีอายุ 9 ขวบ ย่างเข้า 10 ขวบ
แต่เด็กชายคนนี้ไม่เหมือนราโมนา
(อันที่จริงอายุของเขาก็ไม่น่าจะเท่าราโมนาด้วย
เพราะคนเกาหลีนับอายุกันตั้งแต่ยังอยู่ในท้องแม่ 9 ขวบของยอมิน น่าจะแค่ 8 ขวบสากล)

เด็กชายแพ็กยอมินเป็นเด็กชายจากครอบครัวยากจนธรรมดาๆ ครอบครัวหนึ่ง
มีพ่อทำงานหาเช้ากินค่ำ มีแม่เป็นแม่บ้านดูแลลูกๆ สองคน คือยอมิน และยออุน
เขาย้ายบ้านหลายครั้งในวัยเด็ก โดยเฉพาะหลังจากครอบครัวย้ายเข้ามาแสวงโชคในโซลแล้ว
ครอบครัวของเขาต้องอาศัยเพื่อนของพ่ออยู่เสมอๆ
จนกระทั่งในวันหนึ่งที่เขาอายุครบ 9 ขวบ พ่อก็เก็บเงินซื้อบ้านเก่าโทรมๆ ได้หลังหนึ่ง
ในชุมชนแออัดบนภูเขา .. นั่นเป็นบ้านหลังแรกในความทรงจำของเขา

เรื่องราวเริ่มต้นในสภาพแวดล้อมใหม่นี้เอง
ผู้เขียนถ่ายทอดเรื่องราวรอบๆ ตัวของยอมิน
ครอบครัวยากจนทั้งหลายในชุมชนแออัด
เพื่อนหลากหลายแบบที่โรงเรียน
เขาเล่าเรื่องรอบๆ ตัวของเด็กชายคนนี้ได้อย่างสนุกและน่าสนใจมาก
ถ้อยคำธรรมดาๆ แต่ทำให้เรารู้จักโลกอีกโลกหนึ่งของเกาหลีใต้
นอกเหนือไปจากซีรี่ส์เกาหลี และ K-Pop

หนังสือเล่มนี้ ภาษาดีมาก ระบบความคิดดีมาก ซึ่งมันนำไปสู่การนำเสนอที่ดีมาก
เรื่องที่เล่ามักชี้มุมมองใหม่ๆ ให้เราทึ่งและคิดตาม
ทั้งนี้ เราคิดว่าสำนวนแปลของผู้แปลก็เป็นส่วนสำคัญ
ที่ทำให้หนังสือเล่มนี้ดีงามอย่างที่มันเป็นอยู่
เรียกได้ว่าเราชอบทั้งสำนวนภาษาและวิธีเล่าเลย
ทั้งๆ ที่มันเป็นเพียงเรื่องราวของเด็กชายยากจนบนภูเขา

เปล่าเลย ผู้เขียนไม่ได้เน้นย้ำความยากลำบาก ความยากจน
ของตนเองและเพื่อนบ้าน
เขาเล่าทุกอย่างไปเรื่อยๆ กำหนดมันเป็นความธรรมดาของชีวิต
แต่ความเรียบง่ายนี่แหละที่ทำให้เราซึมลึกถึงแก่นแท้ของนานาผู้คน ..

เด็กหญิงที่แอบชอบเด็กชาย แต่กลับก่นด่าทุกครั้งที่พบกัน
ชายหนุ่มที่มีเป้าหมาย .. ที่นับวันมันจะยิ่งกลายเป็นภาพอันเลือนลาง
หนทางก้าวไปสู่จุดหมายนั้นทำให้ทุกคนมองว่าเขาเป็นบ้า
ยายแก่ที่ใช้ชีวิตอยู่ลำพังคนเดียว ข้ามผ่านวาระสุดท้ายของชีวิตเพียงคนเดียว
เด็กชายที่มีพ่อเป็นขี้เมาหยำเป ทุกคนเกลียดพ่อ เขาเองก็เกลียดพ่อสุดหัวใจ
หากแต่เขากำลังเติบโตขึ้นซ้ำรอยพ่ออยู่หรือเปล่า?
ฯลฯ

สายตาของผู้เขียนมองทะลุความยากจน
เข้าไปจนถึงแก่นแท้ของคนแต่ละคนที่เขาหยิบมาเล่า
ด้วยภาษาเด็กๆ ง่ายๆ ด้วยสายตาของเด็กอายุ 9 ขวบ
(ที่หลักแหลมเกินเด็ก 9 ขวบไปนิดหน่อย)

โลกใบเล็กของเด็กเก้าขวบ เป็นทั้งหนังสือที่ดี และเป็นหนังสือที่อ่านง่าย
ไม่ต้องสูงส่งถึงขนาดปีนบันไดอ่านเลย
หลังอ่านจบ เราเก็บเล่มนี้ขึ้นหิ้ง เข้าหมวดหนังสือควรอ่านซ้ำไปเลยค่ะ
เร็วๆ นี้ เจอกันอีกรอบแน่ .. ชอบมาก

Comments are closed.

Post Navigation