เรื่อง เรไรรายวัน
กรกฎาคม 2558 ถึง สิงหาคม 2559

ผู้แต่ง เรไร สุวีรานนท์
สำนักพิมพ์ เรไร
เลขมาตรฐานหนังสือ 9786164068230

ในวันที่เราซื้อหนังสือ เรไรรายวัน เล่มนี้มาอ่านนั้น
เด็กหญิงเรไร ดังไกลไปทั่วประเทศแล้ว
(เกือบหาซื้อไม่ได้แน่ะ หนังสือแทบจะหมดสต็อกแล้ว)
ถึงกระนั้น ก็ยังอุตส่าห์ซื้อมาดองอยู่อีกเกือบปี กว่าจะได้ฤกษ์หยิบมาอ่าน

ใครๆ คงรู้จัก เรไรรายวัน กันหมดแล้ว
แต่ถ้าไม่รู้จัก เราขอแนะนำให้รู้จักว่า เรไรรายวัน คือเพจ และหนังสือ
ที่รวมรวมบันทึกประจำวันของน้องต้นหลิว หรือน้องเรไร
ลูกสาวคนโตของคุณชนิดา และคุณประชา สุวีรานนท์ ค่ะ

แรกอ่านนั้น เราชอบบทนำที่เขียนโดยคุณแม่ของเรไร
นั่นคือคำตอบที่เราและผู้ใหญ่หลายๆ คนคงอยากรู้
คือทำอย่างไรให้เด็กหญิงตัวเล็กๆ (วัย 6 – 7 ขวบ) เริ่มต้นเขียนบันทึก
คุณแม่ของเรไรบอกเล่าที่มาที่ไปค่อนข้างละเอียด
มีวิธีเชิงฮาวทูเล็กๆ ด้วย ซึ่งตอบคำถามในทางปฏิบัติที่เราสงสัยมานาน
และน่าเอาไปลองทำ ลองชวนเด็กๆ ที่บ้านให้เขียนบันทึกกันดูบ้าง

คุณแม่มีส่วนสำคัญในการสนับสนุนกิจกรรมนี้
คุณแม่ต้องเอาใจใส่อย่างจริงจังในการพูดคุย ตั้งคำถาม ชวนคิดและกลั่นกรอง
ก่อนจะออกมาเป็นเรื่องเล่า และเป็นบันทึกในแต่ละวัน

การอบรมเด็กคนหนึ่งให้เติบโตขึ้นมาเป็นคนดี
และมีคุณภาพต่อสังคมนั้นไม่ใช่เรื่องยาก แต่ต้องอาศัยความเอาใจใส่
ความมั่นคง สม่ำเสมอ .. ซึ่งคุณแม่ของเรไรได้ทำให้ดูเป็นตัวอย่างแล้ว
สิ่งเล็กๆ น้อยๆ เหล่านั้น แอบซ่อนอยู่ในสมุดบันทึกของเรไรนี้เอง
ในสมุดบันทึกของเด็กหญิงคนนี้ มีเคล็ดลับการเลี้ยงดูบุตรหลานซ่อนเอาไว้มากมาย
เพียงแต่เราจะอ่าน และมองเห็นมัน

การเขียนบันทึก และการพูดคุยนี้เอง ทำให้เรไรมีพัฒนาการทางความคิด
เป็นเด็กฉลาด รู้จักคิด และถ่ายทอดความคิดออกมาเป็นคำพูดที่ฉะฉานเกินวัย
(อันนี้ เราไม่ได้เห็นจากการอ่านบันทึกเล่มนี้ แต่เห็นจากหลายๆ รายการที่ไปสัมภาษณ์น้อง)
ผู้เป็นแม่ก็ได้รู้จักและเข้าใจในตัวลูกสาวของตนเองมากขึ้นด้วย
ทั้งจากการพูดคุย และจากสมุดบันทึกของเรไร

ในแง่ของคนอ่าน เราว่ามันเป็นหนังสือที่อ่านง่าย
เรไรย่อเรื่องราวภายในหนึ่งวันของเธอ จบในหนึ่งหน้ากระดาษ
อ่านจบหน้าคือจบวัน เราอยากจะหยุดอ่านตรงไหนก็ได้ ไม่มีค้างคา
อ่านฆ่าเวลาได้ทุกเมื่อ (แต่ติดอยู่ตรงขนาดเล่มหนาๆ อาจทำให้พกพาลำบาก)
แต่สำหรับเรา อ่านอยู่กับบ้าน มันเหมาะมาก อ่านได้เรื่อยๆ
แล้วเลยเผลออ่านจบเร็วไปกว่าที่คิดเยอะเลย
เผลอแป๊บเดียว อ่านจบแล้ว .. หนาก็หนาเถอะ!

เมื่ออ่านจบ .. ถ้าวัดจากคำนิยม และที่สื่ออวยกัน
เราว่างานเขียนในระยะเริ่มต้นมันไม่ได้ดีขนาดนั้นนะ
แน่นอน มันน่าทึ่งที่เด็กเล็กๆ เพียง 7 ขวบ เขียนหนังสือได้เป็นเล่มๆ
แต่เราเชื่อว่าเด็กอีกหลายๆ คนก็สามารถทำได้ ถ้าพ่อแม่มีวิธีที่เหมาะที่ควร ชักชวนเขา
สิ่งที่เรารู้สึกทึ่งกับเรไรก็คือ ..
เรานับถือวินัยของน้อง ที่น้องกำหนดตัวเองให้เขียนได้ทุกวัน
ประทับใจในพัฒนาการของน้อง
(ซึ่งเราอาจไม่ได้สังเกตเท่าไร แต่คุณแม่ของน้องเอาใจใส่ สังเกต และแจกแจงออกมาได้ละเอียดยิ่ง)
เราชอบใจในวิธีการสอน และแรงจูงใจของคุณแม่
ทั้งหมดนี้ สนับสนุนคำพูดของคุณตาสมุดบันทึก .. อาจารย์มกุฏ อรฤดี ที่ว่า ..
สมุดบันทึก เป็นเครื่องมือในการค้นหาอัจฉริยะที่ง่ายและราคาถูก (อาจไม่แบบนี้เป๊ะๆ นะ)
แต่เราคิดมากกว่านั้น บางทีสมุดบันทึกอาจไม่ได้เพียงแค่ทำหน้าที่ค้นหา .. แต่มันสร้างอัจฉริยะขึ้นมาด้วย

 

Comments are closed.

Post Navigation