เรื่อง สามฤดูเป็นหนึ่งใจ
ผู้แต่ง อุรุดา โควินท์
สำนักพิมพ์ มติชน
เลขมาตรฐานหนังสือ 9789740216711

อ่าน สามฤดูเป็นหนึ่งใจ แล้วคิดถึงเมนูผัดพริกขิง (ที่ไม่ใส่ขิง)
(มารู้ตอนอ่านนี่เอง ว่าจริงๆ แล้วตำขิงลงไปในเครื่องแกงด้วย)
พูดถึงเมนูนี้ทีไร แฟนนึงว่าเป็นผัดขิงทุกทีไป >,<
ผัดพริกขิง เป็นเมนูที่พบได้ตามโรงอาหารโรงเรียนทุกโรงเรียน
เราย้ายโรงเรียนบ่อย แต่ชีวิตไม่เคยขาดผัดพริกขิง
มีเห็นจนเกร่อ และเมื่อมันธรรมดาจึงไม่ค่อยกิน
มารู้สึกตัวอีกที ผัดพริกขิงก็ค่อยๆ หายไปจากชีวิต
เดี๋ยวนี้ แวะร้านข้าวแกงทีไร
มักพบแต่ผัดพริกแกงใส่ถั่วฝักยาวกับหมูสามชั้น
อ่านเรื่องของคุณพูแล้วติดถึงชะมัด อยากกินติดหมัดขึ้นมาเลย
ทำไงดี ทำไงดี >,<

ภาษาของอุรุดามองโลกอย่างคนที่เห็นโลกแท้จริง
แต่ก็มีลูกเล่นประชดประชันสะบัดสะบิ้งแต่พองามด้วยจริตสาว
สละสลวยอย่างนักประพันธ์
เอาแต่ใจนิด เข้าใจโลกหน่อย 
ขัดแย้งอย่างสมดุล กำลังน่ารักน่าหยิก

และใช่ค่ะ นอกจากเรื่องของมิตรภาพ ความรัก ความรู้สึก ..
หนังสือเล่มนี้เกี่ยวกับอาหารด้วย
เป็นอาหารที่สามารถทำร้ายเราได้ในยามดึก
อ่านแล้วหิวทุกเมนู ทุกฤดูกาล
.. ที่สำคัญ ..
เมนูเหล่านี้ ถ้าไม่ทำเอง (ตามสูตรที่เธอให้)
ก็ไม่รู้จะไปหากินได้ที่ไหนสิน่า!!

อุรุดาเป็นหญิงสาวผู้ช่ำชองและเชี่ยวชาญในด้านการจัดการกับความเจ็บปวด
ไม่ว่าจะเป็นของตนเองหรือเพื่อนสนิท
เห็นได้จากหนังสือหลายๆ เล่ม (ซึ่งซ่อนตัวตนของเธอเอาไว้แต่มันชัดเจนมาก)
ผู้เขียนใช้ภาษาบรรยายฉาก สถานการณ์ และบทสนทนา
แต่กลับทำให้เราได้รับความรู้สึกของตัวละครพุ่งตรงเข้าสู่กลางใจ
โดยที่ผู้เขียนไม่ต้องบอกเราสักคำ

สามฤดูเป็นหนึ่งใจ เป็นหนึ่งสือที่อ่านได้สบายๆ เหมาะสำหรับทุกฤดูกาล
จะเปิดอ่านเพียงหนึ่งบท .. อ่านเพื่อหาเมนูอาหารสักมื้อ
หรือแม้แต่อ่านเอาเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบ .. ก็ล้วนให้ความรื่นรมย์แก่ผู้อ่านทั้งนั้น
เพราะฉะนั้น .. โปรดอ่านด้วยความสุขค่ะ 🙂

Comments are closed.

Post Navigation