อ่านแล้วเล่า

ศพหมื่นองศา

เรื่อง ศพหมื่นองศา
Brimstone
ผู้แต่ง Douglas Preston & Lincoln Child
ผู้แปล สายอุษา ชื่นศิลป์
สำนักพิมพ์ น้ำพุ
เลขมาตรฐานหนังสือ 9786162872990

เรื่องเกิดขึ้นในอเมริกาอีกครั้ง
เมื่อแม่บ้านไขประตูที่แสนจะซับซ้อนเข้าไป
พบชายผู้เป็นเจ้าของบ้าน นอนเป็นศพกรุ่นๆ อยู่ในห้องนอนของตัวเอง
ปลายเตียงมีรอยไหม้ที่ชวนให้นึกถึงกีบเท้าของซาตาน
มันเป็นคดีที่คล้ายคลึงกับคดีในตำนานที่ยังหาข้อสรุปไม่ได้
เรื่องของคนที่ลุกไหม้จากข้างใน
โดยที่ร่างกายภายนอกไม่มีร่องรอยบาดแผลอื่น
ไม่อาจคาดเดาได้ว่าเป็นเหตุจากธรรมชาติ ฆาตกรรม
หรือฝีมือของสิ่งลี้ลับอื่นใดที่น่ากลัว

ศพที่สองเกิดขึ้นในเวลาต่อมา
และเพราะสาเหตุการตายที่คล้ายกัน
กับสัญลักษณ์แปลกๆ ในที่เกิดเหตุ
ทำให้ผู้คนร่ำลือกันไปถือเรื่องราวเหนือจริง
โยงใยไปถึงวันสิ้นโลก

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเล่มนี้
เป็นเหตุการณ์ที่เกิดต่อเนื่องจากเล่ม
เล่นแร่แปรศพ และ สาปนั้นคืนสนอง ตามลำดับ
เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อเนื่องในเวลาที่ไม่ห่างกัน ไม่มีเว้นวรรค
ทำให้ตัวละครตกค้างจากเล่มก่อนหน้า
มักจะโผล่มาเป็น easter eggs พร้อมความคืบหน้าในชีวิตของแต่ละคน

พออ่านมาจนถึงเล่มที่ 3 (นับจากฉบับแปลไทย)
เราเริ่มมองเห็นเค้าโครงเรื่องใหญ่ๆ ที่ผู้เขียนสร้างเอาไว้
มีตัวละครสำคัญจากคนในครอบครัวของเพนเดอร์แกสต์
ที่ขับเคลื่อนเรื่องราวหลักอย่างช้าๆ อยู่เป็นเบื้องหลัง
ไปพร้อมๆ กับเรื่องราวสืบคดีประจำเล่ม
คล้ายๆ กับมีธีมรองของแต่ละเล่ม
แล้วยังมีธีมหลักที่เป็นพล็อตยวงใหญ่ที่ผู้เขียนผูกไว้อีกเรื่องหนึ่ง
ซึ่งอาจจะต้องตามอ่านกันยาวๆ ไป

ผู้เขียนค่อยๆ เปิดเผยปมใหญ่ของซีรีส์นี้ไปทีละน้อย
และเบาะแสของเรื่องราวเล่านั้นค่อยๆ เพิ่มมากขึ้นในแต่ละเล่ม
เราว่ามันมีเสน่ห์ และเย้ายวนชวนให้เราเปิดอ่านเล่มต่อๆ ไป

แต่ .. กับสไตล์การเขียนของผู้เขียนคู่นี้ ..
เขามักจะเติมใส่ข้อมูลหว่านแหมาให้เราในตอนเริ่มเรื่อง
จากนั้นก็ค่อนร่อนตะแกรงกรองเอาส่วนที่ไม่เกี่ยวข้อง
(ซึ่งมีเยอะมาก .. อย่างไม่จำเป็น) ออกไป
การอ่านหนังสือในชุดนี้ จึงดำเนินไปอย่างเชื่องช้า สำหรับเรา
นี่คงไม่ใช่สไตล์ที่เราชอบ
แม้ว่าเรื่องจะสนุก และผู้เขียนจะเล่าได้ดี
แต่มันเป็นการอ่านที่เหนื่อย ไม่ใช่การอ่านที่สบาย
จนถึงตอนนี้ เราก็ยังคอยถามตัวเองอยู่เรื่องๆ ว่าจะไปต่อหรือพอแค่นี้ดี

สำหรับเล่มนี้ .. นี่เป็นคดีอย่างเป็นทางการของเพนเดอร์แกสต์
ซึ่งเขาพาเราเดินตุปัดปุเป๋หลงทางไปมา
กว่าจะค้นพบความสัมพันธ์บางอย่างระหว่างกลุ่มคนที่เกี่ยวข้อง
ระหว่างสืบ ผู้เขียนสร้างตัวละครคู่หูช่วยสืบมาอีกคนหนึ่ง
คือ จ่าวินเซนต์ ดากอสตา
เขาเป็นตัวละครที่เคยมีบทบาทมาก่อนในเล่ม 1 หรือ 2
ที่เราไม่เคยอ่าน และสำนักพิมพ์ไม่ได้หยิบมาแปล
และดูท่าว่าจะมีบทบาทต่อไปในเล่มหน้าๆ

แน่นอนว่านี่เป็นนิยายสืบสวน ไม่ใช่นิยายสยองขวัญเหนือจริง
ดังนั้น เจเรมี โกรฟ (ผู้ตาย) ตายด้วยเหตุฆาตกรรมแน่ๆ
แต่วิธีไหนต่างหาก ที่เพนเดอร์แกสต์จะต้องสืบหาคำตอบ

เรื่องนี้บู๊อย่างที่ไม่เคยมาก่อน ..
และเราไม่เคยจินตนาการมาก่อน

นิยายนักสืบชุดนี้ ให้อารมณ์แตกต่างกันไปในแต่ละเล่ม
ผู้เขียนมีความสามารถหลากหลายมาก
สำหรับเล่มนี้ เราจบมันลงด้วยความโกรธ
ถ้าพูดให้ตรงกว่านั้นคือ ช่วงก่อนจบ ..
มันเป็นการอ่านที่เต็มไปด้วยอารมณ์กรุ่นๆ
ผู้เขียนบิลท์อารมณ์เราได้เยี่ยมไปเลย

ผู้ร้ายในเล่มนี้ชวนโมโหมาก
มากจนแม้กระทั่งว่าเราอ่านมาจนถึงตอนจบ
ผลที่เขาได้รับก็ยังไม่สาสม
เป็นเล่มที่ไม่ค่อยถูกใจค่ะ ^^”

Comments are closed.