เรื่อง วันที่เหมาะกับขนมปัง ซุป และแมว
ผู้แต่ง มูเระ โยโกะ
ผู้แปล สิริพร คดชาคร
สำนักพิมพ์ แซนด์วิช
เลขมาตรฐานหนังสือ 9786169342205

บอกไม่ถูกว่าหนังสือเล่มนี้เกี่ยวกับอะไร
เพราะมันไม่เกี่ยวกับอะไรเพียงส่วนใดส่วนหนึ่ง
แต่ผู้เขียนเล่าถึงหลายประเด็นที่ผุดขึ้นมาในเรื่อง
และเกิดขึ้นรอบๆ ตัวของอากิโกะ หญิง (ไม่) สาว เจ้าของเรื่องราวนี้

วันที่เหมาะกับขนมปัง ซุป และแมว เล่าถึงอากิโกะ
หญิงวัย 50 ปี ที่เพิ่งสูญเสียแม่ซึ่งเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวไป
แม่ได้ทิ้งร้าน (ที่อากิโกะไม่ชอบเลย) เอาไว้ให้เป็นมรดก
แต่เดิมนั้น เธอมีงานประจำอยู่แล้วในสำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง
แต่วันดีคืนดีก็ถูกย้ายตำแหน่ง ถูกกดดันให้ลาออกกลายๆ
เธอจึงตัดสินใจลาออกมาเริ่มต้นชีวิตใหม่
ด้วยการเป็นเจ้าของร้านอาหารในแบบของตัวเอง ..
ร้านที่ไม่เหลือเค้าโครงของร้านเดิมเอาไว้เลย

ร้านอาหารในแบบที่อากิโกะตัดสินใจทำนั้น
เป็นร้านอาหารที่ขายเพียงไม่กี่เมนู
ก็ตามชื่อเรื่องนั่นแหละ คือขายขนมปัง ซุป (ยกเว้นแมว 5555)
แต่เมนูที่ว่านี้จะเปลี่ยนไปในทุกวัน
ขนมปังจะมีให้เลือกวันละ 2 ชนิด ซุปก็จะถูกเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

ส่วนแมวที่ว่านี้นั้นมีชื่อว่าทาโระ
แท้ที่จริงแล้ว ทาโระไม่ได้อยู่ในร้านด้วย
มันรอออย่างสงบเสงี่ยมอยู่บนชั้น 3 ของร้าน
เป็นสิ่งมีชีวิตที่เฝ้ารออย่างอดทน .. รอเวลาที่อากิโกะเลิกงาน
และได้กลับขึ้นมาใช้ชีวิตร่วมกันอย่างแสนสุข
นอกจากเป็นแมว มันยังเป็นที่พักพิงใจให้กับอากิโกะหลังเลิกงานด้วย

ในเรื่องราวที่ดำเนินไปของร้านอาหารเปิดใหม่นี้นั้น
เรารับได้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างอากิโกะ กับชิมะจัง
ระหว่างนายจ้างที่น่ารัก อบอุ่น แต่แน่วแน่ มั่นคง
กับลูกจ้างที่รับผิดชอบ รู้หน้าที่ และรักร้านนี้เหมือนเป็นร้านของตัวเอง

เป็นความสัมพันธ์ระหว่างผู้ใหญ่ที่ผ่านประสบการณ์ชีวิต
ผ่านโลก และเข้าใจโลกมาแล้วช่วงหนึ่ง

กับหญิงสาววัยเยาว์กว่า .. ที่เปรียบเสมือนลม โกรธง่ายหายเร็ว
ชิมะจังไม่พอใจลูกค้าบางประเภทที่ไม่เข้าใจคอนเซ็ปต์ของร้าน
หรือลูกค้าบางคนที่เรื่องมากเอาแต่ใจ
แต่อากิโกะกลับยิ้ม และยอมรับกับความเรื่องมากของลูกค้า
เพราะเข้าใจในความเฉพาะเจาะจงที่เข้าใจยากของร้านตัวเอง

แต่ในความแน่วแน่ มั่นคง ของอากิโกะ
ก็มีความไม่แน่ใจซ่อนอยู่ลึกๆ เหมือนกัน
เธอเริ่มไม่สบายใจเมื่อสังเกตได้ว่า ลูกค้าที่มาเป็นลูกค้าเพียงประเภทเดียว
เป็นลูกค้าที่เห็นรีวิวในบล็อกต่างๆ แล้วก็ตามๆ กันมาเป็นแฟชั่น
ทั้งที่เธอตั้งใจจะเปิดร้านที่เรียบง่าย
เพื่อให้คนที่มีบ้านอยู่ใกล้ๆ ร้าน มีอาหารที่ดี กินได้ทุกวัน
แต่กลุ่มลูกค้ากลับไม่เป็นอย่างที่เธอคิด
ลูกค้าเก่าของแม่ไม่พอใจ และหายหน้าไปจนหมด
นี่คือประเด็นหนึ่งในเรื่อง

นอกจากนี้ ผู้เขียนยังแทรกปมและประเด็นอื่นๆ เอาไว้มีหลายเรื่อง
อย่างเช่นปมความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยดีนักระหว่างเธอกับแม่
ปมความลับของพ่อผู้ให้กำเนิดที่เธอไม่เคยพบหน้า
เรื่องราวของการดูแลเยียวยาจิตใจ หลังจากสูญเสียสิ่งที่รักไป
และเหลือเพียงตัวเองคนเดียวในโลก
และทั้งเรื่องเต็มไปด้วยมนุษย์ป้าขี้เม้าท์ สายเผือก ฯลฯ

แม้ว่าจะมีประเด็นที่น่าสนใจหลายประเด็นอยู่ในหนังสือเล่มนี้
แต่การเรียบเรียงเล่าเรื่องของผู้เขียนนั้นกลับไม่ชัดเจน
เราไม่แน่ใจว่าผู้เขียนตั้งใจเล่าเรื่องให้เป็นแบบนี้หรือเปล่า
แต่เราสัมผัสได้ถึงความโลเลของตัวละครอย่างอากิโกะ
ตัวตนของเธอไม่ชัดเจนเลย
ในตอนแรก เธอดูเหเมือนเป็นผู้ใหญ่ที่เรียบง่าย แต่มุ่งมั่น
เข้มแข็ง และเชื่อมั่นในความคิดของตนเอง
แต่เมื่อระยะเวลาผ่านไปช่วงหนึ่ง เธอกลับลังเล และไม่มั่นใจ

ทั้งที่ตัวเธอเองอยากเปิดร้านแบบนี้ และเปิดได้จนสำเร็จ
มีคนมาต่อแถวรอคอยที่จะชิมอาหารของเธอ มีคนที่รักร้านของเธอ
แต่เธอก็ยังกังวล ยังลังเล ว่าที่ทำนี้ดีจริงแล้วหรือ

ผ่านมาอีกสักพัก เกิดอีกบางเหตุการณ์
เธอก็พังทลาย และแทบจะไม่อาจกู้กลับ

เราเข้าใจว่าคนจริงๆ อาจเป็นเช่นนั้นได้
แต่วิธีเขียนของผู้เขียน ทำให้เราจับตัวตนที่แท้จริงของเธอไม่ได้
เธอดูเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาตามความต้องการของผู้เขียน ..

นอกจากนี้ แม้ว่าพล็อตของเรื่องอาจจะดูเหงาๆ เศร้าๆ
(หลังการสูญเสียครั้งสำคัญของเธอ)
แต่วิธีเล่าเรื่อง กลับไม่ชวนเหงาเท่าไร
ผู้เขียนทำให้ตัวละครย้ำคิดย้ำทำ
เศร้า หายเศร้าเหมือนจะข้ามผ่านมันไปได้แล้ว
แล้วก็กลับมาเศร้าฟูมฟายอีก วนซ้ำไปซ้ำมาอย่างนี้อยู่หลายรอบ
ดังนั้น แม้จะเป็นในช่วงท้ายเล่มแล้ว
แต่ก็ยังเนือยๆ น่าเบื่อๆ อยู่ดี

สุดท้าย หนังสือเล่มนี้ก็แทบจะไม่มีบทสรุปใดๆ ให้กับประเด็นใดๆ เลย
ไม่ใช่การปล่อยปลายเปิด ทิ้งปมเอาไว้ให้คิด
แต่หนังสือไม่ได้ตั้งคำถาม ไม่ได้ให้คำตอบ
ไม่สร้างความสะดุดใจ ความประทับใจใดๆ
(หรือว่ามี แต่เราสัมผัสไม่ได้?)
ผู้เขียนแค่เล่าเรื่องไปเรื่อยๆ เพียงเท่านั้น

ถ้าสรุปก็คือ วันที่เหมาะกับขนมปัง ซุป และแมว มันไม่ถูกใจเราแหละ
อ่านดูรีวิวใน goodread ก็มีหลายคนที่ชอบมัน ประทับใจมัน
ไม่ใช่ความผิดของหนังสือ .. มันอาจไม่ใช่เล่มที่เหมาะกับเรา
แต่อาจเหมาะกับใครคนอื่นที่ได้หยิบมันขึ้นมา ..

 

Comments are closed.

Post Navigation