เรื่อง พ่อแม่ในตัวเรา
เรื่องราวของความโกรธ เกลียด และการคืนดี
ผู้แต่ง โตมร ศุขปรีชา
สำนักพิมพ์ brown books
เลขมาตรฐานหนังสือ 9786169397175

โลกเราเต็มไปด้วยสิ่งเลวร้ายมากมาย
หลายต่อหลายครั้ง
คำว่าครอบครัวไม่ใช่เซฟโซนเสมอไป
เป็นความจริงหนึ่งที่เรายอมรับกับตัวเองมานานแล้ว
แต่ถึงจะมีภูมิต้านทานมาก่อน
เรื่องแรกที่ผู้เขียนเลือกมาเล่า
ก็ยังสร้างความสะเทือนรุนแรงแก่เราได้อยู่ดี

มีพ่อแม่มากมาย ที่สร้างรอยแผลให้เกิดแก่ลูกของตัวเอง
ทั้งพ่อแม่ที่ทำสิ่งเลวร้าย
อย่างการทอดทิ้ง ทำร้ายร่างกาย ข่มขู่ ทำร้ายจิตใจ
ขายลูก หรือให้ลูกขายบริการ ฯลฯ
และพ่อแม่ที่เป็นเพียงปุถุชนคนธรรมดา ที่รักและหวังดี
แต่กลับสร้างรอยแผลให้ลูกอย่างไม่รู้ตัว .. ด้วยความหวังดีนั้น

มีคนมากมายกว่าที่เราคิด
ที่แบกรับความทุกข์เศร้า จากรอยแผลที่เกิดจากครอบครัว
พวกเขาถูกตั้งความหวัง ถูกกดดัน ถูกจับใส่กรอบ

คนบางคนถึงกับปฏิญาณกับตัวเองว่า
จะไม่เป็นพ่อแม่แบบพ่อแม่ที่เขามี
แต่หลายครั้งที่เรามองเห็นว่า
คนเราก็เผลอซึมซับ
และกลายเป็นพ่อแม่แบบนั้นไปอย่างไม่รู้ตัว

ผู้เขียนบอกกับเราว่า
มนุษย์ถ่ายทอดมรดกทางอารมณ์ถึงกัน
ผ่านสื่อที่มากกว่าการอบรมเลี้ยงดู
คำพูดที่หลุดมาโดยไม่ตั้งใจ
บรรยากาศในบ้านก็มีส่วน
และที่น่าทึ่งไปกว่านั้น คือการส่งต่อผ่านพันธุกรรมของเรา!!

แม้ว่าเราจะเคยรู้มาว่า รหัสพันธุกรรมของมนุษย์
ต้องใช้เวลาในการเปลี่ยนแปลงหลายชั่วอายุคน
แต่ยังมีกลไกการส่งต่อบางอย่าง
ที่ใช้เวลาเพียงหนึ่งรุ่น

หากลองสังเกตตัวเองบ่อยๆ เราอาจพบว่า
เรารับรู้ และรับมือต่อบางสถานการณ์
แตกต่างไปจากคนอื่น หรือคนในครอบครัวอื่น
แม้ว่าปู่ย่าตายาย หรือพ่อแม่
จะไม่เคยเล่าเรื่องเลวร้ายในชีวิตตนเองให้ลูกหลานฟังมาก่อนเลยก็ตาม
แต่สิ่งเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับพ่อแม่ หรือปูย่าตายาย
ได้สร้างกลไกบางอย่างกับยีนของพวกเขา และส่งต่อมันมาถึงเรา
การที่เรารู้สึกเศร้า โกรธ หรือกลัวต่อบางสิ่งโดยไม่มีเหตุผลรองรับ
เป็นกลไกป้องกันตัวที่ถูกส่งผ่านมาเช่นนี้เอง

มีใครบ้างมั้ยนะ ที่ไม่มีบาดแผลจากครอบครัว
สิ่งที่พ่อแม่ทำต่อเรา เป็นพิษมั้ยนะ?
และสิ่งที่เราทำต่อลูก เป็นพิษมั้ยนะ?

หนังสือหยิบประเด็นต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง เอามาเล่าเอาไว้หลากหลาย
ผู้เขียนค้นคว้ามาจากหนังสือหลายเล่มที่น่าสนใจ
ครอบคลุมหัวข้อตั้งแต่จุดกำเนิด เหตุผล และการเยียวยารักษา
เป็นเล่มที่เข้าอกเข้าใจ ปลอบประโลม
และจับจูงเราเดินออกจากอดีตฝังใจเหล่านั้น

พ่อแม่ในตัวเรา
เป็นหนังสือที่ทำให้เรามองภาพของคำว่า “ครอบครัว” ได้กว้างขึ้น
เปิดตา เปิดใจ มองพ่อ แม่ ลูก ปู่ ย่า ตา ยาย
รวมทั้ง ลูก ที่จะกลายเป็นพ่อหรือแม่ในวันหนึ่งข้างหน้า
ด้วยดวงตาที่กว้างกว่าที่เคย
มองเห็นความเป็นมนุษย์ บาดแผล ความเจ็บปวด
ที่ส่งผลถึงกัน ถ่ายทอด เชื่อมโยงต่อๆ กันมา

ผู้เขียนบอกกับเราว่า
รอยแผลต่างๆ ที่เกิดขึ้นจากครอบครัว โดยเฉพาะพ่อแม่
ก่อให้เกิดเงาบางอย่างซ่อนอยู่ในตัวเรา
มันคือสิ่งที่เราปกปิด และไม่ยอมรับว่ามีอยู่
บางครั้งมันก็เป็นสิ่งที่เราไม่เคยรู้ว่ามีเลยด้วยซ้ำ
แต่มันก็ไม่เคยหายไป
และอาจส่งผลต่อความรู้สึกนึกคิด และการกระทำของเรา
โดยที่เราไม่รู้ตัว

ช่วงครึ่งหลังของเล่ม
ผู้เขียนลงลึกลงไปถึงวิธีแก้ปัญหา และเยียวยาตัวเอง
เราชอบวิธีการเยียวยาด้วยการอ่าน และการเขียน
เอาจริงๆ เราอยากให้ทุกคนอ่านมันด้วยตัวเอง
ทั้งในส่วนต้นของเนื้อหา ที่นำพาเราไปหาต้นตอของสาเหตุ
ไปจนถึงส่วนสุดท้าย ที่ว่าด้วยการเยียวยา และวิธีเยียวยา
เราชอบที่ผู้เขียนเปิดโอกาส มีทางเลือกให้กับคนเป็นลูก
เรามีสิทธิที่จะให้อภัย หรือไม่ให้อภัย จำกัดขอบเขตความสัมพันธ์
มองความรู้สึกของตัวเองเป็นสำคัญ
มากกว่าคุณธรรมโบราณที่ถูกปลูกฝังต่อๆ กันมา
ตีความคำว่า “กตัญญู” ขึ้นมาใหม่ ด้วยเหตุและผลอันสมควร

เพราะบาดแผลของแต่ละคน มีรูปรอยที่ไม่เหมือนกันเลย
ทุกคนจึงมีวิธีแก้ปัญหานี้ด้วยหนทางของตัวเอง
ไม่มีวิธีที่ผิด หรือวิธีที่ถูกที่สุด
หาวิธีที่เหมาะกับเรา หรืออย่างน้อย ก็หาวิธีมองปัญหา
ที่จะไม่ทำให้เราต้องโทษตัวเอง หรือเจ็บไปกว่าที่เป็นอยู่

ไม่แนะนำมากไปกว่านี้แล้วล่ะค่ะ
แต่อยากให้อ่านจริงๆ 🙂