เรื่อง ปีแสง
ผู้แต่ง ดุจดาว วัฒนปกรณ์
สำนักพิมพ์ อะบุ๊ก
เลขมาตรฐานหนังสือ 9786163272195

ปีแสง เริ่มต้นด้วยจุดด่างพร้อยและรอยร้าว
มันเป็นบทวิเคราะห์ทางจิตวิทยา .. ที่นักจิตวิทยาวิเคราะห์ตนเอง
มันคืออัตชีวประวัติ ..
เป็นชีวประวัติที่ไม่ได้เต็มไปด้วยถ้อยคำสรรเสริญ อวดโอ้
มันเป็นชีวประวัติที่มีแต่ความบิดเบี้ยว แหว่งวิ่น 
เผยบาดแผล เปิดเปลือยปุ่มปมในส่วนลึก

หนังสือเล่มนี้ตอกย้ำให้เรารู้ว่า
พ่อ แม่ และครู ก็คือมนุษย์ปุถุชนธรรมดา
ไม่ใช่มนุษย์พ่อ มนุษย์แม่ มนุษย์ครู..
ไม่ใช่สายพันธุ์ที่เกิดมาเพื่อเป็นพ่อเป็นแม่หรือเป็นครูโดยเฉพาะ
เป็นมนุษย์ธรรมดาที่มีความเชื่อ มีค่านิยม มีปม มีกรอบ
สามารถคิดผิด ตัดสินใจผิด และทำผิดได้เหมือนๆ กับมนุษย์คนอื่นๆ
แต่สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่เราจะได้เรียนรู้ก็ต่อเมื่อเราเติบโต มีวุฒิภาวะเพียงพอ
ซึ่งกว่าจะถึงตอนนั้น .. เราก็กลายเป็นผู้ใหญ่ที่เต็มไปด้วยบาดแผล
มีปม มีกรอบในจิตใจไม่ต่างกัน
และบางครั้ง ทั้งที่เรารู้อย่างนั้นแล้ว
มันก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะตระหนัก เข้าใจ ให้อภัย หรือยอมรับมันได้

 

หลายครั้งที่ผู้เขียนเล่าถึงปมวัยเด็กของตนเอง
ปัญหาชีวิตของตนเอง
ผนวกไปกับประสบการณ์การเรียนจิตวิทยา
การเชื่อมโยงระหว่างปัญหาของผู้เขียนกับเรื่องที่เรียน
ทำให้คนอ่านเองก็รู้สึกเหมือนได้ตรวจสอบจิตใจตัวเองไปด้วย

ปีแสง เป็นหนังสืออีกเล่มที่ดึงดูดเราเอาไว้แทบจะตลอดเวลา
เป็นอีกเล่มที่เราอ่านแทบจะรวดเดียวจบ
และเป็นอีกครั้งที่ได้พูดว่า นี่เป็นเล่มแห่งปีสำหรับเรา
รู้สึกดีจัง ที่ช่วงนี้มีแต่หนังสือดีๆ เข้ามาในชีวิต 🙂

 

Comments are closed.

Post Navigation