เรื่อง บ้านดับจิต
ผู้แต่ง ฮิงาชิโนะ เคโงะ
ผู้แปล วิลาสินี สาโรวาท
สำนักพิมพ์ ไดฟุกุ
เลขมาตรฐานหนังสือ 9786164480278

โอ๊ยชอบมากก! แต่เล่ายากมากเล่มนี้
เล่ายังไงไม่ให้สปอยล์ และเล่ายังไงให้รู้สึกว่าน่าอ่าน >,<

หนังสือเล่มนี้ เราตัดสินใจซื้อมาอย่างชั่ววูบมาก
เพราะใช้แต้มบัตรเดอะวันการ์ดซื้อมาในวันสิ้นปี .. วันที่มันจะตัดแต้มทิ้ง
หนังสือเล่มนี้อยู่ในลิสต์เรามาสักพักแล้ว
(อยู่มาตั้งแต่เห็นว่าสำนักพิมพ์เขาพิมพ์น่ะแหละ)
ควรจะอยู่นานกว่านี้ด้วย แต่ตอนที่ตัดสินใจซื้อสักเล่ม
ก็พบว่า บ้านดับจิต มีแต่รีวิวชม มีแต่เสียงแนะนำ

พอมาอ่านเอง ก็ชอบมันมากจริงๆ
ท่ามกลางกระแสเคโงะอันโด่งดัง เพิ่งพูดได้เต็มปากว่านี่คือเล่มที่เราชอบ
อ่านรวดเดียวจบเลย นานแล้วที่ไม่ได้อ่านได้แบบนี้
แต่อาจขึ้นกับประสบการณ์ส่วนตัวด้วยมั๊ง
ตอนเด็กๆ เราเป็นคนย้ายบ้านบ่อย และมีความทรงจำวัยเด็กสับสนปนเป
นี่อาจเป็นประสบการณ์ที่เชื่อมโยงเรากับหนังสือเล่มนี้

บ้านดับจิต ไม่ได้มีคนตายตั้งแต่ต้นเรื่อง
แต่ผู้เขียนพาเราเข้าไปสำรวจบ้านลึกลับแห่งหนึ่ง
ที่ตัวละครหลักได้เบาะแสมาจาก คุราฮาชิ ซายากะ
แฟนเก่าวัยมัธยมที่เพิ่งติดต่อมา

ผู้เขียนเล่าเรื่องราวที่เป็นปมปริศนาไปด้วย
ขณะเดียวกันก็เล่าเรื่องส่วนตัวของสองตัวละคร
รวมไปถึงความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งคู่ไปด้วย
ด้วยจังหวะที่เหมาะเจาะ กลมกลืน ไม่รู้สึกสะดุด

อดีตแฟนสาวที่ไร้ความทรงจำวัยเด็ก
กับบางสิ่งในบ้าน .. ที่มีทีท่าว่าจะมาสะกิดปมอันนั้น
เรื่องราวซับซ้อน ที่ใช้วิธีเล่าเรียบง่าย เป็นเส้นตรง
ระยะเวลาในเรื่องเกิดขึ้นเพียงหนึ่งวันกับหนึ่งคืน
กับฉากในบ้านร้างที่มีร่องรอยคล้ายกับว่า
ครอบครัวที่เคยอาศัยอยู่ ได้อันตรธานหายไปจากชีวิตประจำวันของพวกเขา

เป็นหนังสือที่วิธีเล่าชวนลุ้นระทึกตั้งแต่เริ่มเรื่อง
ลุ้นว่าจะมีเหตุการณ์ที่น่าตกใจโผล่ขึ้นมาตอนไหน
ลุ้นเหนื่อยจนกลายเป็นเนือย แล้วก็กลับมาลุ้นอีกสลับกันไป
ผู้เขียนก็รักษาสภาวะอารมณ์ความรู้สึกเช่นนั้น ไปจนกระทั่งตอนเฉลยปม
ยะเยือก อัดอั้น และหดหู่ เสียยิ่งกว่าการที่เรื่องนี้มีผีจริงๆ เสียอีก

อยากจะจบรีวิวเพียงเท่านี้ แต่ก็รู้สึกค้างคา ..
แต่เราก็ไม่อยากบอกอะไรไปมากกว่านี้แล้วล่ะ
เป็นหนังสือที่แนะนำให้อ่านเอง ..
แต่อย่าคาดหวังนักนะ .. เราอาจจะบิ้วท์หนักไปหน่อย
เพราะเพิ่งพีคจากการอ่านจบหมาดๆ
จบดีกว่าค่ะ ยิ่งเล่ายิ่งวกวน 555
#รีวิวอิหยังวะ

 

Comments are closed.

Post Navigation