30-1 ดาวหางเหนือทางรถไฟ

เรื่อง ดาวหางเหนือทางรถไฟ
ผู้แต่ง ทรงกลด บางยี่ขัน
สำนักพิมพ์ abook
ราคา 255 บาท

เรารู้จักตัวหนังสือของทรงกลดมาระยะหนึ่งแล้ว
(ระยะหนึ่งที่ว่านี้เป็นเวลาหลายปีแล้ว แต่ไม่น่าจะถึง 10 ปี)
รู้จักทรงกลดครั้งแรก เพราะไปสะดุดชื่อหนังสือเล่มหนึ่งของเขา
“นายเท้าซ้าย เด็กชายเท้าขวา” กับอีกเล่ม “นั่งฝั่งตะวันตื่น ยืนฝั่งตะวันตก”
เนื้อหาภายในหนังสือทั้งสองเล่ม คมขำ เล่นคำไม่ต่างจากชื่อหนังสือ
อ่านแล้วทำให้ความคิดมันพลุ่งพล่าน ลื่นปรู๊ดปร๊าดดีไม่น้อย
ดังนั้น พอเห็นชื่อผู้เขียนหนังสือเล่มนี้มีนามว่า “ทรงกลด บางยี่ขัน”
ก็เป็นอันตัดสินใจได้ว่า หนังสือเล่มนี้น่าจะอ่านสนุกแน่ๆ

แต่จนแล้วจนรอด เราก็ยังไม่เคยอ่านมันเสียที
หนังสือเล่มนี้วางแผงออกมาหลายปีดีดักเต็มทีแล้ว
กว่าเราจะตัดสินใจซื้อ ก็ทำเอาหนังสือเกือบจะหมดสต็อค
แล้วใช่ว่าซื้อแล้วจะเปิดออกอ่านเลย
เรายังดองเปรี้ยวดองเค็มรถไฟสายนี้เอาไว้บนชั้นหนังสืออีกนานแสนนานกว่าจะหยิบมาอ่าน
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน เดาเอาว่า ..
ปัญหามันน่าจะเป็นเพราะ ก่อนหน้านี้ได้ไปอ่าน “นั่งรถไฟไปตู้เย็น” ของนิ้วกลมเข้า
(มันเป็นภาพจำแบบคิดไปเองว่า หนังสือสองเล่มนี้มันดูคล้ายๆ กันเนอะ)
ซึ่งนิ้วกลมนั้นเป็นหนึ่งในนักเขียนมือฉมังพันธุ์ใหม่อันลือลั่นแห่งยุคนี้
แต่เราดันอ่านเล่มนั้นของเขาได้ไม่สนุกเอาซะเลย
คิดแบบเหมาๆ เอาว่า ถ้านิ้วกลมเขียนสนุก
ก็คงจะเป็นเพราะเรานั่นแหละ ที่ไม่ชอบการเดินทางโดยรถไฟไปต่างประเทศ

(ทั้งๆ ที่ตอนวัยหัดอ่านสมัยละอ่อน เราก็ชอบอ่านหนังสือแนวท่องเที่ยวอย่างเช่น
หลังอาน บินทีละหลา หนุ่มนักโบกกับสาวขี้บ่น
คำให้การของสาวนักโบก และอีกหลายเล่มของเพลงดาบฯ
นิยมชมชอบไม่น้อยไปกว่าหนังสือนิยายเลยนะ)

จะว่าไป รถไฟสายนี้ก็เหมือนจะเป็นสายเดียวกันกับที่เรย์ แมคโดนัลนั่งในการเดินทาง
ในรายการ Roaming Ray และตอนดูเรย์เที่ยว ก็ดูน่าสนใจดี

สุดท้าย เราก็ยอมหยิบ “ดาวหางเหนือทางรถไฟ” มาอ่านในวันนี้นี่เอง

ทรงกลดสปอยล์ตอนจบกันตั้งแต่ต้นเรื่องเลยว่า
การท่องเที่ยวครั้งนี้เขาไม่มีสมุดบันทึกและภาพถ่ายกลับมา
เป็นการเปิดเรื่องที่สุดเศร้า แบบที่คนที่ชอบจดบันทึกน่าจะเข้าใจดี
ถ้าเรื่องแย่ขนาดนี้เกิดขึ้นในทริปนี้ เหตุการณ์ตลอดทริป ก็คงจะไม่เท่าไหร่แล้วล่ะ
เสน่ห์ของทรงกลดอยู่ที่ตัวอักษรของเขา
ตัวหนังสือของเขามีอารมณ์ขัน มีความน่ารักบางอย่าง
ที่ถึงแม้มันจะถูกบอกเล่าเรื่องราวแย่ๆ อยู่ แต่ก็ยังมีมุมมองดีๆ มีสำนวนขันๆ เรียกยิ้มจากคนอ่านได้
การเล่าเรื่องของเขา ช่วยลดทอนความเศร้าของบางเหตุการณ์
และแม้แต่ในโปรแกรมการท่องเที่ยวที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไร
ทรงกลดก็ยังเล่าได้แบบ “มีอะไร”

30-2 ดาวหางเหนือทางรถไฟ

ตอนที่เราชอบมากๆ คือตอน “จักรพรรดิต้องห้าม”
ซึ่งทรงกลดเล่าถึงประธานเหมา และปูยี จักรพรรดิองค์สุดท้ายของจีน
หลายครั้งที่เคยคิดอยากดู the last emperor แต่ก็ยังไม่มีโอกาสสักที
หนนี้เกิดความอยากดูหนังเรื่องนั้นขึ้นมาอีกครั้ง
ในฐานะของคนในประเทศที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข
อ่านแล้วได้อารมณ์ร่วมเช่นเดียวกับทรงกลดจริงๆ ค่ะ

30-3 ดาวหางเหนือทางรถไฟ

เมื่อวันแรกที่หยิบ “ดาวหางเหนือทางรถไฟ” มาอ่าน เมืองไทยยังไม่หนาวขนาดนี้เลย
แต่เมื่ออ่านช้าๆ ไปแบบฉึกกะฉักๆ ลมหนาวแห่งฤดูหนาวก็ค่อยๆ พัดผ่านเข้ามาราวอุปทาน
ดังนั้น การอ่านในระยะหลังๆ เราเลยค่อนข้างอินเป็นพิเศษ
ทรงกลดหนาว เราก็หนาวด้วย ต่างกันแต่เพียงว่า
ความหนาวของทรงกลดต่างกับความหนาวของเราอยู่หลายสิบองศาฯ นัก

ระหว่างที่อ่าน
เมื่อทรงกลดยิ้ม เรายิ้มด้วย
เมื่อทรงกลดฮา เราฮาด้วย
เมื่อทรงกลดเซ็ง เราเซ็งด้วย
และเมื่อทรงกลดงง เรางงด้วย
งงเป็นพิเศษเรื่องกล้องและการถ่ายรูปในรัสเซียนี่แหละ
ที่จนแล้วจนรอด ก็ไม่เข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจนจบเรื่อง
งงจริงๆ นะ -*-

ความใฝ่ฝันที่จะเดินทางด้วยรถไฟตู้นอน
ได้นอนหลับค้างคืนบนรถไฟเป็นความฝันหนึ่งที่เรามีมาตั้งแต่เด็ก
การอ่าน “ดาวหางเหนือทางรถไฟ” ก็เป็นการไปปลุกความฝันอันนี้ให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง
แม้ตอนนี้ยังไม่ได้ขึ้น แต่อนาคตก็ไม่ใช่สิ่งที่ไกลเกินฝัน

ถ้าคนเคยไปเที่ยว จะรู้รสชาติความสนุกของการไปเที่ยวได้ดี
หนังสือเล่มนี้ให้รสชาติอย่างนั้น
ต่างกันนิดหน่อยแต่เพียงว่า การท่องเที่ยวมีความเสี่ยง
แต่ถ้าเราอ่านหนังสือเล่มนี้นั้น เราจะได้ร่วมทางท่องเที่ยวไปกับทรงกลด แบบหมดปัญหาเสี่ยงๆ ไปทันที
แน่นอน ทรงกลดเสี่ยงแทนเราไปหมดแล้ว
เหลือแต่ความสนุกให้เราติดตามอย่างจุใจ
ร่วมเดินทางด้วยกันนะคะ

 

Comments are closed.

Post Navigation