เรื่อง ดอกไม้ ทะเล ภูเขา คิดถึง ท้องฟ้า พระจันทร์ ดาว ขอบคุณ บุรุษไปรษณีย์ จดหมาย โปสต์การ์ด
ผู้แต่ง อภิชาติ เพชรลีลา
สำนักพิมพ์ นกดวงจันทร์
เลขมาตรฐานหนังสือ 9786169095705

เมื่อต้นปี หอบเล่มนี้ไปถึงเชียงใหม่ด้วย แต่ไม่ได้อ่านเลยสักหน้า
หอบบรรยากาศเชียงใหม่กลับมา
และเริ่มต้นอ่านมันในเดือนเมษายนที่ร้อนแสนร้อน
หนังสือเล่มนี้เริ่มต้นเรื่องที่เชียงใหม่พอดี ..

ตัวละครในเรื่องอันน้อยนิด ประกอบไปด้วย ..
ชเวอึนเฮ หญิงสาวชาวเกาหลีที่มีความผูกพันกับประเทศไทยลึกซึ้ง
อนิจจา ชายหนุ่มโรแมนติก ผู้มีบางสิ่งบางอย่างชวนให้คิดถึงไข่ย้อย
ซองกีด๊อก และคิมยูจิน คู่กัดชาวเกาหลี
และตัวละครอื่นๆ อีกนิดหน่อย ประปราย ..

หนังสือชื่อยาวเล่มนี้ เล่าเรื่องด้วยสรรพนามบุรุษที่ 2 คือ ‘คุณ’
อ่านแล้วเหมือนเรื่องทุกอย่างเกิดขึ้นกับเรา
รู้สึกเหมือนใครสักคนเขียนเรื่องของเรา
โดยที่เขารู้เรื่องของเรา มากกว่าตัวเราเองเสียอีก ..
แต่มันไม่ใช่เรื่องของเราไง .. แปลกๆ ดี

‘คุณ’ มีชื่อให้เรียกว่า ‘อนิจจา’
พอมีจดหมายโต้ตอบกับมนุษย์ที่ชื่อ ‘อนิจจา’
รูปประโยคมันเลยดูแหม่งๆ ยังไงไม่รู้ อ่านสะดุดทุกทีไป

ด้วยรูปประโยคในการเล่าเหล่านี้
ทำให้การอ่านเป็นไปอย่างเชื่องช้า
และต้องใช้ความตั้งใจกับความอดทนมากกว่าความเพลิดเพลิน

เรื่องมันเริ่มขึ้นที่เชียงใหม่ ..
ในวันที่ ‘คุณ’ มองเห็นสีหน้าของหญิงสาวเกาหลีคนหนึ่ง
เธอทำหน้าเศร้าหลังจากไขตู้ไปรษณีย์ของตัวเอง
แล้วพบว่า ไม่มีจดหมายสักฉบับอยู่ในนั้น
‘คุณ’ อยากทำให้เธอมีรอยยิ้ม
จึงเริ่มต้นเขียนจดหมายฉบับแรกส่งถึงเธอ
แล้วการติดต่อผ่านทางจดหมายก็เริ่มต้นขึ้น
และความสัมพันธ์ก็เริ่มต้นขึ้นด้วย

การโต้ตอบระหว่างจดหมาย เล่าเรื่องราวของหญิงสาวชาวเกาหลี
และชายหนุ่มชาวไทย ที่อาศัยอยู่ในเมืองเดียวกัน .. แต่เธอไม่เคยพบหน้าเขา ..
และแล้ว การพลัดพรากก็เกิดขึ้น
เนื้อเรื่องเปลี่ยนฉากจากภูเขาเชียงใหม่ กลายเป็นทะเลภูเก็ต
และจากทะเลภูเก็ตกลายเป็นต้นฤดูใบไม้ผลิที่เกาหลี
นับจากหิมะสุดท้ายของปีนั้น จวบจนอีกหิมะแรกของปีถัดมา
นับต่อจากวันแรกที่เกาหลี .. ยาวนานเจ็ดเดือน
ย้อนกลับมายังลำพูน ..

ชีวิตคือการเปลี่ยนแปลง
จากพลัดพรากเป็นพานพบ?

อ่านแล้วชักอยากเขียนจดหมายโรแมนติคแบบนี้โต้ตอบกับใครสักคน
ผู้เขียนเล่าเรื่องผ่านดอกไม้และฤดูกาล
พูดถึงหนังสือ (เล่มอื่นๆ) อีกหลายเล่ม
เพลง และภาพยนตร์ก็ด้วย

คนที่สนใจวัฒนธรรมเกาหลี น่าจะชอบนะ
ในเล่ม บอกเล่าสถานที่ท่องเที่ยวในเกาหลีเอาไว้หลายแห่ง
มีภาพถ่ายช่วยให้เราเห็นภาพนั้นชัดขึ้นบ้าง
ถ้าคนอยากไปเที่ยวเกาหลี คงอิน
แต่สำหรับคนที่ห่างไกลวัฒนธรรมเกาหลีเช่นเรา
อ่านแล้วเฉยๆ นะ ไม่ได้อยากไปมากขึ้น
อ่านแล้วงงๆ กับภาษาเกาหลีที่ผุดเข้ามาในเรื่องเรื่อยๆ
(แม้จะเป็นชื่อสถานที่ ชื่อคน ฯลฯ)
แต่ผู้เขียนก็มีคำอธิบายท้ายเล่มให้นะ
เสียดายว่าน่าจะแทรกเป็น footnotes ในหน้านั้นเลยมากกว่า
ไปเปิดเจอตอนท้ายเล่ม มันลืมไปหมดแล้ว

สำหรับเรา เล่มนี้เฉยๆ ค่ะ

Comments are closed.

Post Navigation